Tibetan
མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབས་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཅེས་པས་རང་རང་གིས་བསགས་ལ་མ་བྱས་པའམ། བྱས་ལ་བསགས་པའི་ལས་ཕྲ་སྦོམ་གང་ཡིན་ཀྱང་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་ཚུན་ཆོད་ནས་ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་འབྲོགས་ཤིང་། སྐབས་སུ་ན་མ་བབས་པ་ན་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་མྱོང་དགོས་པར་བསམ་གཞིགས་ཡང་ཡང་གཏོང་ཞིང་བླང་དོར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྒྱུན་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལས་ཆེན་པོས་དེ་འདྲ་ནུས་ལ་ཆུང་ངུ་དག་ལ་སྒྲིབ་པ་མི་འཁྲིགས་སོ། །སྙམ་པ་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། སྡིག་པ་ཆུང་ངུ་དག་ལ་ཡང་། །མི་གནོད་སྙམ་དུ་བརྙས་མི་བྱ། །མེ་སྟག་ཆུང་ངུ་དག་གིས་ཀྱང་། །རྩ་པུང་རི་ཙམ་སྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པས་མི་དགེ་བའི་ལས་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོ་དག་ལའང་ཤིན་ཏུ་འཛེམ་པར་བྱ་ཞིང་གལ་ཏེ་ཆེད་དུ་མ་ཡིན་པར་དབང་མེད་དུ་ཤུགས་ཀྱིས་གོས་པ་བྱུང་ན་ཡང་། སྟོབས་བཞིའི་གནད་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་ (༢༨༡)བཤགས་ཐབས་ཡོད་པའི་ཚེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤགས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་གཉེན་པོས་དག་པ་ནི། མི་དགེ་བ་ཆུང་ངུའི་གཉེན་པོར་དགེ་བ་ཆེན་པོ་སྤྱང་ན། མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་བག་ལ་ཞེ་ནས་གནོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཡང་དཔེར་མཚོན་ན། ཇོ་བོ་རྗེས་བི་ཀ་མ་ཤི་ལའི་གཙུག་ལག་གི་གནས་བརྟན་མཛད་དུས། མཻ་ཏྲི་པས་རང་གི་རྫས་ཅུང་ཟད་བརྟེན་པས་དེ་ཉིད་ལ་གནས་དབྱུང་མཛད་པ་ན། དེ་ནུབ་ཇོ་བོའི་མནལ་ལམ་དུ་མཻ་ཏྲི་པ་བྱང་སེམས་ཡིན་པ་ལ་གནས་དབྱུང་བྱས་པའི་རྣམ་སྨིན་ལ་རི་རབ་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་ཐུབ་པའི་སྤྲུལ་དུ་སྐྱེ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དེ་ལ་ཅིས་ཕན་དྲི་བ་མཛད་པས། ཉིན་རེ་ལས་ཚྭ་བདུན་རེ་བཏབ་ན་ཕན། བོད་དུ་ཕྱིན་ན་ཕན་ཞེས་བྱུང་བ་གནས་སྐབས་དྲང་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་ལའང་ཆུང་ངུའི་སྒྲིབ་པ་རང་འདོད་ཀྱིས་མ་གོས་པ་དག་ལ་གཉེན་པོ་དེ་ཙམ་བརྟེན་ཚུལ་དང་། འདི་ལྟར་སྟོན་པས་གྲགས་འཛིན་མའི་ལྷུམས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྲས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྤྲུལ་པ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་སྐུ་ཚེ་སྔོན་མ་ལ། རྒྱལ་པོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་དུས་དྲང་སྲོང་ཞིག་ཞག་དྲུག་གི་བར་ལྟོགས་སུ་བཅུག་པ་དང་། ཡུམ་གྱིས་སྐུ་ཚེ་སྔོན་མ་ལ་དར་བའི་བུམ་པ་བསྐུར་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཙམ་གྱིས་མངལ་དུ་ལོ་དྲུག་གི་བར་བཞུགས་ཤིང་། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཟླ་བ་སྒྲ་གཅན་གྱིས་ཟིན་པ་དང་དུས་མཚུངས་པར་མ་གཏོགས་མངལ་གྱི་འདབ་རྒྱ་ལས་མ་གྲོལ་བའི་རྣམ་སྨིན་མྱོང་ཚུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན། རང་ཅག་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ལ་འཛད་སྐབས་མེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཕྱིར། ལོག་འཚོ་འབའ་ཞིག་དང་འདྲེས་པའི་དགེ་བ་བག་ཙམ་རེ་བགྱིས་པ་དག་ལ་ཧ་མི་ལས་པར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཉེན་པོ་འབད་པས་བརྟེན་པ་ལ་ནམ་ཡང་བརྩོན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་གསུམ་གང་དང་ཡང་མི་ལྡན་ན་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཏེ། དགེ་སློང་ཐར་པ་ནག་པོས་དམྱལ་བ་རབ་ཏུ་ (༢༨༢)ཚ་བ་དང་། རབ་ཏུ་སྦྲེབས་པ་དང་། པདྨ་ལྟར་གས་པ་དང་། ཡང་སོས་དང་། ཐིག་ནག་དང་། བསྡུས་འཇོམས་དང་། ངུ་འབོད་དང་། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་དང་། ཚ་བ་དང་། རབ་ཏུ་ཚ་བ་ཆེན་པོ་དང་། མནར་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་བུར་ཅན་དང་། ཆུ་བུར་རྡོལ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཚ་གྲང་གི་དམྱལ་བ་བཟོད་མི་ཕོད་པ་བར་བསྐལ་བརྒྱད་ཅུ་ལ་བསྐལ་ཆེན་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་པའི། དེ་ལྟ་བུའང་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང་། དེ་ལས་ཡི་དགས་སུ་བརྒྱུད་དེ་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་དྲུག་གི་བར་དུ་མྱོང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཉེན་པོས་མཆོམས་ན་རང་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལས་མཐའ་དེ་ལས་མི་འདའ་བ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་བར་གྱུར་ཀྱང་། ད་དུས་ཀྱི་གྲོགས་པོ་དག་དགེ་བའི་ལས་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་དྲན་ཞིང་། དཀོན་མཆོག་དང་དགེ་འདུན་གྱི་རྫས། དད་གཤིན་གྱི་དཀོར་ལ་ཉམ་ང་མེད་པར་སྤྱོད་ཅིང་། གཡོ་སྒྱུ་ལ་སོགས་ཏེ་གྱ་གྱུའི་ཀུན་སྤྱོད་སུ་མཁས་ལ་དཔའ་བོར་བརྩིལ། ངོ་ཚ་ཅན་དང་ཆོས་མཐུན་གྱི་སྐྱེས་བུར། ལྐུགས་པ་དང་རྫི་མེད་དུ་ལྟ་བའི་གནས་སྐབས་འདི་ནི། སྙིགས་མ་ལྔའི་མཐུ་ནུས་ཅིག་ཅར་དུ་དར་བ་ལས། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུགས་རྗེའི་དཔྱང་ཐག་ཀྱང་ཐུང་ངུར་བྱེད་ཅིང་། རང་རང་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མཐུ་བདོ་བའི་ཚེ་དང་། ཚེ་འདི་ཙམ་གྱི་ཁོངས་སུ་ཡང་མི་རིང་བར་ཉེ་འགྲེལ་གྱིས་མཐའ་བསྐོར་ཏེ། དབུགས་ཧད་ཧད་པ་དང་། མིག་ཀྲེ་ལོག་ལོག་པ་དང་། དང་ཁར་ཆུ་ལས་མི་འོང་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་ཅིང་ཅི་དྲག་ལ་གྱ་བའི་གནས་སྐབས་ན་ཤིན་ཏུ་འགྱོད་པ་ཞིག་འོང་སྟེ། འཕྱིས་པར་གྱུར་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བར་དོར་མདའ་འཕངས་པ་བཞིན་འགྲོ་ལ། རྣམ་སྨིན་གྱི་དོས་ཆེན་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་འགྲོགས་པའི་སྣང་ཚུལ་དེ། ཨ་ཙམ། ཞེས་ཁམས་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་བཤགས་ཚུལ་བཞི་ལས། གཞུང་འདིའི་སྐབས་སུ་གཉེན་ (༢༨༣)ལོས་འདག་པ་དང་། བཤགས་པས་འདག་པའི་ཐབས་གཉིས་གཙོ་བོར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ནི། གཞུང
Chinese
