Tibetan
་ནི། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུན་དུ་གང་བསྒོམ་པ། །ཉིན་དུས་སྣང་བ་རྒྱས་འདེབས་སོ། །མཚན་དུས་རང་གི་གནས་ཁང་དུ། །དུས་བཞི་མཉམ་པའི་ཚད་གཟུང་ཕྱིར། །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་རང་བསྡུས་ནས། །ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མ་ལ། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་སེམས་བཞག་པས། །ཐིག་ལེ་ཉིད་ནི་འཕེལ་བ་ན། །ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་འཕེལ་བར་གཏད། །དེ་བཞིན་ཐིག་ལེ་ཕྲར་གྱུར་ཚེ། །ཐིག་ལེ་ཇེ་ཕྲ་ཇེ་ཕྲ་ལ། །ཤེས་པ་ཇེ་ཕྲ་ཇེ་ཕྲར་བཞག །གཉིད་དང་རྨི་ལམ་གནད་ཀྱིས་ནི། །སྔར་ཞེན་བག་ཆགས་རྩད་ནས་དབྱུང་། །འདི་ལྟབ་མཚན་མོའི་དུས་རྣམས་སུ། །རྣལ་འབྱོར་སྐལ་དང་ལྡན་པས་སྤྱོད། །འདིས་ནི་སྣང་བ་རང་རྒྱས་ཐེབས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཞག་ཐབས་བཞི་ལས་མི་གཡོ་བ་ལས་དང་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་ནི། །འདི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་རླུང་གིས་མ་ དཀྲུགས་པ་ལ་གཟའ་སྐར་བཅལ་དུ་བཀྲམ་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཆུ་ལ་གཟའ་སྐར་གྱི་མགོས་ཤིང་། གཟའ་སྐར་རང་མལ་ལས་མ་གཡོས་པ་ལྟར་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ལ་གཏད་པའི་ཡུལ་མེད་པ། དབང་པོའི་གདངས་མ་འགགས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པར་མ་འགྱུར་པ། །སོ་སོ་རང་གི་རིག་ཀྱང་དཔྱོད་པའི་རྣམ་ཤེས་མེད་པ། །སྣང་ཡུལ་གྲམ་ཆག་ཀྱང་རིས་ཅན་དུ་ཁ་ཚོན་མི་ཆོད་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ལས། དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་གསལ་བ་ལ། །ཡིད་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་གཤིས་དེའི་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མི་གནས་ཀྱང་སྟོང་པ་གུད་དུ་མ་བཟུང་བ། །རང་བཞིན་བྱ་རྟོལ་དང་བྲལ་ཀྱང་བཏང་སྙོམས་སྟེང་པོར་མ་སོང་བ། །རྩལ་སྣང་འགག་པ་མེད་ཀྱང་ཞེན་འཛིན་ཡུལ་མེད་དུ་སོང་བ་སྟེ། །ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་དག་གི་དགོངས་པ་ནི། །སྣང་བ་མ་ཡིན་སྣང་བར་བྱེད་པ་མིན། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པར་ཡོད་མ་ཡིན། །གསལ་བ་མ་ཡིན་གསལ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ། །བྱིང་བ་མ་ཡིན་རྒོད་པ་ངང་གིས་མེད། །མ་གཡོས་མི་གཡོ་གཡོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་བསྐྱོད་མི་བསྐྱོད་བསྐྱོད་བ་ཀུན་ལས་འདས། །ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་དག་མི་འཛིན་ན། །རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་དུ་གཟའ་སྐར་ཤར་བ་བཞིན། །འཛིན་མེད་གསལ་ལ་མ་འགགས་པས། །དགོངས་པའི་འདུག་ཚུལ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རིག་པ་ཅོག་བཞག་ནི། །རིག་པ་ངོ་ཤེས་ཕྱིན་ཆད་དབང་པོ་གཅིག་ཅར་བའི་གྲོལ་ལུགས་ལ་བློའི་གྲུབ་མཐའ་ཡོད་མི་སྲིད་ཅིང་ཞེན་འཛིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོ་མྱོང་བས་ཁམས་གསུམ་དུ་བཟློག་པའི་རྟེན་ཟད་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དམ་པའི་དོན་ནི་བློ་བྲལ་ནས། །དང་པོ་གཅིག་ ཅར་གྲོལ་བ་ན། །རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཞིག་ནས། །གང་ལ་ཞེན་དང་འཛིན་མེད་པར། །ཡང་དག་ཆོས་ཉིད་རོ་མྱོང་ནས། ཁམས་གསུམ་ལྡོག་པའི་རྟེན་མེད་པར། །མཁའ་ལ་མཁའ་ཉིད་ཐིམ་པ་ལྟར། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་ཉིད་ལ་རང་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཡོད་པས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་བཅོས་མ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པའི་ཚུལ་ཡང་། །ཀ་དག་གི་རིག་བཟང་ཐལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་ལ། །སླད་ཀྱིས་བློའི་ཞེན་པས་བྱས་ཤིང་བཅོས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པས། །རང་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོ་བར་མཚམས་དང་ཕྱི་ནང་མེད་པའི་དགོངས་པ་ལ་རང་གནས་སུ་བཞག་ཅིང་། དེའང་ཐོད་རྒལ་དང་འབྲེལ་ན་རིག་གདངས་ལུག་རྒྱུད་དུ་ཤར་བ་ལྷག་མཐོང་དང་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་བ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། །རིག་པ་ཅོག་བཞག་མན་ངག་ཉིད། །འདི་ནི་གསང་བའི་ཐུག་པ་སྟེ། །ཞེས་དང་། སྣང་བ་ཆིག་ཆོད་དགོངས་པ་ནི། །རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་བཞག་ཐབས་བཙལ། །གསང་བའི་གསང་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། །སྣང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་སྒྲོལ། །ཆགས་པས་མ་བཅིངས་རང་སྣང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྣང་བཅར་བཞག་ནི། རིག་པའི་དྭངས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དེ་སྣང་བ་ཀུན་གྱི་འཆར་གཞི་ཡིན་པས་བཀག་ཀྱང་མི་ཁེགས་ཏེ་འགག་མེད་ཀྱི་རྩལ་ཡིན་པས་སོ། །བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ་སྐྱེ་མེད་དུ་རང་ལོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡུལ་རིག་ཅིང་རྣམ་པ་ལ་འཇལ་འཇལ་འདྲ་བ་དེ་ཆེད་དུ་མི་སྡུད། །གཉེན་པོས་མི་དགག །རང་ས་རུ་མི་བསྐྱིལ་བར་ཅེར་ཡན་དུ་བཞག་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་འདའ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། ཆོས་ཅན་མཚན་མར་སྣང་དུས་སུ། །ང་ལ་ཡོན་ཏན་རང་སྣང་པས། །འདི་ལ་བླང་དང་ དོར་མི་བྱ། །ཞེས་དང་། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རིག་པ་ཅེར་བཞག་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོན། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་ཅེར་སྣང་བས། །གསང་བའི་བཞག་ཐབས་ཅེར་གཞག་ཐབས་ཀྱི་ངང་། །སྐུ་ཡི་སྣང་བ་འབྱུང་ལྔ་མ་སྤངས་ལ། །སྤངས་པ་མ་ཡིན་རང་གི་དོན་ལ་ཞོག །ཅེས་སོ། །ཚུལ་འདིའི་དགོངས་པ་ནི་སྣང་ཤེས་གཉིས་མེད་རོ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས་གང་ཤར་ལ་ཅེ་རེ་བལྟ་བ་ནི་ཤེས་པ་ཡུལ་འབྱམས་ཀྱི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །རྟོག་པ་ཉིད་འཁྲུལ་དུ་སོང་བའི་གནད་མགོ། །རང་ས་རུ་བཟུང་ཡང་གཉེན་པོའི་གོལ་སྒྲིབ་སྟེ་སྲིན་བུ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཁ་ཆུས་བཅིངས་པ་དང་མཚུངས་ལ། །ཡང་གནས་པ་ངོ་བོར་བཟུང་ནས་མི་རྟོག་པར་བསྒྲུབ། འཆར་བ་རྩལ
Chinese
是这样的，瑜伽士持续不断地修习，在白天增长光明。夜晚时分，在自己的住所中，为了衡量四时平等，收摄诸根之门，在空性明点的灯上，具瑜伽者安住心，当明点增长时，也要使觉性增长。同样，当明点变小时，对于越来越小的明点，也要使觉性越来越小。以睡眠和梦境的关键，从根源上拔除之前的执着习气。像这样，在夜晚的所有时间里，有缘分的瑜伽士都要修行。这会使光明自然增长。如是说。 此外，在所有情况下，四种安住方式中，不动的第一个是如海安住。 就像没有被风搅动的海洋，上面布满了星星，但水面上并没有星星的痕迹，星星也没有离开自己的位置一样，觉性完全敞开，没有对境。即使感官的功能没有停止，也不会变成意识的分别念。各自清楚地觉知，却没有分别的意识。显现的对境虽然散乱，却无法明确地判断，因此比之前，诸根之门更加清晰，却没有意识的分别念。如是说。 此外，那种本性，其自性不驻留在任何事物上，但也不会将空性视为独立存在。自性远离造作，但也不会陷入麻木的迟钝。力量的显现不会停止，但执着已经消失。从无字中说，如海安住的意义是：不是显现，也不是使之显现；不是空性，也不是存在于空性中；不是光明，而是大光明的对境；不是沉没，而是自然没有散乱；不摇动，不移动，不会改变；不行动，不移动，超越一切行动。如果不对境执着，就像星星出现在海洋深处一样。没有执着，清晰而不停止。这就是安住的姿势。如是说。 第二个是觉性安住。一旦认识了觉性，就不会有意识形态的束缚，体验到无执着的法性之味，从而耗尽了在三界中轮回的因。在《中观根本慧论》中说：殊胜的意义是远离意识，最初同时解脱时，自己
English
