Tibetan
་བསྟན་པ་ལ་བསམས་ནས་རྒྱལ་རིགས་དང་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་གཉིས། ས་བོན་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཧྭ་ཤང་དང་མཐུན་ནོ་སྙམ་ན་ནི། སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཅེས་པ་ལྟ་བུས་མཚོན་ཏེ་དགོངས་འབྲེལ་དང་བཀའ་ལུང་མང་པོ་ནས་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ལུང་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཅི་སྟེ་བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་གཉིས་ཀ་དགག་བྱར་བྱེད་པ་ཞིག་ཏུ་ཁྱེད་ཅག་གིས་མཐོང་ཕྱོགས་སུ་སྣང་ན་ནི། ཡེ་རྫོགས་པས་དེ་གཉིས་ཀ་སྤང་བསྒྱུར་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་ཟང་ཐལ་དུ་ལམ་བུ་འཁྱེར་བའི་ཕྱིར་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྒོམ་གྱི་གནས་ལུགས་མི་རྟོགས་པར་འདོད་ཅིང་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀྱང་ཐབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་ལྟ་བའི་ངོ་ནས་དབྱེ་རུ་མེད་ཅེས་ཟེར་བ་ནི། སྔགས་ཀྱི་སྔས་དོན་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཁྱད་པར་བ་རྣམས་སུ་ལྟ་བའི་གནད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་མེད་པར་བཏང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཅི་སྟེ་ཐ་སྙད་ལ་མ་བརྟེན་པར་དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་མི་རྟོག་པར་འདོད་ན་ནི། རྫོགས་རིམ་ཟབ་མོ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་ཇི་སྙེད་ཅིག་གསུངས་པ་རྣམས་དགག་པར་འགྱུར་བ་དང་། གལ་ཏེ་རྟོག་པས་བཏགས་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་འདོད་ན་བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བློས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། དབུ་མའི་རྩོད་བཟློག་གི་སྐབས་སུ་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་འབྱེད་ཅིང་འཇལ་བ་ལ་དགོངས་ཀྱི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་ཡོད་པས་དེ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐ་སྙད་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་ཇི་བཞིན་པར་རྟོགས་པར་འདོད་ན། ཕྱི་རོལ་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཀྱང་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྟོགས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཅི་སྟེ་བློས་བསྒྲུབས་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ནས་ལྟ་བ་མཐོད་མའི་ས་མཚམས་བཟུང་དུ་ཡོད་ན་ནི། རང་ལྟ་མཆོག་ (༢༧༤)འཛིན་གྱི་གོ་ལས་མ་སྤངས་ཤིང་ཡང་དག་གི་ལམ་རྣལ་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཁ་འགྱངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པས། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ཐུན་མོང་ཐེག་པའི་སྐབས་ནས་ཀྱང་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི། དོན་དུ་ནི་ཅི་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བས་རྟག་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་ཞིང་། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ནི་གདོང་མ
Chinese
考虑到教法，从王族和僧团中产生的圣者无著兄弟二人。如果认为仅仅依靠种子就与和尚相合，那么，如同罗睺罗赞颂圣母时所说： “言思表达皆不及，般若波罗蜜多深。” 诸如此类，有许多经文表明他们的意图相关，并且有许多教言如此宣说。如果你们认为善念和恶念都应该被否定，那么，原始圆满法并不对两者进行扬弃或转化，而是以彻底的方式将它们带入道途。如果认为不依赖于个别辨识的智慧就无法理解禅修的境界，并且认为显宗和密宗在见地上没有区别，只是在方法上有所不同，那么，这就等于抛弃了密宗关于究竟意义的特殊要点，认为所有关于见地的独特之处的阐述都是没有意义的。如果认为不依赖于名言就无法理解胜义谛的境界，那么，这就等于否定了密续中关于甚深圆满次第并非思辨对象的无数论述。如果认为由分别念所安立的理智是（实相的）对治，那么，儿童和凡夫的思维所无法企及的事物也将不复存在。在中观的辩论中，之所以那样说，是因为那是为了区分和衡量二谛，要知道，金刚乘具有由灌顶产生的刹那智慧，因此不依赖于此。如果认为仅仅依靠名言就能如实地理解意义，那么，外道通过名言也能理解佛教的宗义，那就太过分了。如果认为执着于通过思维建立的空性，并且可以划定见解的界限，那么，这表明尚未摆脱自宗优越的执着，并且与真正的正道相去甚远。为什么呢？因为一切法都是遍计所执，因此无法成立自相。因此，“无自性”这一说法即使在共同乘中也必须承认。实际上，因为从未存在任何事物，所以远离了常边。自性光明是面
English
