Tibetan
བཅུག་ཅེས་གྲགས། །བོད་ལ་ཆོས་རྒྱལ་ལི་མ་སྔ་ཕྱི་གསུམ། །མེས་པོ་བདག་ཉིད་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོའི་དུས། །ལི་དམར་ཤས་ཆེ་དེ་བཞིན་ལི་དཀར་དང་། །དཀར་དམར་ཤོ་བསྒྲིགས་གསེར་དངུལ་རྡོ་སྐུ་སོགས། །མཐའ་འདུལ་ཡང་འདུལ་བཞེངས་ཚེ་འཕེལ་བ་སྟེ། །ཞལ་ཁྱིམ་འབུར་ཀྱོང་ཆུང་བས་ཤ་ཉམས་འབོལ། །ཨོལ་ཀོ་རྒྱས་པས་ཞལ་དཀྱུས་རིང་བར་མངོན། །ཤངས་བཟང་སྤྱན་དཀྱུས་རིང་ལ་མཆུ་སྒྲོས་གཙང་། །གོས་འཁྱུད་ཉུང་ལ་ཐལ་མོ་ཉམས་འགྱུར་དོད། །པདྨ་རྐྱང་སྦྱར་ཅི་རིགས་པད་མགོ་མཉེན། ཁྱད་པར་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ལྷ་ཆེན་རྣམས། །ཞབས་ལ་ཕྱགས་དང་བེར་སོགས་ཁྱིམ་པའི་ཆས། །དབུ་རྒྱན་གསུམ་པ་རྩེ་མོ་ནང་དུ་ཉེ། །ལུགས་མ་རྣམས་ལ་གཟོད་རིས་བྱས་པ་མང་། །བད་གདན་མེད་དང་འབོལ་ལ་བཞུགས་པའང་སྲིད། །ཚ་གསེར་བྱི་བ་བྱུགས་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་ཆགས་ཤིང་། །སེམས་དཔའི་རིགས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་དང་། ཁྲོ་བོ་ཞི་ཉམས་བཞང་ཞལ་ཁོ་ནར་འོང་། །ཆོས་རྒྱལ་རང་གི་འདྲ་སྐུ་ཚ་གསེར་དང་། །རྔོ་རྩིས་ཕྱུགས་སམ་མ་བྱུགས་ཅི་རིགས་ཡོད། །འདྲ་ཅོག་རྣམས་ནི་སྐུ་རྒྱུ་ངན་པ་ཡིན། །བར་པ་ལྷ་སྲས་ཁྲོ་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་དུས། །མེས་ཀྱི་ལྷ་ལས་སྐུ་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་སྨུག །ཞལ་རས་ (༤༧༦)ཟླུམ་ལ་སོར་མོ་དྲད་བརྡར་ཆུང་། །ལུགས་ཁ་ཅུང་ཟད་འདལ་བའི་ཁྱད་པར་དང་། །ཇོ་རྩེ་འཐུག་པོ་བྱུགས་ས་མཚོན་ཁྲབ་ཀྱེ། །བཙན་པོའི་འདྲ་སྐུ་ལ་ཐོད་མེད་པ་ལ། །ལན་བུ་གཡས་གཡོན་འཕྱང་དང་དབུ་རྒྱན་ཡང་། །རྩེ་བྲན་གསུམ་པ་གྲང་གསེར་བྱུགས་པའང་ཡོད། །ཕྱི་མ་མངའ་བདག་རལ་པ་ཅན་གྱི་དུས། །ལི་དཀར་མང་ལ་བཟོ་བོའང་འཕགས་ཡུལ་བ། །ཡིན་པས་དབུས་འགྱུར་འཆང་དང་རིགས་འདྲ་ལ། །དེ་བས་ཤ་ཉམས་རྒྱས་ཤིང་འགྱིང་བག་ཆེ། །དངུལ་ཟངས་སྤྱན་འབྱེད་རྒྱས་དང་ཟངས་ཐད་མ། །ཟངས་མཆུ་དངུལ་སྤྱན་ལ་སོགས་ཅིར་ཡང་འབྱུང་། །འདྲ་ཅོག་ར་གན་ལས་གྲུབ་སྒྲོས་མི་གཙང་། །ཆོས་ལི་ཕྱི་མར་ཚ་གསེར་བྱུགས་པ་མང་། །བྱང་སེམས་ཁྲོ་བོའི་ལི་རྣམས་སྔོན་དང་འདྲ། །ལི་དམར་རྣམས་ལ་ཟངས་བསེས་ཡོད་པས་སྨུག །གཞན་ཡང་བཀའ་གདམས་རག་སྐུ་ལྷོ་བྲག་དང་། །གཉལ་ལོར་ཡར་མོ་ནུབ་ནས་ཆོས་ལིའི་འདྲ། །མང་བ་སྔོན་བྱུང་རྒྱ་ལི་དངོས་བསྟན་དང་། །ཞག་རྩིའི་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་འགལ་བས་དཔྱད། །རྒྱུས་ལ་འདྲིས་དང་མཐོང་མྱོང་ཆེས་ཆེ་བའི། །སྤྱོད་ཡུལ་ལས་གཞན་རང་དགར་སྟངས་མི་ཆོད། །འོན་ཀྱང་ལྷ་བཙུན་ཁུ་དབོན་རྣམ་གཉིས་དུས། །འཇོན་ལ་རྒྱུ་བཟང་འདྲེས་པའི་ལི་སྨུག་དང་། །ལི་ཁྲ་དག་ལ་ཛྷཻ་ཀྵི༚་ཞེས་བཏ
Chinese
