Tibetan
ན་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཉིད། །ཅེས་དང་། དོ་ཧ་མཛོད་ལས། །བདེ་བའི་དེ་ཉིད་དང་ནི་བྲལ་གྱུར་ཞིང་། །ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་འབའ་ཞིག་ཙམ་ལྡན་པ། །དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་ཞེས་བྱ་བའི། །བཞེད་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་རབ་བྱུང་ནས། ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་འཆད་པར་བྱེད་ཅིང་འདུག་པ་ལ་རོ་གཅིག་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་འཛིན་མཐོང་། །གཞན་དག་ཐེག་ཆེན་དེ་ལ་རྒྱུ་བྱེད་དེ། །དེ་ནི་གཞུང་ལུགས་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཏེ། །ཞེས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ལུས་སེམས་གདུངས་ཤིང་རྒྱུ་འབྲས་དག་གྲོལ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཛིན་པས་མི་གྲོལ་བར་བསྟན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་རྒྱ་གྲོལ་ལ་སོང་བའི་གཤིས་ལུགས་མ་རྟོགས་ན་བསྐྱེད་རྫོགས་འོག་མའི་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གཞན་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་བསྒོམ། ཁ་ཅིག་བཞི་པའི་དོན་འཆད་ཕ་ལ་ཞུགས། །ལ་ལ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །གཞན་དག་སྟོང་ཉིད་བལྟ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། །ཕལ་ཆེར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སྙིང་འགས་པར་འགྱུར་ཏ་རེ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྡོམ་པ་གསུམ་དང་། ཕྱིན་དྲུག་དང་། བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུར་བསྟན་པ་ཙམ་ལས། དེ་དག་འབྲས་བུའི་གོ་འཕང་དངོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འདིར་ནི་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ། འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་ལམ་དུ་བྱས་ནས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སྤྱོད་པ་སྟེ་རྒྱུ་གང་གིས་ན་རྟོག་པ་དག་མཉམ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲོས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས་བཞིན་ལག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། སྒྲ་ཚིག་འདུ་འཕྲོ་ཅན་གྱི་ལམ་ལྟར་སྣང་བ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་བརྟག་གཉིས་ལས་ཀྱང་། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ལྷ་དང་སྔགས་རྣམས་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་སྡེའི་གྲུབ་མཐའ་ནི་གཞི་མདུད་འགྱུར་དུ་སྨྲ་པའི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་རང་སེམས་ཀྱི་རྩལ་དང་། རོལ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པས་གང་ཡང་མི་འགེགས་ལ་རྩལ་སྣང་གསུམ་ཙམ་དུའང་དོན་ལ་གྲུབ་པར་མི་འཛེན་པས་སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པའི་ལོག་རྟོག་ལས་འདས་ཤིང་། །དྲན་རྟོག་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས་འདི་ནི་སྣང་བའོ། །འདི་ནི་སེམས་སོ་སྙམ་པའི་རྟོག་དཔྱོད་རང་མཚན་པའམ། རང་མཚན་པ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀར་བློས་རྒྱས་འདེབས་པའི་ཕྱོགས་ལས་གྲོལ
Chinese
那和广大的坛城本身。（出自）《多哈藏》中说：远离安乐的自性，仅仅具有身体的苦行，名为具戒沙弥、比丘、住持者。这些人的想法是如此出家后，有些人讲解经藏，却执持唯一心性。另一些人将大乘作为因，那是衡量经典的论著。这样通过苦行折磨身心，执着于因果的解脱，却不能解脱。同样，如果不能领悟轮回涅槃的开合之性，那么以下生起次第和圆满次第的分别念也无法解脱。同样的内容中说：还有些人修习所有坛城轮，有些人投入讲解四谛的意义，有些人思索虚空之界，另一些人观修空性，大多数人投入不和之方。像这样也会心碎的。为什么呢？因为三律仪、六度、生起次第和圆满次第等，仅仅是作为证悟俱生智慧的因来宣说的，那些并不是果位的真实状态。而这里是通过上师的口诀领悟什么是果的自性，将果本身作为道，从而消除暂时的垢染，那么以何为因呢？因为念头等同于四种三摩地的坛城，在无造作的自性中，自然具有本自存在的佛和咒语的自性，所以超越了具有面容手印的形象，以及声音词句的道路显现。如《二观察续》中也说：在无戏论的自性中，佛和咒语真实存在。对此，心部的宗义是说基础、束缚、转变的大圆满，虽然显现为多种多样，但确定为自心的力量、嬉戏和菩提心三种，因此不会有任何阻碍，也不执着于力量显现三种仅仅在意义上成立，所以超越了认为显现是心的邪见。因为知道念头是无自性的，所以从认为“这是显现，这是心”的分别念，以及自相或非自相两种以分别念来增益的方面解脱。
English
And the great mandala itself. It says in the Doha Treasury: "Being separated from the very nature of bliss, possessing only the asceticism of the body, called ordained novice, monk, abbot." The thoughts of these people are that after ordaining in this way, some explain the sutras, but they are seen holding the nature of a single mind. Others take the Great Vehicle as the cause, that is the treatise that measures the scriptures. Thus, by tormenting body and mind with asceticism, clinging to the liberation of cause and effect, one is not liberated. Likewise, if one does not understand the nature of the opening and closing of samsara