Tibetan
ཉིད་དང་ཐལ་བྱུང་དུ། །ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་སྣང་ཆ་ལས། །ཐ་ཀ་སོ་སོའི་གཞི་ལས་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཁྲེགས་ཆོད་ཚད་དུ་ཕྱིན་ན་ནང་དུ་འབྱུང་བ་དྭེངས་པས་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་འགྲོ་བ་ཡོད་ཀྱང་འོད་ལུས་སུ་མ་སོང་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་མི་འཐོབ་པས་རྟེན་དེས་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་བཞུགས་པའི་གཞན་དོན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲན་དུ་དྭེངས་པ་དང་། འོད་ལུས་སུ་སོང་བའི་ཆལ། །འཕོ་བ་ཆེན་མོས་གཞན་དོན་བྱེད་མི་བྱེད་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་རླབས་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། །དཔེར་ན་རྒྱལ་དབང་པདྨ་དང་། སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཉམ་པ་གཞན་དག་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རླབས་དང་རྒྱུན་ལ་ཁྱད་ཞུགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞུགས་ན་བྷོ་ཊའི་ཡུལ་ཙམ་ལ་ལྟོས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་དུ་མི་གཞུག་པའི་བརླང་པོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་ཕྲིན་ལས་ཆུད་གཟོན་པར་བྱེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་འདི་གཅིག་པུས་ཀྱང་ཤས་པ་ཉིད་ཀྱང་མཐང་གེས་སྔོན་པོའི་རྫུན་གཏམ་གྱིས་གྱི་ནར་བཅོས་ནས་ལྷས་བྱིན་གྱི་བརྟུལ་བཞུགས་འཛིན་པ་དག་ནི་སྙིང་ལོ་འདོད་པའི་ལྷས་གནས་མལ་བཅས་པའོ། །དེ་ཡང་འོད་ལུས་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ལུས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་ནི་འོད་ལུས་ནི་རིག་པས་གཟུང་བའི་རང་འོད་དྲི་མ་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱི་ཡུལ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་གྱི་ལྷའི་ལུས་ནི་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་དངས་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་བག་ཆགས་སྐྱེས་ཀྱིས་ལུས་ལས་དབང་དུ་འགྱེས་ཆོས་ཅན་སེམས་ཅན་ལྷའི་མིག་ཡོད་པ་ལ་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། འཁྲུལ་པས་གཟུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་ལུས། །འབྱུང་བ་རང་སར་སངས་བའི་ཕྱིར། །འདི་ཡང་མི་སྣང་རང་སར་ཡལ། །རིག་པས་གཟུང་བའི་འོད་ཀྱི་ལུས། །ཆུ་ཟླའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་དུའོ། །འདི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཟད་དང་ཉེ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་བལྟར་མེད་པ་དེ་སྙམ་བྱེད་དུ་ཤོར་བའི་གོལ་སའང་འབྱུང་ཉེ་ལ། །ཐོད་རྒལ་དུ་གནད་གཅུན་པས་རྟོག་པ་ཤེད་ཅན་རང་འགགས་ཤིང་། ཤེད་ཆུང་སྟོང་ཡལ་ལ་སོང་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ནང་མདངས་མངོན་སུམ་པ་ལྷག་མཐོང་གི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ནས་ལྷ་སྐུའི་བར་དུ་རྩལ་རྫོགས་ཤིང་། སྨིན་པའི་འོད་གསལ་གྱི་གོ་མ་འགགས་པའི་གདངས་མངོན་སུམ་པ་ལ་ལམ་དུ་བྱས་པས་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་རྫོགས་ཤིང་། ཕྱི་ནང་གཉིས་གའི་འཁྲུལ་སྣང་དང་འཁྲུལ་འཛིན་མ་སྤངས་རང་དག་ཏུ་གྲོལ་བའི་གནད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། དགོ
Chinese
