Tibetan
གཞག་པས་རྟག་ཏུ་སྐྱོངས། །གང་ཚེ་བློ་ཡིས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི། །དོན་དམ་ཞི་བ་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ། །རྟོག་དཔྱོད་ཚེར་མ་རྣོན་པོས་གཞར་བྱས་ན། །རྟག་ཆད་མཐར་ལྟའི་གཡང་དུ་ལྷུང་ཉེན་ཆེ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི། །བསམ་མི་ཁྱབ་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡིན། །རྟོག་དཔྱོད་ཡུལ་ནི་སེམས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། །དབྱིངས་ལ་དགག་གཞལ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་འདྲ། །དོན་འདི་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་མཐའ་དག་དང་། ཁྱད་པར་སྡུད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲིས། །ངའི་འདི་ཡིན་གྱིས་ (༥༣༥)གཞན་དག་ནོར་རོ་ཞེས། །འཆད་པ་གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་མང་མོད་ཀྱང་། །ཡིན་པ་དེ་གས་རང་ལྟ་མཆོག་འཛིན་དང་། །ནོར་སྙམ་དེ་ག་རྟག་ཆད་མཐར་ལྟའི་གཡང་། །ཉིད་དེ་མཉམ་གཞག་ངང་ན་དེ་ཡོད་མིན། །དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ཀུན་སློང་མ་རུངས་པའི། །ལྟ་བ་ཡིད་ལ་བཞག་པས་མ་ཡིན་ཏེ། །དོན་དམ་དང་ནི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྟག་པར་ཡིད་ལ་འདྲིས་པའི་ཆ་རྒྱུས་ཡིན། །མདོར་ན་དེ་ལས་མང་དུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །སྤྱོད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕྱོགས་ལ་བརྟེན། །ལྟ་བ་མངོན་པ་སྒོམ་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི། །ལམ་ལ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པར་མཛོད། །འདི་ནི་རྟ་མཆོག་རོལ་པ་ཡང་གསང་དང་། །འཕྲོག་བྱེད་བཏུལ་བའི་ཕུར་པ་བཞུགས་པའི་གནས། །སེར་སྨད་སྐུ་སྐྱེ་སྨོན་ལམ་རབ་འབྱམས་པའི། །གསུང་ངོར་དུས་མཐའི་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་སོ། །གཏམ་ཚིགས་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།སློབ་མ་ལ་སྤྲིང་པའི་གཏམ་བདུན་ན་འདོན་གྱི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ། སྟོན་པ་གཟི་བརྗིད་མཐའ་ཡས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཙུག་ལག་སྣ་ཚོགས་སྣོད་གྱུར་ཁྱོད་ལགས་ཏེ། །བཀུག་ཀྱང་མ་མཆིས་གང་ལ་དེ་སྒྲོག་ན། །སྐལ་དང་མཚུངས་པའི་བརྗོད་བྱར་དང་སྲིད་དེ། །རྒ་བའི་སྤྲིན་གྱིས་སྤྲོས་པའི་བཞིན་རས་བཀབ། ༡ །ལྷུན་པོར་ཤར་ནུབ་རེ་ཁཱ་དྲལ་ལྟའི་གོས། །གསེར་རིའི་རྡུལ་ཕྲན་ཞོར་ཆགས་ལ་སྟེགས་པའི། །དབྱངས་ཀྱི་ངས་པ་བདུན་ལྡན་ནཱ་དའི་སྒྲ། །ཡི་གེའི་གཟུགས་སུ་འཕོས་པས་ཞལ་ཏ་བྱས། ༢ ཁོམ་པ་བརྒྱད་ལ་འབྱོར་བའི་ཚོན་རིས་ཀྱི། །འདུ་འབྲལ་བགྱིད་ལ་སྐྱོ་བའི་སྐབས་དབྱེ་ནས། །མཛའ་གཏུགས་ཐགས་སུ་བཏགས་ལ་བདེན་གཏམ་གྱི། །ཚངས་དྲིག་དཎྜིའི་རྒྱུད་མངས་འཁྲོལ་བ་ཁྱོད། ༣ །སྐྱེས་བུའི་ཚེ་ནི་གློག་གི་ཟློས་གར་བཞིན། །མུན་པའི་འཚོ་བར་བསྐལ་བས་གཏུགས་པ་ཡི། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཁྱད་པར་མཁྱེན་འཚལ་ (༥༣༦)ནས། །མངོན་ནས་མངོན་མཐོའི་འཁྲི་ཤིང་ལ་སྙེག་མཛོད། ༤ །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་སྲོག་ལ་འཚེ་བ་སོགས།
Chinese
以正见恒常守护。 何时以分别念，刺探那非心识对境的， 胜义寂静无为法， 则极易堕入常断边见的悬崖。 为何如此？因为胜义谛， 是不可思议且无为的。 分别念的对境，皆与心识相关， 以心识衡量法界，犹如空中之花。 此理与诸佛经典一致， 尤其请询问《摄类学》的偈颂。 “我的是对的（５３５），其他都是错的”， 如此讲说者，雪域藏地虽多， 但认为“对”的，恰是自宗的偏执， 认为“错”的，恰是常断边见的悬崖。 此理于等持中，并不存在。 如是说者，并非以恶劣的发心， 将（恶）见置于心中， 而是胜义、世俗菩提心， 恒常于心中串习的习气。 总之，对此无需多言， 行持依于菩萨行， 见解、俱舍、禅修、密咒的， 道上证得殊胜成就。 此乃骏马嬉戏之极密， 降伏夺取者的金刚橛安住之处。 色麦寺的转世活佛，门兰饶绛巴的， 语教中，末世自生金刚所说。 言教第十三品。 寄予弟子的七言教饰。 礼敬导师光辉无量。 您是各种论典的宝库， 即使邀请也不轻易显露，若向谁宣说？ 与根器相应的言辞，或许会有吧， 老年的云彩遮蔽了您的面容。１ 如妙高山般，有着东西分割线的衣裳， 如黄金山上的微尘般，堆积着台阶， 七音调和的那达之声， 化为文字的形象，以此致敬。２ 在八暇满的闲暇中，用彩色的颜料， 区分聚集和离散的悲伤时刻， 在友谊的织布机上编织，用真诚的话语， 您拨动着梵天、吉祥天女、 தண்டியின்琴弦。３ 人的一生犹如闪电的舞蹈， 在黑暗的生活中，与劫难相遇， 知晓快乐和痛苦的差别（５３６）， 从显现趋向增上的藤蔓。４ 其原因是杀生等。