被称作“入”。西藏有前中后三代法王时期的铜像。始祖本尊松赞干布时期，红铜像居多，同样也有白铜像，以及红白相间、金银石像等。建造边境降伏和再次降伏的佛像，是为了增长寿命。面部轮廓因凸凹较小而显得丰满。喉结丰满，面部显得修长。鼻梁高挺，眼睛细长，嘴唇线条清晰。衣褶较少，手势富有变化。莲花单瓣或合瓣，莲花座柔软。特别是主寺的大神们，脚穿靴子和斗篷等在家人的服饰。头饰第三个尖端向内倾斜。浇铸的佛像多有彩绘。可能没有坐垫，或者坐在垫子上。涂有热金和动物胶，非常精致。菩萨像非常美丽，忿怒像则呈现寂静之相。法王自己的塑像有热金涂层，也有用矿物颜料或未涂漆的。普通塑像的材质较差。中间时期，拉杰赤松德赞时期，佛像材质比祖先的佛像略微发暗。脸型（476）圆润，手指打磨较小。铸造风格略显粗糙，顶部涂层厚重，有铠甲。赞普的塑像没有头盔，左右两侧垂有发辫，头饰的第三个尖端也涂有冷金。后期，盟主热巴巾时期，白铜像居多，工匠也是来自印度。因此，与中原地区的风格相似，因此显得更加丰满，气势恢宏。银铜开眼像较多，也有纯铜像。也有铜嘴银眼等各种形式。普通塑像由粗糙的拉甘制成。后期法王的铜像多涂有热金。菩萨和忿怒尊的铜像与早期相似。红铜像因含有铜矿而呈暗红色。此外，噶当派的红铜像在洛扎和聂拉木的亚摩河以西，与法王的铜像相似。大多是早期出现的汉地铜像的真实展现，与酥油花的形态完全不同，需要仔细辨别。对于熟悉历史和经验丰富的人来说，只能在实践中使用，不能随意发挥。然而，在拉尊叔侄二人的时期，出现了混合了精湛工艺和优质材料的暗红色和杂色铜像，被称为“ཛྷཻ་ཀྵི༚་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”。
English
It is called "Included." Tibet has three periods of copper statues from the early, middle, and later Dharma Kings. During the time of the ancestor and sovereign Songtsen Gampo, red copper statues were more common, as were white copper statues, and those with alternating red and white colors, as well as gold, silver, and stone statues. The construction of statues to subdue the borders and subdue them again was for the purpose of increasing lifespan. The facial features appear plump due to the small protrusions and depressions. The Adam's apple is full, making the face appear long. The bridge of the nose is high, the eyes are long, and the lines of the lips are clear. There are few folds in the clothing, and the hand gestures are varied. The lotus petals are single or joined, and the lotus seat is soft. In particular, the great deities of the main temple wear boots and cloaks, like the clothing of householders. The third tip of the headdress is inclined inward. Many of the cast statues have painted designs. There may be no cushions, or they may be seated on cushions. They are coated with hot gold and animal glue, making them very exquisite. The Bodhisattva statues are very beautiful, and the wrathful images appear peaceful. The Dharma King's own statues are coated with hot gold, and some are painted with mineral pigments or unpainted. The ordinary statues are made of inferior materials. During the middle period, the time of Lhasras Trisong Detsen, the material of the statues was slightly darker than that of the ancestors' statues. The face (476) is round, and the fingers are small and polished. The casting style is slightly rough, the top coating is thick, and there is armor. The statues of the Tsanpo do not have helmets, and there are braids hanging on the left and right sides, and the third tip of the headdress is also coated with cold gold. In the later period, the time of the Lord Relpachen, white copper statues were more common, and the craftsmen were also from India. Therefore, they are similar in