Tibetan
ནའི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་ནམ་ཡང་ཟད་མི་ཤེས་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དགེ་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དགེ་བ་གཞན་ཀུན་ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་ནི། །འབྲས་བུ་སྤྱད་པས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལྗོན་ཤིང་རྟག་པར་ཡང་། །འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་མི་ཟད་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཅེས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཚད་མེད་པའི་ཚུལ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་ཚད་མེད་ལ། །ཕན་འདོད་དེ་ནི་དེ་འདྲའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཀུན་ཀྱང་ཤེས་རབ་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བས་ཟིན་པས་མཉམ་གཞག་གི་དོན་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཤེས་པའི་བསྔོ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མ་ནོར་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་འགགས་ཤིང་ཟད་པ་དང་། །གང་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ཡང་ཟད་པ་དང་། །ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ནམ་ཡང་མི་བསྔོ་ཤེས་གྱུར་ན། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་བསྔོ་བའང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །ཀུན་ཏུ་ཐོགས་མེད་གཟིགས་པ་ལྡན། །དེ་དག་ཀུན་གྱི་སྤྱན་སྔ་ན། །བདག་ནི་རྟག་པར་གནས་སོ་ཞེས། །ཞེས་པས་རྒྱུ་འབྲས་མི་འཆོལ་ཞིང་བསླུ་བ་མེད་པའི་བདེན་དབང་ཕྱོགས་གཤེད་ནས་སྤྱན་འདྲེན་པ་དང་བཅས་པའི་ངལ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཕྱོགས་བཅུ་དང་མུར་གཏུགས་པ་མེད་པའི་ཞིང་ཁམས་རབ་འབྱམས་རྒྱ་མཚོ་ན་འཚོ་ཞིང་ གཞེས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྲས་དང་སློབ་མར་བཅས་པ་རྣམས་དུས་གསུམ་སྒྲིབ་གཡོགས་དང་བྲལ་བར་བཞུགས་པའི་སྤྱན་སྔར། ཇི་ལྟར་བསྔོས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པའི་མཐུན་འགྱུར་ཞུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་འདི་ལྟར་ལས་བཞིའི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། དུས་ངན་ཐ་མ་བྱུང་བའི་ཚེ། །ལྷ་མོའི་ནང་ན་འོད་ཟེར་ཅན། །འཕགས་པའི་ནང་ན་འཇམ་དཔལ་ཉིད། །འདི་གཉིས་མ་གཏོགས་དངོས་གྲུབ་གཞན། །རིག་འཛིན་ཀུན་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ཐུགས་རྗེ་དང་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོའི་བ་གམ་བླ་ན་མཐོ་ཞིང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཚུལ་རྒྱ་མཚོའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་མ་འདྲེས་གསལ་བའི་བློ་གྲོས་ལ་གདོན་མི་ཟ་བའི་མཁྱེན་རབ་ཀྱི་ཚེར་མ་
Chinese
乃之义故，一切为菩提而回向，如是。如是菩提心所完全摄持之福德果报，乃是永不穷尽，且自性增长，故胜于一切其他善根。如《入行论》云：‘其他诸善如芭蕉，果实享用尽无余，菩提心树恒生果，非唯不尽反增盛。’又，以有情界无量为对境，故福德亦无量。如《宝鬘论》云：‘有情界无量，利他心亦然。’如是等等。彼一切亦为智慧无我之见所摄持，故于等持之义，三轮无所分别。于后得位，知如幻如梦之法性之回向，乃成无谬之菩提道。如《摄颂》云：‘若如是此法灭尽已，何处回向彼亦灭尽已，于法之法永不回向知，如是善知已乃为回向。’如是之理而回向者，如《入行论》云：‘佛及菩萨众，具无碍慧眼，彼等一切前，吾恒常安住。’如是，以因果不紊乱且不欺惑之谛实力，从四面八方迎请，不顾辛劳之故，于十方无尽之无量刹土海中，存活安住之薄伽梵，连同佛子及弟子众，于三时无有障碍遮蔽而安住之尊前。如是回向之果，祈愿如是成就。又如是，于四业轮之续后分云：‘末世恶时出现时，天女之中具光者，圣者之中妙音尊，除此二者无他成就，于一切持明者皆无有。’如是，大悲与事业之顶髻至高无上，且大乘之法理，凡是海洋之体性，不杂而明之智慧，无疑之智刃。
English
Therefore, for the sake of meaning, may all be dedicated to enlightenment, thus it is. The fruit of merit that is completely grasped by such a Bodhicitta is never exhausted, and because it naturally increases, it is superior to all other virtues. As it is said in the Bodhisattvacaryāvatāra: 'All other virtues are like plantain trees, the fruit is exhausted when used. The Bodhicitta tree always bears fruit, it does not diminish but increases.' Moreover, since it is aimed at the immeasurable realm of sentient beings, the merit is also immeasurable. As it is said in the Ratnāvalī: 'The realm of sentient beings is immeasurable, and the desire to benefit them is the same.' All of that is also grasped by the wisdom of the view of selflessness, so in the meaning of Samadhi, the three circles are without any distinction. In the post-meditation state, the dedication that knows