Thus, the yogi continuously cultivates, increasing luminosity during the day. At night, in one's own dwelling, to measure the equality of the four times, withdrawing the doors of the senses, on the lamp of the empty bindu, the yogi abides the mind, and as the bindu increases, so too should awareness be increased. Likewise, when the bindu becomes smaller, for the increasingly smaller bindu, awareness should also be made increasingly smaller. With the key of sleep and dreams, uproot the habitual tendencies of previous attachments from their source. Like this, during all the times of the night, the fortunate yogi should practice. This will cause luminosity to naturally increase. So it is said. Furthermore, in all circumstances, among the four ways of abiding, the first immovable one is the ocean-like abiding. Just as in an ocean undisturbed by wind, stars appear scattered, yet the water is not marked by the stars, and the stars do not move from their own positions, so too is awareness completely open, without an object. Even if the functions of the senses do not cease, they do not become the conceptual thoughts of the mind. Each is clearly aware, yet there is no discriminating consciousness. Although the objects of appearance are scattered, they cannot be clearly judged, therefore, compared to before, the doors of the senses are clearer, yet there is no conceptual thought of the mind. So it is said. Furthermore, that nature, its essence does not abide in anything, yet emptiness is not grasped as separate. The self-nature is free from fabrication, yet it does not fall into dullness. The manifestation of power does not cease, yet attachment has vanished. From the wordless, the meaning of the ocean-like abiding is: It is not appearance, nor is it making appear; it is not emptiness, nor is it existing in emptiness; it is not clarity, but the object of great clarity; it is not sinking, but naturally without agitation; it does not move, it does not shift, it does not change; it does not act, it does not move, it transcends all actions. If one does not grasp at objects, like stars appearing in the depths of the ocean. Without grasping, clear and unceasing. Such is the posture of abiding. So it is said. The second is awareness-like abiding. Once awareness is recognized, there can be no ideological constraints, experiencing the taste of the dharma nature without attachment, thereby exhausting the causes of wandering in the three realms. In the *Mūlamadhyamakakārikā* it says: The supreme meaning is free from mind, when initially liberated simultaneously, one's own
Chinese
从究竟的宗派中，对于任何事物都没有执着和固守，体验着真实的法性之味，在三界止息时没有所依，如同虚空融入虚空一般，最胜瑜伽士也是如此。因此，觉性本身具有自生的禅定，所以不需要刻意修持乐明无念的造作。原始清净的觉性之善，没有尘垢和执着，后来用分别念造作和修饰是没有必要的。将自解脱的广阔虚空，没有间隔和内外之分的见解安住在自性中。如果与妥噶结合，觉性光芒如羊肠般显现，将胜观和诸多法味融为一体而修持。从无字之中，觉性当下安住即是口诀，这是秘密的心髓。以及，显现唯一决断的见解是，寻找觉性本身的安住之法，这是秘密中的秘密，以显现的力量度脱彼岸，不被贪恋束缚，是自生的显现。第三，显现逼近安住是，觉性的清澈如镜，是所有显现的基础，即使阻挡也无法阻挡，因为是无碍的妙用。即使修持也无法成就，因为会自解脱于无生之中。因此，对于所知和现象，如同测量一般，不要特意收集，不要用对治来遮挡，不要收回自性中，而是坦然安住，这样就无法超出法性之境。如珍宝堆中说，当法相显现为有相时，我具有自生的功德，对此不要取舍。以及，从无字之中，金刚萨埵（藏文：རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།，梵文天城体：वज्रसत्त्व，梵文罗马拟音：Vajrasattva，汉语字面意思：金刚萨埵）的觉性坦然安住时，会显现一切法身的显现。由于清净智慧的显现坦然显现，秘密的安住之法，在坦然安住之境中，五蕴之身的显现没有舍弃，不是舍弃，而是安住在自己的意义上。这种方式的见解是，显现和觉性二无分别，融为一体而修持的意义。如果不能这样理解，对于任何显现都只是盯着看，这被称为觉性被外境所迷惑。分别念本身就是错误的根源。即使抓住自性，也是对治的过失和遮蔽，如同虫子被自己的口水束缚一般。又将安住执为实有，从而修持无念，显现的妙用
