Tibetan
ས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་སླངས་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མ་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །དེས་བསྐྱེད་ལས་ནི་དག་པའོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་དབྱེན། སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་དང་། སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སྟེ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་ལས། དེང་འདིར་སྐབས་སུ་བབ་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་སྟེ། དེ་ལ་དབྱེན། ཟང་ཟིང་མི་འཇིགས་ཆོས་དང་བྱམས། །སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི་རྟག་ཏུ་སྦྱིན། །ཞེས་པ་ལས་དང་པོ་གཙོ་བོར་གྱུར་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྦྱིན་ན། འདི་སྐད་དུ། །དུས་སུ་སྦྱིན་དང་འགྱོད་པ་མེད་པ་དང་། །ཡིད་འོང་སྦྱིན་དང་རྣམ་སྨིན་མི་རེ་བ། །ཞེས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་ཚང་བས་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུར་བསྔོ་བར་མི་རུང་བ་མེད་ལ། སྤྱིར་ལེགས་བྱས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདིའི་ཁོང་དུ་སྦྱིན་པ་བཞི་ཀའི་རྣམ་གཞག་ཚང་བར་སྨོས་སུ་ཡོད་པའང་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་དང་། སྡུད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པ་བཞིན་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྲངས་མེད་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཏུ་དུས་གསུམ་དུ་གཤེགས་ཤིང་བྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ནས། མཐའ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་བརྩམས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཉན་ཐོས་སློབ་པ་དང་། མི་སློབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་ལྷ་མི་ལ་སོགས་པས་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་དག་བསྐྲུན་པ་རྣམས་ཀྱང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བྱ་ཉིད་དེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས་ཀྱང་། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་དག་ན་གང་ཡོད་པའི། །དགེ་བ་དེ་དག་ཡང་ཡང་སྒྲུབ་པས་ན། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཕན་དང་བདེ་སེམས་ཀྱིས། །ཡེ་ཤེས་མཁས་པ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་བསྔོ། །ཞེས་པས་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཁོ་ནར་བསྔོ་བའི་ཡུལ་དུ་དམིགས་པ་ལས། གཞན་མི་མཛད་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པ་དང་། །བརྒྱ་བྱིན་དང་། སྟོང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་དང་། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདེ་འབྲས་ཀྱི་སླད་དུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་ཅན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྲས་བུ་ལས་མ་བརྒལ་བ་ཡིན་ལ། དགེ་བ་ནི་གཏན་གྱི་འདུན་པ་ཁོ་ནའི་སླད་དུ་བསགས་པ་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ལྟར་གཏན་གྱི་འདུན་མ་དེའང་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་དུ་སེམས་པ་ ཉན་ཐོས་ཀྱིས་འམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་དོན་གྱི་ཞི་བདེ་འབའ་ཞིག་ལྷུར་བྱེད་པས། གཞན་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་གནས་ལ་གེགས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྔོ་བ་མཚན་ཉིད་པ་ནི། རྒྱལ་བའི་ཡུལ་ལས། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱིའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས་སུ་བསྔོར་མི་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། །ཇི་ལྟར་བསྔོ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང་། མཐུན་ཕྱོགས་བསྒྲུབ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གང་དུ་བསོད་ནམས་བྱས་པ་ལ་བསྔོ་བ་བྱེད་པའི་དམ་བཅའ་བརྟན་པོར་གྱུར་ཀྱང་འཁོར་གསུམ་དུ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་དུག་བཅས་ཀྱི་བསྔོ་བ་ཁ་ན་མ་ཐོབ་འབྱུང་སྟེ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན། དམིགས་པ་ནི་དུག་དང་བཅས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་། བསམ་པ་དང་། ཡུལ་གསུམ་ལ། བདེན་བདེན་པོར་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་ནི་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་། །དེ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐབས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། ཤེས་རབ་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བས་ཟིན་པའི་ངང་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་བཟང་པོ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བསྔོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། དམིགས་པ་བཟང་དང་སྟོན་པ་དང་། །ཐབས་བཟང་བ་དང་ངེས་འབྱུང་དང་། །སྤྱོད་པ་བཟང་པོ་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །ཡང་དག་སྨོན་ལམ་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ཐབས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དམ་པས་ཟིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས་ རྣམ་མཁྱེན་དམ་པའི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདུན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་སྟེ། ཞི་བ་ལྷས། དངོས་སམ་ཡང་ན་རྒྱུད་ཀྱང་རུང་། སེམས་ཅན་དོན་ལས་གཞན་མི་སྤྱང་། །སེམས་ཅན་ཁོ་
Chinese
这是由大地所生起的三门善根。如《宝鬘论》所说：“无贪嗔痴，彼所生业即清净。”就是这个意思。这本身也从行善的事物方面来区分，分为布施所生的福德之事物，持戒所生的福德之事物，以及禅修所生的福德之事物这三种。现在这里正当其时的是布施所生的福德之事物。对此进行区分：“财物无畏法与爱，四施恒常施予。”其中第一个是主要的。如何布施呢？如此说道：“适时布施且无悔，悦意布施不期望异熟。”因为具备所说的四种特征，所以没有不能回向于成佛之因的。总的来说，也可以说在这个善行之聚中，四种布施的分类是完整的。此外，正如极其广大的经藏、《摄颂》、《三蕴经》等经典所说的那样，在十方世界中，有无数个三千大千世界。在那些世界中，过去、现在、未来诸佛世尊从最初发起殊胜菩提心，到最终现证圆满正等觉，以及从六度开始的善根，还有菩萨、独觉、声闻有学、无学，以及得到佛陀教诲的天人等所造的有漏和无漏的善根，都应该以大智慧来回向。如《华严经》所说：“十方世界所有的一切，善行都应反复修习，以利益一切众生和安乐之心，将这些智慧贤者全部回向。”这就是所要表达的。第二，这些善根也仅仅以佛陀作为回向的对境，而不是其他。不以造物主梵天、帝释天、千转轮王、地方小王，以及为了圆满眷属和受用而回向。
English