不空。聚集时机成熟时，自会成熟为果实。如是，自己所积未造作，或已造作所积之业，无论大小，乃至微小部分，亦如影随形般相伴。时机未至，则需独自承受，应再三思虑，取舍不颠倒，恒常思之。又，勿以为大业方能如是，小业则不积障。如《律经》云：微小罪业亦，莫思无害而轻蔑，星星小火亦，能焚如山之草堆。如是说，故对不善业之微小部分亦应极其谨慎，若非有意，而为无力所迫染污，亦应立即以如是四力之甚深要诀忏悔。(281)第三，以对治力清净，若以大善对治微小不善，则不善之果畏惧而不能损害。譬如，觉窝杰在毗迦玛希拉寺担任住持时，梅崔巴依仗自己的物品少许，觉窝杰便将其驱逐。当晚，觉窝杰梦见梅崔巴是菩萨，因被驱逐之果报，将转世为能绕须弥山三匝之化身。问及有何益处，答曰：每日施以七盐则有益，去往藏地则有益。为暂时引导之义，如是殊胜菩萨，对非自愿所染之微小罪障，亦需依仗如是对治。如是，导师加持格热怎玛之胎藏，化生金刚萨埵之化身罗睺罗，前世为国王时，曾令一仙人禁食六日，又因母亲前世供养绸缎宝瓶之果报，于母胎中居留六年。导师成佛之时，若非罗睺罗食月同时，则不能脱离母胎之花萼，示现感受果报之方式。
English
Unfailing. When the time of gathering arrives, it will naturally ripen into fruit. Thus, whether one has accumulated and not created, or created and accumulated karma, whether small or large, even the smallest part accompanies one like a shadow. When the time has not yet come, one must bear it alone, and one should repeatedly contemplate this, taking and abandoning without reversal, and constantly think about it. Also, one should not think that only great deeds can do this, and that small deeds do not accumulate obstacles. As the Vinaya Sutra says: Even small sins, do not despise them thinking they are harmless, even small sparks of fire, can burn a pile of grass as big as a mountain. As it is said, one should be extremely careful even with the smallest parts of non-virtuous deeds, and if one is involuntarily stained by force without intention, one should immediately confess with such profound key points of the four powers. (281) Third, purification by antidote, if one practices great virtue as an antidote to small non-virtue, then the fruit of non-virtue will be afraid and unable to harm. For example, when Jowo Je was the abbot of Vikramaśīla Monastery, Maitrīpa relied on his own possessions a little, and Jowo Je expelled him. That night, Jowo Je dreamed that Maitrīpa was a Bodhisattva, and as a result of being expelled, he would be reborn as an incarnation who could circle Mount Sumeru three times. When asked what the benefit would be, he replied: It would be beneficial to give seven salts each day, and it would be beneficial to go to Tibet. For the sake of temporary guidance, such a special Bodhisattva, even for small defilements that are not voluntarily stained, also needs to rely on such antidotes. Thus, the son of the Teacher, who was blessed to be born in the womb of Grahazinma, the incarnation of Vajrasattva, Rāhula, in his previous life as a king, had a hermit fast for six days, and because his mother offered a silk vase in her previous life, he stayed in the womb for six years. At the time when the Teacher became enlightened, unless Rāhula devoured the moon at the same time, he could not break free from the calyx of the womb, showing the way to experience the fruition.
