Tibetan
གཞི་སྣང་གི་ཆ་འོད་གསལ་དུ་ཤར། ལྷུན་གྲུབ་གྱི་སྣང་བལ་སྐུ་ལྟར་ཤར་བ་ཚོམ་བུ། འོད་ལྟར་ཤར་ བ་ཡེ་ཤེས། བཞི་སྦྱོར་གྱི་སྣང་ཆའོ། །ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྣང་བ་ལ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ཡོད་པས་རང་ངོ་ཤེས་ན་ཐུགས་རྗེ་དང་། གཉིས་མེད་དང་། མཐའ་གྲོལ་ལྟར་ཤར་ནས་རྩལ་སྣང་གཞི་ལ་བསྡུས་ཏེ་གྲོལ་ལ། མ་ཤེས་ན་གཞི་སྣང་འཁྲུལ་པར་ཤར་ནས་འཁོར་བའོ། །དེ་བས་ན་འཁོར་འདས་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཅིག་པས་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཡང་སྣང་བ་རང་ངོ་འཕྲོད་མ་འཕྲོད་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་མེད་པས་ཐོག་མའི་འཁྲུལ་དུས་དང་། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་དུས་དང་། བར་དོའི་གནས་སྐབས་གསུམ་གང་ཡིན་ཡང་གཞི་ལས་གཞི་སྣང་འཆར་ཚུལ་གྱི་གནད་ངོས་ཟིན་ན། གཉིད་སངས་པའི་རྨི་ལམ་རང་ལོག་པ་བཞིན་འཁོར་འདས་རྒྱ་གྲོལ་ལ་འགྲོ་བའི་གནད་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གཞི་སྣང་གི་གདངས་གཞི་ལ་ཐིམ་ཚུལ་ཡང་། རང་ངོ་ཤེས་ན་གྲོལ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐིམ་ལ། མ་ཤེས་ན་འཁྲུལ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐིམ་པའང་དངས་ཤེལ་ཉི་འོད་ཀྱིས་ཕོག་པའི་འོད་ཉི་མ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའམ། རྨི་ལམ་རྨི་བདོ་བ་གཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ཐིམ་པ་བཞིན་སྣང་བའི་ཆ་དེ་དག་གང་ཡང་མེད་པར་སོང་བ་ལ་ཡེ་གདངས་ནང་དུ་ལོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དང་པོར་གཞན་ནས་བྱུང་བ་ཡང་མེད་ལ། མཐར་གྱིས་གཤེད་དུ་སོང་བའང་མེད་པའི་ཚུལ། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པའི་རྒྱུད་ལས། རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནམ། །རོལ་པའི་རྩལ་དུ་ཐིམ་ལུགས་བརྒྱད། །ལྷུན་གྲུབ་ངེས་པ་མེད་པའི་གཞི། །ཡོན་ཏན་ཚུལ་དུ་འདི་ལྟ་བུ། །ཐུགས་རྗེ་ཉིད་ནི་ཐུགས་རྗེ་ལ། །རང་གི་ངོ་བོར་རང་ཐིམ་པས། །མ་བཞག་ཐེབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །མཛད་པ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་འདས། །མི་མཛད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པས། །བྱེད་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་འདས། །མ་བྱས་བྱེད་པར་སྣང་མེད་པས། །འདུས་ བྱས་རྣམས་ནི་དག་པའི་ཀློང་། །དེ་ཉིད་རང་ལ་རང་ཐིམ་པས། །གཞན་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལ། །རང་གི་ཟེར་རྣམས་རང་ཐིམ་ལྟར། །རང་གི་གདངས་དང་བཅས་པ་ཡིས། །གཟིགས་སྣང་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཀུན་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །སྐྱོན་ལ་མི་གནས་རང་སའོ། །རང་འོད་རང་ལ་ཐིམ་པས་ནི། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོར་ཤར། །རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་དག་པར། །མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་འགགས། །ཕྱི་རོལ་འབྱུང་བཞི་རགས་པར་ཡང་། །འདིར་མི་སྣང་སྟེ་ཞེན་པ་ལྡོག །རང་དག་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཁ་དོག་བདག་འཛིན་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་གཞན་དུ་སོང་བ
Chinese
基现之分明亮显现，任运之显现如身般显现为聚，如光般显现为智慧，四合之显现也。任运珍宝之显现具有轮回涅槃二者之门，若识自性则如慈悲、无二、边解般显现，并将力显收摄于基而得解脱，若不识则基现错乱显现而轮回。因此，轮回涅槃于觉性之法性中为一，故佛与有情亦仅有显现自性相合与不合之差别，无论初始错乱之时，或修持道之时，或中阴之境三者任何之时，若能确定从基出基现之显现方式之要点，则如睡醒之梦自然消退般，应知通达轮回涅槃解脱之要点。如是，基现之光芒融入于基之方式亦是，若识自性则以解脱力融入，若不识则以错乱力融入，亦如清澈水晶受日光照射，光随太阳之有无而行，或如梦中梦境融入睡眠般，显现之分皆无余消失，称为返回本初光明中，初时亦非从他处而来，终时亦非往他处而去之方式。珍宝聚续云：觉性自身之功德，或嬉戏之能量融入之八种方式，任运无定之基，功德之方式如此，慈悲自身融入于慈悲，于自性中自融入，以不留痕迹之方式，于无为之界中逝灭，不作任何事，一切行为皆寂灭，未作之事不显现为作，所作诸法于清净之界，彼者自身融入自身，非往他处而去，譬如太阳之精华，自身之光芒融入自身般，以自身之光芒与连带，一切所见皆寂灭，此皆功德珍宝，不住于过患自身处，自身之光融入自身，此亦显现为大功德，于自身之自性清净中，执著名相之执着境止息，外境四大粗大者，于此亦不显现而使执着退还，于自净大空性中，色执我执寂灭，此亦非往他处而去
