Tibetan
མ་པའི་ལམ་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཤུགས་ལ་རྫོགས་ཏེ་ས་དགུའི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་གྱུར་ནས། ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའི་སྐབས་སུ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་མོ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཅིག་ཅར་དུ་བཅོམ་ནས་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་ས་མཐའ་ལ་མྱུར་དུ་རེག་པ་སྟེ། གཏེར་ཆེན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས། ལྟ་དང་རྟོགས་དང་ངག་དང་ལས་མཐའ་དང་། །འཚོ་དང་རྩོལ་དང་དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་དང་། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་བསྒོམས་ནས། །སྒོམ་པའི་ལམ་དུས་བཅུ་བགྲོད་པར་ཤོག །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་མཆོག་ (༨༧)རྣམས་མཐར་ཕྱིན་ནས་མི་སློབ་པའི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ། གཞི་དང་ལམ་གྱི་འོད་གསལ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་སྔགས་ལམ་གྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་གནས་བསྒྲུབ་བྱའི་ལྷ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཐོ་རངས་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས། རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་སུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཚོགས་གཉིས་བསྒྲུབས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ས་ཆོད་ཚུལ་འདི་དག་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་སོ་སོའི་དབང་གི་ལུགས་ཇི་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་གྱིས་ཕྱེ་ནས་བཤད་པ་ལས། དོན་དུ་ནི་དག་པ་ཉིས་ལྡན་གྱི་ཚེ་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སུ་མཉམ་པ་ལས་མ་འདས་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་དམན་ཡོད་པར་མི་བཟུང་ཞིང་། སའི་དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་ལུགས་སྲོལ་འདི་ལ་རིག་འཛིན་རྣམ་པ་བཞིའི་འགྲོས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཚེ་ནི། སྐྱེ་འཆི་ལ་རང་དབང་མ་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རིག་འཛིན་ནི་དང་པོ་ཚོགས་ལམ་དང་སྦྱོར་ལམ་གཉིས་སུ་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་གོམས་པར་བྱས་ནས་བར་དོར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་དང་། སྐྱེ་འཆི་ལ་རང་དབང་ཅན་ཚེ་དབང་གི་རིག་འཛིན་པདྨ་འབྱུང་གནས་དང་། བི་མ་ལ་ལྟ་བུ་ནི་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་མཐར་ཕྱིན་ནས་མཐོང་ལམ་བསྒོམས་ནས་སྐྱེ་ཤིའི་མིང་ཡང་མེད་པར་བྱེད་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རིག་འཛིན་ནི་ས་གཉིས་པ་ནས་བཅུ་པའི་བར་སྒོམ་ལམ་དུ་ལུས་དཀྱིལ་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་སྤྱོད་པ་དང་། མཐར་ཕྱིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིག་འཛིན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་ངེས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སྔ་མའི་རིགས་ལ་མཐུ་རྫོགས་པས། །བཤད་པ་བཞིན་དུ་དྲི་མ་ (༨༨)སྦྱངས། །སངས་རྒྱས་པ་ཡི་ཤེས་རབ་གསུམ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིགས་སུ་འབྱུང་། །བཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དག་གིས། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་རྣམ་བཤད་དུ་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ཐབས་ལམ་གྱིས་རྩ་མདུད་གྲོལ་བས་ས་ལམ་ཆོད་ཚུལ་གྱིས་རྒྱས་འགེབས་བྱེད་པ་དེང་སང་ཁ་ཅིག་སྣང་གི་ཞྭ་ལ་ལྷྭམ་དཔེ་འགེབས་པ་ཤིན་ཏུ་མགོ་རྨོངས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ཡང་གཏེར་ཁ་འདི་ཁའི་རང་སྐད་ལ། སྦྱོར་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་བཞི་དང་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞིའི་འགྲོས་སྦྱར་ནས་གསུངས་ཏེ་དོན་དུ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་གི་ལམ་དུ་བཞག་པའི་ཕྱིར་བཤད་མ་ཐག་པ་དང་འགྲོས་གཅིག་སྟེ་ཞིབ་པར་ནི་གཏེར་ཁ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དམར་ཁྲིད་དོན་བསྡུས་ལས་གསལ་ལེ། དེ་ལྟར་སྔ་མའི་འཕྲོ་ལས། དབང་བསྐུར་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་མངའ་གསོལ་བ་དང་མཚུངས། བདུད་རྩི་མྱང་བ་སོགས་ནི། ཚོང་དཔོན་ག་གོན་དང་བཟང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་སྦྲང་རྩི་ཕུལ་བ། མཆོད་བསྟོད་དང་སྒྲུབ་ཛཔྲ་བསྐུལ་བ་ནི། ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཆོས་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པ། བཟླས་པའི་ངང་ལས་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་བཞིའི་སྒོ་བརྒྱ་འབྱེད་ཅིང་སྤྲོ་བསྡུ་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འཁོར་རིམ་པར་བསྐོར་བ། མཐར་དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུས་ཏེ་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་སྐུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ། སླར་ཡང་རྫོགས་རིམ་གྱི་འོད་གསལ་རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མའི་ལྷ་སྐུར་ལངས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་ངང་ནས་སྤྱོད་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ནི། མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་དང་ཚུལ་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་བཅང་བའི་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་མེད་དུ་མི་རུང་བའི་རྡོར་དྲིལ་ཅང་ཏེའུ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་སྤྲོས་པ་ཉེར་བསྡུས་སུ་ (༨༩)བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་རྣམ་གཞག །དྲིལ་བུའི་རྣམ་གཞག །ཅང་ཏེའུའི་རྣམ་གཞག །དེ་དག་ལ་ལྷག་གནས་བྱ་ཞིང་བཅང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཚད་དང་མཚན་ཉིད་དག་དྲན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་དང་། །མཚོན་བྱེད་རྟགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱལ་བའི་ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱ་ཡི། དེས་མཚོན་པར་གསུང་དང་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་རོལ་ལ་ཡང་བྱ་ཞིང་། སྒྲུབ་པ་པོའི་གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་མངོན
Chinese
母亲道的圣道八支圆满，显现九地功德后，于十地相续之末，如经中所说，以金刚喻定一时摧毁细微的烦恼障和所知障，迅速证得因乘之地的边际。大伏藏师一切知言：见与悟与语与业边际，活与勤与忆与等持，修习圣道之八支，愿于修行道中度过十地。如是宣说。如是菩萨的殊胜地（８７）圆满后，现证无学道，基光明与道光明融为一体，尤其是密咒道的行者，安住于基果无别的状态中，所修之本尊与能修之瑜伽士无别，自性任运成就，如同黎明时分现证圆满成佛一般。全知法王说：于诸续部中，以生起次第和圆满次第修积二资粮，即于坛城中成佛。如是宣说。这些地的断证之理，是按照密咒和波罗蜜多乘各自的宗派差别而宣说的。然就究竟而言，于二种清净之时，无尽诸过、圆满诸功德，与成佛无别，故不应执著于果位有高下之分。当知这是地的分类和归纳的差别。又，于此宗规中，若按四种持明的行相安立之时，未能自在生死者，乃为异熟持明，首先于资粮道和加行道中修习生圆次第，于中阴获得大手印之成就；能自在生死者，如莲花生和毗玛拉，乃为证得大殊胜法，于见道修道后，乃至连生死之名亦不存留；大手印持明乃于二地至十地之间的修道中，修习身坛城，清净细微垢染；究竟任运成就持明唯于佛地方能确定。如是说：前者种姓力圆满，如是宣说。
English
Having perfected the eight limbs of the noble path of the Mother Tantra, and having manifested the qualities of the nine grounds, at the end of the tenth ground, as it is said, with the vajra-like samadhi, one simultaneously destroys the subtle obscurations of affliction and knowledge, and quickly attains the limit of the ground of the causal vehicle. The Great Treasure Revealer, the Omniscient One, said: "Seeing, understanding, speech, the limit of action, living, diligence, mindfulness, and samadhi, having cultivated the eight limbs of the noble path, may I pass through the ten grounds on the path of cultivation." Thus it is said. Thus, when the supreme grounds (87) of the Bodhisattvas are perfected, the path of no more learning is manifested. Since the luminosity of the basis and the luminosity of the path become one, those who are especially qualified in the Mantrayana path abide in the state of inseparability of the basis and the result. The deity to be accomplished and the yogi who accomplishes are inseparable, spontaneously accomplished in their very nature, just like manifesting complete enlightenment at dawn. The All-Knowing King of Dharma said: "In all the tantras, by accumulating the two accumulations through the two stages of generation and completion, one becomes enlightened in the mandala." Thus it is said. These ways of determining the grounds are explained by differentiating them according to the tenets of the Mantrayana and Paramitayana vehicles. However, in essence, at the time of twofold purity, there is no difference from becoming a Buddha with all faults exhausted and all qualities perfected, so one should not hold that there is a distinction of superior and inferior in the result. One should understand that this is a difference in the classification and collection of the grounds. Furthermore, when this tradition is established according to the conduct of the four Vidyadharas, those who have not gained control over birth and death are the Vidyadharas of complete maturation, who first become accustomed to the generation and completion stages in the paths of accumulation and preparation, and then attain the accomplishment of Mahamudra in the bardo. Those who have control over birth and death, such as Padmasambhava and Vimalamitra, are those who have perfected the great and supreme Dharma, and after the path of seeing and the path of cultivation, even the name of birth and death does not remain. The Mahamudra Vidyadhara is the one who practices the mandala of the body on the path of cultivation from the second to the tenth grounds, purifying subtle impurities. The Vidyadhara of ultimate spontaneous accomplishment is definitely determined only on the ground of Buddhahood. As it is said: "The power of the former lineage is complete, as explained."
Chinese
清净业障（88）。佛之三智慧，自然成就之种姓中生。为受持宣说之故。于此，具慢者，于大瑜伽之次第生起之释中，随瑜伽外有为之圆满次第，以方便道解开脉结，以断地道之方式广为遮盖，如今某些人将帽子盖在鞋子上，实在只是徒增迷惑而已。又，此伏藏法以其自身语言，将加行道等四道与念修四支结合而说，实则置于一大修行之道中，故与方才所说一致，详细内容见此伏藏法之窍诀精要。如是，从前文继续。灌顶如同为三界法王加冕。品尝甘露等，如同商主嘎嘎纳和贤者二人献上蜂蜜。祈请赞颂和修行念诵，如同梵天和帝释天祈请转法轮。从念诵中开启四种事业之百门，进行收放，如同次第转法轮。最终，收摄坛城，安住于光明之中，乃示现涅槃之相。再次，从圆满次第之光明后得中，显现幻化之本尊身，从三坛城之状态中进入行持，如同事业功德直至轮回未空之际，无有间断地利益有情众生。第二，讲述不可或缺之所持誓言，金刚铃杵鼗鼓三者之差别，于简略中（89）宣说有四：金刚之差别，铃之差别，鼗鼓之差别，以及于彼等之上安住并持守之方式。第一有三，忆念其量与特征。第一有二，所表之义金刚，能表之相金刚。第一者，指诸佛无二之智慧，亦指其所表之语和身金刚之显现，修行者之秘密金刚加持显现。
English
Purified obscurations (88). The three wisdoms of the Buddha arise in the lineage of spontaneous accomplishment. For the sake of receiving and explaining. Here, those with manifest pride, in the explanation of the generation stage of the great yoga system, following the completion stage of external yoga with effort, using the path of means to untie the knots of the channels, extensively covering with the method of cutting through the grounds and paths, nowadays some people are putting hats on shoes, it is really just increasing confusion. Moreover, this treasure teaching, in its own language, combines the four paths such as the path of application with the four branches of approach and accomplishment and speaks, in essence, it is placed in the path of one great practice, so it is consistent with what was just said, the details are clear in the essential instructions of this treasure teaching. Thus, continuing from the previous text. Empowerment is like enthroning the Dharma King of the three realms. Tasting nectar and so on, is like the merchant Gagaṇa and the wise one offering honey. Requesting praise and practice recitation, is like Brahma and Indra requesting the turning of the wheel of Dharma. From the state of recitation, opening the hundred doors of the four activities, performing gathering and dispersing, is like turning the wheel of Dharma in sequence. Finally, withdrawing the mandala and abiding in the state of clear light, is showing the aspect of passing into nirvana. Again, from the clear light after attainment of the completion stage, appearing as the illusory deity body, entering into conduct from the state of the three mandalas, is like the deeds and virtues continuously benefiting sentient beings until samsara is empty. Secondly, explaining the indispensable vows to be held, the differences between the vajra, bell, and ḍamaru, in brief (89) there are four: the difference of the vajra, the difference of the bell, the difference of the ḍamaru, and the way to abide and hold onto them. The first has three, remembering its measure and characteristics. The first has two, the vajra of meaning that is represented, and the vajra of symbol that represents. The first refers to the non-dual wisdom of the Buddhas, and also refers to the manifestation of the speech and body vajra that it represents, the secret vajra of the practitioner is blessed and manifest.