English
From the ultimate school of thought, without clinging or grasping to anything, experiencing the taste of true Dharma-nature, when the three realms cease, there is no support. Just as space dissolves into space, so too is the supreme yogi. Therefore, awareness itself possesses self-arisen meditation, so there is no need to deliberately cultivate the artificiality of bliss, clarity, and non-conceptuality. The goodness of primordial purity's awareness has no dust or clinging, so there is no need to later create and decorate it with conceptual thoughts. Leaving the self-liberated, vast expanse, the view without separation or inside and outside, in its own nature. If combined with Tögal, the light of awareness appears like sheep intestines, integrating superior vision and many tastes into one practice. From the absence of letters, awareness resting in the present moment is the oral instruction, this is the secret essence. And, the view of single decisive appearance is, seeking the method of awareness itself resting, this is the secret of secrets, liberating to the other shore with the power of appearance, not bound by attachment, it is self-arisen appearance. Third, appearance approaching and resting is, the clarity of awareness is like a mirror, it is the basis of all appearances, even if blocked, it cannot be blocked, because it is unobstructed skillful means. Even if practiced, it cannot be accomplished, because it will self-liberate into non-arising. Therefore, for what is known and phenomena, like measuring, do not deliberately collect, do not block with antidotes, do not withdraw into self-nature, but rest openly, in this way it is impossible to go beyond the realm of Dharma-nature. As it says in the pile of jewels, when phenomena appear as having characteristics, I have self-arisen qualities, do not accept or reject this. And, from the absence of letters, when Vajrasattva (Tibetan: རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ།, Sanskrit Devanagari: वज्रसत्त्व, Sanskrit Romanization: Vajrasattva, Chinese literal meaning: Vajra Sattva) awareness rests openly, it will show all the appearances of the Dharmakaya. Because the appearance of pure wisdom appears openly, the secret method of resting, in the state of resting openly, the appearance of the five aggregates body is not abandoned, it is not abandonment, but rests in its own meaning. The view of this method is, appearance and awareness are non-dual, the meaning of integrating into one and practicing. If you cannot understand in this way, just staring at any appearance, this is called awareness being deluded by external objects. Conceptual thought itself is the root of error. Even if you grasp self-nature, it is the fault and obscuration of antidotes, like a worm bound by its own saliva. Also, grasping abiding as real, thereby cultivating non-thought, the skillful means of appearance