Tibetan
་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཚད་དུ་བྱས་པ་དང་། དབུ་མ་བ་ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་གྱིས། དེ་ལ་ཆོས་ཕུང་གཅིག་གི་ཆང་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། དེ་གཅིག་ལ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སྟོང་ཉིད་དོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རེ་རེ་ལའང་ཡིག་འབྲུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཉིད་དོ། །ཞེས་འདོད་པ་དང་། ནཱ་ག་བྷོ་དྷི་ལ་སོགས་པ་ནི། ཆོས་གང་ཞིག་གི་མིང་ཚིག་ལྷའི་གོས་ལྟར་སྲང་བའི་གྲོ་གའམ་ཏ་ལ་ལར། སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་མཐའ་རྒྱགས་མེད་པར་བྲིས་པ་གླང་པོ་ཆེ་དར་མའི་ཁུར་དུ་བཟོད་པའམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁ་ཅིག་གི་འདོད་པས་གླང་པོ་ཆེ་རབ་བརྟན་ཞེས་བྱ་བ་མཐའ་སྐོར་ལ་དཔག་ཚད་བདུན་ཡོད་པའི་ལུས་ཚད་ཀྱི་ཁུར་དུ་བཀལ་བར་འོས་པའི་བར་སྣག་ཚས་བྲིས་པ་དེ་ཙམ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོར་འདོད་པ་སོགས་ཡོད་དེ། མཛོད་ལས། ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་ཚད་ཅེས་ཟེར། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་གཏམ་རེའང་ཡིན། །ཞེས་པས། དེ་དག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པར་རེའི་གཉེན་པོར་རེ་རེ་སྟོན་པ་ལ་མང་དུ་ཉུང་གི་དབང་གིས་བཞག་པའི་ཚད་ཡིན་གྱིས། གྲངས་དེར་འཆད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པས། གཉེན་པོར་རྫོགས་ ངའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཉིད་ལེགས་པར་བཟུང་གིས། སྔ་མའི་འཕྲོར། སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐུན་པར་གསུངས། །ཞེས་པས་སོ། །རྒྱུད་སྡེའི་ཚད་ནི། རྟོགས་པའི་རྒྱུད་དང་། བྱ་བའི་རྒྱུད་དང་། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དང་། གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་མིང་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཕྲག་བཞི་དང་། བཞི་དང་། བརྒྱད་དང་། དྲུག་དང་། སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་རྣམས་ཏེ་སུམ་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དུ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་བཤད་ཅིང་། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་གྲངས་ནི་དེར་མ་གསུངས་སོ། །ཡང་སྡོམ་འབྱུང་ལས། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཚད། །བྱེ་བ་ཕྲག་ནི་དྲུག་ཏུ་ངེས། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་མ་རྒྱུད་གྲངས། །བྱེ་བ་ཕྲག་ནི་བཅུ་དྲུག་གྲངས། །དེ་བཞིན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་གྲངས། །ས་ཡ་དང་ནི་དུང་ཕྱུར་ལྔ། །ཐེག་ཆེན་ལས་གཞན་མདོ་སྡེ་རྣམས་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་བརྒྱད་གསུངས་པ་ཡིན། ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ངེས་བརྗོད་ཙམ་མ་ཡིན་པར་མདོ་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཁོ་ན་ཡིན་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུང་གི་ཆོས་དེ་དག་མིང་དང་ཚིག་ཏུ་ཚོགས་ནས་གླེགས་བམ་དུ་བྱས་པ་ལ་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་དུ་པུསྟ་ཀ། ཞེས་བྱ་ལ། རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་འོག་མིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་
Chinese