English
Always protect with right view. When, with discriminating thoughts, one probes that which is not the object of consciousness, the peaceful, unconditioned ultimate reality, there is great danger of falling into the abyss of eternalistic or nihilistic extreme views. Why is this so? Because ultimate truth is inconceivable and unconditioned. The object of discriminating thought is always related to consciousness, measuring the expanse with consciousness is like a flower in the sky. This principle is consistent with all the Buddha's scriptures, especially inquire into the verses of the Collected Topics. Those who say, "Mine is right (535), others are wrong," though many such speakers exist in the snowy land of Tibet, that which is considered "right" is precisely the clinging to one's own view, that which is considered "wrong" is precisely the abyss of eternalistic or nihilistic extreme views. This principle does not exist in the state of equipoise. Those who speak thus, not with a bad motivation, placing (bad) views in their hearts, but rather, ultimate and relative bodhicitta, are the habits constantly cultivated in the heart. In short, what need is there to say more about this? Practice relies on the path of a Bodhisattva, may you attain supreme accomplishment on the path of view, Abhidharma, meditation, and secret mantra. This is the most secret play of the excellent horse, the place where the vajra stake that subdues the captor resides. In the speech of the reincarnation of Sermai Monastery, Mönlam Rapjampa, spoken by the self-arisen vajra of the degenerate age. Thirteenth chapter of the Discourse. A Garland of Seven Admonitions, a Message to Students. Homage to the Teacher, Infinite Glory. You are a treasure trove of various treatises, even when invited, you do not easily reveal yourself, to whom should I proclaim this? Words corresponding to one's capacity, perhaps there will be, the clouds of old age have covered your face. 1 Like Mount Meru, with clothes that have east-west dividing lines, like specks of gold dust on a mountain, steps are piled up, the sound of Nada with seven harmonious tones, transformed into the form of letters, with this I pay homage. 2 In the leisure of the eight freedoms, with colorful paints, distinguishing the sad moments of gathering and scattering, weaving on the loom of friendship, with truthful words, you pluck the strings of Brahma, Shri Devi, and Daṇḍin. 3 The life of a person is like the dance of lightning, in a dark life, encountering kalpas, knowing the difference between happiness and suffering (536), from manifestation strive towards the increasing vine. 4 The cause of this is harming life, and so on.
