Tibetan
བཤད་ཀྱང་མདོར་ཧྲིལ་གྱིས་བསྡུ་ན་རིག་མ་རིག་གཉིས་ལས་མི་འདའ་སྟེ། ཀུན་བཟང་སྨོན་ལམ་ལས། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀུན༔ གཞི་གཅིག་ལམ་གཉིས་འབྲས་བུ་གཉིས༔ རིག་དང་མ་རིག་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ༔ ཞེས་པའི་གཞི་གཅིག་ནི་གདོད་མའི་ཡེ་གཞི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་ལུང་མ་བསྟན་པའི་སྐབས་ཡིན་ལ། ལམ་གཉིས་ནི་གྲོལ་བ་དང་འཁྲུལ་པ་གཉིས་ལས་སྔ་མ་ནི་ཤེས་རབ་སྲོག་ཏུ་ཤར་བའི་རླུང་གིས་རྟ་བྱས་ཏེ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་སྣང་བ་ཤར་བ་ན་རང་སྣང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཀུན་རྫོབ་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་རྡུལ་ཙམ་མ་བྱས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཐོག་མཐའ་ལས། །སངས་རྒྱས་འཁྲུལ་བར་མ་གྱུར་པས། །གཞི་ནས་འཕགས་པའི་དབང་པོ་ཡིས། །རང་སྣང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས། །རྟོག་དཔྱོད་ཡིད་རྣམས་ཕྱིར་མ་ཤོར། འདི་ནི་བཤད་ཚུལ་སྤྱིར་བཏང་དུ་བྱས་ཀྱི། ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བཞེད་པ་ལ་རང་ངོ་རིག་པ་དེ་ཟག་མེད་རང་བྱུང་གི་དགེ་བ་རྒྱ་མཆེ་ལྟ་བུར་བྱས་ནས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བཤད་སྲོལ་ཡོད་དོ། །འགྱུ་བ་རང་ཐོག་ཆོད་པའོ། །ཞེས་པས་བསྟན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་གྱིས་སྡིག་པ་སྤུ་ཙམ་མ་བྱས་པར་འཁོར་བར་ལྷུང་བ་ནི་རང་སྣང་རང་བཞིན་མེད་པར་ (༥༦)མ་ཤེས་པ་ལས་འཁྲུལ་ཏེ། དེ་ལ་གཞི་དང་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་ནས་འཁྲུལ་ཚུལ་གསུམ་དུ་བཤད་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་ལས་མི་འདའ་ཞིང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་འཁྲུལ་ཚུལ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་རིག་པ། མ་རིག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། བདག་ཉིད་གཅིག་ལས་འཁྲུལ་རྩ་བྱས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྟོག་པ་གཉིས། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་ཡུལ་དུ་གྱུར། །ཅེས་པས། ངོ་བོ་མ་རིག་པས་རྒྱུ་བྱས་གཞིའི་རིག་པ་རྟོག་དཔྱོད་ལས་འདས་ཤིང་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ཤེས་པ་གཟུང་ཆ་ཕྲ་བའི་ཕྲ་བར་གནས་པ་དེ་ལ་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རྒྱུ་གཅིག་འབྱེད་མེད་རྩ་བ་སྟེ། །རང་ངོ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པས། །འདི་ཡང་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་དེ། །ཞེས་དང་། དེ་ལས་རིག་པ་གཞི་ནས་བསྐྱོད་པའི་འགྱུ་ཆ་ལས་རླུང་གིས་ཅུང་ཟད་གཡོས་པས། རང་བཞིན་གྱི་མ་རིག་པས་རྐྱེན་བྱས། འཕེན་པ་ལས་ཀྱི་རླུང་གིས་ཁ་དོག་ཏུ་གསལ་ཏེ་འོད་ཁྱིམ་དུ་སྣང་བ་ལ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་སྣང་གི་ཆ་ལས་ཤེས་པ་འཁྲུལ་ཏེ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་གྱུར་བ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས།
Chinese
总而言之，可以归纳为觉与无觉两种。如《普贤行愿品》所说：“显有轮回寂灭一切法，本一道路二果二，觉与无觉之幻变。”其中的“本一”是指原始本基，是未对轮回与寂灭两者进行标示的状态。两条道路是指解脱与迷乱两种，前者是智慧如命般升起，风为坐骑，当生起分别念之显现时，知晓自显本无自性，因此普贤王如来未造作丝毫有漏的善业而成佛。如《大幻化网》所说：“如是轮回寂灭之初末，诸佛未曾迷乱故，从本基圣者之智，知晓自显本无自性，分别意念未外散。”这只是一般的说法。全知龙钦巴的独特观点认为，自性觉性如同无漏自生之广大善业，有其独特的解释。念动于自身止息。如是宣说。后者是三界众生未造作丝毫罪业而堕入轮回，这是因为未知晓自显本无自性而迷乱。对此，区分了基与基智的差别，虽然宣说了三种迷乱之方式，但未超出十二缘起的根本——无明。以三种方式迷乱的方式是，如《大幻化网》所说：“迷乱之因乃无明，无明具有三种相，从一自体生迷乱，俱生分别有二种，由遍计而成对境。”因此，本体以无明为因，基之觉性超越分别念，处于未标示之细微至极的觉知，这被称为因一自性的无明。如《大幻化网》所说：“一因无分别之根本，因未识自面目，此亦轮回之初始。”并且，从此觉性从基上动摇的动摇之处，被风稍微摇动，自性无明为缘，由抛业之风显现为颜色，显现为光蕴，这被称为俱生无明，从二取之分，觉性迷乱，成为能境与所境二者。《大幻化网》云：
