Tibetan
་དང་རྫོགས་པ་ཟུང་འཇུག༔ (༣༤༦)རྣལ་འབྱོར་མ་དང་རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཟུང་འཇུག༔ ལྷ་དང་ལྷའི་དགོངས་པ་ཟུང་འཇུག༔ ཕྱག་རྒྱ་དང་ཆེན་པོ་ཟུང་འཇུག༔ ཉོན་མོངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག༔ ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་འཇུག༔ དབྱིངས་དང་རིག་པ་ཟུང་འཇུག༔ གཞི་དང་གཞིར་ཤེས་ཟུང་འཇུག༔ ལམ་དང་ལམ་སྣང་ཟུང་འཇུག༔ ལས་དང་འབྲས་བུ་ཟུང་འཇུག༔ དེ་ལྟར་ཟུང་འཇུག་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད༔ སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དོ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བློ་མཐུ་དང་བསྟུན་ནས་ལམ་པ་བྱིངས་ལ་འདི་ལ་ཡང་མན་ངག་གི་དགོངས་པས་རྫོགས་རིམ་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ལྷ་སྐུར་ལྡང་བར་གསུངས་ཏེ། སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ་གྱིས་མཛད་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་ཁོག་འབུབས་རགས་བསྡུས་ལས། བཤད་མ་ཐག་པའི་རྫོགས་རིམ་གྱི་མཇུག་ཏུ་སླར་སྣོད་གཅུད་རང་གི་སྒོ་གསུམ་ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་ཤེས་པའི་གདེང་དང་མ་བྲལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ད་ལྟ་བྱིངས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལྟར་ནང་རྒྱུད་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་དག་ལ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་གྱི་གནད་ཟབ་མོས་ཟིན་པའི་ཆོད་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྷ་མེད་འདྲེ་མེད་ཅེས་དམོད་པ་སོགས་མནར་མེད་པའི་དམྱལ་བ་ཁོ་ནའི་ས་བོན་ལས་མ་འདས་པ་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོར་བར་བྱ་ལ། འདི་ལྟར་གྲུབ་ཐོབ་ཆེན་པོས་ར་ཧས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས་སྤྲོས་བྲལ་དོ་ཧའི་རྒྱད་གླུ་བླངས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོ་མི་བདེན་པ་དྲུག་ཏུ་ལོ་བཟླ་བ་ལྟར། རྫོགས་ཆེན་རང་གིས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་ཞུགས་སྐབས་ལྟ་བུར་ནི་ལྷ་མེད་འདྲེ་མེད་པས་ཀྱང་བླངས་པས་ཆོག་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་བཞི་མཐར་སོན་ནས་ཕུང་པོ་འཇའ་སྐུར་གྲོལ་བ་འཕགས་ཡུལ་དུ་དགའ་རབ་འཇམ་དཔལ་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་དང་། བོད་དུ་གྲུབ་ཆེན་མེ་ལོང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་ཏེ་མང་སྔ་རབས་སུ་ཉང་ཏིང་འཛིན་བཟང་པོ་དང་། ལྕེ་བཙུན་སེང་གེ་དབང་ཕྱུག་རྒྱུད་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས་གསངས་པ་ལྟར་ཉང་ལྷས་བྲག་ལྷའི་ཕུག་དང་། ལྕེ་བཙུན་འོ་ཡུག་ཕྱི་གོང་གི་རྫའི་ཐད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་འོད་ཕུང་དུ་གཤེགས་པས་མཚོན་ (༣༤༧)ཏེ་གྲགས་པ་དང་སླས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལ། གཞན་ཡང་ཀུན་སྤངས་རྡོ་རིང་བ་ཆེན་པོས་རྙིང་མ་བ་འཇའ་ལུས་སུ་སོང་བ་བདུན་གཟིགས་པའི་ལོ་རྒྱུས་དང་། དེ་ལྟར་སྔ་།།།ཆད་བྱུང་གི་ཕྱིས་མ་བྱུང་བའང་རིན་ཏེ། ད་ལྟའི་རང་བྱུང་བཅུ་གསུམ་བ་ཤ
Chinese
和圆满双运。 (346)瑜伽母和瑜伽士的心双运。 本尊和本尊的意双运。 手印和伟大双运。 烦恼和智慧双运。 方便和智慧双运。 法界和觉性双运。 基础和知基础双运。 道和道显现双运。 业和果双运。 如此双运一切无二，不可作二。 非异非不异。 如是说，随顺有情之根器，于道之总集，亦以口诀之意，说圆次第之后得生起本尊身。 杂色自解脱所造之仪轨扼要汇集云：于方才所说之圆次第之末，复当不离器情自身三门知为本尊身语意之定解。 如是说故，如今须如总集之修法而行。 如是此等内续殊胜之法，若未了知以利钝根器之要诀所摄持之如是决断，便谤大圆满为无神无鬼等，智者当舍弃，此不过是无间地狱之种子。 如此大成就者拉合尔亦证悟诸法皆无自性，而唱离戏金刚歌。 化身国王松赞干布（约617-650年在位）如是念诵六年不真实语。 大圆满自入任运成就道时，如是无神无鬼亦可唱诵。 彼以四相穷尽，虹身成就，于印度有噶饶多杰、蒋华西宁等，于藏地有成就者美龙多杰等，多有古时娘定增桑波和杰尊森给旺秋，如《日月和合续》所说，娘拉于扎拉之岩洞，杰尊于沃域齐贡之山崖上空，化为光蕴而逝世，（347）如是名声传扬不可思议。 另有衮邦多仁巴大师亲见宁玛派七人虹身成就之史，如是前有后无亦甚稀有。 如今第十三位自生。
