Tibetan
ཞི་རོའང་རྟོག་ཆོས་ཡིན་པས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ཁྱད་ཆོས་ཚིག་ལ་མི་གནས་པའོ། །ཐུགས་སུ་བཏང་ནས་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གཟིར་བས་རིག་པ་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ནས་འདི་སྐད་ཟེར་རོ། །ཨ་ལ་ལ་ཧོ། །རང་བྱང་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་དོད། །རིག་དང་མ་རིག་སོ་མཚམས་ལས། །སྤང་གཉེན་གཉིས་སུ་འདུག་ར་ཤི། །བཀའ་དྲིན་ཅན་གྱི་མེ་ཏོག་ཁྱོད། །བདག་གི་ཡོངས་འཛིན་ལགས་མོད་ཀྱང་། ཁྱོད་ཐུགས་བདག་གི་རིག་པར་འདྲེས། །ད་ནི་གསོལ་བ་སུ་ལ་འདེབས། །མ་བཅོས་རང་གར་སྡོད་པ་དེ། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཡིན་འདུག་ཀྱང་། །རེ་དོགས་རྣམ་རྟོགས་བདུད་པོ་ཡིས། །སྒོམ་བློ་བྱས་པ་ཤ་ཐང་ཆད། །སངས་རྒྱས་རང་སེམས་ཡིན་པ་ལ། །ས་ལམ་རྩིས་པས་བུལ་དུ་སོང་། །རང་སར་བསྡད་པས་ས་རྒྱ་ཟིན། །ད་ནི་སྣང་ཉམས་ཅི་ལས་བདེ། །ལས་རླུང་དབུ་མར་དག་པ་ཡིས། །མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀྱི་སྤུ་རིས་ཡལ། །མངོན་སུམ་རིག་པ་གཟིར་བ་ཡིས། །གོང་འཕེལ་ཉམས་སྣང་རྗེན་པར་མཐོང་། །ལོངས་སྐུའི་སྒྲོ་འདོགས་ལམ་ལ་ཆོད། །ཚད་ཕེབས་སྒོམ་ལ་བྱས་ནས་གདའ། །བསམ་བརྗོད་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། །བག་ཆགས་ཉེར་ལེན་ག་ལ་ཡོད། །སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་འདྲེས་པ་ཡིས། །གཉིས་འཛིན་མ་སྤངས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཆས་ཤོག་བདག་ལ་འབྲན་པ་ཡི། །འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་སྡུག་སེམས་ཅན། ། (༧༨༩)གདོད་མའི་ས་ལམ་ཉམ་པོར་ཤོག །ལས་འཕྲོ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་འགྲོ་དང་། །ཉམ་ཐག་བར་དོའི་སེམས་ཅན་ལ། །ང་ཡི་རིག་པ་ཅིས་མི་འཇུག །ལས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྐྱལ། །ཟུང་འཇུག་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏིའི་སྐུ། །པད་འབྱུང་བི་མ་ལ་ལྟ་བུར། །བྱའམ་ཡང་ན་ཆོས་ཟད་ཀློང་། །རགས་ལུས་འཇའ་སྐུར་དེངས་ནས་ཀྱང་། །ཀ་དག་བྱ་རྩོལ་བྲལ་བའི་དབྱིངས། །རིག་པ་བཞི་ལ་ཐིམ་ནས་འགྲོ། །ཇི་སྲིད་འཁོར་བ་མ་ཟད་པར། །ལྷུན་གྲུབ་རྩལ་གྱིས་འགྲོ་དོན་བྱེད། །འདི་ནི་ཚིག་གི་མཐའ་མ་ཡིན། །གཏམ་ཟུངས་ཟད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །གླེང་མོ་བྱས་ཀྱང་ཐག་ཅ་འདྲ། །ཨེ་མ་ངོ་མཚར་ཨ་ལ་ལ། །གཞི་ལས་འཕགས་པའི་རིག་པ་ང་། །ཡེ་གཞིའི་ཀློང་དུ་བཛྲ་མུ །འཁོར་བ་དོང་ནས་སྤྲུགས་པ་ཡིན། །མ་མ་ཀོ་ལིང་ས་མནྟ ཞེས་ཟེར་ནས་དར་ཅིག་སོང་ཙན་བུང་པ་དེ་ཉིད་འཕོ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་བརྙེས་ནས་འཇའ་ལྟར་ཡལ་སོང་ངོ་། །གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་བཞི་པའོ།། །།ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་གཏམ་དགེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ། །འཕགས་པ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སེལ་བ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྐྱེས་བུའི་ལུས་རྟེན་ཐོབ་པ་རྣམས་སྙོམ་ལས་ཀྱི་གཉིད་ལས་སློང་བའི་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ལ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཡི་གེ་འདྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་འཛིན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དེ་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པ་སྟེ། །སྤྱོད་པ་འདི་བཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །ཅེས་པས་མི་ལུས་ལན་ཅིག་ཐོབ་པ་འདི་སྟོང་ཟད་དུ་མི་གཏོང་བར་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