English
In summary, it can be condensed into two
Tibetan
དེ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་སྣང་བཏགས་པའི། །བདེན་པ་གཉིས་ཆའི་ཡུལ་ལས་ནི། །སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ནོ། །ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་བརྟགས་པའི་རྟོག་པས་བདག་གཞན་གཉིས་སུ་བཟུང་བ་ལ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ཡུལ་སྣང་ཆའི་བྱེ་བྲག་ལས། །ཀུན་ཏུ་བཏགས་པ་རྐྱེན་བཞིའི་ཆ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གདོད་མའི་གཞི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མིང་དང་བརྗོད་བྱས་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་སྐབས་མེད་དེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཐོག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཀ་དག་ལ། །འཁྲུལ་ཞེས་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་འཁྲུལ་ (༥༧)བ་ཡང་ཅི། །དེ་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་གདོད་ནས་དག །ཅེས་དང་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པས། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ལ་མ་རིག་པ་ཡོད་མ་མྱོང་བས། །རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་མེད། །རིག་མ་རིག་གི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཙལ་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ་གསུངས། ཁ་ཅིག་ན་རེ། འོ་ན་གྲོལ་སའི་ཀ་དག་གི་སྐབས་སུ། ངོ་བོ་སྐུ། རང་བཞིན་འོད། ཐུགས་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བཤད་པས་དོན་དམ་པར་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འདོད་པ་དང་། ཡོད་པར་འདོད་པའི་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་སྤོང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ན་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྟེང་ནས་བཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་པས་ལམ་མེད་ཡེ་ཤེས་མེད་ཆོས་མེད་སོགས་བསྟན་ལ་ཕྱི་མ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་བ་སྟེ། མཚན་བརྗོད་ལས། ཡེ་ཤེས་ལུས་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཞེས་པ་ལྟར་སངས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལས་ནམ་ཡང་མི་འདའ་བས་དེ་གཉིས་ཀ་ལྡོག་ཆས་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་ཁས་བླང་དུ་བཏུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཏུ་མེད་པ་དང་། ཐོབ་ཏུ་རེ་ནས་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡར་མི་འགལ་ཏེ། སྔ་མ་ལྟར་ན་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་ལོགས་སུ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན། ཕྱི་མ་ནི་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པར་བྱ་རུ་ཡོད་པར་དགོངས་ཀྱི། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་ཞེས་ཚོགས་པ་གཅིག་གི་སྟེང་ནས་ཕྱེ་བའི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྒྲ་བཤད་བཞག་ཀྱང་ཞལ་ཕྱག་གི་རྣམ་པའི་སྐུ་དང་འོད་ཟེར་སོགས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་ནོར་ས་རྔམ་པོ་ཆེ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ཆོས་སྐུ་རྣམ་དག་ཆེན་པོ་ལ། །དངོས་པོ་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མཚན་མ་ཅན་དུ་བཏགས་པ་མེད། །གལ་ཏེ་མཚན་མ་ཡོད་གྱུར་ན། །ཆོས་སྐུ་བཟུང་དུ་ཡོད་པར་འ
Chinese
