Tibetan
་ཡུལ་ལ་བསྔགས་པའི་ཚུལ་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ལན་ཅིག་ཙམ་ཡང་དད་པ་སྐྱེས་པ་ནི། བསོད་ནམས་དམ་པའི་མཆོག་ཏུ་འདི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་གང་ཟག་གི་བློའི་ནུས་པའི་དབང་ལས། གནས་སྐབས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བརྣག་པར་དཀའ་བ་ལས་གྲོལ་ཅིང་། ཕྱི་མའི་འཇིག་རྟེན་མངོན་པར་མཐོ་བའི་དཔལ་དང་ཡོན་ཏན་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ཚོགས། མངོན་མཐོའི་འབྲས་བུ་དེ་དག་ཀྱང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས་བཤེས་སྤྲིང་དུ་གདམས་པ་བཞིན། བདེ་སྡུག་གི་འཁོར་ལོའི་ས་འཇོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཙམ་ལས། ཆུ་ཤིང་གི་འབྲས་བུ་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་ནས་འཁོར་བཟོ་ཆུའི་འཁྱུང་མོ་ལྟ་བུའི་གནས་ལས་ངེས་པར་ཞི་སྡེ་ཐར་པའི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་བློ་ཅན་མན་ཆད་དག་ཀྱང་ལམ་ཉི་ཆེ་བ་གཉིས་ལས་ལྡོག་སྟེ་བླ་ན་མེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་བཅས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་འཇུག་ངོགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ (༦༣༢)སྤྱད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས། གསོ་དཔྱད་ཕལ་པ་འདི་འདྲ་བ། །སྨན་པ་མཆོག་གིས་མ་མཛད་དེ། །ཆོ་ག་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པོ་ཡིས། །ནད་ཆེན་དཔག་མེད་གསོ་བར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་ཆོས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྔོན་དུ། འདི་ལྟར་ཐར་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བའི་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞིའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་གྲོལ་བའི་ཚད་མེད་བཞིའི་བསམ་པས་ཀུན་ནས་བསླངས། སྦྱིན་པ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་། དོན་སྤྱོད་པ་དང་། དོན་མཐུན་པ་སྟེ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་དང་ལྡན་པས་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་མཚོའི་སྙིང་པོར། ཕྱིན་པར་སྨོན་པ་དང་དངོས་སུ་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སྨོན་འཇུག་གི་རྣམ་པར་ཤར་པའང་། བྱ་བའི་སྒོ་ནས་བསོད་ནམས་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཕེལ་བ་འཇུག་པའི་ལམ་ལ་སློབ་མོད་ཀྱི། གང་ཟག་ལས་དང་པོ་པས་སྨོན་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་ལ་དམ་བཅས་ན། ཐེག་དམན་གྱི་སྡོམ་པའང་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་བཞེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལ། འདིར་ཉིན་ཞག་གཅིག་པའི་ཁྲིམས་ལ་འདྲ་ཅོག་བརྩིན་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་ཁྲིམས་ནོད་པ་ལ་སོགས་ཉིས་སྤྱོད་སྦོམ་པ། སྨྱུང་བར་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་པའི་ཆོས་སྡུད། འཆི་བར་ངེས་པའི་སྲོག་སྐྱོབ་པ་ལ་སོགས་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྗེས་
Chinese
在赞扬地方的浩瀚方式中说，仅仅一次生起信心，这会变成殊胜功德之最。因此，由于个人心智能力的影响，从难以忍受的暂时痛苦中解脱出来，来世仅仅追求高尚的荣耀和功德的是小士夫之辈。那些高尚地位的果实，正如龙树菩萨在《亲友书》中教导的那样，仅仅是用于安放苦乐之轮，就像水树的果实一样，认识到没有精华，从而从轮回如水妖般的境地中，必定追求寂灭解脱果位的，是中士夫的智慧。甚至低于中士夫的智慧，也从两条较小的道路上返回，以无上菩提心，追求一切种智的果位，这是大士夫的道路的开端。因此，在进入菩萨（632）行中说：这种普通的治疗，最好的医生不做，以极其柔和的仪式，治疗无数大病。如是说，在如大海般的大乘法界之道的加行法中，在生起大菩提心之前，像这样，以与解脱道相关的四梵住的相违品中解脱出来的四无量心的思想来策发，以布施、爱语、利行、同事这四摄事来圆满，在诸佛之子的行海的精华中，从发愿和实际进入的差别中，显现出愿行二相，从行为的角度，功德持续增长，是在进入道上学习，但是，对于最初的业者，从发愿的角度来立誓果位，小乘的律仪也以菩提心的思想来策发，追随大尊者的意愿。在此，对于一天的戒律，如法受持八支斋戒等，是粗大的二行，斋戒等是摄集清净之法，救护必定死亡的生命等是利益有情，这是菩萨戒的随行。
English
In the vast way of praising places, it says that even a single instance of generating faith becomes the supreme of virtuous merit. Therefore, due to the influence of individual mental capacity, those who are liberated from the temporary suffering that is difficult to endure, and who only pursue the glory and qualities of higher realms in future lives, are a group of lesser individuals. Those fruits of higher status, as Nagarjuna advises in the "Friendly Letter," are only used as a place to rest the wheel of pleasure and pain. Knowing that they are without essence, like the fruits of a water tree, and thus from the state of samsara like a water monster, one must certainly seek the state of peace and liberation. Even those with intelligence lower than that of a middling person turn away from the two lesser paths, and with unsurpassed bodhicitta, seek the state of omniscience, which is the beginning of the path of a great person. Therefore, in entering the practice of a Bodhisattva (632), it says: Such ordinary treatments are not done by the best doctors; with extremely gentle rituals, they heal countless great illnesses. As it is said, in the practice of the path of the great Dharma realm of the Mahayana, like an ocean, before generating the great bodhicitta, in this way, aroused by the thoughts of the four immeasurables, which are liberated from the opposing factors of the four Brahma-viharas related to the path of liberation, and perfected with the four means of gathering—giving, kind speech, beneficial action, and consistency—in the essence of the ocean of the deeds of the sons of the Buddhas, the aspects of aspiration and engagement arise from the difference between aspiring and actually entering. From the perspective of action, merit continuously increases, which is learning on the path of engagement. However, for the initial practitioner, if one vows to the result from the perspective of aspiration, the vows of the Lesser Vehicle are also motivated by the thought of bodhicitta, following the wishes of the great Lord. Here, for the precepts of one day, such as properly taking the eight-branch vows, are gross two-fold practices; fasting and so forth are the collection of pure dharmas; saving the lives of those who are certain to die and so forth are benefiting sentient beings; these are the subsequent practices of the Bodhisattva's ethics.