བྱ་བ་ལ་འབད་དགོས། དེ་ལ་དང་པོར་ཡི་གེ་འདྲི་བ་ནི་འདུལ་བ་ལུང་ལས་ཀྱང་། དང་པོར་ཡི་གེ་བསླབས་ཏེ། དེ་ནས་བརྟག་པ་བརྒྱད་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སྐྱེས་བུའི་ལུས་རྟན་ཐོབ་པ་ཙམ་ནས་བསླབ་བྱའི་ཐོག་མ་ནི་ཡི་གེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཡིག་མཁན་ཀུན་གྱི་བཤེས་གཉེན་དང་། སྲིན་བུ་གོ་ཆ་ལས་ཡི་གེ་བསླབས་པར་མཛད་དོ། །ཡི་གེ་ཤེས་པ་ལས་ལུགས་གཉིས་ཀྱི་བྱ་བ་ཆེ་ཕྲ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་དོད། བརྗེད་ངས་དང་དྲན་པ་ཉམས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ (༧༩༠)མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་གྱེད། བྲན་གཡོག་དང་ཕོ་ཉ་ལ་སྙིང་གཏམ་འཆད་མི་དགོས། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་རྒྱས་པ་དང་། གྲོག་མཁར་བ་སོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མེས་པོ་རྣམས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཤེས་པས་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་སྤོབས་པ་ཐོབ། སྒྲུད་དང་ལྡེའུ། གནའ་རྒྱུས། དེ་བ་ཐེར་ལ་སོགས་པ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་པས་མི་ལུས་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་ཤེས་ཅན་དུ་འགྲོ། །ཡི་གེ་ཤེས་མི་ཤེས་གཉིས་མི་དང་དུད་འགྲོའི་ཁྱད་ཡོད། ལྷག་པར་ཆོས་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་དང་པོའང་ཡི་གེ་ཡིན། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་མཚང་རིག །རང་གི་བྱ་བྱེད་ནོར་བ་དང་། བླང་དོར་འཛོལ་བའི་གནས་ཤེས། རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་དང་དམ་པའི་རྣམ་ཐར་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་སྐྱེ། འཁོར་བ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་མཚང་རིག །གནས་སྐབས་སུ་འདྲི་ཀློག་ཤེས་པའི་མི་ཐམས་ཅད་ལྟོ་གོས་ཕྱིད་སླབ་ཙམ་ལའང་ལྟོས། །དེ་ལ་དང་པོར་ཀློག་བྱང་བར་གཅེས་ཤིང་ཀློག་མ་བྱང་བར་འདྲི་བ་ནི་ཡི་གེའི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཙམ་ལའང་རྨོངས་པས་ཡི་གེའི་ནང་དུ་དུད་འགྲོའི་སྒྲ་སྐད་འདྲན་པའང་མཐོང་ལ། ཀློག་བྱང་ནས་ཀྱང་སུམ་ཅུ་པ་དང་རྟགས་འཇུག །བརྡ་གསལ་རྙིང་གི་རྣམ་གཞག་ལ་བསླབས་ནས་བརྡ་དག་ལ་འདྲིས་པར་མ་བྱས་ན། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དོན་ཕྱོགས་འཛོལ་བ་དཔེར་ན་ཀ་གཅིག་པོ་ལའང་། རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་། ཀ་བ་དང་། ཞིང་གི་ཀ་ད
Chinese
由于寂静觉性是顿悟之法，因此大圆满的特点不在于言辞。心中忆念，在明觉金刚链的法界中安住，明觉达到极致的证悟在相续中生起，于是这样说道：啊啦啦吼！自生明觉的神变中，轮回与涅槃的差别消失。明与无明的分界线上，舍弃与取舍二者安住于寂静。蒙受恩德的鲜花您，虽然是我的上师，您的心意与我的明觉相融。如今向谁祈祷呢？不加造作，自然安住，虽然是诸佛的密意，但被希望与恐惧、分别念的魔所扰，修行的念头也已耗尽。本觉即是佛，却因计算地道而迟缓。安住于自性，便已占据了整个坛城。如今从何处体验显现与觉受的安乐？业力之风净化于中脉，平等与后得二者的界限消失。以显现的明觉安住，增上之觉受如实显现。圆满报身之束缚在道中断除，已在达到极致的禅修中安住。对于离思离言的明觉，习气与执取又在哪里存在呢？显现与心识无别融合，未曾舍弃二取，却在见地中消失。可怜依附于我的，轮回的众生，可悲的众生。（789）愿他们走上原始的地道。对于有业缘的众生，以及可怜的中阴众生，我的明觉为何不融入？由于业力无有善恶，一切皆送入法界。双运阿瓦都提之身，如同莲花生和比玛拉，或者融入法尽之界，粗大的身体化为虹身之后，融入本初清净、无有造作的法界。明觉融入四种明觉而逝去。直至轮回未尽，以任运自成的力量利益众生。这是最后的遗言。对于言语耗尽的瑜伽士，即使交谈也如同虚设。唉玛，真稀有，啊啦啦！超越基础的明觉我，在原始的基础法界中，班杂 穆（藏文：བཛྲ་མུ།，梵文天城体：वज्र मु，梵文罗马拟音：vajra mu，汉语字面意思：金刚 穆），将轮回从根拔起。嘛嘛 郭林 萨曼达（藏文：མ་མ་ཀོ་ལིང་ས་མནྟ，梵文天城体： मम कोलिं समन्त，梵文罗马拟音：mama koliṃ samanta，汉语字面意思：嘛嘛 郭林 普遍）说完之后，片刻之间，那位嗡嗡作响的蜜蜂，获得了大迁转身，如彩虹般消失了。谈话集第五十四品。十种行为的谈话，名为《善妙之树》。为了圣者破除一切障碍。
English