English
and the union of completion. (346) The union of the minds of yoginis and yogis. The union of deities and the intention of deities. The union of mudra and greatness. The union of afflictions and wisdom. The union of means and wisdom. The union of the expanse and awareness. The union of the ground and knowing the ground. The union of the path and the appearance of the path. The union of action and result. Thus, all unions are non-dual, and cannot be made into two. They are neither separate nor non-separate. As it is said, according to the capacity of beings, in the general collection of paths, it is also said that with the intention of the oral instructions, after the completion stage, the subsequent attainment arises as the deity's body. In the condensed collection of the essential points of the mandala ritual composed by Natsok Rangdrol, it says: At the end of the completion stage just mentioned, one should again not be separated from the certainty of knowing one's own three doors of vessel and contents as the body, speech, and mind of the deity. As it is said, now one must practice according to the practice of the general collection. Thus, if one does not understand that these special inner tantras are held by the profound key points of sharp and dull faculties, and curses the Great Perfection as having no gods and no demons, etc., then intelligent ones should abandon it, as it is nothing more than the seed of the hell of uninterrupted suffering. Thus, the great accomplished one Rahula also realized that all phenomena are without inherent existence, and sang the song of the Doha of non-proliferation. Like the incarnate king Songtsen Gampo (reigned approximately 617-650) reciting untrue words for six years, when the Great Perfection itself enters the path of spontaneous accomplishment, it is permissible to sing of having no gods and no demons. When he exhausted the four visions and attained the rainbow body, in India there were Garab Dorje, Jampal Shenyen, and others, and in Tibet there were the accomplished one Melong Dorje and others. In ancient times, Nyang Tingdzin Zangpo and Chetsun Senge Wangchuk, as said in the "Sun and Moon Union Tantra," Nyangla in the rock cave of Drak Lha, and Chetsun in the sky above the cliff of Oyuk Chigong, passed away as a mass of light, (347) and their fame and deeds are inconceivable. Furthermore, the great Kunpang Doringpa saw the history of seven Nyingmapas attaining the rainbow body, and it is very rare that there were such cases before and not after. Now, the thirteenth self-arisen one.
