Tibetan
་གང་ན་གནས། མཐར་གང་དུ་འགྲོ། །ཁ་དོག་དང་བྱད་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་བཏགས་པས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པར་ཕྱེད་དེ་བར་སོང་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐང་ཆད་པ་ལྟ་བུ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། དེའི་མཚན་ཉིད་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་པའི་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་ལས། གཅིག་ཏུ་མ་ཡིན་གཉིས་མཐའ་ཟད། །དུ་མར་མི་སྣང་གཅིག་ལས་འདས། །བརྗོད་དུ་མེད་པས་ཚིག་གི་གཞི། །དངོས་ལ་སྟོང་པའི་སྙིང་པོ་དོན། །ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ལྟ་བའི་དོན། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་དངོས་པོ་དེད་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་དང་ནམ་མཁའ་བསྲེས། ནམ་མཁའི་ མཐའ་དབུས་གཅད་ནས་དེད་པས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་བྱིད་རྒོད་མེད་པར་སོང་དུས་ཀྱི་དངས་ཆ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རིག་ཆ་དེ་རྟོག་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དེ་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པར། རང་བཞིན་བསམ་གཏན་བར་མེད་ལ། །བྱིང་རྒོད་མེད་པ་ཡ་རེ་མཚན། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བར་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་དུས་ཤར་བ་ལས་གཞན་པ་གཅིག་ཏུ་ཐོག་བབས་སུ་བཞག་ནས་ཡུལ་ལ་མི་དཔྱད། ཡུལ་ཅན་ལ་མི་བསྡུ་བའི་བར་དེ་བརྗོད་མི་ཤེས་པར་སོང་བའི་དེར་འཛིན་གྱི་ཆ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རིག་གེ་བའི་ཚད་དེ་རྟོགས་པ་སྟེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། རིག་པ་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་ལ། །ཅི་ཡང་མེད་པས་ཅི་ཡང་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ཡེངས་འཁོར་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཡེངས་ཐབས་སུ་སོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཕུལ་བརྡེག་བྱས་ནས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཇག་པ་སླེབས་སོ་བྱས་པས། ད་ལྟའི་འོག་འགྱུའམ། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ཆ་དེ་འཐོར། ཅི་ཟེར་ཆ་མེད་པར་སོང་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཧད་དེ་ཧོད་དེ་བདེ་ཉམས་ཡིན་ལ། །རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བའི་རིག་ཆ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ནི། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། །བརྗོད་མེད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས། །ཡིན་དང་མིན་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །དགག་དང་བསྒྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད། །འཛིན་དང་ཆགས་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །དྲི་མེད་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་གནང་ལ་བརྟེན་མ་བརྟེན་གང་ཡིན་ཡང་འདྲ་སྟེ་ངོ་བོ་གཞི་ཐོག་ཏུ་འབེབས་པས་ལྟ་སྒོམ་དང་གཉེན་པོ་ལས་གྲོལ་ལ་མ་རིག་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པས་གེགས་དང་གོལ་ས་ཉུང་ཞིང་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་ གླགས་མི་བལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ་རང་ཤར་ལས། ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་ཡང་རྩེ་ནི། །ཨ་ཏི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་བཤད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལྟར་གནས་ཆའི་གསལ་ཉམས་ད
Chinese
在哪里住？最终往哪里去？给颜色和形状等赋予特征，什么也找不到，就那样一半过去的时候，意识像精疲力尽一样，那是体验。其特征无法分析，那是认识，以这种方式介绍的道理在归谬论中说：不是一，二边穷尽，不显现多，超越一，不可说，是语言的基础，事物是空性的精华意义，不落入任何一方，是见解的意义。如此等等。第四，追逐事物来介绍：混合心和天空，切割天空的边和中心来追逐，境和心二取的知识的自性，自性的禅定没有沉没和散乱过去的时候的清澈部分，那是体验。认识的部分是认识，如此介绍，在《珍宝堆》中说：自性禅定没有间隔，没有沉没和散乱，真是稀奇。如此等等。第五，从境和识的中间介绍：意识在境上显现的时候，除了显现之外，作为一个单独的起点来放置，不对境进行分析，不对有境进行收集，那个中间无法言说过去的时候，在那里的执着的成分是体验。明亮的状态是认识，在《功德圆满》中说：觉性自性无分别，因为什么也没有，所以什么都产生。如此等等。第六，从散乱轮回中介绍：对成为散乱的方法的那本身进行猛击，说如来藏被八识聚的强盗袭击了，现在下意识的，或者不被预言的部分消散，在说什么都不知道过去的时候，意识发愣，那是安乐的体验。自性不变的觉性是认识，在《自显》中说：觉性本身的显现是，超越常断二边，不可说，极清净的法，超越是与不是的边，没有否定和肯定本身，超越执着和贪恋的边，无垢光明任运自成。如此等等。像这样，依靠或不依靠都可以，因为将自性安放在基础之上，所以从见解、禅修和对治中解脱，在无明之上进行介绍，所以障碍和错误少，不看沉没和散乱的机会，差别非常大，在《自显》中说：所有见解的顶峰是，阿底瑜伽大圆满。如此等等。像这样，住处的明亮体验
English
