Tibetan
ར་བ་དང་མྱང་འདས་གཉིས་ཀྱང་གཞི་རིག་པའི་ངང་དུ་གཅིག་སྟེ། རང་ཤར་ལས། སེམས་ཅན་གཞི་དང་སངས་རྒྱས་གཞི། །ཁྱད་པར་གཅིག་གིས་ཕྱེ་བར་ངེས། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཕྱེ་ན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྩལ་སྣང་རིག་ཐོག་ཏུ་མ་གྲོལ་ཞིང་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་ནས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རང་བཞིན་ཟ་འོག་ཁ་ཕྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་དུ་མའི་གཞི། ཁམས་གསུམ་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མའི་བྱད། །བར་གྱི་ལས། ཐ་མའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པས་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། ཀུན་གཞི་རྣམ་རྟོག་འཛིན་ པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་བསླད། །ཀུན་གཞི་མ་རིག་དངོས་པོ་ཡིན། །ཀུན་གྱི་གཞི་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཀུན་ནི་མང་ཚིག་དང་། གཞི་ནི་ཚོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟེན་གཞིར་གནས་པའོ། །ཆོས་ཀུ་ནི་མ་རིག་པའི་གཞན་དབང་དུ་མ་གྱུར་ལ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་འདས་པས་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྣོད་དང་། ཡུལ་ཅན་ལང་ཡི་བར་འཛིན་པའི་ཡིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་ཤིང་། །ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་བསམ་པས་མ་སྦགས་པས་དྲན་རྒྱུན་ལས་འདས་པ་སྟེ། །མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཟག་པ་ཟད། །སྟོང་ཞིང་གསལ་ལ་གསལ་ཞིང་ཁྱབ། །བསམ་པས་མ་སྦགས་དྲན་པ་སངས། །སྤྲོས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་ཅིང་སྟོང་། །རང་དག་མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཀུན་གཞི་ནི་རྟེན། སེམས་ནི་བརྟེན་པ། ཆོས་སྐུ་ནི་རྟེན། ཡེ་ཤེས་ནི་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། སེམས་ཀྱི་གནས་ནི་ཀུན་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་གཞི་ནི་བསམ་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཅིང་སེམས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་སྐུ་ནི་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་མི་མངའ་ཞིང་། ཡུལ་ཐ་སད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དཔེར་བརྗོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་རྒྱ་མཚོ་ལ་གྲུ་གཟིངས་ལྡིང་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རིག་པ་རང་བཞིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ལ། སྣ་ཚོགས་འཆར་བའི་གོམ་འགགས་ཀྱང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་ལྡོག་པས་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པ་དང་འདྲ་ལ། ཆོས་སྐུ་དེའི་སྒྲིབ་ཆར་གྱུར་པ་རྩལ་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་གྱི་རིག་ཆ་ ལྡོག་པ་ལས་བྱུང་བས་ཀུན་གཞིའི་མཚན་ཉིད་མ་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དང་། ཁྱབ་བྱེད་དང་། ངོ་བོར་གནས་པ་གྲུ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་སེམས་
Chinese
轮回和涅槃二者也在基觉的体性中为一。如《自显》中所说：“有情之基与佛陀之基，确定以一差别而区分。”如何区分呢？若自生任运之妙力显现未解脱于觉性之上，且转为他力，则成为如打开锦缎般显现诸多心与心所之基，成为三界一切习气之初始相，中间之业，最终之器，故称为阿赖耶。如《自显》中所说：“阿赖耶执持分别念，为种种错乱之识所欺骗，阿赖耶是无明之事物，因此被称为一切之基。”“诸”是多数之词，“基”是安住于种种集合之所依。法身未转为无明之他力，且超越心与心所，故非种种境之器，亦不与执持能境与所境之间的意等同处，且未被业与习气之念所染污，故超越念之相续。如《牟帝串珠》中所说：“法身漏尽，空寂且明，明且遍，未被念所染污，念清明，远离戏论自性，如虚空般遍且空，远离一切自净之象征。”彼亦从所依与能依之门而区分，阿赖耶是所依，心是能依，法身是所依，智慧是能依。如《六界》中所说：“嗟！大心者，心之所住是阿赖耶。何以故？阿赖耶是摄集一切念之境，且知为心之故。智慧之所住是法身。何以故？法身无一切念与分别，且无执持异体之境之识故。”譬如以比喻之门而区分，如船漂浮于大海之上。如此，法身是本初清净、离戏论之觉性，于任何自性中皆不成立，然种种显现之步履停顿亦从突发之垢染中解脱，故如清澈之大海。成为法身之障蔽，妙力显现任运之觉性部分退转所生，故阿赖耶之体性是一切无明之所依，以及遍行与体性而安住，如船内之心。
English
Saṃsāra and nirvāṇa are also one in the nature of the ground awareness. As it says in Rangshar, "The ground of sentient beings and the ground of the Buddha, are definitely distinguished by one difference." How are they distinguished? If the spontaneous display of skill is not liberated on top of awareness and becomes dependent on others, then it becomes the basis of many appearances like opening a brocade, the initial appearance of all the habitual tendencies of the three realms, the intermediate action, and the final container, so it is called the ālaya. As it says in Rangshar, "The ālaya grasps conceptual thoughts, is deceived by various confused consciousnesses, the ālaya is an object of ignorance, therefore it is called the basis of all." "All" is a plural