the nature of reality as illusion and dream becomes the unerring path to enlightenment. As it is said in the Samgraha: 'If this Dharma is extinguished and exhausted in this way, and where it is completely dedicated is also exhausted, and one knows that one never dedicates to the Dharma of Dharma, then one has completely dedicated by knowing well in this way.' Dedicating in such a way is also like this, as it is said in the Bodhisattvacaryāvatāra: 'Buddhas and Bodhisattvas, possess unobstructed wisdom eyes, before all of them, I always abide.' Therefore, because the power of truth does not confuse cause and effect and is not deceptive, and because one does not rely on the effort of inviting from all directions, in the ocean of countless realms that have no end in the ten directions, the Bhagavan who lives and dwells, together with the sons and disciples of the Buddha, in the presence of those who abide free from obscurations in the three times. May the result of the dedication be fulfilled in the same way. Moreover, in the latter part of the Tantra of the Wheel of Four Actions, it is said: 'When the final evil time arises, among the goddesses, the one with rays of light, among the noble ones, Mañjuśrī himself, other than these two, there is no other accomplishment, for all Vidyādharas.' Thus, the pinnacle of great compassion and activity is supreme, and the characteristics of the ocean of the Dharma of the Great Vehicle, the wisdom that is clear and unmixed, the thorn of unerring knowledge.
Tibetan
རྣོན་པོ་དང་འགྲོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་བ་དང་། གཞོན་ནུ་ནོར་བཟང་གིས་ཁྱུ་མཆོག་ལྟ་བུའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་མང་དུ་བསྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞིའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་དབང་པོ་འཕགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རྗེས་སུ་སློབ་ཅིང་། རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་འདུན་པ་དང་བཅས་ཏེ། ད་ལྟར་གྱི་ལེགས་པར་བྱས་པའི་ཕུང་པོ་དང་འགྲོགས་ནས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཆ་ལ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ན་ལ་གཅིག་ཏུ་འདུན་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་འདོད་པ་ཁ་ཅིག་གིས། རྒྱུ་དགེ་བ་སྔོན་སོང་ནི་བསྔོ་བ། དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་སྨོ་ལམ་ཞེས་རྣམ་དབྱེ་བྱེད་ཀྱང་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དང་ཚད་མས་འགལ་བས། ད་ལྟ་ནས་རྒྱུ་དགེ་རྩ་སྔོན་དུ་སོང་བའམ་མིན་ཡང་རུང་སྟེ། འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ་བསྔོ་བ། དེར་མ་ལྟོས་པ་ལ་སྨོན་ལམ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་ནས་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་དུས་ལ་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་བྱས་ན་ལེགས་པར་འགྱུར་གྱིས། དེ་ལྟར་དུ་བསྔོ་བའི་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་ལའང་མདོ་སྡེ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། དམ་པའི་ཆོས་ཤིན་ཏུ་གསལ་ བར་བྱེད་པའི་སྙན་དངགས་བྱའོ། །དེ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། །ངལ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་གིས་དེ་རབ་ཏུ་བསྔགས་པར་འགྱུར་རོ། །ལུས་ཞི་གནས་ཤི་བའི་འོག་ཏུའང་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་དུ་ཀ་བི་སྟེ། གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་སྙན་དངགས་སུ་གྲགས་པ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རཱ་མ་ཤརྨ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གི་དོན་འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་གནས་ལྔ་རིག་པར་སྨྲ་བའི་པཎྜི་ཏ་དཎྜཱི་འམ། དབྱུག་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ་མིང་གི་མངོན་པར་བརྗོད་པས་གྲུབ་མཐའ་ཅིག་ཤོས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། རྒྱུད་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཁམས་ལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་རིག་པའི་ཡན་ལག ཁྱད་པར་ཅན་ལ་མ་རྨོངས་པ་དེས་འདི་སྐད་དུ། བསྟན་བཅོས་སྔ་མ་རྣམས་བསྡུས་ཤིང་། །སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱང་ཉེར་མཚོན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་ནུས་བཞིན་བདག་གིས་ནི། །སྙན་དངགས་ནམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱ། །ཞེས་ཀ་བྱཱ་དརྴ་ཞེས་པའི་གཞུང་རྒྱས་བསྡུས་འཚམས་པར་བསྡུས་ཤིང་། དཔེར་བརྗོད་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱས་པ་ཉིད་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་བསླབ་ཏུ་རུང