style to those of the Central Plains, and thus appear more plump and majestic. There are many silver and copper eye-opening statues, as well as pure copper statues. There are also various forms such as copper mouths and silver eyes. Ordinary statues are made of rough Ragan. The copper statues of the later Dharma Kings are often coated with hot gold. The copper statues of Bodhisattvas and wrathful deities are similar to those of the early period. The red copper statues are dark red due to the presence of copper ore. In addition, the Kadampa red copper statues in Lhodrak and Nyalor, west of the Yarlung Tsangpo River, are similar to the Dharma King's copper statues. Most of them are true representations of Chinese copper statues that appeared in the early period, and they are completely different from the form of butter sculptures, so they need to be carefully distinguished. For those who are familiar with history and have extensive experience, they can only be used in practice and cannot be freely interpreted. However, during the time of the uncle and nephew Lhatsun, dark red and variegated copper statues were produced that combined exquisite craftsmanship and high-quality materials, and were called "ཛྷཻ་ཀྵི༚་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）".
Tibetan
གས་པ། །རྒྱ་ལི་དང་ཡང་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་ལ་ཁད། །ཚུགས་ཉམས་ཆོས་ལི་དང་མཚུངས་མང་མཐོང་བ། །འདི་དག་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་ཚུགས་བཟང་བ་ཡིན། །དེ་བཞིན་རྒྱ་ནག་གསར་མར་འཁྲུལ་བྱེད་པ། །ཚུགས་བཟང་ཞལ་རས་མཚར་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལྷོད། །པད་འཁོར་ཉིས་བརྩེགས་གཉེན་ལ་སྐེད་ཉག་ཐོན། །སྒྲོས་གཙང་ཚ་གསེར་འཐུག་པ་སླེའུ་ཆུང་། །དེ་ལས་བྲད་བརྡར་ཅུང་ཆུང་ཚ་གསེར་སབ། །ན་བཟའ་མེ་ཏོག་རིས་བཀྲ་བདེ་ཉམས་ཆེ། །ཨོལ་ཀོ་ཅུང་ཟད་བཅུམ་པ་པདྨ་མཁར། ཁྱད་པར་རིན་པོ་ཆེ་ཡི་ (༤༧༧)གཏམ་འདི་ཡི། །དུས་ན་སྟོན་པའི་ཞལ་སྦྱིན་མཆེད་ཀྱི་མདུན། །ལྷ་ཡུལ་ལྡན་གྱི་བཟོ་སྒྲོས་རྩེ་མོ་ནི། །རྒྱ་ནག་གསར་མར་མཚུངས་ཀྱང་བྲ་བཟོ་ཡིས། །བྱོན་ལས་འགྱུར་ཚུགས་རྣམ་པ་ཐ་དད་ཅིང་། །རྒྱུ་ལ་ཁ་ཆུར་འདྲེས་རྣམས་ཆོས་ལི་དང་། །མཚུངས་ཤིང་དྲངས་ཐང་མ་ལ་སྐུད་ཚག་གིས། །བལྟ་ན་སྡུག་བྱས་སྦྱར་ལིའི་མདངས་གདོན་ལ། །བཟོ་བས་ཛྷཻ་ཀྵི༚་དང་ཡང་འཁྲུལ་བ་བསྐྱེད། །དེ་བཞིན་ལི་དཀར་འདྲ་ལ་སེར་ཞག་ཆེ། །ལི་དམར་བཅོས་བུ་ཚ་གསེར་གྱིས་བྱུགས་ནས། །དབྱི་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་བྱས་པས་རློམ་ལྡན་ཡང་། །རྒྱ་ལི་རྙིང་མར་འདུ་ཤེས་རྨོངས་པ་ཡོད། །འཕགས་པའི་ཡུལ་ན་ཐེག་དམན་གྲགས་ཆེ་ཞིང་། །ཐེག་ཆེན་དར་བ་ནས་ཀྱང་གསང་སྔགས་ནི། །ཤིན་ཏུ་གསང་བ་སྲུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །སྔགས་སྐུ་ཉུང་བས་ཕལ་ཆེར་རྒྱ་ཧོར་བོད། །སྤུངས་སྐུ་རྒྱ་གར་ཤར་དང་རྒྱ་ནག་མང་། །གསུང་རྟེན་དྲིལ་བུ་ཧོར་དང་རྒྱ་གར་ནག །བོད་ཆེན་རིགས་བཞི་ལས་ནི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས། །ཧོར་དྲིལ་གཉིས་ལས་ཤིང་ཀུན་མཆོག་ཏུ་བྲག་ལ། །རྒྱུ་ནི་ལི་དཀར་དངུལ་མདངས་བཀྲག་ཞག་ཆེ། །དྲིལ་བུའི་སྟོད་ཞུམ་བ་ལང་ཁ་ཁེབས་ལ། །ལུགས་གཙང་བརྡར་གད་མ་བྱས་ལི་རྒྱུ་འཇམ། །ནང་ནི་ཞོ་ཁ་ཞེས་པའོ་སྦྲིས་འདྲ། །དྲ་ཕྱེད་འབུར་ལ་བར་སྟོང་འཇམ་སང་མང་། །དཔུང་པའི་པད་འདབ་རིགས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་སྤྲས། །དྲིལ་བུའི་དཔུང་ཟུར་པད་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །སྐད་སྙན་སྦོམ་ལ་རྒྱད་གྲགས་ལྷག་པར་ཆེ། །དབུ་རྡོར་ཅོང་ལི་མང་ལ་དངུལ་དཀར་དང་། །ཛྷཻ་ཀྵི༚་དབ་ཀྱང་ཉུང་ཟང་སྲིད་པ་ཡིན། །རྩེ་ལྔ་བ་མང་ཆུ་སྲིན་ནང་ལ་བལྟ། །འཁོར་ལོའི་རྒྱན་ལྡན་རྩེ་དགུ་ཉུང་བ་ཡིན། །རྒྱུ་དང་གསུང་ལ་དོ་ཟླ་མེད་ན་ཡང་། །བཟོ་སྒྲོས་བྱིལ་བས་ཉམས་མེད་བལ་གྱིས་དོར། །དངོས་བསྟན་ཉུང་ལ་འདྲ་ཅོག་མང་བ་ཡིན། །ཕལ་པ་ལུགས་ཁ་དམ་ (༤༧༨)ལ་གཙང་ཤ་ཆུང་། །ནང་ལ་བྲད་བརྡར་སོང་བས་ཞོ་ཁ་མེད། །རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་ཁྱད་པར་ཆེ་བ་སྣང་
Chinese
快要和汉地铜器混淆了。 器型品相和法器铜器相似的情况很多见。 这些也都是材质和器型好的。 同样，容易和新的汉地铜器混淆的， 器型好，面容姣好，跏趺坐姿放松， 双层莲花座，腰部收细。 铸造干净，厚重的熟金小雕像， 比那个稍小一点的是磨过的熟金。 衣服上装饰着花纹，显得安逸。 脖子稍微收拢的是莲花城堡。 特别是关于珍宝的（477）这些话语， 在导师释迦牟尼佛的布施兄弟面前， 天界工匠的精湛工艺， 虽然和新的汉地铜器相似，但因为是泥范制作， 所以工艺和造型各不相同， 材质中掺杂克什米尔铜的，和法器铜器， 相似，用唐卡颜料描绘，用线描装饰。 看起来很漂亮，像是涂了胶的铜器光泽， 工匠们甚至会和ཛྷཻ་ཀྵི༚་（藏文，梵文天城体，罗马转写：jhai kshi，汉语字面意思：未知）混淆。 同样，白铜相似但泛着黄色油脂光泽的， 红色铜器经过处理，涂上熟金， 虽然做了以假乱真的把戏，自以为是， 但还是会错误地认为是旧的汉地铜器。 在印度，小乘佛教非常有名， 自从大乘佛教兴盛以来，密宗， 因为非常隐秘需要守护， 所以密宗佛像很少，大部分是汉地、蒙古、吐蕃。 堆绣佛像印度东方和汉地多， 法器铃铛蒙古和黑色的印度多。 在吐蕃四大部族中，从材质上来说， 蒙古铃铛中最好的是石质的， 材质是白铜，有银色光泽和油脂。 铃铛的上部收缩，像牛的嘴巴一样覆盖着， 铸造干净，没有打磨过的铜质地细腻。 内部像被称为“肖卡”的宝伞一样， 半网状凸起，中间有很多光滑的空隙。 手臂的莲花瓣上装饰着种姓的标志， 铃铛的手臂边缘与莲花融为一体， 声音洪亮，音调特别高。 顶端金刚杵铃铛多为铜质，也有白银和， ཛྷཻ་ཀྵི༚་（藏文，梵文天城体，罗马转写：jhai kshi，汉语字面意思：未知）材质的，但很少，也有锌的。 五股杵多，海怪向内看， 带有法轮装饰的九股杵很少。 即使材质和声音无可匹敌， 但因为工艺粗糙，所以失去了原有的韵味，像羊毛一样被丢弃。 真正的很少，仿制品很多。 普通的铸造口很紧（478），但纯度不高， 因为内部经过打磨，所以没有“肖卡”。 能明显看出好、中、差的区别。
English
It's almost confusing with Han Chinese bronzes. It is common to see many similar shapes and qualities to Dharma bronzes. These are also good in terms of material and shape. Similarly, it is easy to confuse with new Han Chinese bronzes, Good shape, beautiful face, relaxed posture in vajra position, Double-layered lotus seat, slender waist. Clean casting, thick gilded small statues, Slightly smaller than that is polished gilded. The clothes are decorated with floral patterns, which look comfortable. The slightly retracted