Tibetan
ར་མ་ཐག་གི་གོང་ཙམ་དུའང་གཙང་སྟོད་དུ་སྣང་བཞི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལྷག་མེད་གཅིག་དང་ཉི་དོག་།།།སྔོན་པའི་ཚ་བ་དུ་གཅིག་བཅས་འཇའ་ལུས་སུ་གཤེགས་མ་ཐག་པ་ཡིན་ཕྱིར་ཐེག་པ་འདིའི་དགོངས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཟད་ཅིག །ལྷ་མེད་འདྲེ་མེད་ཀྱི་ལྟ་བས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཕྱིར་མི་ཤེས་པའི་ཀླན་ཀ་ལ་བརྒལ་བརྟག་བྱེད་པ་ལས་གསོག་པ་ཙམ་ལས་མ་འདས་ཕྱིར་ཁ་ནང་དུ་ལོག་ནས་སྙིང་པོ་ལེན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དགུ་པ་བསྔོ་བའི་ཡན་ལག་ལ་གཉིས། བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དབྱེ་བ། བསྔོ་བའི་རྣམ་གཞག་རགས་བསྡུས་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཟང་སྤྱོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཕྱོགས་སླང་གི་གཞུང་ལ་མ་འཚལ་ཡང་པོད་ཊཱིཀ་ཁ་ཅིག་ཏུ། མཁས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་དག་སྨོན་ལམ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཁྱད་ཡོད་དེ། སྨོན་ལམ་ལ་རྒྱུ་དགེ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་གཞིར་བྱས་ནས་སྨོན་དགོས་བསམ་ཁྱབ་ལ། བསྔོ་བ་ནི་རྒྱུ་དགེ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་གཞིར་བྱས་ནས་བསྔོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་མོད་ཀྱི་དཔྱད་དགོས་པ་ཞིག་གོ །ཞེས་ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་འཐད་དཀའ་བར་བསྒྲུབས་པ་ལྟར་རྟོག་རིག་གིས་གཞིགས་ན། རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐུ་ལུས་བྱིན་པའི་དགེ་རྩར་བརྟེན་ནས་སྨོན་པ་ལྟ་བུས་མཚོན་ཏེ་རྒྱུ་མི་དགོས་བསམ་ཁྱབ་ཀྱང་། ཕལ་ཆེར་དུ་དེ་ལྟར་མི་སྟོན་པས་གཙོ་ཆུང་བར་བཞག་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བསྔོ་བ་ཁོ་ན་ལའང་། དུས་གསུམ་པའི་དགེ་ཚོགས་བསྔོ་གཞིར་རུང་བར་བཤད་པ་ཡང་སྣང་སྟེ། དོན་ལ་ཞིང་བསམ་དངོས་པོར་རྣམ་དག་རྟེན་དུ་བྱུང་བས་རང་ལུགས་ལ་སྔ་མའི་ཁུང་བཞིན་ཁས་ལེན་པ་སྟེ། གཏེར་ཆོས་འདི་ཉིད་ཀྱི་རང་སྐད་ལས། དེ་ལྟར་ཞིང་དང་དངོས་པོ་བསམ་པ་གསུམ་འཛོམ་པས་ཚོགས་བསགས་པ་རྣམས་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བ་ཡིན་ཞིང་༔ ཞེས་པ་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས། རྒྱུ་དགེ་བ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ཚིག་དང་སྨོན་པ་བསྡོམས་པ་ནི་བསྔོ་བ། རྒྱུ་དགེ་རྩ་ (༣༤༨)མ་སོང་བར་སྨོན་པ་ནི་སྨོན་ལམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་རྩ། བསྔོ་བྱའི་ཞིང་། སྔོ་བྱེད་ཀྱི་མཁན་པོ། བསྔོ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བསྔོ་བ་རུང་བ་དང་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཏེར་ཁ་འདི་ཉིད་ཀྱི་བསྔོ་བ་ནོར་བུ་བསམ་འཕེལ་ལས། དངོས་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས༔ ཡུལ་གོང་མ་ལ་དད་པ་དང་༔ འོག་མ་ལ་སྙིང་རྗེ༔ ཐུན་མོང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བར་བྱ་སྟེ༔ ཞེས་གསུངས་པས་དངོས་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་
Chinese
就在不久之前，在后藏（གཙང་སྟོད་）也有一位圆满了四种显现的无余者和尼多格，还有几位先辈的察瓦，都立即化为虹身而去，因此要知道这个宗派的见解是不可思议的。完毕。以无神无鬼的见解成佛，因为对于不了解的责难进行辩论，除了积累之外没有超出，所以要回头向内，努力摄取精华。第九，回向支分有二：区分回向和发愿的差别，简略讲述回向的分类。第一，虽然没有找到《善行》的解释《方隅》，但在一些论典中，大多数学者认为发愿有总相和别相的差别，发愿需要以善根之类的因作为基础来发愿，回向也是以善根之类的因作为基础来进行回向。虽然这样说，但这是一个需要研究的问题。就像没有预言一样，难以成立，如果以分别念来观察，就像国王慈力依靠布施身体的善根来发愿一样，即使不需要因也可以普遍发愿。但大多数情况下不这样说，所以放在次要的位置。同样，对于回向本身，也有说法说三世的善根都可以作为回向的基础。实际上，以清净的田地、意念和事物作为所依，所以在自宗中也像之前的漏洞一样承认。这部伏藏法本身的语言说：这样，田地、事物和意念三者具足，所积累的资粮就是回向的善根。全知法王说：善因在前，加上语言和愿望就是回向，没有善因在前而发愿就是发愿。就像这样。第二有四：回向的善根，回向的对境，回向的堪布，回向的方式。第一有二：可以回向的和不可以回向的。第一，这部伏藏法的回向《如意宝珠》中说：以清净的事物，通过清净的意念，对上等者生起信心，对下等者生起慈悲，共同以菩提心来发起，所以说清净的事物是