Since peaceful awareness is the teaching of sudden enlightenment, the characteristics of Dzogchen do not reside in words. Having kept it in mind, abiding in the expanse of Rigpa Vajra Chain, realization of Rigpa reaching its limit arises in the lineage, and thus it is said: Alala Ho! From the miraculous display of self-arisen Rigpa, the distinction between samsara and nirvana vanishes. On the boundary between awareness and non-awareness, abandoning and adopting both abide in stillness. You, the flower of kindness, although you are my guru, your mind is blended with my Rigpa. Now, to whom shall I pray? Remaining uncorrected and natural, although it is the intention of the Buddhas, the demon of hope and fear, and conceptual thoughts, has exhausted the thought of meditation. Since Buddha is one's own mind, calculating the bhumis and paths has slowed it down. By staying in one's own place, one has seized the entire mandala. Now, from where can one experience the bliss of appearances and experiences? By purifying the karmic winds in the central channel, the distinction between equanimity and subsequent attainment vanishes. By abiding in manifest awareness, progressive experiences are seen nakedly. The bonds of the Sambhogakaya are severed on the path, and one abides in meditation that has reached its limit. For awareness that is beyond thought and expression, where can habits and grasping exist? By blending appearances and mind without distinction, without abandoning dualistic grasping, it vanishes in the view. Pity those who cling to me, sentient beings in samsara, pitiful beings. (789) May they tread the original bhumis and paths. For sentient beings with karmic connections, and for pitiful beings in the bardo, why does my Rigpa not merge? Since karma has neither good nor bad, everything is sent into the Dharmadhatu. The united form of Avadhuti, like Padmasambhava and Vimalamitra, or merging into the realm of exhausted phenomena, even after the coarse body dissolves into a rainbow body, merges into the realm of primordial purity, free from effort. Awareness merges into the four awarenesses and departs. Until samsara is exhausted, it benefits beings with spontaneous abilities. This is the last testament. For a yogi who has exhausted words, even talking is like a waste. Ema, how wonderful, Alala! I, awareness that transcends the ground, in the original ground of the Dharmadhatu, Vajra Mu (Tibetan: བཛྲ་མུ།, Sanskrit Devanagari: वज्र मु, Sanskrit Roman transliteration: vajra mu, Chinese literal meaning: Diamond Mu), uproots samsara from its foundation. Mama Koling Samanta (Tibetan: མ་མ་ཀོ་ལིང་ས་མནྟ, Sanskrit Devanagari: मम कोलिं समन्त, Sanskrit Roman transliteration: mama koliṃ samanta, Chinese literal meaning: Mama Koling Universal) Having said this, in a moment, that buzzing bee attained the body of the Great Transference and vanished like a rainbow. Chapter Fifty-Four of the Collection of Talks. The talk on the Ten Practices, called "The Auspicious Tree." For the noble one who dispels all obscurations.
