Tibetan
་བདེན་མེད་སྒོམ་པའི་ཚེ། །སྣང་ཡུལ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་རིག། སྣང་ངོར་ཁྱད་པར་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་གང་སྣང་བདེན་མེད་དང་། །མཚན་མེད་སྟོང་པར་འདོད་པ་འགལ། །མེད་ན་སྦྱོར་རྫོགས་ལ་སོགས་ནས། །འོད་གསལ་རྣམ་པ་མཆོག་ལྡན་གྱི། །ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་གསུངས་པ་འགལ། །ཞེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་བརྗོད། །སྤྱིར་ནི་ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་སོགས། །ཐུན་མོང་དག་གི་སྡེ་སྣོད་ནས། །སྣང་བ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་སོགས། །བེམ་སྟོང་དག་ཏུ་འདོད་པ་དང་། །ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ནས། །སྣང་ཞེན་ལྷ་སྐུར་ལྟ་བ་དང་། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནས། །སྐུ་དང་ཐིག་ལེར་ལྟ་བ་སོགས། །ལམ་གྱི་བློ་ནུས་ཆེ་ཆུང་གིས། །རང་བཞིན་ཐ་དད་ལྟར་སྣང་ཡང་། །དོན་དམ་གནས་ལུགས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི། །དགོངས་པའི་རྩལ་གྱིས་ཡས་གཞལ་ན། །སྣང་ཡུལ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། །མཚན་ཉིད་སྟོང་པས་རྒྱས་བཏབ་པས། །སྣང་ཆ་འགགས་པའི་མི་རྟོག་པ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཁོ་ནར་ལྷུང་བ་ཡི། །འགོག་བ་སྨིན་རྩེའི་སྙོམས་འཇུག་ལྟའི། །ལྦོས་བྱས་གྲུབ་མཐའ་ཙམ་མིན་པར། །ཡེ་གཞག་སྟོང་ཉིད་བརྗོད་བྲལ་གྱི། །ངོ་བོ་གསལ་རིག་ཟུང་འཇུག་ལ། །སྣང་ཡུལ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། རང་བཞིན་གསལ་ལ་མ་འདྲེས་པར། །སྣང་ཡང་དེ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི། །འཛིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས་གྲོལ་བས། །སྣང་དང་མི་སྣང་གཉིས་ཀ་མེད། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་ལ། །སྣང་བས་ཡེ་ནས་གོས་མ་མྱོང་། །སྣང་མཁན་གཟུང་བའི་ཡུལ་ཉིད་ལ། །འཛིན་པས་གློ་བུར་བཅིངས་པས་ལན། །མི་སྣང་རྨུགས་པའང་དེ་མ་ཡིན། །རིག་པའི་རང་བཞིན་འགག་མེད་ལ། །མེ་ལོང་ངོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །སྣང་ཆའི་རྟེན་འབྲེལ་མཐའ་ཡས་པ། །གོས་པ་མེད་བཞིན་སོ་སོར་གསལ། །དཔེར་ན་ཆུ་ནང་ཟླ་བ་ལ། །ཟླ་བའི་བྱད་དབྱིབས་ཚང་ན་ཡང་། །ཆུ་ལ་ཟླ་བས་མ་གོས་ཤིང་། །དེ་ལྟར་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལ། །འོད་དང་བསིལ་བའི་རེག་བྱ་སོགས། །ཟླ་བའི་ཡོན་ཏན་རྡུལ་ཙམ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དག་དང་མ་དག་གིས། །སྣང་ཆའི་རྟེན་འབྲེལ་ཅིར་ཤར་ཡང་། །འཛིན་པ་གྲོལ་བའི་ཁྱད་པར་ཆོས། །ནང་གསལ་སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་བའི། །རིག་པའི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་གཞི་སྣང་ཕྱིར་གསལ་གྱི། །སྣང་བའི་ཆ་ནས་འཁྲུལ་སྣང་དང་། །དག་སྣང་གཉིས་སུ་ཤར་བའི་ཚེ། །འཁྲུལ་སྣང་མ་དག་འཁོར་བའི་སྒོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་མ་རིག་པའི། །ས་བོན་ཉིད་ལས་ཡོད་མི་འདའ། །དག་སྣང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་སྒོ། །ངོ་བོའི་ཆ་ནས་འཁྲུལ་བ་ལྟར། །སྣང་ཡང་བྱེད་ལས་ཆ་ན
Chinese
当修习无实有之时，所见境相现各种颜色，于所现境上，有差别吗？没有差别吗？若有，则所现之境与无实有，以及所许之无相空性相违。若无，则从合修圆满等，所说光明之相具足殊胜，无量功德相违。如是问答而说此语。总的来说，声闻乘等，共同之经藏中，所现之境为无分微尘等，许为物质空性等。特别是金刚乘中，视所现执着为本尊身，以及自性大圆满中，视之为身和明点等。以道之智慧能力大小，虽然显现自性各异，但若以胜义谛离戏论之，见解能力来衡量，则所现境相各种颜色之，体性以空性来印持，并非仅是所现部分止息之无分别，落入唯一边之，如灭尽定之顶禅定般的，虚假宗派，而是本初安住之不可言说空性，自性光明觉性双运上，所现境相各种颜色之，自性明澈而不杂乱，虽然显现，然于彼上不作彼执之，从执着的法性中解脱，故显现与不显现二者皆无。为何呢？此乃因为，觉性之体性于空性上，所现从未染污过。乃是能现者，于所取之境上，因执着而突然束缚之故。不显现之昏昧亦非如此，觉性之自性无有止息，如镜面之影像般，显现之缘起无边无际，无有染污而各自明了。譬如水中之月亮，虽然月亮之形状完整，然月亮未染污于水中，如是所现之影像上，光和凉爽之触觉等，月亮之功德丝毫没有。因此，清净与不清净之，显现缘起无论显现为何，解脱执着的差别法，内明离戏寂灭之，从觉性方面来说是如此。又，从基现外明之，显现方面来说，当显现为错乱显现和，清净显现二者之时，错乱显现为不清净轮回之门，如其所显现般，不明白之，从种子本身中无法超越。清净显现为解脱道之门，从体性方面来说，如错乱般，虽然显现，然从作用方面来