English
Just a short while ago, in Upper Tsang (གཙང་སྟོད་), there was one who perfected the four appearances, without remainder, and Nyidok. Also, several of the earlier Tsawa immediately departed into rainbow bodies. Therefore, one should know that the view of this lineage is inconceivable. Finished. Attaining Buddhahood through a view of no gods and no ghosts, because debating criticisms that are not understood does not go beyond accumulation, one should turn inward and strive to take the essence. Ninth, the branch of dedication has two parts: distinguishing the difference between dedication and aspiration, and briefly explaining the classification of dedication. First, although the explanation of the 'Good Conduct' called 'Directions' was not found, in some commentaries, most scholars say that aspiration has general and specific differences. Aspiration needs to be based on a cause such as virtue to make the aspiration, and dedication is also based on a cause such as virtue to make the dedication. Although it is said like this, it is a matter that needs to be studied. Just as it is difficult to establish without prophecy, if one examines with discrimination, just as King Cilik relies on the virtue of giving his body to make aspirations, even if a cause is not needed, one can make universal aspirations. But in most cases, it is not said like that, so it is placed in a secondary position. Similarly, for dedication itself, there are also statements that the accumulations of virtue of the three times can be used as the basis for dedication. In reality, because pure fields, thoughts, and objects are used as the basis, in our own system, we also admit it like the previous loopholes. The language of this treasure teaching itself says: 'Thus, when the three, field, object, and thought, are complete, the accumulated merit is the virtue to be dedicated.' And the Omniscient Dharma King said: 'When the cause of virtue precedes, and words and aspirations are combined, it is dedication. When aspiration is made without the cause of virtue preceding, it is aspiration.' It is like that. Second, there are four: the virtue to be dedicated, the object of dedication, the master of dedication, and the manner of dedication. First, there are two: what can be dedicated and what cannot be dedicated. First, in the dedication of this treasure teaching, 'Wish-Fulfilling Jewel,' it says: 'With pure objects, through pure thoughts, one should generate faith in superiors, compassion for inferiors, and commonly arouse the mind of enlightenment.' Therefore, it says that pure objects are