Tibetan
ར་བ་དང་། བཀོལ་བདེ་བྱས་པ་དང་། བུ་ལོན་འབྲེལ་ཆགས་པ་དང་། ཤ་ལ་ཁོ་ན་ལ་སོགས་ཡོད་པ་བྱང་ནས་ནད་དང་གནོད་པ་ལ་སོགས་བཞི་ཞིང་བས་མདོན་ཡིད་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པས་ཕྱོགས་འདི་དག་ལ་སྒོ་ཀུན་ནས་འབད་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སོ་སོ་ཐར་བའི་དངོས་བསྟན་སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་ཞིང་སོགས་སྦྱར་ལ། མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པའང་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་ལྷས། མེ་ཏོག་ཅར་པ་སྤོས་ཆུ་དང་འདྲེས་འབབ་པ་ཡིས། །དམྱལ་བའི་མེ་མ་དག་ཆིལ་ཆིལ་བསོད་པ་མཐོང་གྱུར་ནས། །གློ་བུར་བདེ་བས་ཚིམ་པ་འདི་ཅི་སྙམ་པ་དང་། །སེམས་དམྱལ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་ན་པདྨོ་མཐོང་བར་ཤོག །ཅེས་པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ཆེན་རྣམས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་ལ་མཁས་པས་འདུན་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། རིན་ཆེན་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ། །སྦྱིན་པ་དུས་ནི་རྟག་ཏུ་གཏང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་མཆོད་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཕྱིན་དྲུག་གི་ལམ་དུ་བསྡུ་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཀོན་ (༧༩༦)མཆོག་རྗེས་དྲན་ལས་ཀུན་ཏུ་ཡང་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་པས་གསལ་ལོ། །ཡང་བར་སྲིད་ལ་བྲས་གསུར་མི་ཐོར་ཟེར་བའང་རང་གཞན་གྱི་དགེ་བའི་གེགས་ཡིན་ཏེ། སྔོན་བྱུང་སྲིད་པའི་ཤ་གཟུགས་ཅན། །དབང་པོ་ཀུན་ཚང་ཐོགས་མེད་ལྡན། །རིགས་མཐུན་ལྷ་མིག་དག་པས་མཐོང་། །མི་ལྡོག་དེ་ནི་དྲི་ཟའོ། །ཞེས་པས་གསལ་ལ་མི་འདོད་ན་དྲི་ཟ་ཉེ་བར་འཁོར་ཞེས་པའི་མིང་དོན་ཡང་བརྫུན་པར་འགྱུར་ལ། ལར་དཀོན་བརྩེགས་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། །འདུན་པའི་རྩེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་པ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་མ་གཞག་ན་ཡི་དྭགས་མ་གཏོགས་རིགས་དྲུག་སྙིང་རྗེའི་མགྲོན་ལ་བསྔོ་བ་རང་ངོ་མཚར་གྱི་གནས་སོ།། །།བཞི་པ་ཉན་པ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་ལྟར་ལམ་ལ་རང་དགར་འཇུག་ཅིང་དེའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉན་ཞིང་རང་གིས་ཐོས་པ་གཞན་ལ་སྒྲོགས་པས་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཐོས་སྒྲོག་གམ་ཉན་ཐོས་ཞེས་གྲགས་པ་ལྷར། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་ནས་ཉན་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་སྡུད་པ་ལས། སློབ་མ་བཟང་པོ་བླ་མར་གུས་ལྡན་དེ་དག་གིས། །བླ་མ་མཁས་པ་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེན་མཁས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལས་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཉན་ན། སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན། ཁ་བུབ། ཞབས་རྡོལ། དུག་ཅན་ལྟ་བུ་གསུམ་དང་། དེ་བཞིན་དུ། དྲི་མ་དྲུག་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། ང་རྒྱལ་དང་ནི་མ་དད་དང་། །དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་ཉིད་དང་། །ཕྱི་རོལ་རྣམ་གཡེང་ནང་དུ་སྡུད། །སྐྱོ་བ་ཉན་པའི་དྲི་མ་ཡིན། །ཞེས་རིགས་གཟུགས་དང་དཔལ་འབྱོར་གྱིས་ཁེངས་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། བླ་མ་ལ་མཉམ་འགྲོགས་ཀྱིས་མ་དད་པ། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལ་དོན་གཉེར་མེད་པ། དབང་ཤེས་ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བ། ལམ་བདེན་ལ་ཁྱད་གསོད་ཀྱི་ཡིད་ནང་དུ་སྡུད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་སྡུད་པ་ལས། དགའ་ (༧༩༧)དང་གུས་དང་དད་པའི་མཆོག་ནི་ཉེར་གཞག་སྟེ། །སྒྲིབ་པ་ཉོན་མོངས་བསལ་ནས་དྲི་མ་ལས་འདས་པ། །འགྲོ་དོན་མངོན་ཞུགས་ངེས་པའི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །གང་ལ་དཔལ་རྣམས་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་མཉན་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་ཅིང་། །སྡོད་པོ་བཀོད་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བླ་མ་ལ་སྨན་པ་ཆོས་ལ་སྨན། རང་ཉིད་ལ་ནད་པ། ནན་ཏན་ལ་ནད་ཉེ་བར་འཚོ་བ་སྟེ་འདུ་ཤེས་བཞི་བསྐྱེད་ནས་ཉན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་རྣམ་པས་རང་ཉིད་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དང་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་པར་གསལ་བའི་སྙིང་ནད་དུ་ཐིམ་པར་བསམ་པ་གནད་