Tibetan
ལ་མི་ལྟོས་མོད་ཀྱི། དེར་མ་ཟད་གླེགས་བམ་གྱི་བརྡ་དབང་མི་ཐོབ་པར་བརྩི་བའི་གང་ཟག་དེ་ལ་གླེགས་བམ་གྱི་ཆར་པ་ཁང་སྟེང་དུའང་མི་འབབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོབས་བཅུ་མངའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་ལུང་ཡང་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཅི་སྟེ་གླེགས་བམ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་རྒྱུད་དོན་ཡང་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་ཅིང་བསྒྲུབས་འབྲས་ཀྱང་མངོན་དུ་མི་འབྱིན་པའི་ (༤༠)ཕྱིར་ཏེ་བཤེས་གཉེན་དུ་རློམ་ཡང་མདའ་ལྔའི་ནུས་པས་སྙིང་ག་ཕུག་པར་ཟད་དེ། གཞན་ཡང་ནང་རྒྱུད་འདི་དག་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་གངས་ཅན་པའི་སྐད་དུ་འགྱུར་རོ་འཚལ་གྱི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དབུས་ན་མི་བཞུགས་པ་ཤས་ཆེ་བ་དག་ལའང་ཀླན་ཀ་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་ཚེ་བཙན་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི་དུས་ན་སྤྲུལ་པའི་ལོ་པཎ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གངས་ཅན་འདིར་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་སྤྱན་དྲངས་ནས་བསྒྱུར་ཞིང་དར་རྒྱས་སུའང་མཛད་མོད་དེ། ནང་རྒྱུད་ཁྱད་པར་བ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་བཀའ་གཉན་པ་དང་གདུལ་བྱ་དུས་ལ་མ་བབས་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་ཡོངས་གྲགས་སུ་མ་བསྒྱུར་བར་ལྐོག་ཆོས་སུ་ཉམས་ལེན་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་ཕ་ཝང་ཁ་པས་ཀྱང་། འོན་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱིས། །གསང་སྔགས་བླ་མེད་སྙན་བརྒྱུད་ལྐོག་ཆོས་ལས། །ཡོངས་གྲགས་བསྒྱུར་བ་རེ་ཞིག་བཀག་པ་ཡིས། །ཕྱི་ནས་ཡོངས་དག་རྣམ་གསུམ་རྙིང་མ་རྣམས། །རྒྱ་འགྱུར་མིན་ཞེས་རྩོད་པ་ཅན་དུ་གྱུར། །ཅེས་གསུངས། བོད་དུ་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྒྲིགས་པའི་ཐོག་མ་ཡིད་རྟོན་པའི་གནས་སུ་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ལྡན་གྱི་རྒྱལ་པོ་སད་ན་ལེགས་འཇིང་ཡོན་གྱི་སྐུ་རིང་ལ་སྐད་གཉིས་སྨྲ་བའི་དབང་པོ་བནྡེ་དཔལ་བརྩེགས་རཀྵི་ཏ་དང་། དེ་ཝེནྡྲ་དང་། དཔལ་གྱི་ལྷུན་པོ་ལ་སོགས་པས་འཕང་ཐང་ཀ་མེད་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ལ། ཚིག་བར་བརྒྱད་ལ་རྐང་བ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་རྐང་པ་བཞི་ཚོགས་ལ་ཤློ་ཀ་དང་དེ་སུམ་བརྒྱལ་སོགས་ལ་བམ་པོའི་ཚད་དུ་བྱས་ཏེ། གཞུང་ཚད་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་གཞལ་བའི་ཐེམ་བྱང་མ་འཁྲུལ་བར་ཆོས་ཚན་འདི་དང་འདི་ལ་རྣམ་གྲངས་འདི་དང་འདི་བཀོད་པ་ལ་དཀར་ཆག་འཕད་ཐང་མར་གྲགས་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་སྒྲ་བསྒྱུར་གྱི་བནྡེ་དཔལ་བརྩེགས་དང་། འཁོན་ཀླུའི་ (༤༡)དབང་པོ་བསྲུངས་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོང་ཐང་ལྡན་དཀར་གྱི་ཕོ་བྲང་ཆེན་པོ་ན་བཞུགས་པའི་གསུང་རབ་དང་བསྟན་བཅོས་ལྗོངས་འདིར་འགྱུར་རོ་
Chinese