将自身作为法蕴的衡量标准，中观派的善知识说：那么一个法蕴有多少量呢？那一个就是以偈颂形式存在的空性。每一偈颂也有三十二个字。这是他们的观点。而那伽菩提等人则认为，任何法的名相，像天神的衣服一样轻盈，写在麦粒或贝叶上，用头发尖端的一部分蘸墨书写，轻到大象都感觉不到重量，或者按照某些大乘的观点，用墨水书写在名为“大象稳固”的物体上，该物体周围七逾缮那，其大小足以让大象驮负，这才能被认为是法蕴。如《俱舍论》中说：“有些人说经书是衡量标准，蕴等也只是一种说法。”因此，这些都是为了对治烦恼而设立的衡量标准，根据多少而定，并非要按照这些数字来解释。因此，最好理解为是根据对治的圆满程度而设立的。接着前面的内容，经中说：“对于各种行为的对治，宣说了相应的法蕴。”这就是原因。密续部的衡量标准是：事续、行续、瑜伽续和二者兼具续，以及瑜伽母续，这些续部的名称依次是四千、四千、八千、六千和一万二千，这是在《耶谢多杰一切集》中说的。而瑜伽母续的数量在那里没有说明。此外，《集经》中说：“瑜伽续部的数量，确定为六十万俱胝。同样，瑜伽母续的数量，确定为一百六十万俱胝。同样，般若波罗蜜多的数量，是五百万俱胝。大乘之外的其他经部，说是八百万俱胝。”这不仅仅是偈颂的确定数量，而是经和续的不同名称，数量之多，不可思议。像这样，将这些教法的词句汇集起来，制成书本，在梵语中称为“普斯塔卡”。如果从密续的角度来说，在色究竟天，菩萨们享受着法乐。
English
Taking oneself as the measure of the heap of Dharma, the Madhyamaka spiritual friends say: How much is the measure of one heap of Dharma? That one is emptiness in the form of verses. Each verse also has thirty-two letters. This is their view. And Nāgabodhi and others consider that any name of the Dharma, as light as the clothes of the gods, written on a grain of wheat or a palm leaf, using a part of the tip of a hair to write with ink, so light that an elephant cannot feel the weight, or according to some Mahayana views, written with ink on an object called "Elephant Stable," which is seven yojanas around, its size is enough for an elephant to carry, that can be considered a heap of Dharma. As it says in the Abhidharmakośa: "Some say that scriptures are the measure, aggregates and so on are also just a saying." Therefore, these are all measures established to counteract afflictions, determined according to quantity, not to be explained according to these numbers. Therefore, it is best to understand that it is established according to the completeness of the antidote. Continuing from the previous content, the sutra says: "For the antidote to various behaviors, the corresponding heap of Dharma is taught." This is the reason. The measure of the tantra section is: Kriya Tantra, Charya Tantra, Yoga Tantra, and both, and Yoga Mother Tantra, the names of these tantras are four thousand, four thousand, eight thousand, six thousand, and twelve thousand respectively, which is said in the Yeshe Dorje Kunjed. And the number of Yoga Mother Tantras is not mentioned there. In addition, it says in the Compendium of Teachings: "The number of Yoga Tantras is determined to be six hundred thousand kotis. Similarly, the number of Yoga Mother Tantras is determined to be one million six hundred thousand kotis. Similarly, the number of Prajnaparamita is five million kotis. Other sutras other than Mahayana are said to be eight million kotis." This is not just the definite number of verses, but the different names of sutras and tantras, the number is inconceivable. Like this, gathering the words and sentences of these teachings and making them into books, in Sanskrit it is called "Pustaka." If we talk about it from the perspective of Tantra, in Akanishta, Bodhisattvas enjoy the bliss of Dharma.
Tibetan
རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་རྒྱུད་མཚན་ཉིད་པ་གང་། འདིར་བློ་ལ་གནས་པའི་འབྲས་བུའམ། དེ་ཉིད་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་གྲོགས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གླེགས་བམ་དུ་བྲིས་པའི་བར་ནི་མཚན་རྟགས་ཀྱི་སྒྲ་རྒྱུད་ཉིད་དུ་བཟུང་སྟེ། གཞན་དུ་མཛོད་ལས། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དག། གང་རྣམས་ཐུབ་པས་གསུངས་དེ་དག། ཚིག་གམ་མིང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །གཟུགས་སམ་འདུ་བྱེད་དག་ཏུ་འདུས། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་ཉིད་གང་ ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡི་གེ་སྟེ། དེ་ལ་ཡི་གེའི་ངོ་བོ་དང་། ངེས་ཚིག་དང་། དབྱིབས་སམ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མིས་ཡི་གེའི་མདོར། གནས་དང་བྱེད་པ་དང་། རྩོལ་བ་རྣམས་ལས་ཡི་གེ་རྣམས་སྐྱེའོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ཡིད་ལས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་རླུང་གཡོས་པས་དེའི་སྐྱེ་བའི་གནས་དང་བྱེད་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཕྲད་པ་ལས་ཡི་གེའི་གདངས་འགའ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཡི་གེ་ཀུན་སློང་ཤེས་པ་ལས། །སྐྱེ་ལ་ཤེས་པ་སྒྲ་སྐྱེའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་དུ་ཨ་ཀྵར་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ཏེ། ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པར་གྱུར་ཀྱང་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་རྣམས་ནི་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་བྱ་ཉྫ་ན་ཞེས་པ་ནི་གསལ་བྱེད་དེ། ཡི་གེ་འདུས་ནས་བརྗོད་བྱའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། ཚངས་པའི་ཡི་གེ་དང་། ཨ་རོཥྟའི་ཡི་གེ་དང་། པདྨ་སྙིང་པོའི་ཡི་གེ་དང་། མངྒ་་ག་དྷཱའི་ཡི་གེ་དང་། བཀྲ་ཤིས་པའི་ཡི་གེ་དང་། སོར་མོ་བའི་ཡི་གེ་དང་། ཤ་ཀ་ནའི་ཡི་གེ་དང་། ཡབ་ནའི་ཡི་གེ་དང་། བ་ག་ལེ་བའི་ཡི་གེ་དང་། ས་རུ་ཤའི་ཡི་གེ་དང་། འགྲོ་ལྡིང་བའི་ཡི་གེ་དང་། ཏའི་ཡི་གེ་དང་། ལྷོ་ཕྱོགས་པའི་ཡི་གེ་དང་། དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱི་ཡི་གེ་དང་། གྲངས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་། སྤྱིའུ་ཚུགས་པའི་ཡི་གེ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡི་གེ་དང་། བྲུ་ཤའི་ཡི་གེ་དང་། ཀ་ཤའི་ཡི་གེ་དང་། རྒྱའི་ཡི་གེ་དང་། ཕུ་ནའི་ཡི་གེ་དང་། ཧུ་ནའི་ཡི་གེ་དང་། ཡི་གེ་འབྲིང་དང་། རྒྱལ་བར་བྲི་བའི་ཡི་གེ་དང་། རྒྱལ་གྱི་ཡི་གེ་དང་། ལྷའི་ཡི་གེ་དང་། ཀླུའི་ཡི་གེ་དང་། གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཡི་གེ་དང་། དྲི་ཟའི་ ཡི་གེ་དང་། མིའམ་ཅིའི་ཡི་གེ་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོའི་ཡི་གེ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ཡི་གེ་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་གི་ཡི་གེ་དང་། རི་དྭགས་ཀྱི་འཁོན་ལོ་པའི
Chinese