This is the root of virtue of the three doors arising from the earth. As the Ratnamala says, "Without attachment, hatred, and ignorance, the actions produced by them are pure." That is the meaning. This itself is also distinguished from the aspect of objects of merit, divided into three: the object of merit arising from generosity, the object of merit arising from ethics, and the object of merit arising from meditation. Here, what is relevant at this time is the object of merit arising from generosity. This is distinguished as: "Material things, fearlessness, Dharma, and love, always give the four kinds of generosity." Among these, the first is the main one. How should one give? It is said thus: "Give at the right time and without regret, give with joy and without expecting fruition." Because it possesses the four characteristics mentioned, there is nothing that cannot be dedicated to the cause of enlightenment. In general, it can also be said that the classification of the four kinds of generosity is complete within this collection of good deeds. Furthermore, according to the intention of the extremely vast scriptures, the Condensed Verses, the Three Skandha Sutra, and so on, there are countless three-thousand great-thousand world systems in the ten directions of the universe. In those worlds, the Buddhas, Bhagavat, who have gone and come in the three times, from the first arising of the supreme mind of enlightenment, to the final manifestation of complete enlightenment, and the roots of virtue beginning with the six perfections, as well as Bodhisattvas, Pratyekabuddhas, Shravaka learners, non-learners, and gods and humans who have obtained the teachings of the Buddhas, etc., who have truly created contaminated and uncontaminated roots of virtue, should all be dedicated with great wisdom. As it is also stated in the Avatamsaka Sutra: "Whatever good deeds there are in the pure lands of the ten directions, by repeatedly practicing those, with the mind of benefiting and bringing happiness to all beings, dedicate all those wise and learned ones." This is what is being taught. Secondly, these roots of virtue are also directed only to the Buddhas as the object of dedication, and not to others. Not to the creator Brahma, Indra, the thousand-turning wheel-ruling king, the local king of the realm, and for the sake of the happiness and fruits of perfect retinue and enjoyment.
Chinese
回向是不好的，因为它们依赖于轮回的暂时安乐之因，不能超越痛苦的结果。善行是为了永久的愿望而积累的。像这样，那种永久的愿望，仅仅想着自己一个人脱离痛苦，也不是声闻或独觉的果位，因为他们只专注于自身的寂静，对于为了他人的利益而获得圆满菩提的境地是一种障碍。因此，有相的回向是：在胜者的境界中，除了遍知之外，所有的善根都不能回向给声闻或独觉的果位。如是说。第三部分分为两点：如何避免与回向不一致的方面，以及如何实现一致的方面。第一点是：无论在哪里行善，即使回向的誓言变得坚定，但对于执着于三轮实相的观念者，没有无缘智慧摄持的有毒的回向是不可避免的。在《八千颂》中说：对于有执着观念者，没有回向。为什么呢？因为执着是有毒的。因此，对于事物、想法和对境这三者，执着于真实不放，就是具有三轮分别念的所知障。慈氏菩萨说：凡是三轮分别念，那就是所知障。第二点是：以方便菩提心和智慧无我的见解所摄持的回向，是具有四种美好的回向。如是说：所缘美好与导师，方便美好与出离，行为美好具自性，是为真实之发愿。其中，方便是被殊胜菩提心所摄持，无论如何修持的所有善根，都与虚空边际的无量众生共同分享，不离于寻求遍知胜妙果位的愿望。寂天说：无论是实物还是相续，除了众生的利益之外，什么也不做。仅仅是众生
English
Dedication is not good, because they rely on the temporary happiness of samsara as a cause, and cannot transcend the result of suffering. Virtue is accumulated solely for the sake of permanent aspirations. Thus, that permanent aspiration, merely thinking of oneself alone as being free from suffering, is also not the state of a Hearer or Solitary Realizer, because they only focus on their own peace, which is an obstacle to attaining perfect enlightenment for the benefit of others. Therefore, a qualified dedication is: In the realm of the Victorious Ones, all roots of virtue, except for omniscience itself, are not allowed to be dedicated to the state of Hearers or Solitary Realizers. Thus it is said. The third part has two points: how to avoid aspects that are inconsistent with dedication, and how to accomplish consistent aspects. The first point is: Wherever merit is made, even if the vow to dedicate becomes firm, a poisonous dedication that is not grasped by wisdom without object, for those who have the conception of grasping at the reality of the three spheres, is unavoidable. In the Eight Thousand Verses it says: For those with conceptions of objects, there is no dedication. Why is that? Because grasping is poisonous. Therefore, clinging and attachment to things, thoughts, and objects as truly real is the obscuration of knowledge, having the conceptualization of the three spheres. Lord Maitreya said: Whatever is the conceptualization of the three spheres, that is considered the obscuration of knowledge. The second point is: Dedication that is grasped by the means of the mind of enlightenment and the wisdom of the view of selflessness is a dedication that possesses four goodnesses. Thus it is said: Object good and teacher, means good and renunciation, conduct good possessing self-nature, is explained as the true aspiration. Among these, the means is being grasped by the sacred mind of enlightenment, however all the virtues that are practiced are shared in common with all sentient beings equal to the extent of space, without being separated from the aspiration to seek the state of perfect omniscience. Shantideva said: Whether it is an object or a continuum, do not engage in anything other than the benefit of sentient beings. Merely sentient beings