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཉན་པས་ཆོས་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་ཚད་དང་མུ་མེད་དེ། རྒྱལ་བ་ཀློང་གིས། ཆོས་རྔ་སྒྲག་པའི་སྒྲ་ཐོས་སེམས་ཅན་ཡང་། །ངན་སོང་རྣམ་གྲོལ་ཉན་རྣམས་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་གི་ཤེས་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བསྲབས་པ་དང་། བླང་དོར་ནོར་བ་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེ་བ་དང་། སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་འདུ་བྱེད་པ་དང་། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་དང་། རང་རྒྱུད་ལ་ཐར་པ་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ས་བོན་ཐེབས་པ་དང་། བར་དོར་ཡང་དེ་དག་བློ་ལ་འཆར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་གནོད་སྦྱིན་འབྲོག་གནས་དང་། བ་སྤུ་ཁ་བདུག་ལ་སོགས་པའི་གདོན་གྱི་སྡེ་ཚན་དང་། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་དང་། མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་། སོར་མོའི་ཕྲེང་བ་ཅན་ལྟ་བུ་གཏུམ་པོ་གཟུ་ལུམས་ཅན་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེས་སྤྱོད་རླབས་པོ་ཆེ་ལས་ལྡོག་ཅིང་། ཐར་པའི་ལམ་སྲོལ་ལ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་ལ། ཡང་ལ་ལ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔའི་གནས་སྐབས་རང་གི་མདུན་སར་ཚོགས་བཞིན་དུ། ངས་ནི་ཆོས་དེ་སྔར་ལན་ཅིག་ཐོས་ཀྱི་ད་ནི་མི་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་གཞན་ལ་བཙོང་སྒོ་དྲིན་ན་ནི་སྔོན་ཆང་ཐོས་པ་དེས་ཆོག་གོ་སྙམ་པའི་ལྟ་བ་ཡིད་ལ་བཞག་པ་ཙམ་ལས་ཆོས་དེའི་ཚིག་དོན་གྱི་
Chinese
围墙等，容易使用，债务缠身，以及只有肉等等，从疾病和损害等中解脱，因此显现如意成就，所以对于这些方面要从各方面努力。同样，也要加上法的布施，别解脱的直接开示，不做任何罪恶等等。无畏布施也不是不可以，如寂天菩萨所说：鲜花杂着香水洒落，我看见地狱之火熄灭，突然感到满足，心想这是怎么回事？愿地狱众生都能见到莲花手。如是说。大智慧的菩萨们善于积累善法，因为愿望的差别，所以才能如是成就。如是说。《宝性论》的誓言中说：布施应当时时行。如是。因此，如果将供养的自性也归纳到六度之道中，那就是布施的波罗蜜多。如《忆念三宝经》所说：一切时处都是布施的大处。这很明显。还有，说在中阴时不能撒炒面，这也是障碍自己和他人善行的。过去存在的有血肉之身的中阴身，诸根齐全，没有阻碍，具有同类的天眼所见，不会退转，那就是乾闼婆。这很明显，如果不愿意，那么乾闼婆近住的名字和意义也会变成虚假的。总的来说，《宝积经》中说：一切法都是因缘，完全安住在意乐的顶端。如果没有忆念，那么除了饿鬼之外，向六道可怜的众生布施，本身就是一件令人惊奇的事情。第四，听闻：不像自生佛一样，自己随意进入道，并且因为那个缘起而与利益他人相违背，而是依靠善知识听闻佛法，并且自己听到的向他人宣说，因此在初转法轮的所化众生中，被称为听闻者或声闻。大小乘的一切法都必须依靠善知识听闻，如《摄颂》所说：善良的弟子对上师恭敬，他们应当时常依止有智慧的上师。为什么呢？因为智慧的功德是从那里面产生的。如是说。那么应该如何听闻呢？器皿的过失，ུབ། 夏多。如毒药般的三种，同样地，要去除六种垢染。如《释论理智》中所说：傲慢和不信，不求甚深义，外散内收摄，厌倦闻法是垢染。如是因种姓、容貌和财富而生起的傲慢，与上师交往时不信，对佛法的词句义理不求甚深，心识向外散乱，将轻视道谛之心收摄于内，为了对治这些，喜悦（༧༩༧）、恭敬和胜妙的信心是近取因，去除烦恼障后，超越垢染，为了利益众生而显现进入，具有决定性的智慧到达彼岸。对于谁，功德圆满，就去听闻他。如是忆念安住。如《住品》中所说，视上师为良医，佛法为良药，自己为病人，精勤如护士般照料，生起四种认知后听闻。此外，将上师所说的佛法，以阿里的形式，观想自己显现为圣妙吉祥、金刚手、度母等，融入心间，这是要点。如是听闻佛法的利益是无量无边的。如嘉瓦龙说：听闻佛法之鼓声，众生亦能脱离恶趣，何况听闻者？如是所说，能使自己心识中的障碍减少，对取舍错误之事生起后悔，生起厌离心和出离心，了知二谛之道，在自相续中播下解脱和遍知的种子，在中阴时也能忆起这些。如是，如夜叉、山居者、毛发喷火等鬼神部众，以及国王阿育王、阿阇世王、鸯掘摩罗等凶暴残忍之人，也依靠听闻正法，从巨大的恶行中解脱，趋向解脱之道。还有些人，在五种圆满的境况下聚集在自己面前时，说：这个法我以前听过一次了，现在不需要了。就像卖酒的人认为以前喝过的酒就足够了一样，只是把这种想法放在心里，而没有去思考佛法的词句义理。
English
Fences, etc., are easy to use, debts are entangled, and there is only meat, etc., liberated from diseases and harms, etc., so manifest wishes are fulfilled, so for these aspects, efforts should be made from all aspects. Similarly, add the giving of Dharma, the direct teachings of individual liberation, not doing any evil, etc. Fearless giving is also not impossible, as Shantideva said: Flowers mixed with perfume are scattered, I saw the fires of hell extinguished, suddenly felt satisfied, and thought, what is this? May all beings in hell see the lotus hand. As it is said. Great wisdom Bodhisattvas are good at accumulating good dharmas, because of the difference in wishes, so they can achieve it as it is. As it is said. In the vows of the Ratnagotravibhāga, it is said: Giving should be done at all times. As it is. Therefore, if the nature of offerings is also summarized into the path of the six perfections, then it is the perfection of giving. As the Ratnasambhava Sutra says: All times and places are great places for giving. This is obvious. Also, saying that roasted barley flour cannot be scattered during the intermediate state