虽然不依赖于上师，而且，对于被认为没有获得经典灌顶的人，经典之雨也不会降临到他家屋顶上，十力者（佛陀）也不会示现未来的预言，即使仅仅看到经典，也不会领悟其密意，也不会显现修持的果效（４０），虽然自诩为善知识，也只能被五箭的力量穿透心房。此外，对于这些包含注释的内续部，大多数没有以雪域（西藏）语言翻译的佛语和论典，也不应加以责难。那是什么原因呢？在佛教前弘期，赞普赤松德赞时期，化身译师和班智达们将无数显密佛法迎请到雪域（西藏），并进行了翻译和弘扬，但是，由于特殊的内续部非常深奥且保密，并且调伏的对机尚未成熟，因此暂时没有公开翻译，而是作为秘密法进行修持。正如帕旺喀巴所说：“然而，国王赤松德赞，对于无上密法耳传的秘密法，暂时禁止公开翻译，因此，后来圆满清净的三种宁玛派，变成了争论是否为汉地翻译的宗派。”据说。在西藏，将佛语和注释汇编在一起的最初可信之处是：在持法之王萨丹列·金永在位期间，双语译师班智达贝则热克西达、德威扎和贝吉伦波等人，在彭塘卡梅寺的经书中，将八个音节作为一句，四句组成一个颂，三百颂等作为一卷的量，以该经文的量来准确衡量，在目录中毫不紊乱地记录了这部经和这部经的品类，这就是著名的彭塘玛目录。此后，翻译师班智达贝则和昆氏（昆氏家族）的（４１）权势者松巴等人，将位于东塘丹噶大王宫的佛语和论典翻译到这片土地上。
English
Although not dependent on a lama, moreover, for a person who is considered not to have received the empowerment of the scriptures, the rain of scriptures will not fall on the roof of his house, and the one with the ten powers (Buddha) will not show the prophecy of the future, and even if one only sees the scriptures, one will not understand its secret meaning, and the effect of practice will not appear (40), although one claims to be a spiritual friend, one can only be pierced through the heart by the power of the five arrows. Furthermore, these inner tantras with commentaries, most of which are not present among the words of the Buddha and treatises translated into the language of the snowy land (Tibet), should not be blamed. What is the reason for this? During the early propagation of Buddhism, during the time of King Trisong Detsen, the incarnate translators and great panditas invited and translated countless sutras and tantras to this snowy land (Tibet), and also promoted them, but because the special inner tantras were very profound and secret, and the disciples were not ready, they were not publicly translated for a while, but practiced as secret teachings. As Phawangkhapa said: "However, King Trisong Detsen, for the secret teachings of the unsurpassed secret mantra oral transmission, temporarily prohibited public translation, so later the three Nyingma schools, which are completely pure, became a sect that argues whether they were translated from Chinese." It is said. In Tibet, the first reliable place to compile the words of the Buddha and commentaries together is: during the reign of the Dharma-holding King Sadnaleg Jingyon, the bilingual translator Pandit Peltshe Rakshita, Devendra, and Pelgyi Lhunpo and others, in the scriptures of Phangthang Kame Monastery, eight syllables were made into one line, four lines formed a verse, and three hundred verses etc. were used as the measure of a volume, and the categories of this scripture and this scripture were accurately measured by the measure of the scripture, and recorded without confusion in the catalog, which is known as the Phangthangma catalog. After that, the translator Pandit Peltshe and the (41) powerful Songba of the Khon clan (Khon family) and others translated the words of the Buddha and treatises located in the great palace of Tongthang Dankar into this land.