Tibetan
སྔོ་བའི་ཡུལ། གང་ཞིག་བསྔོ་བའི་དངོས་པོའམ་རྒྱུ། གང་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ། བསྔོ་དགོས་ཚུལ་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་བཞི་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ཡུལ་ནི། དམིགས་པ་མེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྩིས་མ་ཟིན་ཅིང་། རང་དོན་ཞི་བདེ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཐེག་དམན་ཉན་རང་གིས་སར་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་ཕྱིན་ཡུམ་ལས། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ (༧༣༧)ཅད་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་འམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བསྔོར་མི་འཇུག་པའོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་དབང་བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཁེ་གྲགས་ལ་སོགས་སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་སླད་དུ་ནི་དེ་བས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བ་བུ་རམ་ཤིང་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབས་པའི་ཆེ་རྒྱལ་སྲིད་ཡུལ་ཁམས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་མ་སོགས་གཅེས་དགུ་མཐའ་དག་ཕངས་མེད་དུ་སྦྱིན་པའི་ཚེ་ཡང་། སྦྱིན་པ་འདི་ཡིས་བདག་ནི་ནམ་དུ་ཡང་། །མཐོ་རིས་འདོད་དང་རྒྱལ་སྲིད་ཕྱིར་མ་ཡིན། །འགྲན་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྲགས་པ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་མིན། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་བགྱིའོ། །ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་བསྔོ་རྒྱུར་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་ཚུལ་འདིར་བསྔོ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་སྨོན་ལམ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་པར་ལ་བཟླ་བ་དང་། ཡིན་མིན་མུ་བཞིར་དབྱེ་བ་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་དེ། ཀུན་གྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེའི་རྩིས་ཟིན་པ་ཞིག་གཅེས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཡོན་ཏན་ཅི་མཆིས་པ། །དེ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཐུར་ལྟོས་ཤིག །སེམས་བསྐྱེད་རིན་ཆེན་ཐོགས་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས། ཁམས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ཡང་ཉམ་ང་མེད། །ཡིད་བཞིན་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུར་འདོད་དགུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་བསྔོ་རྒྱུ་ནི། ཡུལ་གོང་མ་ལ་མཆོད་པ། འོག་མ་ལ་སྦྱིན་པ་སོགས་མདོར་ན་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་སོགས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་མཐའ་དག་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་ཞིག བསམ་པ། དངོས་པོ་སྟེ་གསུམ་ཀ་རྣམ་པར་དག་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དགེ་ཚན་དུ་གླེང་བ་ལས། ཞིང་གི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་དབྱེ་ན། ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་དང་། ཕན་ཡོན་གྱི་ཞིང་སྟེ་རྣམ་གྲངས་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ལས། ཐེག་དམན་ནས་ཡུལ་གོང་མ་གཙོ་ཆེ་བར་བཤད་ཅིང་དེ་ཡང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ (༧༣༨)དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྟེ་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་འདྲ་བའི་སྟོན་པ་མེད། །ཆོ
Chinese
回向的对境。什么是回向的对境或事物？为了什么而做？回向的必要性以及利益等共有四点，其中第一点是对境：不属于没有目标的菩提心所摄持，仅仅追求自身寂静安乐的小乘声闻缘觉的境界。《般若经》中说：“一切善根，除了遍知一切者之外，不允许回向给声闻或独觉的境界。”同样，为了梵天、自在天、帝释天、转轮王的统治，以及地方小王、眷属、受用、名利等世间圆满，那就更不应该了。胜者布让辛巴在学习菩萨行时，即使是慷慨地布施了伟大的王位、国土、地方、身体和受用等一切珍爱之物时也说：“以此布施我何时，也不为欲天界和王位，不为竞争，不为成就名声，唯为无上菩提而行。”应当效仿他将伟大的菩提作为回向的对境。而且，在这里，回向和发心、愿望等，虽然本体相同，但也有重复和是否定的四句分类等不同的类别。一切的根本在于珍视被珍贵的菩提心所摄持。如云：“诸佛菩萨一切功德，皆依菩提心之力。菩提心珍宝所摄持的佛子，即使遍行三界，也无所畏惧。犹如如意宝王般，随心所欲。”如是说。第二，回向的事物是：对上供养，对下布施等，总而言之是四摄事，以及十度等通过福德和智慧之门积累的一切二资粮。其中，清净的意乐、事物，三者都具备，被认为是圆满的功德。稍微区分一下对境的差别，可以归纳为功德田和利益田两种。从小乘开始，就说上境更为重要，其中最殊胜的是三宝，经中说：“没有像佛陀一样的导师，
English