English
When meditating on the absence of inherent existence, the perceived objects appear in various colors. In the realm of appearances, are there differences or not? If there are, then the appearing objects contradict the absence of inherent existence and the intended emptiness without characteristics. If there are not, then from the union of means and perfection stages onward, the qualities of the supremely endowed luminous appearances and immeasurable virtues that are spoken of are contradicted. Thus, this is spoken in response to a question. In general, in the collections of teachings common to the Hearers' Vehicle and others, appearances are considered to be indivisible particles and so forth, regarded as material emptiness and so on. In particular, in the Vajra Vehicle, appearances are viewed as deities to be cherished, and in the Great Perfection of Naturalness, they are viewed as forms and bindus and so on. Although the nature of things appears differently according to the capacity of the mind on the path, if one measures it with the power of the view of the ultimate reality free from elaboration, then the characteristics of the various colors of the appearing objects are sealed with emptiness. It is not merely a fabricated philosophical system like the absorption of cessation at the peak of existence, which falls into the one-sided non-conceptualization that stops the appearance aspect. Rather, in the co-emergence of the primordially established emptiness beyond expression and the nature of clear awareness, the nature of the various colors of the appearing objects is clear and unmixed. Although they appear, one is liberated from the nature of grasping at them as such, so there is neither appearance nor non-appearance. Why is this so? It is because the essence of awareness, which is emptiness, has never been stained by appearances. It is because the one who appears is suddenly bound by grasping onto the object of apprehension. The darkness of non-appearance is also not like that. The nature of awareness is unceasing, like the reflections on the surface of a mirror. The interdependent connections of appearances are limitless, clear and distinct without being stained. For example, in the moon in water, although the shape of the moon is complete, the moon does not stain the water. Likewise, in the reflection that appears, there is not a trace of the qualities of the moon, such as light and the cool touch. Therefore, no matter what the interdependent connections of appearances manifest as, whether pure or impure, the distinguishing factor is the liberation from grasping. From the perspective of awareness, which is inwardly clear and the pacification of all elaborations, it is like that. Furthermore, from the perspective of the ground appearance outwardly clear, when appearances arise as deluded appearances and pure appearances, deluded appearances are the door to impure samsara. As they appear, without understanding, one cannot transcend the seed itself. Pure appearances are the door to the path of liberation. From the perspective of the essence, like delusion, although they appear, from the perspective of function
