Tibetan
བ་ཀྱི་རྩལ་སྣང་དུ་འཆར་བའི་སྒོ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་ཚུལ་དང་མཐུན་པའི་དོན་མཛད་པ་ཡང་། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འོད་དང་སྐུའི་རྩལ་ལས་དབྱིངས་ཀྱི་ལོངས་སྐུའི་སྣང་བ་དང་། དེ་ལས་ཚངས་ཆེན་གྱི་བསྐལ་པ་དང་། དེ་ལས་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་སྣང་བ་བཀོད་དེ། །མ་དག་པ་འཁོར་བའི་སྒོ་ལྟར་ ཤར་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་རིགས་སོ་སོའི་སྣང་བ་དང་མཐུན་པའི་སྟོན་པར་བསྟན་ནས་འཁོར་བ་སྟོངས་པར་མཛད་ཅིག་མདོར་ན་དེའི་ཞིང་དང་མཛད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་པར་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བས་ཇི་ཙམ་ཁྱབ་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པར་བཞུགས་པས་མངའ་དབང་རྫོགས་པའི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་གི་ཚུལ་ནི་མགོན་པོ་བྱམས་པས་ཀྱང་། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་དང་། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད་པ་ཡི། །རང་བཞིན་ཡིན་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས། །ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད། །སོ་སོར་རང་གི་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། དེ་ལྟར་རྣམ་གསུམ་རྟོགས་ཕྱིར་མཁྱེན། །ལམ་སྟོན་ཕྱིར་ན་ཐུགས་བརྩེ་བ། །ནུས་པ་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ཉོན་མོངས་སྤོང་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་གསུམ་གྱིས་རང་དོན་ཏེ། །ཕྱི་མ་གསུམ་གྱིས་གཞན་དོན་ཡིན། །ཞེས་འདུས་མ་བྱས་པ་ནི་འདིར་དབྱིངས་དག་མཉམ་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོ་ལ་ཀ་དག་ཏུ་བཏགས་པ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་ནི་སྦུབས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གཅིག་ལ། གཞན་རྐྱེན་གྱིས་མི་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ནི་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་སྣང་རང་རིག་པ་ལས་རང་བྱུང་གིས་སངས་རྒྱས་པ་དང་། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པར་ལྡན་པ་ནི་གཞི་ལས་འཕགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དྲུག་གི་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས་ཕྱིན་ཆད་འཁྲུལ་ནི་ཤེས་བ་སྟེ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་བསྟན་ནས། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་དབྱིངས་ལ་བཞུགས་ནས་སྤྲུལ་པ་འབྱུང་ཚུལ་ཀྱང་གསལ་བར་བསྟན་ཅིང་། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་ཤིང་ཏུ་རྨད་དུ་ བྱུང་ཞིང་བསམ་དུ་མེད་པའི་ཡུལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ། གཞན་ལས་མ་ཐོས་པར་རང་ཉིད་སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ལ་རྟོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་དམུན་ལོང་དུ་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་རྟོགས་པར་ལམ་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར། བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་གཞི་དེ་ལས་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་ཚུལ་ནི། །དེ་ཉིད་མ་རིག་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཐོག་མའི་གཞི་ལ་འཁྲུལ་བ་མ་མཆིས་ཀྱང་། །གཞི་སྣང་ཤར་བའི་རྣམ་པ་མ་རིག་པའི། །གློ་བུར་རྐྱེན་ནི་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ཐུར་སོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ། །མིང་དོན་བདག་རྟོག་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡི། །མ་རིག་གསུམ་ལས་འཁྲུལ་པའི་རྐྱེན་བཞི་མཆེད། །གཞི་ཉིད་ཁྱིམ་ལྟར་གནས་བརྒྱུད་ཡི་རྐྱེན། །དེ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཤར་བ་བདག་པོའི་རྐྱེན། །དེ་ལས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དམིགས་པའི་རྐྱེན། །གསུམ་པོ་དུས་མཚུངས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན། །ཚོགས་ལས་རིམ་བཞིན་འཁྲུལ་པ་སྟོབས་གྱུར་ནས། །ཉོན་མོངས་ཚོགས་འཕེལ་འཁོར་བའི་གནས་རིགས་གྲུབ། །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་བཞིན། །འདི་ལྟར་ཐོག་མའི་གཞི་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་ཀྱང་། །གཞི་སྣང་དུ་ཤར་བའི་རང་ངོ་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལས་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཕྲ་མོ་ཞིག་ལངས་པ་དེ་ཉིད་ནུས་པ་ཇེ་ཆེར་སོང་ནས་ངོ་མ་ཤེས་ཙམ་ལྡོག་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ངང་ལས་ཡུལ་འོད་སྣང་ལ་བདག་དང་གཞན་གྱི་བློས་གཉིས་སུ་སྣང་བར་ཕྱེ་བའི་ཆ་ནས་མིང་དང་། དོན་དང་། བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་ཆར་སོང་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྒྱུའི་རྐྱེན་མ་རིག་པ་གསུམ་པོ་ཚོགས་ཤིང་འདུས་པ་ནི་དཔེར་ན་ཡུལ་དང་། མིག་དང་ མིག་ཤེས་གསུམ་ཚོགས་པ་ལས། །མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་རྐྱེན་བཞི་མཆེད་ཚུལ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་གཞི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་ཅིར་ཡང་འཁྲུལ་ལོ། །གཞི་དེ་ངོ་བོ་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་བ། ཐུགས་རྗེ་སེམས་ཅན་ལ་སྣང་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་མ་རིག་པའི་ཆ་ལས་བྱུང་བ་ཕྲེང་ཙམ་ཅིག་འགྱུས་པ་ལས། ཤེས་བ་དམུན་པོ་ཕ་གི་ལས་དབྱུང་ངམ། ང་ལས་ཕ་གི་བྱུང་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་ལོ། །མ་རིག་པ་དེ་གཞི་ལ་མོད་དེ་ཉམས་སམ་
Chinese
又从语的功用显现之门，做与众生现象相符之事。从任运自成的光和身的功用，有法界受用身的显现，由此有梵天大劫，由此布置自性化身的显现。如不净轮回之门般显现的众生各自的处境种类的现象相符的导师，示现后令轮回空尽。总之，其刹土和事业是，以法界和虚空边际无余，佛和众生的现象有多大遍及，就那么大，无始无终地安住，故名为圆满具权的普贤。如《文殊幻化经》云：佛无始无终，最初之佛无因。如此等之理，慈氏怙主亦云：非造作且任运成，非由他缘而证悟，具知悲悯与能力，具二利之佛陀。无始无中亦无终，是故自性非造作，寂静法身之性故，是名任运自然成。各别自悟之境故，非由他缘而证悟。如是为悟三种故，是故具有一切智，为示道故具悲悯，能力乃是依智慧，以及大悲心之力，故能断除诸痛苦。前三者乃为自利也，后三者乃是他利矣。如是，非造作在此是指，法界清净平等离戏大界被称为本来清净，任运成是指，作为三身之体性为一，不由他缘而证悟之理是指，从大悲功用显现自证智中，自生而证悟成佛，具知悲悯与能力是指，从地道超胜等六法之断证圆满成佛，此后不再有错乱。如是，示现那般是二利任运成就之佛。其余诸位也清楚地阐述了安住于法界中而化身产生的方式，并且在其注释中也说到：如此，是极为稀有且不可思议之境，即是佛陀。不从他处听闻，自己无有导师，乃是自生的智慧。
English
Moreover, from the gate of the manifestation of speech's function, acts are performed in accordance with the appearances of sentient beings. From the function of spontaneously arisen light and body, there is the appearance of the Sambhogakaya of the Dharmadhatu, from which there is the Great Aeon of Brahma, and from which the appearance of the Nirmanakaya of self-nature is arranged. Like the gate of impure samsara, the teacher who accords with the appearances of the respective states and types of sentient beings who appear, after showing, causes samsara to be emptied. In short, its field and activity are such that the Dharmadhatu and the limits of space are without remainder, and as much as the appearances of Buddhas and sentient beings pervade, so much does it abide without beginning or end, and is therefore called Samantabhadra, the all-good one with complete dominion. As it is said in the Magical Net of Manjushri: "Buddha has no beginning or end. The first Buddha has no cause." The manner of these is also stated by the Protector Maitreya: "Uncompounded and spontaneously accomplished, not realized by other conditions, endowed with knowledge, love, and power, the Buddha himself possesses two benefits. Without beginning, middle, or end, it is uncompounded because it is self-nature. Because it is the nature of the peaceful Dharmakaya, it is said to be spontaneously accomplished. Because it is the object of individual self-realization, it is not realized by other conditions. Thus, it is known to realize the three aspects, and compassion is for showing the path. Power is by means of wisdom and the power of great compassion, so it abandons suffering and affliction. The first three are for one's own benefit, and the latter three are for the benefit of others." Thus, "uncompounded" here refers to the Dharmadhatu, pure, equal, free from elaboration, the great expanse, which is labeled as Kadag (primordial purity). "Spontaneously accomplished" refers to the nature of the three kayas as one. The way of not being realized by other conditions refers to the self-arisen enlightenment from the manifestation of compassion's function, self-awareness. "Endowed with knowledge, love, and power" refers to the complete realization of abandonment and realization of the six dharmas, such as surpassing the ground, and thus manifesting enlightenment as a Buddha, after which there is no more delusion. Thus, it is shown that such a one is a Buddha who spontaneously accomplishes the two benefits. The remaining ones also clearly explain how the emanations arise while abiding in the Dharmadhatu, and in its commentary it is also said: "Thus, it is an extremely wonderful and inconceivable realm, which is the Buddha himself. Without hearing from others, oneself without a teacher, it is the self-born wisdom."