Tibetan
།ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་ལམ་རྣམ་པ་བཅུ། །སྤུ་གྲིའི་སོར་ཆགས་སྦྲང་རྩི་ཇི་བཞིན་དུ། །གཟིགས་ནས་འཇིག་རྟེན་ཡང་དག་ལྟ་བ་བརྩོན། ༥ །འབྱོར་བའི་རྒྱུ་ནི་ཆགས་དང་སེར་སྣ་སྟེ། །དེ་ལས་དེ་བྱུང་རི་དབང་ལྟར་སོང་ཡང་། །གཡོ་དང་འཇིག་དང་ཆོམ་རྐུན་ཐུན་མོང་ཕྱིར། །མཆོད་སྦྱིན་བརྒྱ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མཛོད། ༦ །འཁོར་ལོ་དང་པོའི་ཁྲིམས་ཀྱི་སྣོད་གྱུར་ནི། །སྙིགས་མའི་མཚོན་གྱིས་ཕུག་པ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་། །ཡོན་ཏན་དམ་པའི་གཞི་རྟེན་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཉིན་མཚན་ཐུན་དྲུག་ཀུན་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བགྱི། ༧ །དབང་པོ་ཚར་བཅད་གདུང་བའི་དཀའ་ཐུབ་ལས། །ཞེ་སྡང་དགྲ་ཟླ་བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་ནི། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ལམ་ལ་ཆེས་ཉེ་བས། །གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་སྤོང་བ་རབ་བྱུང་རྒྱན། ༨ །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་ལེ་ལོའི་གྲོང་ཁྱེར་ན། །དམ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བག་ལ་ཉལ་གཟིགས་ནས། །དགེ་བའི་འཁྲི་ཤིང་སློང་བའི་ལྕགས་ཀྱུ་ཡིས། ཁ་ན་མཐོའི་གཉིས་འཐུང་དཀྲི་བར་བགྱི། ༩ །སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་འབྱུང་གནས་ཀུན་འབྱུང་གི། །རྩ་བ་འགོག་པའི་ཐར་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། །བསམ་གཏན་དོན་ལ་སེམས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི། །བསླབ་པ་བསྒྲུབ་པའི་དམ་བཅའ་ཁོ་ནར་བརྩོན། ༡༠ །རིགས་གཟུགས་ཐོས་དང་ལང་ཚོས་དྲེགས་པ་དང་། །དབང་ཐང་ཆེན་པོས་རྒྱགས་པའི་གདོང་ལྔ་ནི། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ཁྲོན་པའི་དཔྱང་ཐག་གི། །རྗེས་སུ་ཕྱོགས་ནས་རང་གིས་རང་ཉིད་བཟའ། ༡༡ །བདག་དང་གཞན་དུ་ཕྱོགས་རིས་ཆེར་བལྟས་ཏེ་། །བཏགས་དང་སྤྱོས་དང་ཕམ་པའི་ཁོན་འཛིན་གྱིས། །རང་གི་སེམས་ལ་འཁྲུགས་པ་ཆེར་སྟེར་བས། །བདེ་བའི་མལ་དུ་རྟོག་དཔྱོད་སྤང་བར་བགྱི། ༡༢ །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་ཨ་ (༥༣༧)མྲའི་འབྲས་བུ་བཞིན། །མངོན་རྟོགས་ཕྱི་ནང་མཉམ་པ་མ་ཡིན་པས། །བདེན་དང་སྙིང་ལ་འབབ་པའི་ཚིག་ཚོན་པོས། །བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་སྲུང་ཞིང་གནོད་པ་ཉུང་། ༡༣ །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་བརྒྱ་ཕྲག་སྒོ་བྱེ་ཡང་། །ཕུང་ཀྲོལ་བསྐྱེད་ལ་འདོད་པ་ལྟ་བུ་མེད། །དེ་ཡི་གཞན་དབང་གྱུར་པའི་ལུས་ཅན་རྣམས། །མེ་དང་ཆུ་དང་གཡུལ་ངོར་སོང་བ་མང་། ༡༤ །ཆོག་མི་ཤེས་དང་དགང་བར་དཀའ་བ་དང་། །གཏོང་ལ་འཇུངས་ཤིང་སྲུང་ལ་བྱི་བ་བཞིན། །བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་འཁོར་བར་དགའ་བ་ཅན། །བྱིས་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་ལས་འབྲོས་པར་མཛོད། ༡༥ །བདེན་པ་གཟིགས་པ་གང་ཞིག་མ་གཏོགས་པ། །རྙེད་དང་མ་རྙེད་ལ་སོགས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་བླ་མར་བཏགས་པ་ཀུན། །དཀྲེས་ཤིང་དམ་ལ་མ་བཞག་ཡོད་མ་ཡིན། ༡
Chinese