因此是俱生智，胜义世俗显现所施设，二谛之境等所开示。以大悲之力的智慧显现为依据，以分别心执着自他二者，称为遍计所执无明。如《入中论》云：“彼于境显现分位中，遍计所执四缘分。”如是说。原始本基自性，无有名言诠释之时。如《摩尼宝鬘论》云：“初始本净之法界，错乱之名亦不可说，如是不错乱亦为何？是故错乱本始清。”如是及全知龙钦巴云：“然彼自性中，未曾有无明，故唯以觉性而成立，然已超离觉与非觉之名言，故错与非错之名亦不成立。”某些人说：“若如是，于解脱处之本净时，说体性身，自性光，大悲智慧，如是胜义中，若谓佛无有智慧，及谓有智慧，当如何遮遣此二相违耶？”佛陀于所知及能知之自续上，安立为无有智慧，故说无道无智无法等，如后者所说，佛陀乃成二无别之智慧自性，如《名称经》云：“智慧身者如来。”如是佛之诸法，永不超离大智慧，故二者善分差别后，可承许之。如是胜义中，无有可得之佛，及希求获得而入道，二者亦不相违。如前者所说，意指自证智外，无有丝毫尘许。后者意指彼者可现前。然体性自性大悲，如是于一总集上，分立为身语意之名诠，然若谓有面手之相之身及光芒等，乃极大之错谬处。如《觉性自显论》云：“法身清净大者，无有可取之事物故，无有施设为有相，若谓为有相者，法身应成可取。”
English
Therefore, it is the co-emergent wisdom. The two truths, which are the appearance and imputation of the ultimate and conventional, are taught by [the verses beginning with] "the realm of..." The ignorance of complete imputation is the grasping of self and other as two, based on the appearance of the wisdom of the power of compassion. As stated in the Madhyamakāvatāra: "In the divisions of the appearance of objects, the completely imputed is a part of the four conditions." It is said that there is no time when the essence of the primordial ground itself is established by name and expression. As stated in the Garland of Pearls: "In the primordially pure Kadag, the term 'delusion' cannot even be spoken. Likewise, what is not delusion? Therefore, delusion is primordially pure." Similarly, Kunchen Longchenpa said: "Moreover, since there has never been ignorance in its essence, it is not established as mere awareness. Since it transcends the terms of awareness and non-awareness, the terms 'delusion' and 'non-delusion' are not established at all." Some say: "If so, at the time of Kadag, the state of liberation, it is said that the essence is the body, the nature is light, and the compassion is wisdom. How can we refute the contradiction of believing that the Buddha does not have wisdom in the ultimate sense, and believing that he does have wisdom?" The Buddha teaches that there is no wisdom established on the basis of one's own continuum, which has become the knowable and the knower, and therefore teaches the absence of path, the absence of wisdom, the absence of dharma, etc. According to the latter, the Buddha has become the very essence of non-dual wisdom. As stated in the *Nāmasaṃgīti*: "The Tathāgata is the embodiment of wisdom." Thus, all the dharmas of the Buddha never transcend great wisdom, so both can be accepted after clearly distinguishing their differences. Similarly, there is no contradiction between the fact that there is no Buddha to be attained in the ultimate sense, and the fact that one enters the path hoping to attain it. According to the former, it refers to the fact that there is not even a particle separate from the wisdom of self-awareness. The latter refers to the fact that it can be made manifest. However, it is a great mistake to say that the body, speech, and mind are explained as the primordial state itself, which is divided from the unity of essence, nature, and compassion, and to believe that there is a body with the form of a face and hands, and rays of light, etc. As stated in the Self-Arisen Awareness: "In the great pure Dharmakāya, because there is no object to be grasped, there is no imputation of having characteristics. If there were characteristics, the Dharmakāya would be graspable."
