Tibetan
་འདས་པ་སྟེ། །མདོར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དེ། རིག་པ་རང་སྣང་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་འདི་ལྟར་བརྟགས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། །ཡོད་པར་སྣང་བ་དང་། མེད་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། སྣང་བ་དང་། གྲག་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། སྤྱོད་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། འཛིན་པ་དང་། རྟོག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཏེ། བསམ་པའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་སེམས་ཏེ། འགྲོ་བ་རིག་དྲུག་གི་རང་ག་མའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླ་མར། སེམས་དེའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བས་ན་ཉོན་མོངས་ངོ་བོ་མེད་གཟིགས་ནས། ཞེས་དབྱིངས་ཆེ་བར་བཤད་པའང་དོན་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྙིང་ཐིག་གི་ལམ་དུ་རིག་པ་རྗེན་པར་རྟོགས་པས་དབང་པོ་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད་པ་དང་། རིག་པ་དེའི་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བསྐྱངས་པས་རང་བབས་ཀྱི་ཤེས་རབ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། རིག་གདངས་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་པར་གསལ་བས་རྟོག་དཔྱོད་ལ་རག་མ་ལུས་པ་དང་། བློ་དང་སྙམ་བྱེད་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་ཟད་ཐལ་དུ་རྟོགས་པས་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དང་། རིག་པ་རྒྱད་པར་དེད་བས་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཅོས་མར་རྟོགས་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སྙིང་ཐིག་ངེས་པར་བསྡུས་པ་ཡི། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་མཐའ་ཟད་པས། །ཤེས་རབ་མ་ཡིན་དབང་པོས་མཐོང་། །ཚིག་གི་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་བས། །ཐུན་མོང་ཐེག་པས་དོན་མི་འགྲུབ། ། སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་མཐོང་ཁམས་གསུམ་བཟློག་པ་མིན། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་པས། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུར་ལྟོས་མིན་པའོ། །ཞེས་སོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་ལ་ཕྱོགས་སྔར་འཛིན་ཅིང་བློ་ཡུལ་དུ་མི་ཆུད་པ་དག །སེམས་མེད་ན་བེམ་པོ་ཡིན་ཏེ། སེམས་འགགས་དུས་རིག་པའང་འགག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འདོད་པ་ནི་བདག་ཅག་གིས་བཀའི་དོན་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ཡང་མ་རིག་ལ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་སེམས་ལས་འདའ་མི་ནུས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ནི་མཐོང་ངོ་ཞེས་དམ་འཆའ་བ་སྟེ། །སེམས་མེད་ཀྱང་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པས་རིག་པའི་བདག་ཉིད་འགག་པ་ག་ལ་སྲིད། །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡང་བྲལ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་ཀྱང་མི་འདོར་བ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྨྲ། འདི་ལྟར་སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་འཁོར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཞེས་གཞིའི་གནས་ལུགས་སུ་བསྡུ་པར་མཛད་ལ། སེམས་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་ངོ་བོའི་གནས་ལུགས་འཐད་པས་གསལ་བར་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡིད་ལ་སོགས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཡོད་པས་དག་བྱའི་དྲི་མ་ཡིན་ལ། །རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཚུལ། །ས་ར་ཧས་ཀྱང་། ཡིད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། ། དེ་ཚེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇུག་པ་མེད། །ཅེས་དང་། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་དབྱེ་བའང་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །འདུས་པའི་ཚོགས་སུ་སྤྲོས་བཀུན་གྱིས་གཡེངས་པའི་སེམས། །འཕོ་དང་འཇུག་པ་མེད་པ་རང་བཞིན་བརྟན་པ་ཉིད། །སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་གི་བར་ནི་ལེགས་གཏད་དེ། །སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་ནི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ། །མཐའ་ཡིས་མ་གོས་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་མ་ཕྱེད་པ་དག །ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཅིག་པོ་དེ་ཁ་ལ་འཁྲུལ་བའང་སྣང་སྟེ། དེའི་དོན་ནི་སེམས་དེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁྱབ་བྱེད་ཅན་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་སྨོས་པ་སྟེ། །སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་སྟེ། །གང་ལ་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་བ། །ཅེས་པ་ལ་བརྟགས་པས་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་དེ་མ་ཐག །སེམས་བཅིངས་ན་ནི་འཆིང་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཉིད་གྲོལ་ན་ཐེ་ཚོམ་མེད། །བླུན་པོ་གང་གིས་བཅིངས་གྱུར་པ། །མཁས་རྣམས་དེ་ཡིས་མྱུར་དུ་གྲོལ། །ཞེས་བཤད་པའི་དོན་མ་མཐོང་བར་ཟད་པས་ད་དུང་དབེན་པ་བརྟེན་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། རིག་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་བྱེད་ཡོད་པས་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་ལ། སེམས་དེ་ཉིད་རིག་པར་གྲོལ་བས་སངས་རྒྱས་ཞེས་གཞི་མཐུན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། །རིག་བསམ་རིག་པ་ལ་ཕར་ཁྱབ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་མ་རིག་པ་ཅན་ལའང་རིག
Chinese
是超越。总之，所有超越痛苦的因和果，都是觉性自显的修行者的行境。所有执着于自性的心所显现的如此考察，所有显现为存在的，所有显现为不存在的，所有显现的，声音，所见，禅修，行为，所有执着，分别，烦恼，都是显现为思维对象的。总之，所有轮回的法都是执着于自性的心，是六道众生的各自显现。如是说。因此，在《圣八千颂》中也说：心上无心，心的自性是光明。以及，在《宝性论》中：心的自性是光明，因此见到烦恼无自性。说为大界也是意义相符的，应当了知。因此，在无上大圆满心髓的道中，以赤裸觉性而证悟，故根器无利钝，且此觉性之流未曾断绝而修持，故自生的智慧之流不会断绝，且觉性光芒在根器的显现中清晰，故不依赖于分别思辨，且超越了心和思虑的觉性证悟为穷尽，故不依赖于闻思的智慧，且觉性被追赶而增长，故见修行果证悟为造作。如《击中要害》中说：心髓确定汇集者，诸根无有利钝，意念分别词句尽，非是智慧根所见，词句法性不可见，共同乘者义不成，三身道显现之故，见此三界即遮遣，诸法平等味一故，基道果位不相依。如是说。对于此殊胜的宗派，那些先入为主且无法理解的人说：无心即是顽石，心灭之时觉性也灭。如此认为，是我们尚未穷尽佛语的意义，且见修行无法超越心，故誓言见到与八识聚无关的法性之实相。即使无心，心性也是光明的智慧。
English
is transcendence. In short, all the causes and results of transcending suffering are the realm of practice for those who see the self-manifestation of awareness. All that appears to be examined in this way by the mind that clings to its own characteristics, all that appears to exist, all that appears not to exist, all that appears, sounds, sees, meditates, acts, all clinging, discrimination, and afflictions, are all that appear as objects of thought. In short, all the dharmas of samsara are the mind that clings to its own characteristics, and are all the self-manifestations of the six types of beings. So it is said. Therefore, in the "Noble Eight Thousand Verses," it is also said: There is no mind on the mind, the nature of the mind is luminosity. And, in the "Uttaratantra," it says: Because the nature of that mind is luminosity, you see that afflictions have no essence. It should be understood that saying it is a great realm is also consistent in meaning. Therefore, in the path of Dzogchen Nyingthig, by realizing naked awareness, there is no sharpness or dullness in the faculties, and by maintaining the continuity of that awareness without interruption, the stream of self-arisen wisdom will not be cut off, and because the radiance of awareness is clear in the manifestation of the faculties, it does not depend on conceptual analysis, and because the awareness that transcends mind and thought is realized as exhausted, it does not rely on the wisdom of hearing and thinking, and because awareness is chased and increased, the view, meditation, action, and result are realized as artificial. As it says in "Striking the Vital Point": The heart essence is definitely gathered, the faculties have no sharpness or dullness, the mind's discrimination exhausts words, it is not wisdom that sees with the faculties, the nature of words is not seen, the meaning is not accomplished by the common vehicle, because the three bodies are the manifestation of the path, seeing this does not reverse the three realms, because all dharmas are equal and of one taste, the base, path, and result do not depend on each other. So it is said. To this special philosophical conclusion, those who are prejudiced and cannot understand say: Without mind, it is an inanimate object, when the mind ceases, awareness also ceases. To think so is that we have not exhausted the meaning of the Buddha's words, and that seeing, meditation, and action cannot transcend the mind, therefore we vow to see the reality of the nature of reality that is not mixed with the eight aggregates of consciousness. Even without mind, the nature of mind is luminous wisdom.