The object of dedication. What is the object or basis of dedication? For what purpose is it done? There are four points, including the necessity and benefits of dedication. The first point is the object: it does not belong to the realm of the Lesser Vehicle Hearers and Solitary Realizers who are not included in the aimless Bodhicitta and only seek their own peace and happiness. The Prajnaparamita Sutra says, "All roots of virtue, except for the one who knows all aspects, are not allowed to be dedicated to the realm of Hearers or Solitary Buddhas." Similarly, it is even more inappropriate to dedicate for the sake of the rule of Brahma, Ishvara, Indra, the Wheel-Turning King, and the worldly perfections such as local kings, retinues, enjoyments, fame, and profit. When the Victorious Buramshingpa was learning the Bodhisattva conduct, even when he generously gave away all cherished things such as the great kingdom, land, region, body, and enjoyments, he said, "With this giving, I will never, ever, be for the desire of the heavenly realm and kingship, not for competition, not for achieving fame, but only for the sake of unsurpassed Bodhi." One should follow his example of making great Bodhi the object of dedication. Moreover, here, dedication and aspiration, prayer, etc., although the essence is the same, there are also different categories such as repetition and the fourfold classification of affirmation and negation. The root of everything lies in cherishing that which is embraced by the precious Bodhicitta. As it is said, "All the qualities of the Buddhas and Bodhisattvas depend on the power of Bodhicitta. The sons of the Buddhas who are embraced by the precious Bodhicitta, even if they travel throughout the three realms, have no fear. Like a wish-fulfilling jewel king, all desires arise." Thus it is said. Secondly, the objects of dedication are: offerings to superiors, generosity to inferiors, etc., in short, the four objects of gathering, and all the accumulations of the two accumulations through the doors of merit and wisdom, such as the ten perfections. Among them, pure intention, object, and thing, all three are possessed, and are considered to be perfect merits. Slightly distinguishing the differences of the fields, they can be summarized into two
Tibetan
ས་དང་འདྲ་བའི་སྐྱོབ་པ་མེད། །དགེ་འདུན་འདྲ་བའི་ཞིང་ས་མེད། །དེ་ཕྱིར་གསུམ་ལ་དབུལ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེ་དག་གི་ནང་ཚན་ལས་ཀྱང་དངོས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དགེ་འདུན་ཁོ་ན་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་ཏེ་མདོ་བདེ་རྒྱས་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཏེར་ཡིན་ཕྱིར། །རྣམ་པའི་སྒོ་ནི་རྣམ་འབྱེད་པ། །དགེ་འདུན་ཞེས་ནི་བྱ་བ་སྟེ། །དགེ་འདུན་ལ་ནི་ཀུན་གྱིས་བྱིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱིས་ཡུལ་བཟང་བ་ལས་དམན་པ་ཉིད་གཅེས་པར་འཛིན་ཏེ་མདོ་ལས། རང་ལ་རེ་དང་བཤེས་མེད་དང་། །ནང་པ་དང་ནི་མ་ནུས་པ། །རྒས་ཤིང་འཁོགས་དང་དབང་པོ་ཉམས། །དབུལ་ཕོངས་བཀྲེས་དང་མུ་ཏོ་བ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མགོན་མེད་དེ་དག་ངང་དུ་བླང་། །ཞེས་གཞན་གྱིས་སྤངས་ཤིང་བཤེས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དང་དུ་བླང་བར་གསུངས་མོད། ཐེག་པ་དེ་དག་གིས་ཕྱོགས་ཙམ་མེ་མཚོན་པ་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ནས་ནི་ཞིང་གི་མཆོག་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དུ་གསུངས་ཏེ། དཔལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས། བུ་དང་ཆུང་མ་ནོར་གྱི་དབྱིང་། །དབང་ཕྱུག་ལོངས་སྤྱོད་ལྔས་མཆོད་ན། །དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་མཆོད་པ་ཡིན། །ཉེ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་སོ། །བསམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གྲགས་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད། གཞན་དང་འགྲན་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད། དབུལ་པོར་འགྱུར་དུ་དོགས་པའི་འཇིགས་པས་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད། བརྒྱ་བྱིན་དང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་དང་། དབང་ཕྱུག་ལ་བརྟེན་ཞིང་སྦྱིན་པ་བྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །འབྲས་བུ་ལ་བལྟ་ཞིང་སྦྱིན་བ་བྱིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །སྦྱིན་པ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྡེ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་མཚོན་ཏེ་ (༧༣༩)དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པར་འདོད་པ་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། རང་དང་སེམས་ཅན་ལྷན་ཅིག་པར་ཐར་པ་འདོད་པ་མཉན་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་། རང་དོན་ལ་རྟོག་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གཞན་ཁོ་ནའི་དོན་བསྒྲུབ་བརྫི་བོ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཀྱིས་ཟིན་པར་གཅེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོའང་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་གཞན་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་སྲོག་གཅོད་དང་
Chinese
沒有像大地一樣的救護，沒有像僧伽一樣的福田。因此，應當供養三寶。如是說，而這些之中，特別闡述了實際受用的殊勝僧伽，如《廣大經》中所說：因為是所有法的寶藏，是辨別各種形態的門戶，僧伽被稱為事業，一切都應供養僧伽。這裡，大乘的觀點認為，與其重視好的對象，不如重視差的對象，如經中所說：對自己沒有期望和朋友，內向且無能為力，年老體衰且感官衰弱，貧窮飢餓且口渴，具有菩提心的人們，應當接納那些無依無靠的人。雖然說要接納那些被他人拋棄且失去朋友的人，但那些乘僅僅是象徵，從一生一世成佛的角度來說，最殊勝的是大密金剛乘，其中說金剛上師是最好的福田。如《吉祥密集根本續》中所說：以兒子、妻子、財富的本性，以及五種權勢享樂來供養，就是供養了所有壇城，更何況是近部的壇城呢？想法是：如《菩薩地》中所說：菩薩不會為了名聲和偈頌而布施，不會為了與他人競爭而布施，不會因為害怕變窮而布施，不會為了帝釋天和轉輪王，以及依賴權勢而布施，不會看著果報而布施。所有布施都應歸納於無上圓滿正等覺。如是說，代表著（739）所有善根都以自己獲得無上菩提，並希望將其他眾生也安置於菩提之心，如國王般的心生起，以及希望自己和眾生一同解脫，如牧童般的心生起，以及不考慮自身利益，僅僅成辦其他眾生利益，如船夫般的心生起等等所攝持而珍愛。同樣，事物也直接或間接地成為損害他人的原因，比如殺生和
English
There is no protector like the earth, and no field of merit like the Sangha. Therefore, one should offer to the Three Jewels. It is said, and among these, the Sangha, which is distinguished by actual enjoyment, is particularly emphasized, as stated in the Sutra of Extensive Bliss: Because it is the treasury of all dharmas, it is the door that distinguishes various forms. The Sangha is called activity, and all should give to the Sangha. Here, according to the Mahayana system, it is more important to cherish the inferior than the good object, as stated in the Sutra: Those who have no hope or friends for themselves, those who are inward and incapable, those who are old and decrepit and whose senses are weakened, the poor, hungry, and thirsty, those who possess the mind of enlightenment, should take those who are helpless into their care. Although it is said to take in those who have been abandoned by others and are separated from friends, those vehicles are only symbolic. From the perspective of attaining Buddhahood in one lifetime and one body, the Great Secret Vajrayana is the most special, where the Vajra Master is said to be the supreme field. As stated in the Glorious Secret Essence: If one offers with the nature of son, wife, and wealth, and with the five powers of enjoyment, then one has offered to all mandalas. What need is there to mention the close mandala? The thought is: As stated in the Bodhisattva-bhumi: A Bodhisattva does not give for the sake of fame and verses, does not give for the sake of competing with others, does not give out of fear of becoming poor, does not give for the sake of Indra and the Wheel-Turning King, and relying on power, does not give, does not give looking at the fruit. All giving should be categorized as unsurpassed, perfectly complete, and fully enlightened Buddhahood alone. As it is said, it represents (739) all roots of virtue with the aspiration to attain unsurpassed enlightenment oneself and to establish other sentient beings in enlightenment as well, like the mind of a king arising, and the aspiration to liberate oneself and sentient beings together, like the mind of a shepherd arising, and without considering one's own benefit, only accomplishing the benefit of other sentient beings, like the mind of a boatman arising, and so forth, which are cherished. Similarly, things also directly or indirectly become the cause of harming others, such as killing and