Tibetan
་ཚུལ་ལ་གསུམ། འབྲས་བུ་ཅི་ལྟ་བུའི་རྒྱུར་བསྔོ་བ་དང་། ཚོགས་ཞིང་ལ་དབང་པོ་འཆོལ་བ། བསྔོར་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བསྔོ་བའི་ས་དང་གང་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་ (༣༥༡)དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཁོ་ནར་བསྔོ་བར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་དེ་གཞན་གྱི་སར་བསྔོ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་ཁོ་ན་མ་གཏོགས། ཚེ་འདིའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཙམ་དང་ཐོག་དམན་གྱི་བློས་བསྔོ་བར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྔོ་ཡི། རང་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དཀར་པོས་བསྔོ་བ་ལས། རང་ཉིད་གཅིག་བུ་ཞི་བདེའི་ཆེད་དུ་བསྔོ་བ་བྱ་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བཤད་པས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཚོགས་ཞིང་གསལ་འདེབས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གོ །དང་པོ་ནི། དུས་ངེས་མེད་ལྟ་བུའི་ཚེ་བསྔོ་བ་བྱ་ན། ཚོགས་ཞིང་གི་དབང་པོ་གལ་ཆེ་བར་བཤད་པས་བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་རྒྱ་མཚོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་མཁའ་ཁྱབ་ཏུ་གསལ་འདེབས་པའམ། ཡང་ན་རྟེན་གསུམ་བྱིན་རླབས་ཅན་ཡོད་ཚེ་དེ་དག་གི་སྤྱན་སྔར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་གི་གནས་སྐབས་སྒྲུབ་དཀྱིལ་ཞལ་ཕྱེ་བ་ལ་སོགས་ཏེ་འདི་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་ན། ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མདུན་བསྐྱེད་ཚོམ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷག་པའི་འཁོར་ལོར་ཤར་བ་ལ་དབང་པོ་གསོལ་བས་འཐུས་ཀྱང་། ཁ་ཅིག་ཨ་འཐས་ཀྱི་བློས་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཚོགས་ཞིང་གསལ་འདེབས་ཀྱི་སྟོང་མཐུན་བརྗོད་པ་ནི། མདུན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོད་པ་ཐུགས་ཀྱིས་གཡེངས་པའམ། ཡང་ན་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་ཞིང་གི་གོ་མཆོད་པར་མངོན་ནོ། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཆོ་གའི་ས་བཅད་ལ་གཞིགས་ནས་བསྡུ་ཆོག་སྔོན་འགྲུབ་པས་སོ་ཞེ་ན། སྒྲུབ་མཇུག་ལྟ་བུར་ཐུན་ཐ་མལ་དེ་བཞིན་འཐད་ཀྱང་། སྒྲུབ་པའི་ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྔོ་བས་རྒྱས་འདེབས་དགོས་པར་མ་ཟད། (༣༥༢)སྒྲུབ་པ་ཚུགས་ནས་མགྲོལ་གྱི་ཁོངས་སུ་ཡོན་བདག་ཐ་དད་པས་བསྙེན་བཀུར་བ་ལྟ་བུའི་ཚེ་བསྔོ་བ་སྐབས་བསྡུ་ཆོག་མ་ཟིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བསྔོ་བ་དངོས་བསྟན་དང་། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་རྒྱས་འདེབས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞུང་འདིའི་སྒོས་ཆོས་ཀྱི་དམིགས་ག
Chinese
仪轨有三种：如何回向作为果之因，对福田不敬，以及真实回向。第一种又分两种：回向的处所和为谁而做。第一种是：如《母续》中所说：“饶益，此善根唯应回向于佛陀，不应回向于声闻、缘觉及其他处。”因此，除了遍知的处所之外，不应用今生的圆满和低劣的想法来回向。第二种是：也应为了一切众生而回向，不是为了自己完全获得而回向，因为会堕入声闻和缘觉的处所。如是说，为了所有众生的利益，以清净的意乐回向，如果为了自己一个人的寂静而回向，据说会破坏菩萨的学处，所以要如理如法地做。第二，关于清晰地显现福田，分为总的和别的。第一，如果在无定时等时候做回向，据说福田的主尊非常重要，所以要清晰地显现安乐逝、诸佛如海的眷属遍布虚空，或者如果有加持的三宝所依，就在它们面前做。第二，在个别的情况下，比如打开修法坛城等，在这种情况下，十方一切如来显现为前方生起坛城堆的殊胜眷属轮，以主尊加持即可，但有些人以愚昧的想法妄加分别，说显现福田的空性相似之语，这是因为心中散乱于眼前的坛城，或者认为坛城本身就足以作为福田的供养处。有些人说：根据仪轨的章节，可以先完成摄略仪轨，但像修法结尾一样，普通的法会那样可以，但在修法的每个间隙都需要以回向来扩展，而且（352）修法开始后，在解脱的范围内，由不同的施主供养时，回向的时候摄略仪轨还没有完成。第三是：真实地宣说回向，以及三轮清净的扩展。第一种又分两种：此论的特殊法义。
English
There are three aspects to the ritual: how to dedicate as the cause of the fruit, disrespect towards the field of merit, and the actual dedication. The first is divided into two: the place of dedication and for whom it is done. The first is: As stated in the 'Mother Tantra': 'Raabjor, this root of virtue should only be dedicated to the Buddhas, and should not be dedicated to the Shravakas, Pratyekabuddhas, or other places.' Therefore, apart from the place of omniscience, one should not dedicate with the thought of mere perfection in this life or with inferior thoughts. The second is: It should also be dedicated for the sake of all sentient beings, not for the sake of one's own complete attainment, because