and nirvana, then the lower conceptualizations of the generation and completion stages will not liberate. Similarly, it says in the same text: "Furthermore, some meditate on all the mandalas, some engage in explaining the meaning of the four truths, some contemplate the realm of space, others contemplate emptiness, most engage in discordant ways." Like this, one's heart will break. Why? Because the three vows, the six perfections, the generation and completion stages, etc., are only taught as causes for realizing co-emergent wisdom, and those are not the actual state of the fruition. But here, one realizes what the nature of the fruit is through the guru's instructions, and by taking the fruit itself as the path, one eliminates the adventitious stains. So what is the cause? Because thoughts are equal to the mandala of the four samadhis, in the unfabricated nature, the nature of deity and mantra is naturally present, so it transcends the appearance of forms with faces and hands, and the path of sounds and words. As it is said in the Two Examinations Tantra: "In the nature without elaboration, deities and mantras truly abide." Therefore, the tenets of the Mind Series are called the Great Perfection, which speaks of the ground, bondage, and transformation. Although it appears in various ways, it is determined as the power, play, and bodhicitta of one's own mind, so there is no obstruction, and one does not cling to the power and appearance of the three as merely established in meaning, so it transcends the wrong view of considering appearance as mind. Because one knows that thoughts are without self-nature, one is liberated from the aspect of elaborating with conceptual mind on the notions of "this is appearance, this is mind," and both self-characterized or non-self-characterized.
Tibetan
་བས་སེམས་ཀྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཀུན་བྱེད་ལས། མ་སྐྱེས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །སྐྱེ་བ་དངོས་པོར་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར། །ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པ་རང་བཞིན་གཉིས་མེད་པས། །ཇི་བཞིན་རྩེ་ལ་བྲལ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ཞོག །ཅེས་དང་། ས་ར་ཧས། མཐོང་དང་ཐོས་དང་དྲན་དང་རེག་པ་དང་། །ཟ་སྣོམ་འཁྱམ་དང་འཕྲེ་དང་འདུག་པ་དང་། །ཅལ་ ཅོལ་གཏམ་དང་ལན་སྨྲ་གྱུར་པ་ལ། །སེམས་སུ་ཤེས་ན་གཅིག་གི་རྣམ་པ་ལས་མི་བསྐྱོད། །གང་ཞིག་བླ་མའི་མན་ངག་བདུད་རྩིའི་ཆུ། །གདུང་སེལ་བསིལ་འདོམ་པར་མི་འཐུང་པར། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་དོན་མང་མྱ་ངམ་གྱི། །ཐང་ལ་སྐོམ་པས་གདུངས་ཏེ་འཆི་བར་ཟད། །ཅེས་སོ། །དབྱེན་སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡིན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། འབྲས་བུ་སེམས་ཀྱི་བྱུང་བར་འདོད་པ་དང་། །གོལ་སྒྲིབ་ལ་བཟླ་བ་དང་། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁུངས་གཏིབ་པ་དང་། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་དང་། ཕྱོགས་འཛིན་གྲུབ་མཐའ་བའི་ལུགས་དང་། བློ་བྲལ་ཕྱོགས་འཛིན་ལས་འདས་པའི་ལུགས་ཏེ་རྣམ་གྲངས་བདུན་དུ་འདོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི། ཕྱི་དོན་དུ་སྣང་ཡང་སྣང་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་འདའ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། རང་རྩལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གདངས་ལས་དག་མ་དག་དང་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྒོ་གཉིས་སུ་ཤར་ཡང་། ཤར་མཁན་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་ཤར་ས་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་འདིའི་ཁྱད་ཆོས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཀུན། །སེམས་ཀྱིས་བྱས་ཤིང་སེམས་ཀྱི་ངང་དུ་གཅིག །ཅེས་སོ། ཁ་ཅིག་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པ་དང་འདི་ཉིད་གཅིག་གོ་སྙམ་པ་ནི་མུན་སྤྲུལ་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། རྩལ་དང་། རོལ་པ་གསུམ་སྣང་ཚུལ་ལ་ལྟེས་ནས་ཐ་སྙད་གསུམ་དུ་བརྗོད་ཀྱང་། ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ན་གཅིག་དང་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ལས་འདས་པས་སྟོང་ངོས་ནས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ལ། །སྣང་ངོས་ནས་ཐ་སྙད་དུ་རིག་པས་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་ལྟར་བཏགས་ཀྱང་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཆེན་པོར་རྫོགས་པ་འདིའི་ཁྱད་ཆོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འབྲས་བུ་གདོད་མའི་དབྱིངས་གང་དུའང་མི་འགྱུར་བས་སེམས་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་ལ། མེད་བཞིན་དུ་ གྲོལ་གཞིའི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་འཁོར་བ་ལྟར་ཤར་ཀྱང་ངང་ལས་མི་གཡོ། །གཡོ་བར་མི་འགྱུར་བས་མ་དག་པའི་རང་མཚན་གྱིས་སྟོང་ལ། སྣང་ཚུལ་གྱི་ཆ་ནས་གཞལ་ཀྱང་དང་པོ་དབྱིངས་ལས་བྱུང་། ད་ལྟ་དབྱིངས་ལ་གནས། ཐ་མའང་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བས་ནམ་མཁའ་ལ་ཁུ་རླངས་བྱང་ཞིང་ཐིམ་པ་
Chinese
因此，被称为心部，即《普作王经》中说： 未生本净之法性，显现生起实有之影像，如何生起自性无二故，如是离戏于顶住大乐。 如是说。萨ra哈说： 见闻觉知与触受，饮食嗅行及舒坐，闲聊语及作答时，知为心识不离一。 何人不饮上师诀，消除痛苦甘露水，彼于论典义繁多，荒漠渴逼徒丧命。 如是说。 认为差异是心的一方，认为果是心所生，遮蔽谬误，封闭理证之源，自生智慧无有偏袒，执持宗派之规，以及离念超越执着的规矩，如是认为有七种分类。 第一种是： 虽显现为外境，然显现者之心无自性故，一切显现皆无法超越自生之智慧。 自力任运之音声中，虽显现清净与不清净、轮回与涅槃之二门，然显现者无自性故，显现处自解脱，此乃其特点。 《普作王经》云： 显有情器世间，佛与有情众，皆由心所作，一心之体性。 如是说。 有些人认为唯识宗的真实和这个是一样的，这是一种错觉。 如此，菩提心、自力、嬉戏三者，从显现方式上观察而说三种名称，若从本体上观察，则超越了一与异之法，从空性方面来说，什么也没有成立。 从显现方面来说，以名言来认识，虽然像睡眠和梦一样安立，但无有而圆满于大光明，这是它的特点。 第二种是： 果位原始之界于任何处皆不改变，故心无有变动。 无有而从解脱之基的任运显现中，虽如轮回般显现，然不离其本性。 不会变动，故以不净之自相而空。 从显现方式的方面来衡量，也是最初从界中产生，现在安住于界中，最终也解脱于界中，犹如云雾消散融入虚空。
English
Therefore, it is called the Mind Section, as it says in the Kunjed Gyalpo: In the Dharma-nature of unborn, perfectly pure, Appear images that seem to arise as entities. Since whatever arises is naturally non-dual, Leave it as it is, detached at the peak, in great bliss. Thus it is said. Saraha says: Seeing, hearing, remembering, and touching, Eating, smelling, wandering, stretching, and sitting, Idle talk, chatting, and answering, If you know them as mind, you will not move from the nature of one. Whoever does not drink the guru's instruction, the nectar water that dispels suffering, Will perish, tormented by thirst in the desert of many doctrinal meanings. Thus it is said. To say that difference is on the side of mind, to believe that the result arises from mind, to obscure errors, to conceal the source of reasoning, self-arisen wisdom without partiality, the customs of sectarian proponents, and the customs of transcending conceptual attachment, thus it is believed that there are seven categories. The first is: Although it appears as external objects, since the mind that appears has no inherent nature, all appearances cannot transcend self-arisen wisdom. From the sound of self-existing spontaneity, although the two doors of pure and impure, samsara and nirvana, arise, since the one who appears has no inherent nature, the place of appearance is self-liberated, this is its characteristic. The Kunjed Gyalpo says: All appearances, sentient and insentient worlds, Buddhas and sentient beings, are made by mind and are one in the nature of mind. Thus it is said. Some people think that the reality of the Mind-Only school and this are the same, but this is a delusion. Thus, the mind of enlightenment, self-power, and play, although three names are spoken from the perspective of appearance, if viewed from the perspective of essence, they transcend the phenomena of one and different, and from the perspective of emptiness, nothing is established. From the perspective of appearance, although established like sleep and dreams by concepts, it is complete in great clear light without existence, this is its characteristic. The second is: The original sphere of the result does not change anywhere, so the mind has no change. Although it appears like samsara from the spontaneous appearance of the basis of liberation, it does not move from its nature. Because it does not change, it is empty of impure characteristics. Even if measured from the aspect of appearance, it first arises from the sphere, now abides in the sphere, and finally is liberated into the sphere, like clouds dissolving into the sky.