Tibetan
གྱུར། །ཅེས་དང་། ཀུན་མཁྱེན་བླ་མས། འོད་ལ་ཁ་ (༥༨)ཅིག་གིས་ཤེས་རབ་དང་། ཡེ་ཤེས་དང་། འོད་ཀྱི་ཁ་མིག་རྣ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པར་བྱེས་ནས་འདུག་སྟེ་མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་གོ་ལས་སྤང་བར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁ་མིག་དང་རྣ་བ་ཡོད་ན་ནི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དུ་ཡོད་དམ། དབང་པོ་ཡིད་ཙམ་དུ་ཡོད་དམ། གཟུགས་ཅན་དུ་ཡོད་ན་ནི་འགྲོ་དྲུག་ཕལ་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ཡིད་ཙམ་དུ་ཡོད་ན་ནི་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིའི་ལྷ་དང་། ཡི་དྭགས་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་ངོས་ནས་འོད་དུ་གནས་ཏེ། ཁ་དོག་རིགས་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་འོད་ལྔའི་མཚན་ཉིད་དང་ཁ་དོག་བཤད་པ་འདུག་སྟེ། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ་གཟུགས་སྐུ་དང་ཆོས་སྐུ་གཉིས་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་སྤང་བར་མི་ནུས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་པ་རྣམས་དང་ལང་འགལ་ལོ། །ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ནས་འཆར་གཞི་འགག་མེད་དེ་གནས་པས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་ལ་ལས་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་ཡིན་བྱ་བར་བཤད་པ་འདུག་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཆར་གཞི་མེད་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་པའི་ཆ་མེད་པས། ཡང་ན་ཕྱད་ཆད་པའམ། ཡང་ན་བེམ་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆ་ནི་སྤང་བར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་དེ་འཕགས་པ་སྡུད་པ་ལས། ཡེ་ཤེས་མེད་ན་ཡོན་ཏན་འཕེལ་མེད་བྱང་ཆུབ་མེད། །རྒྱ་མཚོ་འདྲ་བའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར། །ཅེས་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཉི་མ་ལས་ནི་འོད་བཞིན་དུ། །རང་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་གི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་སྣང་། །ཤེས་བྱའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ན། །བེམ་པོ་རྣམས་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད། །ཡང་ན་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་དུ། །འདི་ཉིད་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ལ་སྣང་། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་གོང་ཏུ་རང་ཉིད་ (༥༩)ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་ཁས་མ་བླངས་སམ་ཞེན་བཤད་དུ་ཡོད་དེ། གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་བསྒྲུབ་གཞི་ནི་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་ནས་འགལ་བ་མེད་པ་གོང་དུ་བཤད་མ་ཐག་པ་དང་། འདིར་དགག་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་དགོངས་པ་མི་ཤེས་པར་རྒྱུན་ཆད་པ་ཞེས་པས་ཆད་པའི་མཐའ་ལྟ་བ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་རོལ་ཆེན་པོར་བཞུགས་པའི་བདག་ཉིད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་གཞིར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ད་ལྟ་རང་བཞིན་ག
Chinese