自身与自然中，从境与识之显现中，脱离各自的基础。如是说。若彻却达到极限，则内里之元素清澈，身体会变成微尘，但若未成光身，则不得金刚身，因此，为了此依凭在未空尽轮回之前安住，无法成办利他，故而清澈为微尘，以及成为光身之差别，以大迁转行与不行利他，以及神通有大小之差别。譬如，如莲花生大士和，证悟功德相同之其他者，在事业之加持和延续上有差别一样。如何差别呢？即使只看藏地（bho Ta'i yul）这个地方，那些不弘扬佛法而粗暴行事之人，令佛陀和菩萨的发心和事业落空，仅此一点也足以说明，即使是贤善者，也用蓝色弥天大谎来掩盖，而那些持有提婆达多之行为者，是贪图名利的魔所安住之处。再者，光身和禅定身二者之差别是，光身是智慧所取的无垢自光，不是佛眼之外的其他对境。禅定天神之身，虽然四大之微尘清澈，但因异熟习气所生，身体不由自主，是有情天眼者所见之差别。于《六界论》中说： 错觉所执之意身，为使诸元素于自处寂灭，此亦隐没于自处。智慧所执之光身，如水中之月轮。此乃寿命将尽之法性。如是说。同样，智慧之法性空性，若错以为是无可见之物，也容易陷入歧途。在妥噶中，通过压制要点，强烈的分别念自然止息，微弱的分别念则消失于空性，法性之内在光芒显现，从胜观之智慧金刚链到天神身，功力圆满，成熟之光明不间断的显现作为道用，从而三身在道相中圆满，内外二者之错觉显现和错觉执着，在未断除的情况下自然解脱的关键在于，在决断中：需要。
English
In oneself and in the natural state, from the appearances of objects and consciousness, one is liberated from the basis of individual distinctions. So it is said. Furthermore, if trekchö reaches its limit, the elements within become clear, and the body may turn into atoms, but if it does not become a light body, one will not attain the vajra body. Therefore, in order for this basis to remain until samsara is emptied, and to accomplish the benefit of others, there is the difference between clearing into atoms and becoming a light body. Whether or not one performs the benefit of others through great transference, and the miraculous abilities, have differences in magnitude. For example, like Padmasambhava and others who have equal qualities of abandonment and realization, there are differences in the blessing and continuity of their activities. How do they differ? Even if we only look at the land of Tibet (bho Ta'i yul), those who act rudely and do not promote the Buddha's teachings cause the aspirations and activities of the Buddhas and Bodhisattvas to be wasted. This alone is enough to show that even virtuous ones cover up with blue lies, and those who hold the conduct of Devadatta are places where demons who desire fame and profit reside. Furthermore, the difference between the light body and the meditative body is that the light body is the stainless self-light perceived by wisdom, and is not other than the object of the Buddha's eye. The meditative deity body, although the atoms of the four elements are clear, is still subject to the ripening karmic imprints, and the difference is that it appears to sentient beings who have divine eyes. In the Sixth Sphere it says: The mind-body grasped by delusion, in order to pacify the elements in their own place, this also disappears in its own place. The light body grasped by wisdom, is like a moon in water. This is the nature of phenomena close to exhaustion of life. So it is said. Similarly, if the emptiness of the nature of wisdom is mistaken for something invisible, one is also likely to go astray. In Tögal, by suppressing the key points, strong thoughts naturally cease, and weak thoughts disappear into emptiness, and the inner radiance of the nature of phenomena becomes manifest. From the wisdom of the vajra chain of great bliss to the deity body, the power is perfected, and the uninterrupted manifestation of the ripened clear light is used as the path, so that the three bodies are perfected in the path appearance, and the key to the natural liberation of both the outer and inner delusory appearances and delusory grasping without abandoning them is in the decisive view: it is necessary.