word, and "basis" is abiding as the basis of various collections. The dharmakāya is not transformed into the dependence of ignorance, and since it transcends mind and mental events, it is not a container of various objects, nor does it abide together with the mind, etc., which holds between the object and the subject, and since it is not defiled by the thoughts of actions and habitual tendencies, it transcends the continuum of memory. As it says in the Garland of Pearls, "The dharmakāya is exhausted of defilements, empty and clear, clear and pervasive, not defiled by thoughts, memory is clear, it is free from the nature of elaboration, pervasive and empty like the sky, free from all symbols of self-purity." It is also distinguished from the door of the dependent and the depended upon, the ālaya is the dependent, the mind is the depended upon, the dharmakāya is the dependent, and wisdom is the depended upon. As it says in the Sixth Space, "Alas! Great being, the abode of the mind is the ālaya. Why is that? The ālaya is the collection of all objects of thought, and because it is known as the mind. The abode of wisdom is the dharmakāya. Why is that? The dharmakāya does not possess all thoughts and concepts, and because there is no consciousness that grasps objects as different entities." For example, distinguishing from the door of analogy is like a ship floating on the ocean. Thus, the dharmakāya is the awareness of primordial purity, free from elaboration, not established in any nature, but the cessation of the steps of various appearances also turns away from the adventitious stains, so it is like a clear ocean. Becoming the obscuration of that dharmakāya, the part of the awareness of the spontaneous display of skill is reversed, so the characteristic of the ālaya is the basis of all ignorance, and abiding as the pervasive and the essence, the mind inside the ship.
Tibetan
དང་སེམས་བྱུང་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་བྱེད་ལས་ཅན་དུ་མས་གང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་དཔེ་ནི་རྒྱ་མཚོ་དང་གྲུ་པའི་ཚུལ་ཏེ་ལ་མ་བྱུང་། ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རིག་ཆ་མ་ལྡོག །གློ་བུར་གྱི་མ་རིག་པའི་ཆ་རང་ལོག་ནས་གྲུ་གཟིངས་སྐམ་ས་ལ་ཕྱིན་པ་བཞིན་ཆོས་སྐུའི་སྒྲིབ་བྱེད་སངས་པས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆར་གནས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡོག་བྱ་མ་ཡིན་པས་མཐར་ཐུག་གི་གྲོལ་གི་ཞིར་ཡོད་པས་གཉིད་སད་པ་དང་མཚུངས་ལ། ཀུན་གཞིའི་རང་བཞིན་ནི་གཉིད་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུ་འཁྲུལ་སྣང་དང་རྨི་ལམ་སྣ་ཚོགས་པ་འཆར་བའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ནེད་ལས་སད་པར་བྱེད་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། འཁྲུལ་པ་དང་གྲོལ་བའི་དཔེ་གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པའི་ཚུལ་ཏེ། །དབང་པོའི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་དག་བྱའི་དྲི་མ་ཡིན་པས་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་གྱི་ཆ་ལྡོག་དགོས་ཀྱང་། ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་གནས་སྐབས་སུ་གོམས་བྱར་གྱུར་ཤིང་མཐར་ཐུག་གི་རྟོགས་བྱ་དང་གྲོལ་གཞིར་ཡོད་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡོག་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །འབྲས་བུའི་གྲོལ་ས་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་དབྱེ་ན། ཡེ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི། །བག་ཆགས་ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞི། །བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་དང་གཞིར་ཡོད་པ་ལས་དང་པོ་ནི། དབྱིངས་དེའི་ངང་ནས་དཔྱོད་བྱེད་ཐོག་མའི་འགྱུ་བ་རིག་པ་ལ་ལྟོས་པའི་མ་རིག་པ་མཚུངས་ལྡན་གྱིས་འཁོར་བའི་གོ་འབྱེད་པའི་ཆ་ནས་བརྗོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དཔྱོད་བྱེད་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་རང་མ་རིག་པའི་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱིས་འཁོར་བར་སྦྱོར་ལ། རང་གི་རང་བཞིན་རིག་པ་ལས་མྱང་འདས་སུ་སྦྱོར་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ལུས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོད་པས་སའི་རང་བཞིན་ཤ །ཆུའི་རང་བཞིན་ཁྲག །མེའི་རང་བཞིན་འོད། །རླུང་གི་རང་བཞིན་ཡིད་ལུས་འཆར་བའི་ཆ་ནས་བཏགས་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་བརྟེན་པའི་ཆ་ནས་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ལྡོག་པ་བཞིར་བརྗོད་ཀྱང་རྫས་གཅིག་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཀུན་གཞི་དང་བརྟེན་པ་ཚོགས་བརྒྱད་འབྲེལ་བ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་ནི་ཡོད། ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱ་མ་ཆད་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སུ་བཏགས་ལ། །དབང་ཤེས་ལ་རང་རང་གི་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་ཡུལ་
