Tibetan
ས་པས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚུལ་ཡང་ཡུལ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་ཤེས་ད་ལྟར་བའི་ཤེས་པ་དྲུག་པོའི་སྔ་ལོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཙམ་པོ་བ་ཉིད་པས་སྟོན་སྒོམ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དམ་ལ་མ་བཞག་པ་མི་སྣང་། དབང་ཤེས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་རྟེན་དང་འབྲེལ་བ་ད་ལྟར་བའི་ཤེས་པ་དྲུག་གོ །ཚོར་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་ཆ་སྟེ་རྣམ་པ་དྲུག་གོ །དེ་བས་ན་ཡུལ་གང་ལ་རྣམ་ཤེས་འཇུག་ཀྱང་སྔ་ལོགས་པའི་ཤེས་པ་དྲུག་གང་རུང་གི་རྒྱུན་ཡོད་པ་ནི་ཡུལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་དེའི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་ནི་ད་ལྟའི་ཤེས་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་འདུས་པ་ལས་བདེ་སྡུག་བར་མ་གསུམ་ཅི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཚོར་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །མདོར་ན་གཤིས་རིག་པར་གནས་ཀྱང་དེའི་སྒྲིབ་བྱེད་ནི་རང་རྩལ་མ་རིག་པའི་ཆ་ལས་ཀུན་གཞི་དང་། དེ་ལས་མེ་ལོང་དྭངས་པ་ལྟར་ད་ལྟ་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཤར་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་ཤར་བའི་གཞི་བྱེད་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལས་ཡིད་དང་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པར་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་དྲུག་ཚ་ན་གསུམ་ལས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ། །ཤེས་པ་ཀུན་ཏུ་འཇུག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་དང་། དྲན་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་སྡུད་ཅིང་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་པའི་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་ཁམས་གཉིས་ལས། དང་པོའི་རྩལ་གྱིས་ཐལ་བྱུང་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པར་གྲུབ་ཀྱང་། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་དེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་འདི་ལ་གང་ཞིག་འཇུག་འདོད་པ། དེས་ནི་བསམ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྦྱངས། །རྟོག་དང་རྣམ་པར་རྟོག་དང་འདུ་ཤེས་འཛིན་སྤོངས་ལ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་ལ་འཇུག་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རིག་པ་དང་། དེའི་སྒྲིབ་བྱེད་ཀུན་གཞི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཕྱེད་བཞིན་དུ་གླེན་པའི་དག་བགྲོས་ལ་ཕྱོགས་ཏེ་གང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་ཡོ་ལངས་ཡིན་ནོ་ཟེར་ནས་བསྒོམ་པ་སེམས་བྱུང་གི་རྣམ་རྟོག་ལ་རེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་དུ་སྣང་ཡང་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལས་མི་འདའ་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྡོག་པས་སོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ། །ཆོས་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་དང་མཚུངས། །ཞེས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ལ
Chinese
萨班颠倒地分别。如是说。其理是，境是眼等六识现在的识之前的识，仅仅是粗略的，没有将所有显现修习都放在如是的誓言上。 识是与眼等根相连的现在的六识。受是未来的部分，即六种相。因此，无论什么境，只要有任何先前六识的延续，就称为境。在那上面，刹那间执持它的相，就是现在的识。在那之后，境和识相合，感受随之而来的苦乐中庸三种，是眼等五根聚合，因触的缘故而称为受。总之，虽然自性安住于觉性，但其遮蔽是自力无明的分位，由此产生阿赖耶识，如同明镜般，虽然现在没有明显显现，但作为显现各种事物的基础，是阿赖耶识的相，由此产生意和五门识。如是六尘生三界，成为十八界的根本。由识普遍生起的意界，以及将所有忆念汇集一处并涉及各种境的意之聚合而产生的触界这二者，以最初的力量来观察超越性的空性，虽然成立为个别自证智，但它没有胜观的特征，因为《宝积经》中说：凡欲入于诸佛之行境者，彼应如虚空般清净其心。应舍弃分别、种种分别、以及执持，以如虚空般之心入于此。与此极为相违之故。此外，在没有区分觉性和遮蔽它的阿赖耶识及其支分之特征之前，就倾向于愚蠢的争论，说任何显现都是法身的摇摆，并依靠心所的分别念来修习，虽然看起来像是修行，但无法超越轮回的自性，因为《根本慧论》中说：所说之法是颠倒，因为心的行境是颠倒。不生不灭，法性与涅槃相同。与此极为相违之故。这些
English
Sapa wrongly distinguishes. Thus it is said. The reason for this is that the object is the consciousness prior to the present six consciousnesses of eye and so on, which is merely rough, and it does not seem to place all appearances and practices on the vow of suchness. Consciousness is the present six consciousnesses connected with the senses of eye and so on. Feeling is the future part, that is, the six aspects. Therefore, no matter what object, as long as there is a continuation of any of the previous six consciousnesses, it is called an object. On that, the moment of holding its appearance is the present consciousness. After that, the object and consciousness combine, and the feeling of the three kinds of pleasure, pain, and neutrality that follow is the aggregation of the five senses of eye and so on, and is called feeling because of the cause of touch. In short, although self-nature abides in awareness, its obscuration is the aspect of self-power ignorance, from which arises the alaya consciousness, like a clear mirror, although it does not appear clearly now, but as the basis for the appearance of various things, it is the aspect of alaya consciousness, from which arises mind and the five sense consciousnesses. Thus, the six dusts give rise to the three realms, becoming the root of the eighteen realms. The mind realm arising from the universal application of consciousness, and the touch realm arising from the aggregation of mind that gathers all memories in one place and involves various objects, with the initial power to examine the emptiness of transcendence, although it is established as individual self-awareness, it does not have the characteristics of superior insight, because the Ratnakuta Sutra says: Whoever wishes to enter the realm of the Buddhas, should purify their mind like the sky. One should abandon discrimination, various discriminations, and holding, and enter this with a mind like the sky. Because it is extremely contradictory to this. Furthermore, before distinguishing the characteristics of awareness and the alaya consciousness that obscures it and its branches, one tends to foolish arguments, saying that any appearance is the swaying of the dharmakaya, and relies on the mental consciousness to practice, although it seems like practice, it cannot transcend the nature of samsara, because the Root Wisdom says: What is said is reversed, because the realm of the mind is reversed. Unborn and unceasing, the nature of reality is the same as nirvana. Because it is extremely contradictory to this. These
Tibetan
ས་ར་ཏས། སྤྱད་བསམ་ངོམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །བྱས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་ཞིང་བསགས་པའི་ལས་མིན་ཞེས། །རང་ཉིད་ཤེས་པ་མདའ་བསྣུན་གྱིས་ནི་དེ་སྨྲས་པ། །མཁས་པ་ཐམས་ཅད་སྙིང་ལ་དུག་གིས་ཁྱབ་པར་འགྱུར། །སེམས་ཉིད་རྣལ་མའི་དོན་ནི་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་དཀའོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཚིག་གི་ལམ་དུ་མི་མཚོན་པས་མ་བསྒོམས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་ལ། བདེན་པ་མ་མཐོང་བར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་མི་རྟོགས་པས་རང་བཞིན་བཞག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གཅིག་དང་། རང་གི་བློའི་འཇུག་ཚུལ་གཅིག་ལ་དཔགས་པའི་ལྟ་བ་གོ་ཡུལ་ཙམ་དུ་འབྱོར་པས་ཁེངས་ཏེ། ངས་ནི་རྟོགས་སོ་གཞན་ནི་འཁྲུལ་ལོ་སྙམ་པའི་ལྟ་བ་ལ་མཆོག་འཛིན་གྱིས་བློས་ངེས་དོན་ཐང་དྲང་དུ་སྟོན་པའི་མན་ངག་རྙེད་པར་དཀའ་བ་འདི་དག་བླ་སྐུར་པ་གདབ་པར་མི་བྱའོ། །འདི་ལྟར་མན་ངག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་ བརྗོད་བྱ་གཏིང་ཟབ་ལ་རྗོད་བྱེད་ཞལ་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་བྱ་གཏིང་ཟབ་པ་ལ་མཚོན་ན་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཆ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཚུལ་ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། མི་རྟོག་པའི་ཕུང་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། བསམ་གཏན་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང་། རིག་པ་ཉིད་ཟག་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྐྱེ་མེད་དུ་སྣང་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། དྲི་མ་རྣམས་སྔོན་དུ་དག་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་། རྣམ་པར་དག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་ལས་བརྩམས་ཏེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆ་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་གཞན་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པ་ཡོད་དོ། །རྗོད་བྱེད་ཞལ་གསལ་བ་ལ་མཚོན་ན། ཐལ་འགྱུར་ལས། གནས་ལུགས་འདུག་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ། བཤད་ན་ཉན་ཐོས་རང་སངས་རྒྱས། །རབ་ཏུ་སྐྲག་སྟེ་བརྒྱལ་བར་འགྱུར། །དེས་ན་མཆོག་ཏུ་གསང་བར་བྱ། །བརྟགས་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །བྱུངས་མེད་པས་གཞི་ཞེས་བྱ། །དེ་ལ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དངོས་དང་སྟོང་པ་གང་མི་གནས། །གསལ་དང་མུན་པ་སྲིད་འབྱུང་མིན། །འགྲོ་འོང་སྲིད་མཐའ་མོད་ཕྱིར་རོ། །འབད་ཅིང་རྩོལ་བསམ་བཅིངས་པས། །ཟང་མ་ཉིད་དང་ཐལ་བྱུང་ངོ་། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ཕྱིར། །དགེ་དང་སྡིག་པའང་གྲུབ་པ་མེད། །དགེ་སྡིག་གཉིས་ཀ་སེལ་ཕྱེར་རོ། །འཁོར་དང་འ
Chinese
萨绕塔说：行思满足如是之智是，远离诸作亦非积聚之业。以自知之箭射之如是说，一切智者心为毒所遍。心性真实之义，一切皆难悟。如是。因此，佛之智慧不能以言语之道表示，故不以未修之名言而定，未见真谛，不依言而解，故自性难立，故以一种法相，及自己心之入处，仅依一种见解之理解而自满，认为我已悟，他人皆迷，以见解为最胜，以心难得直指真实义之口诀，此等不应视为上师之过。如是口诀大圆满是，所说甚深，能说清晰。若论所说甚深，如圣者超世间者之各自自证之分，五蕴之体性，以无自性而定之理，如日月和合经云：不思议之蕴者，如是，以摄集一切禅定故，是三摩地之蕴；以觉性自身漏尽故，是解脱智慧之蕴；以彼之义显现为无生故，是智慧之蕴；以垢染先已清净故，是戒律之蕴；以超越一切清净故，是解脱之蕴。如是。如是，从处开始，逆转能取所取之差别，亦有胜于其他者。若论能说清晰，如破斥论云：此乃安住之实相，若说与声闻缘觉，则极度惊恐而昏厥。故当极度保密。无所缘之法是，以无生故，名为基。以彼无所住故，实与空皆不住。明与暗，有与无生皆非有。去来，有边无边亦皆非有。以勤奋努力思缚故，是虚假与偶然。以无局限偏颇故，善与恶亦无成立。善恶二者皆为遣除。轮
English
Sarata said: The wisdom of satisfaction with practice and thought, is apart from all actions and not the karma of accumulation. It is said that it is spoken by shooting the arrow of self-knowledge like that, all the wise ones' hearts become covered with poison. The true meaning of mind itself is difficult for everyone to realize. Thus. Therefore, the Buddha's wisdom cannot be expressed by the path of words, so it cannot be determined by the term of non-meditation, and without seeing the truth, it cannot be understood according to the words, so it is difficult to establish its own nature, so with one kind of Dharma aspect, and one's own mind's way of entering, being content with just reaching the understanding of a view, thinking that I have realized it and others are confused, holding the view as supreme, it is difficult to find the oral instruction that directly points out the true meaning with the mind, these should not be blamed on the lama. Like this, the oral instruction of Great Perfection is, the subject matter is profound and the expression is clear. If we talk about the profound subject matter, like the part of self-awareness of each of the noble transcendent ones, the characteristics of the five aggregates, the way to determine them as without self-nature, as it says in the Sutra of the Union of the Sun and Moon: The inconceivable aggregate is like this, because it gathers all meditations, it is the aggregate of samadhi; because awareness itself is exhausted of outflows, it is the aggregate of liberation wisdom; because the meaning of that appears as unborn, it is the aggregate of wisdom; because the defilements are pure from the beginning, it is the aggregate of morality; because it transcends all purity, it is the aggregate of liberation. Thus. Similarly, starting from the sense bases, the difference of reversing the apprehended and the apprehender also has something that is more superior than others. If we talk about the clear expression, as it says in the Refutation: This is how the state of being abides, if it is said to the Hearers and Solitary Buddhas, they will be extremely frightened and faint. Therefore, it should be kept extremely secret. The dharmas without examination are, because they are unborn, called the basis. Because there is no dwelling in it, neither the real nor the empty dwell. Light and darkness, existence and non-existence are not possible. Going and coming, existence and end are also not possible. Because of diligence, effort, thought, and bondage, it is false and accidental. Because there is no limitation or bias, there is no establishment of good and evil either. Both good and evil are to be eliminated. Wheel