能表达的语的自性是什么？在此，心中所存的果，或者为了在相续中生起它的助伴，如来善说之后，到写在书本上为止，都认为是名相的语的自性。另外，在《俱舍论》中说：‘八万四千法蕴，凡是能仁所说的那些，是词或名，那些都包含在色或行中。’第二，依靠它而成就的因是文字，它有文字的体性、词义和形状或相貌三种。第一，学师月官在《文字经》中说：‘从处所和作用以及勤奋中，产生文字。’就像那样，由于想从心中说出的风摇动，它的出生处和作用一起相遇，就产生一些文字的声音。在《释量论》中说：‘从文字的意乐识中，出生时，识产生声音。’第二是，在梵语中出现阿迦罗（藏文：ཨ་ཀྵར།，梵文天城体：अक्षर，梵文罗马拟音：akṣara，汉语字面意思：不变），是不变的意思，即使地方的差别变得不同，元音和辅音也不会变成其他的。还有，叫做迦那（藏文：བྱ་ཉྫ་ན།，梵文天城体：व्यञ्जन，梵文罗马拟音：vyañjana，汉语字面意思：显现）的是辅音，因为文字聚集后，能清楚地表达所要表达的意义。第三是，在《广大游舞经》中说：梵天的文字，阿若瑟吒的文字，莲花心（藏文：པདྨ་སྙིང་པོ།，梵文天城体：पद्मगर्भ，梵文罗马拟音：padmagarbha，汉语字面意思：莲花藏）的文字，曼嘎嘎达的文字，吉祥的文字，指头的文字，夏嘎那的文字，雅瓦那的文字，瓦嘎列瓦的文字，萨如夏的文字，行走摇摆的文字，代的文字，南方的文字，猛烈的文字，数字的文字，一般的文字，随顺的文字，布如夏的文字，嘎夏的文字，中国的文字，普那的文字，呼那的文字，中等的文字，写在胜利上的文字，王的文字，天神的文字，龙的文字，夜叉的文字，乾闼婆的文字，紧那罗的文字，大腹便便的文字，非天神的文字，鹏鸟的文字，野兽的空罗巴的
English
What is the nature of the expressive sound lineage? Here, from the fruit that resides in the mind, or from what the Thus-gone One has well spoken as a companion to generate it in the continuum, up to what is written in books, it is regarded as the very nature of the sound lineage of signs. Moreover, in the Treasury it is said: 'The eighty-four thousand aggregates of Dharma, whatever the capable one has spoken, those are words or names, those are all included in form or formations.' Secondly, the cause that accomplishes it is letters, which have three aspects: the nature of letters, the definition, and the shape or form. Firstly, the teacher Chandra Gomi says in the Sutra of Letters: 'Letters arise from place, action, and effort.' Thus, when the wind, desiring to speak from the mind, stirs, and its place of origin and action meet together, some sounds of letters arise. In the Commentary on Valid Cognition it says: 'From the intentional consciousness of letters, when it arises, consciousness produces sound.' Secondly, in Sanskrit, Akshara (藏文：ཨ་ཀྵར།，梵文天城体：अक्षर，梵文罗马拟音：akṣara，汉语字面意思：immutable) appears, which means immutable, even if the differences in places become different, the vowels and consonants will not become other than that. Also, Vyanjana (藏文：བྱ་ཉྫ་ན།，梵文天城体：व्यञ्जन，梵文罗马拟音：vyañjana，汉语字面意思：manifestation) is called consonant, because after the letters are assembled, it clearly expresses whatever meaning is to be expressed. Thirdly, in the Extensive Play Sutra it says: the letters of Brahma, the letters of Aroshta, the letters of Lotus Heart (藏文：པདྨ་སྙིང་པོ།，梵文天城体：पद्मगर्भ，梵文罗马拟音：padmagarbha，汉语字面意思：lotus womb), the letters of Mangagadha, the letters of auspiciousness, the letters of fingers, the letters of Shakana, the letters of Yavanas, the letters of Bagaleva, the letters of Sarusha, the letters of walking and swaying, the letters of Tai, the letters of the South, the letters of violence, the letters of numbers, the letters of general form, the letters of conformity, the letters of Brusha, the letters of Kasha, the letters of China, the letters of Puna, the letters of Huna, the letters of medium, the letters written in victory, the letters of the king, the letters of the gods, the letters of the nagas, the letters of yakshas, the letters of gandharvas, the letters of kinnaras, the letters of great belly, the letters of asuras, the letters of garudas, the letters of the Khonlopa of wild animals.