is also an obstacle to one's own and others' good deeds. The intermediate state being with flesh and blood that existed in the past, with complete faculties, without hindrance, seen by the like-minded divine eye, will not regress, that is the Gandharva. This is obvious, and if you don't want it, then the name and meaning of Gandharva near-dweller will also become false. In general, the Ratnakuta Sutra says: All dharmas are causes and conditions, completely abiding at the peak of intention. If there is no mindfulness, then apart from hungry ghosts, offering to the six realms of pitiable beings is itself a surprising thing. Fourth, listening: Not like a self-born Buddha, entering the path at will, and because of that dependent arising, it is contrary to benefiting others, but relying on a good teacher to listen to the Dharma, and proclaiming what one has heard to others, therefore, among the beings to be tamed in the first turning of the wheel, they are called listeners or Shravakas. All the dharmas of the Great and Small Vehicles must be listened to by relying on a good teacher, as the Compendium says: Good disciples are respectful to the teacher, they should always rely on wise teachers. Why? Because the qualities of wisdom arise from that. As it is said. So how should one listen? The faults of the vessel,
English
ub. Zhabs Dol. Three like poison, and similarly, six impurities should be removed. As it says in the 'Commentary on Intelligence': Pride and disbelief, not seeking profound meaning, outward distraction and inward gathering, weariness of listening are impurities. Thus, the pride arising from lineage, appearance, and wealth, disbelief when associating with the lama, not seeking profound meaning in the words and meanings of the Dharma, the mind being distracted outwards, and gathering the mind of contempt for the path of truth inwards, to counteract these, joy (797), reverence, and supreme faith are the proximate causes. Having removed the obscurations of afflictions, transcending impurities, manifesting and entering for the benefit of beings, the wisdom of certainty reaches the other shore. Whoever is endowed with virtues, listen to him. Thus, mindfulness should be closely established. As it is said in the 'Chapter on Abiding', regard the lama as a doctor, the Dharma as medicine, oneself as a patient, and diligently care for oneself like a nurse, generating four kinds of awareness and listening. Furthermore, the Dharma spoken by the teacher, in the form of Ali, visualize oneself appearing as Noble Manjushri, Vajrapani, Tara, etc., dissolving into the heart, this is the key point. The benefits of listening to the Dharma in this way are immeasurable. As Gyalwa Long said: Even beings who hear the sound of the Dharma drum are liberated from the lower realms, what need is there to mention those who listen? As it is said, it can reduce the obstacles in one's own mind stream, generate regret for mistaken actions of acceptance and rejection, generate renunciation and detachment, understand the path of the two truths, sow the seeds of liberation and omniscience in one's own continuum, and remember these in the bardo. Thus, even fierce and cruel beings such as Yakshas, mountain dwellers, demons who breathe fire from their hair, and kings such as Ashoka, Ajatashatru, Angulimala, etc., relied on hearing the true Dharma to turn away from great misdeeds and turn towards the path of liberation. And some people, when gathered before themselves in the state of the five perfections, say: I have heard this Dharma once before, now I do not need it. Just like a wine seller who thinks that the wine he has drunk before is enough, they only keep this thought in mind without contemplating the words and meanings of the Dharma.