Tibetan
ངས་པ་གཅིག་ལས་གཡོས་པ་མེད། །སྣང་བ་སྣང་བའི་ཐོག་གསལ་པས། །བཞིན་དང་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལས། །གྲོལ་བ་དེ་དང་དེ་གཉིས་གྲོལ། །ཤེས་པ་འགྱུ་བ་སྟོང་ཡལ་བས། །མཐོང་ཤེས་རག་པ་ཐ་དད་མིན། །དེ་ཉིད་རང་གི་ཐོག་ཏུ་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་ནི་འཕགས་ཚུལ་བདུན་དུ་འབྱེད་དོ། །དེ་ལ་དངོས་གཞིའི་ཆ་ནས་བཙའ་བ་ལུས་ཀྱི་གནད་གསུམ། འཁྲིད་པ་དབྱིངས་ཀྱི་གནད་གསུམ། སྣང་བ་ཡུལ་གྱི་གནད་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ལུས་ཀྱི་གནད་གསུམ་གང་འཆའ་ཡང་རུང་སྟེ། ཧ་ཅང་བསྡམས་ཆེས་པ་དང་བསྒྲིམས་དྲག་པ་དང་། ཆུས་པ་མ་ཡིན་པར་ལྷོང་ཆ་ཆེ་བའི་བདེ་ལུགས་བཙལ་བས། རྩ་འཆུས་དང་རླུང་ལོག་འབྱམས་ཀྱི་ཉེས་པ་སེལ་བ་ཡིན་ལ་སྤྱིར་འོག་མའི་རྫོགས་རིམ་རྣམས་སུ་ནི་རླུང་སྣ་སྒོ་ནས་འབྱུང་རྡུབ་བྱེད་ཅིང་གསལ་ བ་རིས་ཆད་དུ་བལྟ་བས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དར་ཅིག་འགགས་ཀྱང་གཏན་མི་འགགས་པ་དང་། འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་སོགས་པར་བཀང་ནས་ཞུ་བདེའི་ཡེ་ཤེས་འདྲེན་པའང་། བདེ་བ་ལ་སྟོང་པས་རྒྱས་འདེབས་པས་བཅོས་མ་ཤས་ཆེ་ཞིང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྔ་ལོགས་པ་ཐམས་ཅད་འདོད་ཁམས་པའི་སེམས་དང་འབྲེལ་ཆེ་བས་འཁོར་བའི་ས་བོན་རྒྱུན་གཅོད་པར་དཀའ་ཞིང་རླུང་ལོག་པ་དང་། འབྱམས་པ་དང་། འཁྱིལ་བ་དང་། རྨུགས་པ་བཞིའི་སྐྱོན་ལས་འཁྲུལ་སྣང་ཀྱང་འབྱུང་ཉེའོ། །འདིར་ནི་རླུང་རང་བབས་ཀྱིས་དག་ཏུ་འཇུག་པ་ལས་འཕེལ་བ་ལམ་དུ་མི་བྱེད་པས་ཁ་ནས་རང་འགགས་ལ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པ་ལས། སེམས་ཀྱི་རྟེན་ནི་ཤ་ཁྲག་གི་ལུས་བྱང་ཁོག་གི་སྟོད་ཡིན་ནོ། །གནས་ནི་གློ་བའི་ནང་ན་གནས་སོ། །ལམ་ནི་གློ་བ་ནས་མགྲིན་པར་རྩ་གྲོ་སོག་གི་སྦུབས་ཙམ་ཞིག་འབྲེལ་ནས་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་ཡར་དབུགས་རྒྱུ་བ་དེ་སེམས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །སྣོད་ནི་འདོད་པའི་སྒོ་ཁ་དང་སྣ་བུག་གཉིས་ཏེ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པའི་ཤེས་པ་ཞིག་དེ་ནས་འབྱུང་ངོ་། །སེམས་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་འདི་རང་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་བཞོན་པ་ལས་རླུང་གི་འགྱུ་བ་རང་འགགས་ལ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རླུང་ཁ་སྒོ་ནས་རང་ལུགས་སུ་དལ་བུས་དྲངས་ལ་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གནས་གནས་གློད་དོ། གནད་དེས་སེམས་ཀྱི་བཞོན་བརྟ་ལྟ་བུའི་རླུང་ཕྱིར་གྱེས། དྲན་རྟོག་མི་ལྟ་བུ་རིག་པ་ལ་ཐིམ་པས་རང་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་སྟེ། སྔ་མ་ལས
Chinese
我没有离开过一个（状态）。显现于显现之上，如面容和镜子一般，解脱即是那两者都解脱。识的流动空寂消散，见识的获得并非他异。那本身就在其自身之上解脱。如是说。那一切智者将（此）分为七种殊胜之法。其中，从正行的角度来说，安住有身体的三要点，引导有虚空的三要点，显现有境的三要点。首先是身体的三要点，无论采取哪一种姿势都可以，不要过于拘束，也不要过于僵硬，不要弯曲，而是寻找一种宽松舒适的姿势。这样可以消除脉络错乱和气脉逆行扩散的过患。一般来说，在下部的圆满次第中，通过鼻孔进行呼吸，并清晰地观察，虽然能暂时阻止分别念，但无法彻底阻止。并且，充满四个脉轮等，从而引出融乐的智慧，以乐来增益空性，所以人为的成分较多。所有与生俱来的先决条件都与欲界的心识联系紧密，因此难以切断轮回的种子，而且容易产生气脉逆行、扩散、凝滞和昏沉这四种过患所导致的错觉。这里，让气自然而然地清净，而不是将增长作为道路，所以从口中自然停止的原因是，从介绍的装饰中说：心的所依是血肉之躯，即身体的上半部分。处所是位于肺部之中。道路是从肺部到喉咙，有一条像草茎空隙般的脉络相连。从那里向上运行的气息就是心的道路。容器是欲望的门和两个鼻孔，共有三个。从那里产生欲望的意识。心自身的体性是伴随着分别念，气息内外运行的这个本身。种姓之子，心和心所产生的一切都是轮回的因。如是说。因此，为了让作为心之坐骑的气的流动自然停止，从口中以自然的方式缓慢地引导气息，然后像之前一样放松。通过这个要点，像心之坐骑般的气息向外散发，像不看念头一样，融入觉性之中，从而安住于自然状态的禅定之中。比之前