English
The aspect of the ground appearance dawns as clear light. The spontaneous appearances dawn as clusters like forms, and as wisdom like light, the appearance of the four unions. The appearance of spontaneous preciousness has the gateway of both samsara and nirvana. If one recognizes one's own nature, it dawns as compassion, non-duality, and liberation at the end, and by gathering the play of energy into the ground, one is liberated. If one does not recognize it, the ground appearance dawns as delusion and one wanders in samsara. Therefore, since samsara and nirvana are one in the nature of awareness, the difference between buddhas and sentient beings is only whether or not the appearance accords with its own nature. Whether it is the time of initial delusion, the time of practicing the path, or any of the three states of the bardo, if one identifies the key point of how the ground appearance arises from the ground, then just as a dream dissolves when one awakens from sleep, one should recognize the key point of going to the liberation of the expanse of samsara and nirvana. Similarly, the way the radiance of the ground appearance dissolves into the ground is also: if one recognizes one's own nature, it dissolves through the power of liberation; if one does not recognize it, it dissolves through the power of delusion. It is like the light of clear crystal struck by sunlight following the presence or absence of the sun, or like a dream dissolving into sleep. When those aspects of appearance disappear without anything remaining, it is called returning to the original radiance. It is not that it came from somewhere else in the beginning, nor that it went to somewhere else in the end. From the Tantra of the Heap of Jewels: "The qualities of awareness itself, or the eight ways in which the play of energy dissolves, the spontaneously established, unfixed ground, the qualities in this way are such that compassion itself dissolves into compassion, in its own essence it dissolves into itself, in a way that leaves no trace, it passes into the realm of non-action. Since it does nothing at all, all actions cease. Since what has not been done does not appear as being done, all conditioned things are in the realm of purity. That itself dissolves into itself, it has not gone elsewhere. For example, in the heart of the sun, its own rays dissolve into themselves, with its own radiance and together, all that is seen ceases. All of this is a precious quality, it does not abide in faults, it is in its own place. Since one's own light dissolves into oneself, this also dawns as a great quality. In the purity of one's own essence, the object of clinging to signs ceases. Even the coarse outer four elements do not appear here, and clinging is reversed. In the great emptiness of self-purity, the clinging to color and self ceases. This also has not gone elsewhere.