Tibetan
ས་དེས། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཁྱད་ཡོད་ཕྱིར། །འོད་གསལ་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ལ། །ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསུངས། །དཔེ་ནི་ནོར་བུ་སྒྲོན་མེའི་འོད། །འོད་ཀྱི་ངང་དུ་མཚུངས་ན་ཡང་། །ནོར་བུས་མུན་པ་མི་སེལ་ལ། །སྒྲོན་མེས་མུན་པ་སེལ་བ་བཞིན། །ཤེས་པར་བྱ་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །ནོར་བུ་སྒྲོན་མེའི་འོད་དག་ལ། །ནོར་བུའི་བློ་ཡིས་མངོན་རྒྱུག་པ། །ལོག་པའི་ཤེས་པར་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། །ཇི་ལྟར་དོན་བྱེད་ལ་ཁྱད་ཡོད། ། ། ། །། །། །། །། །། །། །།། །།། །། །། །། །། །། །། །། ། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། །། ། ། ཅེས་སོ་དོན་ལ་འདི་དག་ནི། །རིག་པས་དབྱིངས་ལ་འཇལ་བའི་ཚུལ། །ཡིན་ཕྱིར་རྟོག་གེའི་རིག་པ་ཡིས། །བརྒལ་བརྟག་མཚོན་པའི་གནས་མ་ཡིན། །ཡང་དག་མཐོང་བའི་བློ་མིག་གིས། །ངོ་བོ་དང་ནི་རང་བཞིན་གྱི། །ལྡོག་པའི་ཆ་ནི་རྣམ་དབྱེ་ནས། །རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །།དྲི་བ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པར། །སྲིད་ཞི་གཉིས་པོ་གང་ཞིག་སྔ། །སེམས་ཅན་སྔ་ན་དང་པོ་རང་། །སེམས་ཅན་དེ་ཉིད་གང་ནས་བྱུང་། །མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། །དང་པོ་སྟོང་པ་རིས་མེད་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་གང་གིས་གྲུབ། །དེ་ཡི་བྱུང་ས་བྱུང་དུས་གང་། །འོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་སྔ་ཞེས་ན། །དང་པོ་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་ཞིང་། །འཁྲུལ་གྲོལ་སེམས་ལ་མ་བརྟེན་པའི། །དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་ཉམས་དགའི་གནས། །ཞེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་ལྟར་བརྗོད། །སྲིད་ཞིར་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི། །ངོ་བོ་རིག་དང་མ་རིག་སྟེ། །དཔེར་ན་ལག་པའི་མདུན་རྒྱབ་འདྲ། །གཞི་གཅིག་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་གྲུབ། །དེ་ལ་སྔ་ཕྱིའི་དུས་ཚོད་དང་། །མཚན་ཉིད་གཞག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། །འོན་ཀྱང་གདུལ་བྱ་འདུལ་བྱེད་ལ། །ལྟོས་ནས་གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཡིས། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་གཞི་ཐོ་གནས། །ཞི་བ་བརྙེས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཅིང་། །དེ་ལས་ཞིང་ཁམས་ཉེར་བཀོད་དེ། །སྣོད་བཅུད་རིམ་པར་ཆགས་པའི་ཚུལ། །འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་ནས། །ཐོག་མའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་གྲགས། །དེ་ལྟར་བཀོད་པའི་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་། །མི་མཇེད་འདི་ཡི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི། །རྟེན་འབྲེལ་ཆགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས། །རླུང་གི་ལྷ་མོ་བཞི་ལ་སོགས། །སྲིད་པ་ལས་ཀྱི་འགྲོ་བའི་རིགས། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་དང་དུས་མཉམ་པར། །ལས་ལས་སྐྱེས་ཤིང་འཇིག་པ་དང་། །དུས་མཉམ་ཚེ་ཡི་ཚད་རྫོགས་པའི། །སྤྱི་མཐུན་ལས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དེའི། །ཡིད་ཞུགས་པ་ལས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །ག