Chinese
礼敬！ 获得人身者，应努力于唤醒沉睡于懈怠之中的十种修行，即如是说：书写、供养、布施，听闻、阅读、受持，讲解、念诵，思维、禅修，此十种行持之自性，是无量功德之聚。因此，此番获得人身，不应虚度，而应努力于十种修行之事业。 其中，首先是书写，律藏中也说：首先学习文字，然后精通八种观察。 如是说，仅是获得人身，最初应学的就是文字。 昔日，童子义成（释迦牟尼佛未成佛前）也曾向所有书写者的善知识，以及小虫甲处学习文字。 通晓文字，是进入世出世间一切大小事务之门。 对于一切健忘和记忆衰退，是不忘陀罗尼（藏文：མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：不忘总持）。 无需向奴仆和信使倾诉衷肠。 通过了解大仙广博者、石城者等世间祖先的智慧，获得进入世间论典的勇气。 通过自力了解诗歌、韵律、历史、历算等，成为具有人身觉识者。 知与不知文字，是人与畜生的区别。 尤其，进入佛法的首要缘起之门也是文字。 知晓前世后世和业果之真相。 了解自己行为的错误，以及应取应舍的错谬之处。 依靠佛经和圣者传记，生起厌离和出离心。 知晓轮回无意义之真相。 暂时而言，所有识字的人，也需要依靠他人来解决衣食问题。 因此，首先珍视阅读的熟练，在阅读不熟练之前书写，对于文字的连接都感到迷惑，甚至在文字中听到畜生的声音。 即使阅读熟练后，如果不学习三十颂和正字法，以及新旧术语的用法，不熟悉正确的表达，那么经论等词义就会产生偏差，例如仅一个“ཀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：卡）”字，就有佛语的“ཀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：卡）”，柱子的“ཀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：卡）”，田地的“ཀ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思：卡）”等。
English
Homage! Those who have obtained the support of a human body should strive for the ten practices that awaken one from the sleep of laziness, as it is said: Writing, offering, and giving; listening, reading, and holding; explaining and reciting; thinking and meditating. The nature of these ten practices is an immeasurable accumulation of merit. Therefore, having obtained this human body once, one should not waste it but should strive in the activities of the ten practices. Among them, the first is writing, as it is also said in the Vinaya Sutra: First, learn to write, and then become proficient in the eight examinations. As it is said, from the moment one obtains the support of a human body, the first thing to learn is writing itself. Even the young Siddhartha (Shakyamuni Buddha before enlightenment) learned to write from the spiritual friend of all scribes and from the insect Gocha. Knowing how to write opens the door to engaging in all major and minor activities of both worldly and spiritual affairs. For all forgetfulness and memory loss, it is the unfailing dharani (Tibetan: མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Roman transliteration:, Chinese literal meaning: unfailing dharani). One does not need to confide in servants and messengers. By knowing the wisdom of the great sage Vyasa, the one from Grokhar, and other ancestors of the world, one gains the courage to enter the treatises of worldly affairs. By knowing poetry, metrics, history, and astrology on one's own, one becomes a conscious being with a human body. Knowing or not knowing how to write is the difference between humans and animals. In particular, the first door of auspicious connection for entering the path of Dharma is also writing. One understands the truth of past and future lives and the law of karma. One knows the mistakes in one's own actions and the places where one errs in what to adopt and abandon. By relying on the words of the Buddha and the biographies of saints, one generates weariness and renunciation. One knows the truth that samsara has no essence. For the time being, all people who know how to read and write also depend on others for mere food and clothing. Therefore, one should first cherish proficiency in reading, and writing before being proficient in reading leads to confusion even in connecting letters, and one even hears the sounds of animals in the letters. Even after becoming proficient in reading, if one does not study the Thirty Verses and the Rules of Grammar, and the usage of old and new terms, and does not become familiar with correct expression, then the meaning of words in the scriptures and treatises will be distorted. For example, even a single "ཀ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning: Ka)" has the "ཀ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning: Ka)" of the Buddha's words, the "ཀ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning: Ka)" of a pillar, and the "ཀ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Roman transliteration, Chinese literal meaning: Ka)" of a field.