Tibetan
་རྗེ་འཆང་འདོད་པ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་བཞི་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་ལ་མ་ཧཱས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི། །མ་ཧཱ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཨ་ནུ་དབྱེར་མེད་ས་འདོད་པ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་ཞུགས་ནས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྒྱུ་ནི་དག་པའི་དབྱིངས་ལྟ་བ། །འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་ལ་ཨ་ནུས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་བལྟ་ན། །ཨ་ནུ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་ཐེག་པ་འོག་མ་དེ་དག་དགོས་པ་ཅིའི་སླད་དུ་བསྟན་སྙམ་ན་མ་དག་པ་འཁོར་བ་དང་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ནུས་པས་བསྐྱེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ལྟོས་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་གཙོ་ཆེ་བ་རྣམས་དབང་པོ་འབྲིང་མན་ཆོད་ཀྱི་དོན་དུ་བསྟན་པ། དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལ་ཡེ་བཞག་གི་དོན་འདི་ལྟ་བུ་བསྟན་ནས། དེ་ལ་བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་མི་དགོས་པར་འཆད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། །ལྟ་བ་བསྒོམ་མེད་དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད། །ས་ལ་སྦྱང་མེད་ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད། །ཕྲིན་ལས་བཙལ། མེད་དབང་ལ་བསྐུར་དུ་མེད། སྒོ་གསུམ་རྩོལ་མེད་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་དུ་མེད། །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་པ་ཡེ་ནས་མ་ནོར་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་ལ་ཡེ་ནས་ནོར་བ་མེད། །ནོར་བ་མེད་ལ་བདེན་རྫུན་སྒྲོ་མི་འདོགས། །རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས། །བྱས་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་མ་རིག་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་བྱེད་སྒོམ་པས་འགྲུབ་ལྟ་ན། །བྱང་ཆུབ་བགེགས་སུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་བླང་དོར་གྱི་ཆོས་ཟབ་མོས་སྦྱང་དུ་མི་འདུག་པས། ཐ་མལ་བ་ལྟར་འདུག་པ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་བམ་ཞེ་ན། ཐ་མལ་བས་ཐད་ཀའི་སྣང་བ་ལམ་དུ་འཁྱེར་མི་ནུས་ཤིང་། གནས་ལུགས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་མ་རིག་པས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་གཞིར་གནས་བཅས་ཤིང་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་གནས་ལུགས་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་། དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་གཏེར་བཞིན་དུ་དེས་གོ་མ་ཆོད་པས་དབུལ་པོའི་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་བལྟར་གནས་པ་དང་།
Chinese
君主意欲。进入方便与智慧之门后，于自续清净之坛城中，修持四种亲近修法。阿底瑜伽之大乐，是超越勤作之菩提心。勤作超越被玛哈遮蔽。若修持大圆满勤作，则说是落入玛哈瑜伽。阿努无别地意欲，进入法界与智慧之门后，对于如此显现之诸法，视原因为清净之法界，果为智慧坛城之天尊。阿底瑜伽之大乐，是超越因果之菩提心。因果超越被阿努遮蔽。若大圆满观待因果二者，则说是落入阿努瑜伽。如是说。那么，有人会想，为何要宣说那些下乘呢？因为不净的轮回和道等，是由因果的力量所产生的，所以对于依赖因果的道的分类，主要是为了中等根器以下的人宣说的。因为法界自性清净的意义中没有因果之法，所以为利根者宣说了这种本然安住的意义。并且，在其中不需要修改和改变，也是这样解释的。其中说到：没有见解，没有修习，没有誓言需要守护，没有地需要清净，没有道需要行走，没有事业需要寻找，没有灌顶需要授予，三门无勤作，没有坛城需要建立，没有因果，犹如虚空。又说：菩提心本来没有错谬，本来就是，本来没有错谬，没有错谬，所以不附加真假虚妄。超越因缘果和一切勤作。如果因为不明白已经完成、超越勤作，而认为通过勤作、行为和禅修可以成就，那么没有比这更大的菩提障碍了。因为这样说的缘故。如果这样，那么是否因为无法用深奥的取舍之法来净化界中的污垢，仅仅像普通人一样存在就能成就佛果呢？普通人无法将直接的显现转化为道，并且因为不明白实相的安住方式，所以安住在业和习气的所依处，虽然自性光明清明的实相本来就存在于自身，但就像穷人家里的宝藏一样，因为不明白这一点，所以只能眼睁睁地看着贫穷的本性没有改变。
English
The desire of the Lord. Having entered the door of skillful means and wisdom, in the pure mandala of one's own continuum, one practices the four approaches and accomplishments. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends effort. Transcending effort is obscured by Maha. To practice Dzogchen with effort is said to fall into Maha Yoga. Anu desires the indivisible ground, having entered the door of the expanse and wisdom, for all phenomena that appear in this way, viewing the cause as the pure expanse, the result as the deity of the wisdom mandala. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta that transcends cause and effect. Transcending cause and effect is obscured by Anu. If Dzogchen observes both cause and effect, it is said to fall into Anu Yoga. Thus it is said. Then, one might wonder, why were those lower vehicles taught? Because impure samsara and the path, etc., are produced by the power of cause and effect, the classifications of the path that rely on cause and effect are mainly taught for the sake of those with middling faculties and below. Because there is no dharma of cause and effect in the meaning of the expanse's self-nature purity, this kind of naturally abiding meaning is taught to those with sharp faculties. And it is explained that there is no need to modify or change it. It also says in that [text]: There is no view, no meditation, no vows to keep, no ground to purify, no path to travel, no activity to seek, no empowerment to confer, no effort in the three doors, no mandala to create, no cause and effect, like the sky. And it says: Bodhicitta is primordially uncorrupted. It is primordially so, primordially without error. Without error, there is no attaching of truth or falsehood. Transcending cause, condition, result, and all effort. If, not understanding that what is done is finished and beyond effort, one thinks that accomplishment comes through effort, action, and meditation, there is no greater obstacle to Bodhi than that. Because it is said so. If that is the case, then since the impurities of the elements cannot be purified by profound practices of acceptance and rejection, will Buddhahood be attained simply by remaining like an ordinary person? An ordinary person cannot take direct appearances as the path, and because of not understanding that the way of abiding in reality is such, it abides as the basis for karma and habitual tendencies, and although the reality of self-nature luminosity is inherently present, like a treasure in a poor person's house, because one does not understand this, one can only watch as the nature of poverty remains unchanged.
Tibetan
རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ད་ལྟའི་རིག་པ་སྒྲོ་འདོགས་ཅིག་ཅར་དུ་ཆོད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཚང་བའི་སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་ལོགས་ནས་བཙལ་མི་དགོས་པའི་སྤང་གཉེན་གྱི་ཆོས་པ་རབ་གཉིས་མི་མཚུངས་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཀློང་དྲུག་པ་ལས། །རྙོག་པ་མེད་པའི་རང་སེམས་དང་། །རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་རིག་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །མ་བསྒྲིབས་གཏིང་གསལ་སྣང་བ་དང་། །འགྲོ་བའི་བསམ་རྒྱུད་ཞེན་པ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །མ་བཙལ་བཞག་པར་སྒོམ་པ་དང་། །རྩ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ངལ་བསོ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །དྲན་མེད་རིག་པ་ཡུལ་སྣང་དང་། །དྲན་བསམ་འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་བ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ སྐུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཐེག་པའི་ཡང་རྩེ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གནས་ལུགས་ཏེ་ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རྡུལ་ཙམ་སུས་ཀྱང་བཅོས་པ་མེད། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་སེམས་ལས་མེད། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་རྣམས་ལ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ལས་སྐུ་གཞན་མེད། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ལས། །འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་གཞན་ན་མེད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་མེད་དེ། །སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་སེམས་མ་བཅོས་སྔར་མཐོང་རྟོགས། །ད་ལྟར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མ་བཅོས་པ་ཡི་རང་སེམས