Chinese
已经于不可言说的自性中现前圆满成佛，为了使那些在其之后对于证悟不具有证悟、变成盲人的人们也能够证悟，为了引导他们证悟，应当了知其具有无上的智慧和慈悲。如是说。 此外，众生从那个基位上迷乱的方式是： 那些处于无明状态的三界众生，虽然在初始的基位上没有迷乱，但是，基位显现之相的无明，是突发的因缘，是自性一体的。 那个下行且俱生的（无明），对于名、义、我执进行普遍计度的（无明），从这三种无明中产生四种迷乱的因缘。 基位本身如房屋般存在，是传承的因缘。 在此之上生起分别念，是主宰的因缘。 从此产生对境和有境的执著，是所缘的因缘。 这三者同时发生，是紧随其后的因缘。 从聚合中逐渐地，迷乱的力量变得强大，烦恼的集合增长，轮回的处所和种类得以成立。 十二缘起如同车轮一般。 如此，虽然在初始的基位上没有迷乱，但是，基位显现为外境时，未能认识其自性的原因是自性一体的无明。 从那之中生起微细的能辨识的智慧，那智慧的力量逐渐增强，仅仅是未能认识的状态，就被称为俱生无明。 在那样的状态中，对于外境光明的显现，以自和他者的心识将其分为二，从区分的部分产生了名、义、我执，这就是遍计所执的无明。 如此，作为因的这三种无明聚集在一起，譬如外境、眼根和 眼识三者聚集在一起。 就像从眼根的聚集而产生触的因缘，从而产生感觉一样。 从此产生四种因缘的方式，如金刚萨埵心之明镜中所说： 这三界的一切众生，都是从什么都不是的基位上迷乱的。 那个基位，本体是空性，自性是光明的，具有慈悲，能够显现于众生。 在那之上，从作为执著者的无明部分产生了一点点的摇动，从那愚昧的知识中产生“是从那边产生，还是从我这里产生”这样的念头，仅仅是产生这样的念头就迷乱了。 那个无明存在于基位上，但是否会减弱呢？
English
Having manifestly and perfectly attained Buddhahood in an inexpressible nature, in order to enable those who, after that, do not possess realization and have become blind, to also attain realization, and in order to guide them to realization, it should be understood that he possesses unsurpassed wisdom and compassion. Thus it is said. Furthermore, the way sentient beings become deluded from that ground is as follows: Those sentient beings of the three realms who are in a state of ignorance, although there is no delusion in the initial ground, the ignorance of the appearance of the ground is a sudden condition, it is the oneness of self-nature. That downward-going and co-emergent (ignorance), the (ignorance) that universally imputes names, meanings, and self-grasping, from these three ignorances arise four conditions of delusion. The ground itself exists like a house, it is the condition of lineage. Upon this, the arising of conceptual thought is the condition of the lord. From this arises the grasping of objects and subjects, it is the condition of the object. These three occur simultaneously, it is the immediately preceding condition. From the aggregation, gradually, the power of delusion becomes strong, the collection of afflictions increases, and the place and types of samsara are established. The twelve links of dependent origination are like a chariot wheel. Thus, although there is no delusion in the initial ground, the reason for not recognizing its own nature when the ground appears as an object is the ignorance of the oneness of self-nature. From that arises a subtle discriminating consciousness, and as the power of that consciousness gradually increases, the state of merely not recognizing is called co-emergent ignorance. In that state, the appearance of external light is divided into two by the minds of self and other, and from the differentiated part arise name, meaning, and self-grasping, which is the ignorance of universal imputation. Thus, these three ignorances, which are the causes, gather together, just as the object, the eye sense, and the eye consciousness gather together. Just as from the gathering of the eye sense arises the condition of contact, and from that arises feeling. The way the four conditions arise from this is as stated in the Mirror of the Heart of Vajrasattva: All these sentient beings of the three realms are deluded from a ground that is nothing at all. That ground, its essence is emptiness, its nature is luminosity, it has compassion and the ability to appear to sentient beings. Upon that, from the part of ignorance that is the grasper arises a slight trembling, and from that ignorant knowledge arises the thought, "Does it arise from over there, or does it arise from me?" Merely having such a thought is delusion. That ignorance exists on the ground, but will it diminish?