Chinese
因此，由于有解脱的差别，在光明幻化的显现中，宣说了无量的功德。譬如宝珠灯的光，虽然在光的体性上相同，但宝珠不能遣除黑暗，而灯能遣除黑暗一样。为了知晓，在《释量论》中说：对于宝珠灯的光，宝珠的智慧所显现的，与邪见的智慧没有差别，但如何起作用却有差别。 如是。实际上这些是，以智慧衡量法界的规律，因此不是以分别念的智慧，进行辩驳的处所。而是要以真实见到的智慧之眼，从本体和自性的，相异之处进行区分，才能了悟。在第三十七个问题中：有寂二者哪个先？众生最先。那众生是从哪里产生的呢？如果说是从无明产生的，那么最初的无边虚空中，无明是由什么组成的？它的产生之处、产生时间是什么？如果说是佛先，那么最初不是众生，也不是依赖于迷乱解脱的心，那样的佛陀是安乐之处。这样回答问题。有寂显现的法性，本体是明和无明，譬如手的前后一样，一个基础，两种自性。对于它，没有先后时间，也没有可以安立的相，然而对于所化和能化，依赖于原始怙主，示现获得安乐逝者的心髓基础，从那之后，显现清净刹土，讲述器情世间次第形成的规律，凭借这些原因，被称为最初的佛陀。如是安立的化身刹土，对于此娑婆世界的器情，依赖于缘起形成，如风神四姐妹等，有生之业的众生种类，与世界形成同时，从业中产生，与坏灭同时，寿命的量圆满，共同的业所生的众生，从意入中，识的...
English
Therefore, because there is a difference in liberation, in the appearance of luminous illusion, immeasurable merits are proclaimed. For example, the light of a jewel lamp, although the same in the nature of light, a jewel cannot dispel darkness, but a lamp can dispel darkness. In order to know, it is said in the Compendium on Valid Cognition: For the light of a jewel lamp, what is manifested by the wisdom of the jewel is no different from the wisdom of wrong views, but how it functions is different. Thus. In reality, these are the rules for measuring the Dharma realm with wisdom, so it is not a place for arguing with the wisdom of conceptual thought. Rather, it is necessary to distinguish with the eye of wisdom that truly sees, from the different aspects of the essence and nature, in order to realize it. In the thirty-seventh question: Which comes first, samsara or nirvana? Sentient beings come first. Where do sentient beings come from? If it is said that they come from ignorance, then in the initial boundless emptiness, what is ignorance composed of? What is its place of origin and time of origin? If it is said that the Buddha comes first, then initially it is not sentient beings, nor is it dependent on the mind of delusion and liberation, such a Buddha is a place of bliss. This is how to answer the question. The nature of phenomena that appear as samsara and nirvana, the essence is clarity and ignorance, like the front and back of a hand, one basis, two natures. For it, there is no time of before and after, nor is there a characteristic that can be established, but for those to be tamed and those who tame, relying on the primordial protector, showing the essence of the Sugata's heart as the basis, from then on, manifesting pure lands, explaining the order in which the container and its contents are formed, relying on these reasons, it is called the initial Buddha. Thus, the manifested nirmanakaya realm, for the container and its contents of this Sahā world, relying on interdependent origination, such as the four wind goddesses, etc., the types of beings of the existence of karma, at the same time as the formation of the world, arise from karma, and at the same time as destruction, the measure of life is fulfilled, the beings born of common karma, from the mind entering, the consciousness of...