Tibetan
་མེད། །རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་དག་པར། །མཚན་མར་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་འགགས། །ཕྱི་རོལ་འབྱུང་བཞི་རགས་པར་ཡང་། །འདིར་མི་སྣང་སྟེ་ཞེན་པ་ལྡོག །རང་དག་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཁ་དོག་བདག་འཛིན་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་གཞན་དུ་སོང་བ་མེད། །རང་གི་ངོ་བོར་རང་ཐིམ་པས། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་འདས། །འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་ཐིམ་པ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་ཉིད། །ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་རང་ཡལ་ལྟར། །མི་འབྱེད་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་ནི། །འཛིན་ཆགས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །ཡོན་ཏན་འཆར་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །རང་གི་ངོ་བོར་རང་ཐིམ་པས། །ཤེས་པའི་འཛིན་རྟོག་དྲན་བསམ་ནི། །རང་གནས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀློང་དུ། །ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་མྱ་ངན་འདས། །སོ་སོའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་ཆ་ཡང་། །བྱས་པ་མེད་པའི་ཀློང་དཀྱིལ་དུ། །ནུབ་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ཉིད་རང་ལ་རང་ཐིམ་པས། །ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན། །རང་ངོ་མ་ལ་ཐིམ་པ་ནི། །དཔེར་ན་མ་བད་བུ་འཇུག་བཞིན། །རང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ཡིད་ཆས། །རང་གི་རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །ཡང་ནི་ཡོན་ཏན་ཐིམ་པའི་ཚུལ། །སྐུ་ཉིད་སྐུ་ལ་རང་ཐིམ་པས། །གཟུགས་ཀུན་མི་རྟོག་ཆེན་པོར་ནི། །སྣང་བ་མེད་པར་ མྱ་ངན་འདས། རགས་པས་བསྡུས་པའི་འབྱུང་བ་དང་། །ཕྲ་བས་བཟུང་བའི་མ་རིག་སོགས། །འབྱེད་པ་མེད་པར་མྱ་ངན་འདས། །སྐུ་རྣམས་རང་ངོར་ཐིམ་པས་ནི། །ཤེས་པའི་འབྱུང་ཆ་ཕྱིར་མ་ཤོར། །དཔེར་ན་བུམ་པའི་སྐུ་གཟུགས་བཞིན། །ནང་གསལ་ཕྱི་ཡི་རྒྱུ་བ་རྣམས། །རང་བཞིན་མེད་པར་གནས་སུ་དག །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །ཡང་ནི་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ། །གཉིས་མེད་གཉིས་མེད་རང་ཐིམ་པས། །གྲངས་སུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་རྣམས། །ཉག་གཅིག་སྤྲོས་དང་བྲལ་པར་ནི། །མི་གཉིས་གཅིག་པའི་ཚུལ་དུ་ཡང་། །རང་ཐིམ་ཉིད་དུ་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་སུ་སྣང་བ་རང་ཐིམ་པས། །དཔེར་ན་ཆུ་བོ་ཆུ་བོ་ལ། །ཐིམ་པ་བཞིན་ཏེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད། །དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ། །མ་འགགས་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ། །མཐའ་གྲོལ་ཉིད་ནི་མཐའ་གྲོལ་ལ། །རང་གི་ངོ་བོ་རང་ཐིམ་པས། །སྐུ་གསུམ་འཛིན་པའི་རང་རྒྱུད་ཀུན། །ལུས་རྣམས་ཟད་པར་མྱ་ངན་འདས། །མཐའ་གཉིས་རང་དག་རང་ཐིམ་པས། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནམ་མཁའ་ལ། །ཐིམ་པ་བཞིན་ཏེ་ངོས་བཟུང་མེད། །མུ་བཞིའི་རྟོག་ཞེན་རང་འགགས་ནས། །མི་གནས་ཆེན་པོར་མྱ་ངན་འདས། །འདི་ཡང་ཡོན་ཏན་
Chinese