Chinese
并且心所、业和习气所幻化的众生，如充满八识聚作用的各种事物。如《自显》中所说：“阿赖耶识和法身的比喻就像大海和船只一样，不会分离。”也就是说，本自俱生的觉性不会改变，而突如其来的无明部分会自然消退，就像船只驶向陆地一样，法身的障碍通过清净而得以消除，处于二者兼具的状态。像这样，法身的体性，无垢的觉性，在任何情况下都不会被改变，因为存在于最终解脱的境界中，就像睡醒一样。阿赖耶识的自性就像睡着一样，是各种错觉和梦境显现的所依，因此需要从睡眠中醒来。正如其中所说：“迷惑和解脱的比喻就像睡觉和醒来一样，因为根有差别。”也就是说，阿赖耶识和依赖于它的有法都是需要净化的污垢，因此睡眠和梦境的部分需要消除。但是，法身的体性，无垢的觉性，在暂时是需要串习的，在最终是需要证悟和解脱的基础，因此在任何时候都不会被改变，因为是果的解脱之处。如果进行区分，有本来意义的阿赖耶识，结合意义的阿赖耶识，习气身体的阿赖耶识，习气各种各样的阿赖耶识和作为基础存在。第一个是从法界的状态中，对于最初的分别念的流动，相对于觉性，由相应的无明开启轮回的部分进行描述。第二个是，分别念的智慧本身，因为是无明，所以通过外视而与轮回相结合，而自己的自性觉性则与涅槃相结合。第三个是，因为智慧本身具有身体的习气，所以从地的自性是肉，水的自性是血，火的自性是光，风的自性是意身显现的部分进行假立。第四个是，从智慧本身的心的各种习气所依赖的部分进行描述。像这样，虽然说了四种改变，但实际上是一个本体，因为所依阿赖耶识和能依八识之间的关系是存在的。内外之间没有间断，因此被命名为阿赖耶识，对于根识来说，各自的智慧是无分别的境
English
And sentient beings transformed by mental factors, karma, and habitual tendencies, are like being filled with various functions of the eight consciousnesses. As it says in 'Self-Arisen': 'The analogy of the Alaya and the Dharmakaya is like the ocean and a boat, they do not separate.' That is to say, the spontaneously present awareness does not change. The part of adventitious ignorance naturally reverts, and like a boat going to land, the obscurations of the Dharmakaya are purified by awakening, remaining in a state of possessing both. Like this, the essence of the Dharmakaya, the stainless awareness, is not something to be reversed in any way, because it exists in the ultimate state of liberation, like waking up from sleep. The nature of the Alaya is like being asleep, it is the basis for the arising of various illusions and dreams, so one needs to awaken from sleep. As it says in that very text: 'The analogy of delusion and liberation is like sleeping and waking, because there is a difference in the faculties.' That is to say, the Alaya and the phenomena that depend on it are impurities to be purified, so the aspects of sleep and dreams need to be reversed. However, the essence of the Dharmakaya, the stainless awareness, is something to be familiarized with temporarily and is the basis for ultimate realization and liberation, so it is not something to be reversed at any time, because it is the place of liberation of the result. If we differentiate, there is the Alaya of the original meaning, the Alaya of the combined meaning, the Alaya of the habitual body, the Alaya of various habitual tendencies, and the basis of existence. The first is described from the aspect of opening the door to samsara from within the state of the Dharmadhatu, with ignorance corresponding to the initial movement of discriminating awareness. The second is that the discriminating wisdom itself, because it is ignorance, combines with samsara by looking outward, while one's own nature, awareness, combines with nirvana. The third is that because the wisdom itself has the habitual tendencies of the body, it is designated from the aspect of the nature of earth being flesh, the nature of water being blood, the nature of fire being light, and the nature of wind being the manifestation of the mind-body. The fourth is described from the aspect of the various habitual tendencies of the mind of the wisdom itself depending on it. Although four reversals are described in this way, they are actually one entity, because the relationship between the dependent Alaya and the dependent eight consciousnesses exists. Because there is no interruption between inner and outer, it is named the Alaya consciousness, and for the sense consciousnesses, each of their wisdoms is a non-conceptual object.