་དེ། །མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་གྱུར་པས། །ད་ལྟར་འགྲོ་བའི་དོན་ཡང་མཛད། །སླད་ནས་འབྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་སེམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་འདི། །སྔ་མ་བཅོས་པར་ལུང་མ་བསྟན། །ད་ལྟར་ཏིང་འཛིན་སེམས་མི་འཆོས། །མ་བཅོས་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་བྱོན། །ཞེས་དང་། སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་དངོས་པོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་སྒྲུབ་ཅིག། བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་པས་ད་སྒྲུབ་མ་བྱེད་
Chinese
依靠大圆满上师的口诀，当下觉性的一切执着顿时断除，见到圆满具足佛陀伟大功德的自性三身之真谛，无需从他处寻觅佛陀，断证之法两者迥然不同。如《普贤龙钦六法》所说：无垢之自心，与无念之自明，相似啊相似，真是奇妙！无遮蔽、澄澈明亮之显现，与众生之思绪执着，相似啊相似，真是奇妙！不寻觅，安住而修，与气脉心之放松，相似啊相似，真是奇妙！无念觉性之境相，与念想六道之迷乱，相似啊相似，真是奇妙！如是宣说。因此，心性即是无动摇之法身菩提心，乃是乘之顶峰，自性大圆满之见，三身任运成就之实相，即《普作续》所说：嗟！大菩萨谛听！法身即是菩提心，菩提心即是法身，丝毫也无人能改造。因此，佛陀不在心外。报身即是菩提心，菩提心即是报身，从心所生的色相中，报身之外无有他身。化身即是菩提心，从菩提心的化现中，成办利益众生之事，此外无有。三世一切诸佛，也无有不是菩提心的。往昔已逝诸佛，未曾改造自心，早已见证证悟。如今安住之诸佛，此未改造之自心，因已如实证悟未改造之自心，如今亦在成办利益众生之事。未来将出世之诸佛，此自心菩提心性，往昔未曾授记为改造，如今禅定之心亦不改造，不改造而入道。又说：心乃如是之事物，一切诸法皆如是成就。莫于如是者作改造，莫于自性外另作修证。若寻觅，胜者亦无法于法界中寻得。往昔已作，故今无需再作。往昔已修，故今无需再修。
English
Relying on the oral instructions of the Great Perfection master, all attachments to the present awareness are instantly severed. Seeing the truth of the spontaneously accomplished three bodies of self-nature, which fully possess the great qualities of the Buddha, there is no need to seek the Buddha elsewhere. The two aspects of abandonment and realization are completely different. As it is said in the "All-Good Longchen Six Methods": The stainless self-mind, and the non-conceptual self-awareness, are similar, similar, how wonderful! The unobstructed, clear and bright appearance, and the clinging to the thoughts of beings, are similar, similar, how wonderful! Not seeking, resting in meditation, and the relaxation of the channels, winds, and mind, are similar, similar, how wonderful! The object appearance of mindless awareness, and the delusion of the six realms of thought and memory, are similar, similar, how wonderful! Thus it is said. Therefore, the mind itself, the unwavering Dharmakaya Bodhicitta, is the pinnacle of the vehicle, the view of the Great Perfection of self-nature, the reality of the spontaneously accomplished three bodies, as stated in the "All-Creating King Tantra": O great Bodhisattva, listen! The Dharmakaya is Bodhicitta, Bodhicitta is the Dharmakaya, no one can alter it even by a particle. Therefore, the Buddha is not outside the mind. The Sambhogakaya is Bodhicitta, Bodhicitta is the Sambhogakaya, among the forms arising from the mind, there is no other body than the Sambhogakaya. The Nirmanakaya is Bodhicitta, from the emanation of Bodhicitta, the benefit of beings is accomplished, there is no other. All Buddhas of the three times are none other than Bodhicitta. The Buddhas of the past, without altering their own minds, have long seen and realized it. The Buddhas who are present now, this unaltered self-mind, because they have realized the unaltered self-mind as it is, are now also accomplishing the benefit of beings. The Buddhas who will appear in the future, this self-mind, the nature of Bodhicitta, was not prophesied to be altered in the past. Now, the mind in Samadhi is not altered, entering the path without alteration. It is also said: The mind is the thing as it is, all phenomena are accomplished as such. Do not alter what is as it is, do not cultivate anything other than the essence. If you seek, the Victorious Ones will not be found in the Dharmadhatu. What has been done in the past, there is no need to do now. What has been cultivated in the past, there is no need to cultivate now.