无有。 自之体性极清净， 执著名相之耽著止息。 外境粗大之四大， 于此亦不显现，故耽著退却。 自净大空性之中， 色相我执寂灭。 此亦未往他处， 于自之体性中自融入， 一切显现寂灭。 光明之坛城自融入， 譬如虚空之彩虹， 如于虚空自身中自消逝。 于不可分之大界中， 一切执著寂灭。 此亦功德之珍宝， 功德显现之相如是。 智慧自身即智慧， 于自之体性中自融入， 识之执念忆念思惟， 于自住平等性之界中， 一切无二寂灭。 各自之智慧显现分， 亦于无为之界中心， 无灭寂灭。 彼性自于自中融入故， 智慧游舞之种种， 融入自本面者， 譬如母胎入于子。 自之智慧自信赖， 自之自性寂灭。 此亦功德之珍宝， 又，功德融入之相， 身自身中自融入故， 一切色相于不可思议大性中， 无显现而寂灭。 以粗大所摄之诸元素， 及以微细所执之无明等， 无分别而寂灭。 诸身融入自面故， 识之生起分未外散， 譬如瓶之身相， 内明外之流散诸法， 于无自性之处安住。 此亦功德之珍宝， 又，功德如是。 无二无二自融入故， 执著计数之耽著诸法， 唯一离戏论者， 如二人成一之相亦， 于自融入性中寂灭。 二取显现自融入故， 譬如河流入于河流， 如融入般不可分。 于不可分大性中寂灭。 此亦功德之珍宝， 无尽功德如是。 解脱边际者于解脱边际， 自之体性自融入故， 执持三身之自续一切， 诸身耗尽而寂灭。 二边自净自融入故， 譬如虚空入于虚空， 如融入般不可指认。 四边之分别执著自止息， 于无住大性中寂灭。 此亦功德
English
Without. The nature of oneself is utterly pure, The clinging to grasping at characteristics ceases. Even the gross outer four elements, Do not appear here, so clinging recedes. From the self-pure great emptiness, The grasping at color and self is pacified. This also has not gone elsewhere, By self-merging into one's own nature, All appearances are pacified. The mandala of light self-merges, Like a rainbow in the sky itself, As it vanishes into the sky itself. In the expanse of the great indivisibility, All clinging attachments are pacified. This is also a precious quality, Such is the manner in which qualities arise. Wisdom itself into wisdom itself, By self-merging into one's own nature, The grasping thoughts, memories, and conceptions of consciousness, In the expanse of the self-abiding equality, All are non-dual and pacified. Even the appearance aspects of individual wisdoms, In the center of the uncreated expanse, Are pacified without ceasing. Because that itself merges into itself, All the various plays of wisdom, Merging into one's own original face, Like a mother embracing her child. Confidence in one's own wisdom, One's own nature is pacified. This is also a precious quality, Again, the way qualities merge, As the body itself self-merges into the body, All forms, in the great non-conceptual, Are pacified without appearance. The elements gathered by the gross, And the ignorance grasped by the subtle, etc., Are pacified without distinction. As the bodies merge into their own face, The arising aspects of consciousness do not scatter outwards, Like the form of a vase, The inner clarity and the outer flowing phenomena, Abide in a place without self-nature. This is also a precious quality, Again, such is this quality. Non-dual, non-dual, self-merging, All the clinging to grasping at numbers, In the single, free from elaboration, Even in the manner of two becoming one, Are pacified in the self-merging nature. As dualistic appearance self-merges, Like a river into a river, Like merging, they are indistinguishable. Pacified in the great indivisibility. This is also a precious quality, Such is the unceasing quality. The liberation from extremes into the liberation from extremes, As one's own nature self-merges, All the self-continuum grasping at the three bodies, The bodies are exhausted and pacified. As the two extremes, self-pure, self-merge, Like the sky into the sky, Like merging, there is no identification. The conceptual clinging of the four extremes self-ceases, Pacified in the great non-abiding. This is also a quality