Considering the doctrine, the two noble brothers Asanga, who arose from the royal lineage and the monastic community. If one thinks that relying only on the seed is in accordance with the Hwa Shang, then, as Rāhula praised the Mother, "Beyond speech, thought, and expression, the perfection of wisdom." Like this, there are many scriptures that indicate their intentions are related, and there are many teachings that say so. If you think that both good and bad thoughts should be negated, then, primordial perfection does not abandon or transform either of them, but takes them into the path in a thorough way. If one thinks that without relying on the wisdom of individual discernment, one cannot understand the state of meditation, and that there is no difference between sutra and tantra in terms of view, only in terms of method, then this is tantamount to abandoning the special key points of the ultimate meaning of tantra, and considering all the explanations of the unique points of view to be meaningless. If one thinks that without relying on conventional terms, one cannot understand the state of ultimate truth, then this would negate the countless statements in the tantras that the profound completion stage is not an object of speculation. If one thinks that the intellect established by conceptual thought is the antidote (to reality), then things that are inconceivable to the minds of children and ordinary people would cease to exist. In the context of Madhyamaka debate, it is said that way because it is intended to distinguish and measure the two truths, and it should be known that Vajrayana has instantaneous wisdom arising from empowerment, so it does not depend on this. If one thinks that one can understand the meaning as it is by relying only on conventional terms, then it would be too extreme for outsiders to understand Buddhist tenets through conventional terms. If one thinks that one clings to emptiness established through thought and can define the boundaries of view, then this shows that one has not abandoned the clinging to one's own view as superior and is very far from the true path. Why is that? Because all phenomena are completely imputed, so their own characteristics cannot be established. Therefore, the statement "without self-nature" must be admitted even in the common vehicle. In reality, because nothing has ever existed, it is free from the extreme of permanence. The light of self-nature is the face
Tibetan
་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་མེད་མ་མྱོང་བས་ཆད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བས། དེ་ལྟར་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་རིག་པ་གཅིག་པུའི་སྟེང་དུ་དུས་གཅིག་ལ་ཆོད་ནས་རྡོ་རུས་སིང་སྟེ་ཐུག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་རྣལ་མ་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པའི་ཕྱིར་བསམ་ངོ་དང་བྲལ་བར་འཇོག་སྟེ། འཕགས་ཡུལ་གྱི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་བ་རྣམས་དང་གྲུབ་ཆེན་ས་ར་ཧའི་རྗེས་འབྲངས་རྣམས་ཀྱང་འདི་བཞེད་དེ་དབུ་མ་ལས། ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའང་མིན། །གཉིས་ཀྱང་མ་ཡིན་གཉིས་མེད་མིན། །མཐའ་བཞི་དག་དང་བྲལ་བ་ལ། །འདིའི་སྐོར་རྒྱས་པར་སྣང་ཉམས་སོ་སོའི་འཆར་ཚུལ་ལྟོ་སྦྱར་བའི་ཉམས་བཤད། རིག་བསྒོམ་སྟོངས་ཀྱི་རྩལ་ལས་བྱུང་བའི་ཉམས་མྱོང་གནད་ཀྱི་མན་ངག་དང་འགལ་སྤོང་སོགས་ཁོ་བོའི་མགུར་འབུམ་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་དང་། མན་ངག་གི་དྲིས་ལན་དུ་བརྗོད་པའི་ཡིག་ཆུང་རྣམས་སུའང་གསལ་བར་གྲིས་ཡོད་དོ་བགྱི་བ་དོན་ལྡན་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད། ཅེས་ཁ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་མ་ལགས་པར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བས་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་འགྲོ་བརྒྱུད་ཐོག་ཏུ་དཔྱད་པར་བྱ་ལ་དེ་སྐད་དུ། དོ་ཧ་མཛོད་ལས། འདི་ལྟར་དུས་གསུམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཡིད་ལ་བྱར་མེད་མཐའ་བྲལ་གཉུག་མའི་ངང་། །དེ་ཉིད་སྐྱོང་ལ་སྒོམ་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མགོན་པོ་ཀླུས་ཀྱང་། གློ་ཏུང་གང་དག་དངོས་ ཡུམ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་དྲལ་བའི་མཉམ་གཞག །ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་རྗེས་ཐོབ་གསལ་བར་བསྟན་ཀྱང་རྟོག་གེའི་རིག་པས་འདོད་ཁའི་ (༢༧༥)ལྟ་བ་ཙམ་ལས། ཚུལ་ཇི་བཞིན་པ་མ་དཔོགས་པས་ལམ་རྣལ་མ་བསྐུར་བ་འདེབས་པ་སྙིང་རྗེ་བའོ། །རྣམས་ལ། ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་ཉིད་དུ། །ལྟ་བ་དེས་ནི་བལྟ་བྱ་ལ། །ཉེ་བར་ཞི་བ་ཞི་མི་མཐོང་། །ཞེས་པའང་སྔ་མ་དང་དགོངས་པ་གཅིག་གོ །ཏིལྻི་པས། མི་མརྣོ་མི་བསམ་མི་དཔྱད་ཅིང་། །མི་བསྒོམ་མི་སེམས་རང་བབ་གཞག །ཅེས་དང་། ནཱ་རོ་པས། གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར། །ལམ་ཁར་བོར་བའི་རོ་བཞིན་དུ། །ལུས་ཀྱི་བདག་འཛིན་བོར་བྱས་ལ། །འཛིན་མེད་ནམ་མཁའི་ངང་ལ་གཞག །ཅེས་དང་། ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོས། ཡོད་པར་འཛིན་ལ་ཐར་པ་མེད། །མེད་པར་འཛིན་ལ་མཐོ་རིས་མེད། །གཉིས་ཀར་འཛིན་པ་མི་རིགས་ཀྱི། །གཉིས་མེད་གང་ལ་གང་དགར་ཞོག །ཅེས་དང་། རྗེ་བཙུན་མི་ལས། གང་དག་དོན་ལ་བསམ་རྒྱུ་མེད། །བསམ་རྒྱུ