Chinese
与聪慧者为伴的菩萨摩诃萨妙吉祥化身为童子，童子诺桑以牛王般的殊胜善知识为首，在所有依止的善知识中，学习并随行于脱离四梵住相违品的菩提行之主尊圣者普贤菩萨，怀着随学、随修的愿望，将现在所做的善行之蕴，以及过去和未来所做的善行，全部为了利益一切众生，一心一意地回向于无上菩提。对此，有些观点认为：以善因先行为回向，与此相反的为发愿，这种区分与《三蕴经》等广为人知的经典以及理证相违背。因此，无论是现在还是善根先已存在与否，只要是以不缘三轮的智慧所摄持的回向，或者不依赖于此而仅以发愿为名，在回向之时不做任何限定，这样会更好。同样，在回向的语句表达上，《经部念住》中说：“应作能使殊胜之法极度明晰的诗歌，由此将趋向涅槃之究竟，辛劳将伴随着果实，他人将对此极度赞叹，身心寂静，死后亦将转生于天界。”正如经中所说。梵语（藏文：སཾ་སྐྲྀ་ཏ།，梵文天城体：संस्कृत，梵文罗马拟音：saṃskṛta，汉语字面意思：梵语）中称之为卡比（藏文：ཀ་བི།），在雪域之中，被称为诗歌的，是以前的拉玛夏尔玛等论著的意义，以及圣地的五明学者班智达丹迪，或者称为持杖者，即使是加入了以名言而成立的其他宗派，也应以不迷惑于从自续中接近一切智智之界的具有心要的明智之支分者，这样说道：汇集了以前的论典，也近似地表达了各种组合，我将尽我所能地阐述诗歌的特征。像这样，卡维亚达尔夏（藏文：ཀ་བྱཱ་དརྴ།）这部论著，以简繁适中的方式进行了汇集，并以例证的方式进行了阐释，这在雪域之中是可以学习的。
English
Accompanied by the sharp-witted Bodhisattva Mahasattva Manjushri, who transformed into a youth, and with the youth Norzang taking the supreme spiritual friends like a herd leader as the foremost, among all the spiritual friends he relied upon, he learned from and followed the noble Samantabhadra, the master of Bodhi conduct who is completely liberated from the opposing aspects of the four Brahma-viharas. With the desire to learn and practice accordingly, he dedicates the accumulation of merit he is currently doing, as well as what he has done in the past and will do in the future, solely to the unsurpassed Bodhi for the benefit of all sentient beings. Regarding this, some opinions hold that dedicating merit is based on prior virtuous causes, while the opposite is aspiration. However, this distinction contradicts well-known scriptures such as the 'Three Aggregates Sutra' and valid reasoning. Therefore, whether the cause of virtue has preceded or not, from now on, dedicating merit should be done with the wisdom that does not fixate on the three spheres, or simply by giving it the name of aspiration without relying on that. It would be better to make no restrictions on the time of dedication. Similarly, regarding the expression of dedication in words, the 'Sutra of Mindfulness' states: 'One should compose poetry that makes the sacred Dharma extremely clear. From this, one will attain the ultimate state of Nirvana. Labor will be accompanied by fruit. Others will highly praise it. The body will be peaceful, and after death, one will be reborn in the heavens.' As stated in the sutra. In Sanskrit (藏文：སཾ་སྐྲྀ་ཏ།，梵文天城体：संस्कृत，梵文罗马拟音：saṃskṛta，汉语字面意思：Sanskrit), it is called Kavi (藏文：ཀ་བི།), and in the snowy land, what is known as poetry is the meaning of the texts of previous teachers such as Rama Sharma, and the meaning of the five sciences of the noble land, the Pandit Dandi, or the one with a staff, even if one has joined another school established by terminology, one should not be confused by the branch of intelligence that has the essence of approaching the realm of omniscient wisdom from the continuum. He said this: 'Having gathered the previous treatises, and also closely representing the various combinations, I will, to the best of my ability, describe the characteristics of poetry.' In this way, the treatise Kavyadarsha (藏文：ཀ་བྱཱ་དརྴ།) has been compiled in a way that is neither too extensive nor too concise, and it has been illustrated with examples, which can be studied in this snowy land.