身语意之业道十种行， 如利刃尖蜜糖之感受般， 观后力求世间正见行持。５ 财富之因乃贪恋与吝啬， 彼生彼长犹如山王虽已成， 然因欺诳损毁盗窃所共有， 故请行持百倍供施之事业。６ 初转法轮之法器已成， 虽如已为浊世之箭所穿透， 然为功德殊胜之基菩提心， 昼夜六时恒时勤修而行。７ 较之断灭诸根苦行之折磨， 忍耐嗔恨怨敌之苦行， 实乃趋近寂灭道途之近道， 故弃绝他害根本乃出家饰。８ 于王舍城与懈怠之城市中， 观见圣者精进沉睡之状态， 以扬善功德蔓藤之铁钩， 缠绕卡那哈塔之双饮藤。９ 为知痛苦真谛之生起集， 断除根本之解脱， 于禅定之义，以心与智慧之， 学处修持之誓愿而精进。１０ 以种姓容貌博学与青春傲慢， 以权势强大而自满之五种面孔， 乃非福德之井汲水悬绳， 追随其后自己吞噬自己身。１１ 于自他之间观待偏袒之心， 以诽谤詈骂失败之仇恨心， 于自心增添极大之扰乱故， 于安乐卧榻之上舍弃分别念。１２ 众生犹如阿(537)摩罗果， 显现证悟内外不相同， 故以真实契合心意之言辞， 护持自他二者且损害少。１３ 心与心所百千门开启， 然于造作衰损如欲念者无， 彼之受他支配之有身者， 多有趋入水火战场之境况。１４ 不知满足与难以充满者， 于舍吝啬于守如秃鹫般， 自赞毁他喜悦轮回之行者， 当逃离孩童与罪恶之友伴。１５ 除却证悟真谛者之外， 得与未得等等八法之， 沙门婆罗门妄称为上师者， 皆为欺诳未立誓言之辈也。
English
The ten paths of action of body, speech, and mind, Like honey on the edge of a razor, Having seen, strive for the correct view of the world. 5 The cause of wealth is attachment and stinginess, From which it arises and grows like a mountain king, But because of common deceit, destruction, theft, and robbery, Engage in the practice of a hundredfold offering. 6 Having become a vessel of the law of the first turning of the wheel, Even if it has become like a hole pierced by the weapon of the degenerate age, The mind of enlightenment, the foundation of sacred qualities, Practice it always, six times day and night. 7 More than the asceticism of cutting off the senses and suffering, The asceticism of patience with the enemy of hatred, Is very close to the path of nirvana, Therefore, abandoning the basis of harming others is the ornament of renunciation. 8 In the city of Rajagriha and the city of laziness, Having seen the holy diligence lying dormant, With the iron hook that raises the vine of virtue, Entwine the two-drinking vine of Kanakhata. 9 In order to know the origin of the truth of suffering, the arising, And the liberation that cuts off the root, Strive only for the vow to practice the training of mind and wisdom, In the meaning of meditation. 10 The five faces arrogant with lineage, beauty, learning, and youth, And proud with great power, Are the hanging rope of the well of non-merit, Following after, they eat themselves. 11 By looking at partiality between self and others, With the hatred of slander, abuse, and defeat, By giving great disturbance to one's own mind, Abandon discrimination on the bed of ease. 12 Beings are like the fruits of Amalaka (537), The inner and outer manifestations of realization are not the same, Therefore, with words that are true and pleasing to the heart, Protect both self and others and cause little harm. 13 Even if hundreds of doors of mind and mental factors are opened, There is nothing like desire for creating ruin, Those embodied beings who are under its control, Many have gone to fire, water, and the battlefield. 14 Like those who do not know satisfaction and are difficult to fill, Who are stingy in giving and vigilant in guarding, Who praise themselves and disparage others, and delight in samsara, Flee from childish and sinful companions. 15 Except for those who have seen the truth, All those who call themselves monks, Brahmins, and lamas, Because of the eight worldly concerns such as gain and loss, Are deceivers who have not kept their vows.