Where does it reside? Where does it ultimately go? When characteristics such as color and shape are attributed, nothing is found, and when it passes halfway, the consciousness is like being exhausted, that is the experience. Its characteristic cannot be analyzed, that is recognition, and the way of introducing it in the Consequence School says: It is not one, the two extremes are exhausted, it does not appear as many, it transcends one, it is unspeakable, it is the basis of language, the essence of things is emptiness, it does not fall into any side, it is the meaning of view. And so on. Fourth, introducing by chasing after things: mixing mind and sky, cutting the edge and center of the sky to chase after it, the nature of the knowledge of the non-duality of object and mind, the clear part when the self-nature meditation goes without sinking and scattering, that is the experience. The part of awareness is recognition, thus introduced, in the Pile of Jewels it says: Self-nature meditation is without interruption, without sinking and scattering, it is wonderful. And so on. Fifth, introducing from the middle of object and knowledge: when consciousness appears on the object, apart from appearing, it is placed as a separate starting point, the object is not analyzed, and the object-possessor is not collected, that middle is the experience when it becomes unspeakable. The state of being bright is recognition, in the Perfection of Skill it says: Awareness is by nature without concept, because there is nothing, everything arises. And so on. Sixth, introducing from distracted samsara: striking at the very method of becoming distracted, saying that the Tathagatagarbha has been attacked by the robbers of the eight aggregates of consciousness, now the subconscious, or the part that is not prophesied, dissipates, and when one does not know what to say, the consciousness is stunned, that is the experience of bliss. The unchanging awareness of self-nature is recognition, in Self-Arising it says: The appearance of awareness itself is, beyond the two extremes of permanence and annihilation, unspeakable, the utterly pure Dharma, beyond the extremes of being and not being, without negation and affirmation itself, beyond the extremes of clinging and attachment, immaculate, luminous, spontaneously accomplished. And so on. Like this, whether relying or not relying is the same, because the self-nature is placed on the ground, it is liberated from view, meditation, and antidote, and because it is introduced on ignorance, there are few obstacles and errors, and it does not look at the opportunity of sinking and scattering, the difference is very great, in Self-Arising it says: The pinnacle of all views is, Ati Yoga Great Perfection. And so on. Like this, the clear experience of the dwelling place
Tibetan
ང་། །སྣང་སྟོང་དང་བདེ་གསལ་མུ་སྤྲེལ་བའམ། མི་རྟོག་པར་འཇོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་འདིའི་དོན་མི་མཐོང་བས་དེ་དག་དང་མ་འདྲེས་པར་རིག་པ་ཟང་མ་ཐལ་ལ་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་དམིགས་རྩེ་གཏད་ཡུལ་མེད་པའི་ཁྱད་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གསང་འདུས་ལས། དེ་ཕྱིར་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་རྩེ། །ཞེས་བཤད་པས་མཚོན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་སྤྲོད་ནི། ཤེས་རབ་དང་། སྦྱངས་པ་དང་། གྲོལ་བ་ཐ་དད་པ་གསུམ་ལ་བདུན་ཚན་རེ་རེས་ཕྱེ་བའི་དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་ངོ་སྤྲོད་ཀྱང་འདུན་ཚན་གསུམ་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། རིག་པ་གཞི་ནས་འཕགས་ཏེ། ལམ་དུ་འཇུག་པ་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་དཔེ་དོན་གྱི་ངོ་སྤྲོད་ལ་སོགས་ཏེ་ངོ་སྤྲོད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པ་ལས་ཀྱང་རྒྱས་པར་གསུངས་ཀྱང་འདིར་དེ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་ན་ཐ་སྙད་དང་མཚོན་དཔེ་ལ་མི་ལྟོས་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ན་འདི་དག་ནི་ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་རིག་པ་ཀ་དག་ཆེན་པོ་ལ་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚོན་དུ་མེད་ཀྱང་། གཞི་ལས་འཕགས་པའི་ལྷུན་གྲུབ་འོད་ལྔ་རང་ཆས་ཅན་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྒོ་ཡོད་པས་ལམ་སྣང་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་དུ་ནང་དབྱིངས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཟིན་བཞིན་ལ་ངོ་བོ་ལས་མཆེད་པ་དང་། སྣང་བ་ཐིམ་ཚུལ་མན་ཤེལ་དང་རང་འོད་ཕྱིར་གསལ་གྱི་བརྡས་མཚོན་པར་བྱས་ནས་སྟོན་པའི་དཔེའི་ངོ་སྤྲོད་འདི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་བདེ་བས་མངོན་སུམ་གྱི་ལམ་ཐོད་རྒལ་ དང་། ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་རྣམ་བྱང་གི་མངོན་རྟོགས་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་ཙམ་དུ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ལས་རིག་པའི་ངོ་སྤྲོད་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས། ཀྱི་མ་རིགས་ཀྱི་བུང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ། དུས་ཀྱི་སྙིགས་མ་ལྔ་བརྒྱའི་དུས་སུ། བསླུ་བྲིད་བྱིས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དག་གིས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དཔེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པའི་དུས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་རང་གི་རྒྱུད་གསང་བ་འདི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་རིག་པ་ཉིད་ལ་དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱི་འོད་ལྔ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་འོད་ལྔ་བསྟན་པ་ཡང་སངས་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པའི་ངོ་སྤྲོད་དབྱིས་ཕྱིན་པར་ཐོབ་ཀྱང་བསགས་པ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རང་བཞིན་ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་འཇུག་མི་ནུ
Chinese
我，对于将显空与乐明混为一谈，或者以不作意的方式安住的那些人来说，因为他们没有见到此处的意义，所以为了不与他们混淆，而是以纯粹的觉性超越，并以不执著于心识的对境的方式来区分而宣说，如《密集》中所说：“因此是顶端的顶端。”这样说就足以说明了。第二，智慧自性的介绍是，关于智慧、修习和解脱这三个不同的方面，各自以七个一组来划分的二十一种能力，根据这些来进行介绍，也会出现三种意图。如金刚萨埵心镜中所说：“觉性从根本上超胜，为了能够认识进入道，需要知道譬喻意义的介绍等二十一种介绍。”就是这样。同样，在《介绍庄严》中也有详细的说明，但这里就到此为止。如果这样，如果不依赖于名言和象征，那就是大圆满的宗义，那么这些就会变成心识的执著吗？答：虽然对于真正的觉性，原始清净的大圆满来说，没有譬喻和推理的象征，但是因为从根本上超胜的任运自成五光具有轮回和涅槃之门，为了确定道相，即使已经现量见到了内界，也用从自性中产生的，以及显现消融的方式，用水晶和自光外显的符号来象征而宣说，这种譬喻的介绍对于普通众生来说很容易理解，因此现量的道——妥噶
English
I, for those who confuse appearance and emptiness with bliss and clarity, or who abide in a non-conceptual way, because they do not see the meaning here, in order not to be confused with them, but to transcend with pure awareness, and to distinguish by not clinging to the objects of consciousness, it is said, as it is said in the Guhyasamaja Tantra: "Therefore, it is the peak of the peak." This is enough to illustrate. Secondly, the introduction of the nature of wisdom is that regarding the three different aspects of wisdom, practice, and liberation, each divided into groups of seven, according to these twenty-one faculties, the introduction will also appear in three intentions. As it is said in the Vajrasattva Heart Mirror: "Awareness is fundamentally superior, and in order to be able to recognize entering the path, it is necessary to know twenty-one introductions, including the introduction of metaphors and meanings." That's it. Similarly, it is also explained in detail in the Ornament of Introduction, but here it ends. If so, if it is the doctrine of Dzogchen that does not rely on terminology and symbols, then will these become clinging to consciousness? Answer: Although for true awareness, the Great Perfection of primordial purity, there are no symbols of metaphor and reasoning, because the spontaneously arising five lights that transcend from the ground have the gates of samsara and nirvana, in order to determine the path appearance, even though the inner realm has already been directly seen, it is symbolized and proclaimed by the way of arising from the nature, and the way of appearance dissolving, with the symbols of crystal and the manifestation of self-light, this metaphorical introduction is easy to understand for ordinary beings, therefore the direct path - Tögal