变成了。如是说。全知上师说：光有（第五十八页）一些，以智慧和，以智慧和，以光的口、眼、耳等散布而住，不能从玛哈瑜伽的范围中排除。如果真的有口、眼、耳，那么根是具有形体的吗？根仅仅是意吗？如果具有形体，那么与六道凡夫没有差别。如果仅仅是意，那么与四生天的天神和，饿鬼等没有差别。而且从自性的角度来说，安住在光中，没有成立为具有颜色的种类。对此，有些人说有五光的体性和颜色，这是非常不合理的，因为不能排除色身和法身二者没有差别的过失。与所说的一切法中是空性之类的话语相违背。从慈悲的角度来说，显现之基无有止息而存在，是周遍一切的智慧。对此，有些人说智慧是断灭，如果智慧的显现之基没有，那么就没有佛陀的智慧部分。或者不能排除断灭，或者如顽石等部分。如是说了很多，如圣者集经中说：若无智慧则无功德增长，无菩提，如海般的佛法也将不复存在。以及，在《空六法》中说：如太阳般的光芒，不是自己所作，而是自己的自性如是显现。如果所知的智慧没有二，那么与顽石等有什么差别？或者变成断灭的空性，这本身就是变化。因此，一切遍知者的，智慧显现在慈悲的部分。如是说。那么，上面自己（第五十九页）不是承认没有智慧吗？可以作如是辩解：上面所说的没有智慧的立宗是，从所知和能知的角度，通过区分反体而没有矛盾，正如上面所说的那样。而这里所否定的，是因为不了解双运不住的密意，认为常断的边见，所以才这样说的。如是，其自性安住在慈悲三者的巨大游舞中，是善逝的精华，是轮回和涅槃一切的共同基础，现在就是自性。
English
It became. Thus it is said. The Omniscient Lama said: Light has (page 58) some, with wisdom and, with wisdom and, with light's mouth, eyes, ears, etc., scattered and dwelling, it cannot be excluded from the scope of Mahayoga. If there really are mouth, eyes, and ears, then are the senses embodied? Are the senses merely mind? If embodied, then there is no difference from ordinary beings of the six realms. If merely mind, then there is no difference from the gods of the four heavens and, the pretas, etc. Moreover, from the perspective of self-nature, it abides in light, not established as having kinds of colors. Regarding this, some say there are characteristics and colors of the five lights, which is very unreasonable, because the fault of not distinguishing between the Rupakaya and Dharmakaya cannot be avoided. It contradicts statements such as emptiness among all dharmas. From the aspect of compassion, the basis of manifestation exists without cessation, it is the all-pervading wisdom. Regarding this, some say that wisdom is annihilation, if the basis of wisdom's manifestation does not exist, then there is no aspect of the Buddha's knowledge. Or one cannot avoid annihilation, or aspects such as inert matter. Thus, it is said a lot, as it is said in the Holy Collection Sutra: If there is no wisdom, there is no increase of qualities, no Bodhi, and the Buddha's teachings like the ocean will also cease to exist. And, in the Six Spaces it says: Like light from the sun, it is not made by oneself, but one's own nature appears as such. If the wisdom of what is to be known is not two, then what is the difference from inert matter? Or it becomes annihilated emptiness, this itself is change. Therefore, the wisdom of the all-knowing one appears in the aspect of compassion. Thus it is said. Then, didn't you yourself (page 59) admit above that there is no wisdom? Such an argument can be made: The basis for establishing the absence of wisdom mentioned above is, from the perspective of the knowable and the knower, there is no contradiction by distinguishing the opposites, as mentioned above. And what is being refuted here is because of not understanding the intention of non-abiding union, thinking of the extreme of permanence and annihilation, that is why it is said. Thus, its nature abides in the great play of the three, compassion, is the essence of the Sugata, is the common basis of all samsara and nirvana, now it is nature.