it will fall into the place of Shravakas and Pratyekabuddhas. As it is said, dedicate with a pure intention for the benefit of all sentient beings, but if you dedicate for the peace of yourself alone, it is said that the vows of the Bodhisattva will be broken, so do it properly. Second, regarding clearly manifesting the field of merit, there are two types: general and specific. The first is: If you are going to dedicate at a time like an indefinite time, it is said that the master of the field of merit is very important, so clearly manifest the Sugatas, the assembly of Buddhas like the ocean, pervading the sky, or if there are blessed three supports, do it in front of them. Second, in specific situations, such as opening the mandala of practice, etc., in this situation, all the Tathagatas of the ten directions appear as the supreme wheel of retinues of the mandala heap generated in front, and it is sufficient to bless with the master, but some people falsely distinguish with foolish thoughts, saying empty similar words of manifesting the field of merit, this is because the mind is distracted by the mandala in front of them, or they think that the mandala itself is enough as the place of offering for the field of merit. Some say: According to the chapter of the ritual, it is possible to complete the abbreviated ritual first, but like the end of the practice, the ordinary Dharma assembly is fine, but in every interval of the practice, it is necessary to expand with dedication, and (352) after the practice has started, when different patrons make offerings within the scope of liberation, the abbreviated ritual has not been completed at the time of dedication. The third is: To truly declare the dedication, and the expansion of the three wheels of purity. The first is divided into two: the special Dharma meaning of this treatise.
Tibetan
ནད་ཁྱད་པར་ཅན་བཤད་པ་དང་། མཚམས་སྦྱོར་དངོས་གཞིའོ། །དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དེས་གཞན་དོན་དུ་བསྔོ་བ་བྱེད་པའི་ཚེ། ཡོན་བདག་གསོན་པོ་ཡིན་ཚེ་སྔར་གྱི་སྟོང་མཐུན་རྣམས་ཁོའི་རྣ་བར་ཐེབས་པར་གདག་ལ་ཚོགས་སྒྲུབ་ལྟ་བུའི་སྐབས་གྲལ་གཤམ་དུ་བཞག་ལ་རྗེས་ཟློས་བྱར་བཅུག །ཚེ་འདས་ཀྱི་དོན་དུ་ཡིན་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཀུག་ལ་སྔ་མ་ལྟར་རྗེས་ཟློས་བྱེད་པར་བསམ་མོ། །དེ་ལྟར་རྗེས་ཟློས་བྱ་ཚུལ་འདི་ལ་ནོར་ས་ཡོད་དེ། མཐུན་འགྱུར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། དེ་ཡང་བསྔོ་བ་སྦྱིན་བདག་གི་སེམས་ཀྱི་བདུན་པ་ཚིག་གི་ནུས་པས་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པར་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་ནི་དེས་མི་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་དབང་པོ་ཡིན་པས་བླ་མ་དང་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོའི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་སེམས་ཕྱོགས་པས། འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་པའི་མཐུན་འགྱུར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཚེ་གཞུང་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་ཚོགས་ཞིང་གསལ་འདེབས་བྱ་ཞིང་། ཡན་ལག་བདུན་པས་མཆོད་ཅིང་བརྡ་སྦྱོར་སྤྱི་ལྟར་བྱེད། གནས་སྐབས་འདི་ཉིད་དུ་ནི་བསྔོ་བའི་དབང་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་བཞུགས་པ་ལ་སྔར་གྱི་འདུན་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཏོད་ཅེས་བརྡ་སྦྱར་ལ་རང་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་བསམ་ཞིང་། མཉམ་གཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གཡོ་མེད་ཀྱི་ངང་ལས། རྗེས་ཐོབ་སྙིང་རྗེའི་གསལ་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ། བསྔོ་གཞུང་ནས་བྱུང་བ་ལྟར། ཕྱོགས་བཅུ་ (༣༥༣)ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་བརྗོད་ཅིང་། འདུས་པ་རྒྱ་མཚོ་དང་བཅས་པས་མཐུན་འགྱུར་བྱེད། བསྔོ་མཁན་རང་ཉིད་ལས་དགོངས་པ་ལྷག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དགོངས་རྫོགས་ལྟ་བུའི་ཚེ་ན་དེ་ཉིད་དགོངས་གསོལ་གྱི་དབང་པོར་བྱས་ནས། དགེ་རྩ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བསྔོ་ཞིང་ངེས་མཚོན་པའི་བསྔོ་ཆོག་དང་སྨོན་ལམ་ལ་མཐའ་བསྒྱུར་བྱ་བར་གསུངས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཤི་གསོན་གྱི་བསྔོ་བ་ཡང་འགག་བྱེད་པར་བྱ། གང་གི་ཚེ་ཡང་མཐར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྐུལ་ལ་འདུས་པ་རྒྱ་མཚོས་ཀྱང་ཆབས་ཅིག་པས། དེ་ལས་བྱུང་དང་གཞན་ཡང་དགེ་བའི་རྒྱུན༔ སོགས་ནས། བླ་མེད་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བསྔོ་བར་བགྱི ཞེས་པའི་བར་བརྗོད་རྗེས་དཀྱིལ་འཁོར་རམ། བསྔོ་བའི་དབང་པོ་དམིགས་བསལ་གང་ཡིན
Chinese
讲述特殊情况下的回向，以及连接正行。第一种情况是：具有功德的（金刚）上师为了利益他人而进行回向时，如果施主还活着，就应该让以前的共同念诵声传入他的耳朵，像会供等情况下，让他坐在队列的下方，让他重复念诵。如果是为了亡者的利益，就用三摩地勾招亡者的识，像之前一样让他重复念诵。像这样重复念诵的方法有错误的地方，不是随声附和，全知大能者说：那也是回向，是施主第七意识通过语言的力量转变为菩提等等。那也是上师们的行为，因为假设他不明白，否则因为他是主尊，所以上师和僧众们随着他的话语用心，说出“愿成就”的随声附和之语。如是说。第二种情况是：如前所说，在非时之际，如经文所说，在前面的虚空中清晰地建立起福田，用七支供进行供养，像共同的表示一样进行。此时此刻，回向的主尊，像坛城海的圣众这样安住，将以前的意愿专注于一点，这样表示，自己也这样想。在如虚空般无动摇的等持状态中，从后得如幻化般显现的慈悲自性中，如回向经文所说，念诵安住在十方（353）的佛和菩萨等，与会大众一起随声附和。如果回向者自己没有超过特殊人士的意愿，就像圆满其意愿一样，就以他作为祈祷的对象，为了所有众生的利益而回向，并说出确定含义的回向仪轨和愿文，经文中说要进行结尾的转变。同样，对于已故和在世者的回向也应该进行遮止。无论何时，最后由上师劝请，与会大众也一起念诵，从“从那之中生起以及其他的善根”等，到“回向于无上大乘”之间念诵后，是坛城或者回向的主尊，特别指定的是什么。
English
Explaining specific circumstances of dedication and connecting the main practice. The first case is: When a qualified (Vajra) master performs dedication for the benefit of others, if the patron is alive, the previous common recitations should be made to reach his ears, and in cases such as Tsok offering, he should be placed below the row and made to repeat the recitations. If it is for the benefit of the deceased, then the consciousness of the deceased is summoned through Samadhi, and he is made to repeat the recitations as before. There is a mistake in this way of repeating, it is not just echoing. The Omniscient Great One said: That is also dedication, it is the seventh consciousness of the patron transformed into Bodhi etc. through the power of language. That is also the action of the masters, because assuming he does not understand, otherwise because he is the main deity, the Lamas and Sangha follow his words with their minds, and utter the echoing words of "May it be accomplished." So it is said. The second case is: As previously stated, at an untimely moment, as stated in the scriptures, the field of merit should be clearly established in the sky in front, offerings should be made with the seven branches, and it should be done like a common expression. At this very moment, the main deity of dedication, like the assembly of deities in the mandala sea, dwells, focusing the previous intention on one point, expressing this, and thinking in the same way. In the unwavering state of equanimity like the sky, from the nature of compassion that appears like an illusion, as stated in the dedication scriptures, reciting the Buddhas and Bodhisattvas etc. who dwell in the ten directions (353), the assembly together echoes. If the dedicator himself does not exceed the intention of a special person, just like fulfilling his intention, he is taken as the object of prayer, dedicating for the benefit of all sentient beings, and stating the dedication ritual and aspiration with definite meaning, the scriptures say that the ending transformation should be performed. Similarly, the dedication for the deceased and the living should also be prevented. Whenever, in the end, the master urges, and the assembly also recites together, from "arising from that and other roots of virtue" etc., to "dedicating to the unsurpassed Great Vehicle", after reciting, whether it is the mandala or the main deity of dedication, whatever is specifically designated.