Chinese
從任運成就，從未有過而遠離斷邊。如是，對於有無的諍論，僅僅在一個覺知上同時斷除，如石骨相觸，這就是我們認為的真實佛陀的密意，因此安住於離思絕待之中。聖印度的偉大車乘師們和成就者薩ra哈的追隨者們也是這樣認為的，如《中觀論》所說：「非有亦非無，亦非二者亦非非二者，遠離四邊。」關於此的詳細闡述，以及將顯現、體驗各自的顯現方式結合起來的體驗解說，從覺性禪修空性的力量中產生的體驗，要訣的口訣，以及矛盾捨棄等，在我的《歌集百篇·智慧之鏡》和以口訣問答形式所說的小冊子中也有清晰的闡述，做這些是有意義的。所謂中觀，是極其殊勝的表達。並非只是口頭上說「非有非無」，而是心的本性遠離有無四邊，因此是離思絕待的，應當在傳承上進行考察，如《多哈藏》所說：「如是於三時，一切諸形相，心中無所作，離邊本來性，彼即名為修，僅是施設名。」同樣，聖者龍樹也說：「愚者於彼真實母，以空性而無色」等等。雖然清晰地闡述了與五蘊分離的等持，以及未被八識垢染的後得，但僅僅是以分別念的理智來臆測（275）的觀點而已，沒有如實地領會，將真實的道路顛倒，真是可悲啊！對於那些人，「於有性與無性中，以彼見者所見境，寂靜寂滅不能見。」這也與之前的觀點一致。諦洛巴說：「不憶不思不觀察，不修不念自安住。」如是。那若巴說：「任何也不用心想，如路邊丟棄的屍體般，捨棄身體的執著，安住於無執的虛空之中。」如是。薩迦班智達說：「執著有則無解脫，執著無則無天界，執著二者不合理，於無二者隨意住。」如是。尊者密勒日巴說：「對於那些不思考意義的人，思考
English
From spontaneous accomplishment, never having existed and being free from the extreme of annihilation. Thus, regarding the disputes of existence and non-existence, cutting them off simultaneously on a single awareness, like stone bones touching, this is what we consider to be the true intent of the Buddha, therefore abiding in the state of being beyond thought and duality. The great chariot masters of noble India and the followers of the accomplished SaraHa also hold this view, as it is said in the Madhyamaka: "Neither existent nor non-existent, neither both nor neither, free from the four extremes." Detailed explanations about this, as well as experiential explanations that combine the appearances and experiences of each, the experience arising from the power of awareness meditation on emptiness, the essential instructions of the key points, and contradictions and abandonment, etc., are also clearly explained in my "Collection of Songs, Mirror of Wisdom" and the small booklets spoken in the form of oral instruction questions and answers, doing these is meaningful. The so-called Madhyamaka is an extremely excellent expression. It is not just verbally saying "neither existent nor non-existent," but rather the nature of the mind is free from the four extremes of existence and non-existence, therefore it is beyond thought and duality, and should be investigated in the lineage, as it is said in the Doha Treasury: "Thus, in the three times, in all forms, there is no action in the mind, the nature of being free from extremes, that is called meditation, it is merely a designation." Similarly, the protector Nagarjuna also said: "Fools, to that true mother, with emptiness, there is no form," and so on. Although the samadhi separated from the five aggregates and the subsequent attainment unpolluted by the stains of the eight consciousnesses are clearly explained, it is only a view speculated by the intellect of conceptual thought (275), without truly understanding it, reversing the true path, it is truly pitiful! For those people, "In existence and non-existence, the object seen by that seer, peace and cessation cannot be seen." This is also consistent with the previous view. Tilopa said: "Do not remember, do not think, do not observe, do not meditate, do not contemplate, rest naturally." Thus. Naropa said: "Do not think of anything in the mind, like a corpse abandoned on the road, abandon the attachment to the body, abide in the unattached space." Thus. Sakya Pandita said: "Attachment to existence has no liberation, attachment to non-existence has no heavenly realm, attachment to both is unreasonable, abide freely in the non-dual." Thus. Jetsun Milarepa said: "For those who do not think about the meaning, thinking\