neck is the Lotus Castle. Especially regarding these words about treasures (477), In front of the charitable brothers of the teacher Shakyamuni Buddha, The exquisite craftsmanship of the heavenly craftsmen, Although similar to the new Han Chinese bronzes, because it is made of clay molds, Therefore, the craftsmanship and shape are different, The material mixed with Kashmiri copper is similar to Dharma bronzes, Similar, painted with Thangka pigments, decorated with line drawings. It looks beautiful, like the luster of copper coated with glue, The craftsmen even confuse it with jhai kshi. Similarly, white copper is similar but has a yellow oily luster, Red copper is treated and coated with gilded, Although it is a trick to imitate the real thing and is self-righteous, But it is still mistakenly regarded as an old Han Chinese bronze. In India, Hinayana Buddhism is very famous, Since the rise of Mahayana Buddhism, Tantra, Because it is very secret and needs to be guarded, Therefore, there are few Tantric Buddha statues, most of which are Han, Mongolian, and Tibetan. Appliqué Buddha statues are mostly in eastern India and Han China, Dharma instrument bells are mostly in Mongolia and black India. Among the four major tribes of Tibet, in terms of material, The best of the Mongolian bells is stone, The material is white copper, with silver luster and oiliness. The upper part of the bell is contracted, covering like a cow's mouth, The casting is clean, and the unpolished copper is delicate. The inside is like a treasure umbrella called "Shoka", Half-net-like protrusions, with many smooth gaps in the middle. The lotus petals of the arms are decorated with the symbols of the clan, The arm edges of the bell are integrated with the lotus, The sound is loud and the tone is particularly high. The top vajra bell is mostly made of copper, and there are also silver and, jhai kshi material, but very few, and there is also zinc. Five-pronged vajras are many, and sea monsters look inward, Nine-pronged vajras with Dharma wheel decorations are rare. Even if the material and sound are unmatched, But because the craftsmanship is rough, it loses its original charm and is discarded like wool. There are very few real ones and many imitations. The ordinary casting mouth is tight (478), but the purity is not high, Because the inside is polished, there is no "Shoka". The difference between good, medium, and bad is obvious.