Chinese
因此，因为我们凡夫俗子的业力似乎没有穷尽之时，所以不要对仅仅掺杂着邪命的些微善行感到满足，而要从身语意三方面努力依靠对治力，并始终精进。第四，如果以上三种都不具备，那就是感受果报之业：比如，比丘脱巴纳波感受极热地狱（282），极度寒冷，如莲花般绽裂，复活，黑线，合集，哭号，大哭号，热，极热，无间等地狱的痛苦，同样还有水泡地狱，水泡破裂地狱等寒热地狱无法忍受的痛苦，八十中劫算作一大劫，像这样的十二千大劫，之后又转生为饿鬼，感受饥渴的痛苦长达六大劫。如果依靠对治力，那么自他一切有情都无法超越这种业的尽头，这非常可怕且令人担忧。然而，现在的这些朋友们，连片刻的善行都不忆念，毫无顾忌地享用三宝和僧众的财物，以及信施的供养。谁擅长欺骗等狡诈行为，就被视为英雄。对于有羞耻心和符合佛法的贤士，则视若哑巴和瞎子。这种状况是五浊恶世的力量同时兴盛所致，甚至连诸佛的慈悲之索也变得短促。当各自的异熟果报力量强大之时，即使在今生，也不会长久，很快就会被近取所包围，出现呼吸困难、眼睛斜视、口中无水、极其虚弱、不知所措的境地，那时会非常后悔，但为时已晚，意识会像射出的箭一样进入中阴。异熟的重担会如影随形，永不分离。啊呀！就这样融入了法界。第三，在以上所说的四种忏悔方法中，本论主要讲述了依靠对治力（283）消除罪业和依靠忏悔消除罪业的两种方法。前者是：
English
Therefore, since the karma of us ordinary beings seems to have no end, do not be satisfied with the slight good deeds that are merely mixed with wrong livelihood, but always strive to rely on the power of remedies from body, speech, and mind, and always be diligent. Fourth, if none of the above three are possessed, then it is the karma of experiencing the result: for example, the monk Tharpana Po experiences the suffering of the extremely hot hell (282), the extremely cold, like a lotus bursting open, revival, black line, collection, crying, great crying, hot, extremely hot, and uninterrupted hells, as well as the unbearable suffering of the hot and cold hells such as the blister hell and the blister bursting hell, eighty intermediate kalpas are counted as one great kalpa, twelve thousand great kalpas like this, and then reborn as a hungry ghost, experiencing the suffering of hunger and thirst for six great kalpas. If one relies on the power of remedies, then all sentient beings, including oneself and others, cannot escape the end of this karma, which is very frightening and worrying. However, these friends of the present time do not remember even a moment of virtuous deeds, and fearlessly enjoy the property of the Three Jewels and the Sangha, as well as the offerings of the faithful. Whoever is skilled in deception and other cunning behaviors is regarded as a hero. Those who are ashamed and virtuous men who are in accordance with the Dharma are regarded as dumb and blind. This situation is due to the simultaneous flourishing of the power of the five degenerations, and even the rope of compassion of the Buddhas becomes short. When the power of each person's own Vipaka karma is strong, even in this life, it will not be long before it is surrounded by the near-taking, and there will be a state of difficulty in breathing, squinting eyes, no water in the mouth, extreme weakness, and being at a loss. At that time, there will be great regret, but it will be too late, and consciousness will enter the bardo like an arrow shot. The heavy burden of Vipaka will follow like a shadow, never separating. Alas! In this way, it merges into the Dharmadhatu. Third, among the four methods of confession mentioned above, this treatise mainly explains the two methods of eliminating sins by relying on the power of remedies (283) and eliminating sins by relying on confession. The former is: