Tibetan
་མ་ཧེ་ནི་རྭ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་གླང་པོ་ཚ་དང་སེང་གེ་ལ་སོགས་པའང་རྭ་ཅན་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སྒྲོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཐམས་ཅད་ཡིད་དཔྱོད་འབའ་ཞིག་པ་ཅན་གྱི་ལམ་བདེན་འདུས་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བསྒྲུབ་དགོས་པས་ཐེག་པ་རང་ས་ན་བདེན་པའི་ཕྱིར་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་མན་ཆད་དུ་གྲུབ་མཐའ་དེ་ལྟར་བཞག་པ་ལ་ཅེ་རེ་ལོང་དུ་ནི་སོང་། །འདིར་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྫོགས་རིམ་ཁྱད་པར་ཅན་སྟོན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཚིག་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེས་ནས་བལྟར་མངོན་པ་དང་མི་མངོན་པའི་ དགག་བསྒྲུབ་དུ་མ་བྱེད་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་བདེན་པ་མ་མཐོང་བའི་མངོན་རྟོགས་ངོམ་པར་ཟད་དེ། །འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་གཟུགས་སྐུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་མི་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས། །གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེས་ནི་ང་མི་མཐོང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་ལ་མཁྱེན་ཆ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཡང་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་བཤད་རྒྱུད་ལས། ཤེས་རབ་ངོ་ལ་ཁ་མིག་རྣ་བཅན་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། །ཤེས་རབ་གསལ་ཆས་དངོས་མེད་དངོས་ལྟར་མཁྱེན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་འཐོབ་ན་དེ་ལས་རྣམ་བྱང་གི་དཔེ་བྱད་གཟུགས་སྐུར་འཆར་བའི་ཚུལ་རང་ཤར་ལས། སྟོང་པའི་ངང་ནས་རིག་པའི་ཉི་ཤར་བས། །ནུབ་པ་མེད་པའི་གཏེར་ཆེན་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་སྐུ་ལྔར་ཤར་གྱིས་བྱུང་། །རྟོག་པ་མེད་པའི་ངང་དུ་གཉིས་མེད་རོལ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མི་འདེད་ན། །ཆོས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངང་ནས་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་འཆར་མི་ཤེས་པས་བདེ་འགྲོ་ཐོབ་པ་ལ་བདེ་འགྲོ་དང་། ངན་འགྲོ་ཐོབ་པ་ལ་ངན་འགྲོའི་ལུས་རྟེན་བསྒོམ་དགོས་པས་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །ཚུལ་དེའི་ཕྱིར་ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ནི་རིག་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ཡིན་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་ལ་གོམས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐད་ཀའི་རིག་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་གྲུབ་ཟིན་པས་ཉི་མའི་རང་བཞིན་གསལ་འགྲིབ་མེད་པ་དང་འདྲ་ལ། །བློ་ཆུང་གི་གཉེན་པོར་བསྟན་པའི་རིམ་པ
Chinese
就像宣称水牛有角，所以象和狮子等也只有有角的。为什么呢？因为在最初的阶段，所有见解、禅修、行为和结果都依赖于纯粹是智力推测的世俗道谛，并且必须通过它来实现，因此，为了使乘在自身位置上真实，阿努瑜伽以下就如此安立宗义，但却白费力气。在此，在展示殊胜的圣道次第的场合，由于害怕描述法界超越因果、努力和成就的伟大词句，而不做显而易见和不显而易见的各种破立，这只不过是炫耀自己没有见到自性深奥真谛的证悟。像这样，为了成就果位的色身，并不需要那样的因，因为佛的究竟自性是法身。如云：“凡见我于色，凡知我于声，彼人入邪道，彼人不能见我。诸佛乃法身。”不要认为那样的法身没有知觉，如《文殊师利续》云：“智慧之面虽无眼耳鼻，然智慧之明能如实知无实物。”如是，如果获得具足三解脱门的法身，那么从那之中，自显现解脱的庄严色身的方式是：“从空性中，智慧之日升起，从无尽的宝藏大坛城中，显现出不变的五身，在无分别的境界中享受二无。”如果不是这样理解，那么连从法性什么也不是的状态中显现的轮回和涅槃的影像也无法显现，因此，为了获得善趣，必须修持善趣的身体，为了获得恶趣，必须修持恶趣的身体，这太过分了。因此，任运成就金刚藏通过将觉性作为道路，使人习惯于如实存在的方式，像这样，直接的觉性远离一切戏论，因此本来就已经是成佛的，就像太阳的自性没有明暗一样。作为对治小智慧的次第。
English
It is like proclaiming that buffaloes have horns, so elephants and lions, etc., are also only horned. Why is that? Because in the initial stage, all views, meditations, actions, and results rely on the mundane path of truth that is purely intellectual speculation, and it must be accomplished through it. Therefore, in order for the vehicle to be true in its own place, the tenets are established in this way down to Anuyoga, but it is all in vain. Here, in the context of showing the extraordinary completion stage of the noble path, because of being afraid of the great words describing the Dharmadhatu as beyond cause and effect, effort and accomplishment, and not making various affirmations and negations that are obvious and not obvious, it is merely showing off one's realization of not having seen the profound truth of one's own nature. Like this, in order to accomplish the resultant Rupakaya, such a cause is not necessary, because the ultimate nature of the Buddha is the Dharmakaya. As it is said: "Those who see me in form, those who know me in sound, those people have entered the wrong path, those people cannot see me. The Buddhas are the Dharmakaya." Do not think that such a Dharmakaya does not have awareness, as it is said in the Manjushri Tantra: "Although the face of wisdom does not have eyes, ears, and nose, the clarity of wisdom knows unreal things as real." Thus, if one obtains the Dharmakaya that possesses the three doors of liberation, then from that, the way in which the adornment of liberation appears as the Rupakaya is self-arisen: "From the state of emptiness, the sun of awareness arises, from the great mandala of the inexhaustible treasure, the unchanging five bodies arise, enjoying non-duality in the state of non-discrimination." If it is not understood in this way, then even the images of Samsara and Nirvana that appear from the state of Dharmata, which is nothing, cannot appear. Therefore, in order to obtain a good rebirth, one must practice the body of a good rebirth, and in order to obtain a bad rebirth, one must practice the body of a bad rebirth, which is too extreme. Therefore, Lhundrup Dorje Nyingpo, by making awareness the path, makes one accustomed to the way things truly are. Like this, direct awareness is free from all elaborations, so it is already established as Buddhahood from the beginning, just like the nature of the sun has no brightness or dimness. The stages shown as an antidote to small minds.
Tibetan
་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ སུ་ནི་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་དང་འདྲེས་པའི་སེམས་ལ་མ་བྱེད་མཚན་བཅས་ཀྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་བརྟེན་ནས་དྲི་མས་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་གདོད་ཉི་མ་མཐོང་བར་འདོད་པ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཞན་བྱུང་གི་རྟོག་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་བསླད་པ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་ལ་བཟླ་བར་བྱ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་གཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །ཏིང་འཛིན་གསུམ་དང་ཆོ་ག་རྣམ་པ་ལྔས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོ་ལ། །བསྙེན་སྒྲུར་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་ལྷ་བསྒོམས་ནས། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱེད་པ་ནི། །བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབས་ནས་རང་སེམས་ལྷར་བཅོས་པས། །དེས་ཀྱང་རང་སེམས་བྱར་མེད་མཐོང་བ་མེད། །རང་གི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ནི། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སྟོན་པའི་སྟོན་པས་ཀྱང་། །རང་སེམས་ཡེ་ནས་ཆོས་ཉིད་གྲོལ་བ་ལས། །སྟོན་པ་གསུམ་ལ་བསྒོམ་པའི་ལུང་མ་བསྟན། །བསྒོམ་སྒྲུབ་བཙལ་ན་རང་སེམས་སྤངས་པ་ཡིན། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རང་སེམས་གྲུབ་འདོད་ན། །འདོད་པ་མེད་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱད། །བླང་དོར་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས། །གཡོས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་ངང་གི་གནས། །སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་བསྒྲུབ་ཅིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་ནི་བསྒྲུབ་མི་དགོས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚེ་རང་སྡེ་ལ་ཞུགས་པའི་ལྟ་བསྒོམ་ནོར་བ་དག་རྟོག་པ་གང་ཤར་དེ་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ངོས་མ་ཟིན་པའི་ རྩལ་དང་རོལ་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ཏེ། །རྟོག་པ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞན་བྱུང་ཡིན་པས་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཚུལ། ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལས་གཞིག་ཅིང་གཞོམ་དུ་རུང་བས་གཟུགས་སུ་འཛིན། །ཚོར་བས་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ལ་སྲེད་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང་། །འདུ་ཤེས་ཀྱིས་གཡོ་ཞིང་རྣམ་པ་ལ་དཔྱོད། འདུ་བྱེད་ཀྱིས་ཟག་བཅས་ཀྱི་སེམས་རྒྱུན་ཆགས། །རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཀབ་སྟེ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མུ་མཐུད་པའི་དྲན་རྒྱུན་ལ་མ་ཡེངས་པར་འདུག་གོ་སྙམ་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་སེམས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་དང་
Chinese
第八者，对于与八识的近取蕴相混杂的心，不要执着于有相的生起次第和圆满次第，而是要依靠以垢染来清净垢染的因缘，就像想要见到太阳一样，存在着这样的差别，因此，对于自生智慧，不要让由他生起的分别念的见、修、行、果的错谬渗入，应当如此确定。如《普作王经》中说：一法菩提心之体性，以三摩地三和仪轨五种，于自续清净之金刚身，修习亲近等四种本尊后，使显现无自性，寻觅修习后，将自心修饰为本尊，即使如此，亦不见自心无为，对于自之法性菩提心，普作王经之导师亦云，自心本来自性解脱，未曾开示对三导师修习之教言，若寻觅修习，即是舍弃自心。嗟！大心者，若欲成就自心，以无欲而成就故，不住于无分别之平等性，于无取舍之境中，自性安住，于无动摇之状态中，安住于本然之状态。心乃如实之体性，一切法皆成就于如是性中，勿于如是性中造作，勿于体性之外修饰，若寻觅，则胜者亦无法于法界中寻得，因先前已作，故今无需再作，因先前已成就，故今无需再修。如是等等。如是修习之时，自宗派中存在的错误见修，认为任何生起的念头就是自生智慧，这是因为没有认识到觉性的法性，而于技巧和嬉戏中向着轮回的方向散乱。念头是习气的他生，因此是随境而转的方式，由于可以从显现的境中破除和摧毁，所以执着于色，感受贪恋和体验它的自性，意识摇动并分析现象，行蕴使有漏的心相续不断，识蕴执着于境，覆盖了自生智慧，即使认为自己没有散乱，安住于心和心所的持续忆念中，但实际上心之于心，充满了思虑和
English
The eighth, with regard to the mind that is mixed with the clinging aggregates of the eight consciousnesses, do not cling to the generation and completion stages with signs, but rather rely on the cause and condition of purifying defilements with defilements, just as one wishes to see the sun, there is such a difference. Therefore, with regard to self-arisen wisdom, do not allow the faults of the view, meditation, conduct, and result of other-arisen conceptual thoughts to seep in; this should be ascertained. As it says in the *All-Creating King* (Kun byed): "The single dharma, the essence of bodhicitta, with the three samadhis and five kinds of rituals, on the vajra body of one's own lineage, which is pure, having meditated on the deities of the four approaches, making appearances without inherent existence, having searched and accomplished, having transformed one's own mind into a deity, even so, one does not see one's own mind as uncreated. With regard to the dharma-nature of one's own bodhicitta, even the teacher who teaches the *All-Creating King* said, 'One's own mind is primordially liberated in its dharma-nature,' he did not prophesy meditation on the three teachers. If one searches for meditation and accomplishment, it is abandoning one's own mind. O great being, if you wish to accomplish your own mind, it is accomplished through non-desire. Therefore, do not abide in non-conceptual equality. In the realm of non-acceptance and rejection, nature abides. In the state of non-movement, abide in the state of suchness. The mind is the essence of suchness, all dharmas are accomplished in suchness. Do not fabricate suchness. Do not accomplish anything other than essence. If you search, even the Victorious Ones will not find it in the expanse. Because it has already been done before, there is no need to do it now. Because it has already been accomplished before, there is no need to accomplish it now." And so on. When meditating in this way, the mistaken views and meditations that exist within one's own school, thinking that whatever thought arises is self-arisen wisdom, this is because one has not recognized the dharma-nature of awareness, and is wandering in the direction of samsara in skills and play. Thoughts are other-arisen from habitual tendencies, therefore they follow after objects. Because they can be broken and destroyed from the appearing objects, they grasp at form. Feeling craves and experiences the nature of this and that. Perception moves and analyzes phenomena. Volition continuously creates contaminated mental streams. Consciousness grasps at objects, covering self-arisen wisdom. Even if one thinks that one is not distracted, abiding in the continuous recollection of mind and mental factors, in reality, mind towards mind is filled with thoughts and deliberations.