Chinese
因为存在，觉性的自性怎么会断灭呢？ 在《圣宝积经》中说：也远离了心、意和各种识，也不舍弃三摩地的境界，这是如来之心的不可思议的秘密。 那么该怎么说呢？ 这样，心是周遍分别，是轮回的法性，所以说“心上无心”，这是归摄于基位的安立。 心性是远离戏论的，是寂灭的法性，所以心的自性是光明。 这是为了清楚地分开本体的安立是合理的缘故。 因此，心的体性是意等各种识的自性，所以是所净的垢染。 觉性的体性是俱生智慧的自性，是清净的果。 萨ra哈也说：意的垢染清净时，就是俱生的。 那时就没有不顺品的行境。 心的智慧的分别也是他自己说的：在聚集的会众中，心被所有的戏论所散乱。 没有转移和进入，自性是稳固的。 心的精华很好地安住在自己之间。 像疯子一样的心是远离作为的。 没有被边际所染污的智慧，那是应当修习的。 是这样说的。 没有很好地区分这个体性的人。 向如意宝般的心顶礼。 似乎也有人念错这一句。 它的意思是，为了证实心是如来藏的遍及者，所以才那样说的。 心性是唯一的，是万物的种子。 轮回和寂灭从它那里产生。 考察这个就能明白。 如果不这样认为，那么立刻就会。 如果束缚心，就会被束缚。 如果解脱它，就没有疑惑。 愚人被什么所束缚。 智者就用它迅速解脱。 因为没有见到所说的意义，所以今后还要努力依止寂静处。 如果从所遍及和能遍及的角度来区分，觉性有心的障碍，所以叫做有情。 心本身解脱为觉性，所以叫做佛，因为安住在基础相同的地方。 觉思遍及于觉性，所以即使是有情自性的无明者也有觉性。
English
Because it exists, how could the nature of awareness cease? In the Noble Heap of Jewels Sutra, it says: It is also separate from mind, intellect, and various consciousnesses, and it does not abandon the state of samadhi. This is the inconceivable secret of the Tathagata's heart. How should one speak of this? Thus, mind is all-pervasive thought, the nature of samsara, so it is said, "There is no mind on mind," which is gathered into the establishment of the ground. The nature of mind is free from elaboration, the nature of nirvana, so the nature of mind is luminosity. This is because the establishment of the essence is reasonable and clearly distinguished. Therefore, the characteristic of mind is the nature of intellect and other consciousnesses, so it is the impurity to be purified. The characteristic of awareness is the nature of co-emergent wisdom, the pure fruit. Saraha also said: When the impurity of the mind is purified, it is co-emergent. At that time, there is no entry of opposing factors. The distinction between mind and wisdom is also made by him: In the assembled gathering, the mind is distracted by all elaborations. There is no moving or entering, its nature is stable. The essence of mind is well placed between itself. The mind, like a madman, is free from action. Wisdom, unpolluted by extremes, that is what should be cultivated. So it is said. Those who have not clearly distinguished this characteristic. I prostrate to the mind like a wish-fulfilling jewel. It seems that some people mispronounce this single line. Its meaning is that it is said to prove that the mind is the pervader of the Tathagatagarbha. Mind itself is the only seed of all things. Samsara and nirvana arise from it. Knowing this by examining it. If you do not want it that way, then immediately. If the mind is bound, it will be bound. If it is liberated, there is no doubt. By what is the fool bound? The wise quickly liberate themselves with it. Because they have not seen the meaning of what is said, they should still strive to rely on solitude. If we distinguish from the perspective of what is pervaded and what pervades, awareness has the obscuration of mind, so it is called sentient being. The mind itself is liberated into awareness, so it is called Buddha, because it abides in the same ground. Awareness pervades awareness, so even the ignorant who are the nature of sentient beings have awareness.