English
I have not moved from a single (state). Appearing upon appearance, like a face and a mirror, liberation is when both of those are liberated. The flow of consciousness vanishes into emptiness, the attainment of seeing and knowing is not different. That itself is liberated upon itself. Thus it is said. That omniscient one divides (this) into seven excellent methods. Among them, from the aspect of the main practice, there are three key points for settling the body, three key points for guiding the space, and three key points for the appearance of objects. The first is the three key points of the body, whichever posture is adopted, it should not be too tight or too stiff, and not bent over, but rather seeking a comfortable posture with ample room. This eliminates the faults of dislocated channels and reversed and scattered winds. Generally, in the lower completion stages, breathing through the nostrils and clearly observing, although it can temporarily stop conceptual thoughts, it cannot completely stop them. Also, filling the four chakras and so on, and drawing out the wisdom of bliss, is mostly artificial because emptiness is enhanced with bliss. All pre-existing innate conditions are closely related to the mind of the desire realm, so it is difficult to cut off the seeds of samsara, and illusions are likely to arise from the four faults of reversed, scattered, stagnant, and obscured winds. Here, instead of making increase the path, the reason for letting the wind purify naturally and stop by itself from the mouth is also: From the adorned introduction, it says: The support of the mind is the body of flesh and blood, the upper part of the torso. The place is inside the lungs. The path is a connection from the lungs to the throat, a space like a stalk of grass. From there, the upward flow of breath is the path of the mind. The containers are the gate of desire and the two nostrils, three in total. From there arises the consciousness of desire. The nature of the mind itself is this very movement of breath in and out, accompanied by conceptual thoughts. Son of lineage, all that arises from the mind and mental factors is the cause of samsara. Thus it is said. Therefore, in order to let the movement of the wind, which is the mount of the mind, stop naturally, gently draw the wind in through the mouth in a natural way, and then release it as it is. With this key point, the wind, like the mount of the mind, is released outwards, and like not looking at thoughts, it dissolves into awareness, thereby abiding in natural meditation. Than before