Tibetan
པ་ལ་བབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའོ། །ཐུགས་རྗེའི་སྣང་བ་ནི། སྟོང་པ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་གསལ་བ་མ་འགགས་པ། སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་སྤྲོས་པ་ཆེན་པོ། རང་བཞིན་མ་འགགས་པ་སྣ་ཚོགས་མ་ངེས་པ་ཆེན་པོ། གསལ་བ་ལ་མུན་པ་མེད་པ། མ་འགགས་པས་མེད་པ་ཆེན་པོ། བབས་ཀྱིས་སྟེང་བ་ལ་ཀུན་ཏུ་འཆང་བ་ཆེན་པོ། མ་འདྲེས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་སྣང་བ་ཆེན་པོ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ ལ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པ་ཆེན་པོ། དག་པ་ལ་འཁྲུལ་བ་མ་འགགས་པ་ཆེན་པོ། རྫོགས་པ་ལ་གཅིག་སྣང་བ་ཆེན་པོ། །ཐུགས་རྗེ་གོ་མ་འགགས་པར་བཞུགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཀ་དག་གི་ཆ་ནས་གཞལ་ན། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་སེམས་ཅན་མིན། །གཅིག་དང་ཐ་དང་མ་ཡིན་མཐའ་དབུས་མིན། །སྟེང་པ་ཕྱང་ཆད་མ་ཡིན་དངོས་པོ་མིན། །སྐྱེ་མེད་སྣང་བ་གསུམ་དང་ཐབས་གཅིག་གོ །དེ་ལ་དོན་གྱི་དབྱིངས་བསྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་རྟོགས་ན། བསམ་བྱུང་གི་བློས་གཞལ་དུ་མི་བཟོད་ཀྱང་། རེ་ཞིག་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ནས་མན་ངག་གི་རྒྱུད་ཡིན་པས་མ་བཀྲལ་ཡང་ལུང་གི་གོ་བ་ཙམ་དུ་ཞལ་གསལ་བ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། རང་བཞིན་གནས་པའི་ངོ་བོ་ལ། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །མ་རིག་མེད་ཅིང་འཁྲུལ་བ་མེད། །སེམས་མེད་ཡིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན། །དགྲ་མེད་བཤེས་མེད་གཉེན་ཡང་མེད། །ཉོན་མོངས་མེད་ཅིང་ངར་འཛིན་མེད། །འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་འོང་བ་མེད། །ཆོས་མེད་ཆོས་སུ་སྣང་བ་མེད། །ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཕུང་པོ་མེད་ཅིང་ཁམས་ཀྱང་མེད། །ཡུམ་མེད་འཛིན་པར་བྱ་བ་མེད། །དབང་པོ་མེད་ཅིང་ཡུལ་ཀྱང་མེད། །གཟུང་བར་བྱ་དང་འཛིན་པ་མེད། །སྐུ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་བདག་པོ་མེད། །འོད་མེད་ཁ་དོག་ཡོད་མ་ཡིན། །སྒྲ་མེད་དྲི་ལ་སོགས་པ་མེད། །འདོད་པ་མེད་ཅིང་ཞེན་པ་མེད། །དབྱིངས་མེད་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡང་མེད། །ལྷ་མེད་མཆོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །ཞེས་དང་། །རང་ཤར་ལས། དང་པོའི་གཞི་ཀ་དག་ཆེན་པོ་དེ་ལ། བསམ་པ་མེད། མ་རིག་པ་མེད། སེམས་མེད། ཡིད་མེད་ འཛིན་པ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱ་མ་ཆད་པའི་ཡེ་ཤེས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད། །མཐའ་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ། དག་པ་ཆེན་པོའི་སྣང་བ། ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ལྟ་བ་བཞུགས་སོ། །དེ་ཡང་ཡངས་པ། གསལ་བ་མི་འགྱུར་གཡེ་ཤེས་མི་འགག་པ། ཐིག་ལེ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོག་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད། །ཕྱི་རྒྱ་མ་རལ་གནང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ལྔ་མི་འགག་པར་གསལ་བ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་
Chinese
由降临而成就。慈悲的显现是：如同空性显现般，光明不灭；无戏论却有大戏论；自性不灭，种种不定的大；光明中没有黑暗；不灭故为大有；降临而增上，故为大遍持；不杂染故为大普现；周遍一切 故为大一合；清净中迷乱不灭为大；圆满中一显现为大。慈悲之义不灭而安住。如是说。又从本体本来清净的方面衡量，那既不是佛也不是有情；不是一也不是异，不是边也不是中；不是增上也不是断灭，不是实物；是无生与三显现的唯一方便。对此，若未以意义之界禅生之智慧证悟，虽以思生之智难以衡量，然暂且从听闻之智慧的角度，因是口诀之续，虽未剖析，然仅从教言之理解上，如明示之摩尼宝鬘中说：于自性安住之本体中，无有佛亦无有有情，无有无明亦无有迷乱，无有心亦无有意的存在，无有敌亦无有友，亦无有亲眷，无有烦恼亦无有我执，无有去亦无有来，无有法亦无有显现为法，无有方便智慧本身亦无有，无有蕴亦无有界，无有母亦无有可执，无有根亦无有境，无有能取与所取，无有身亦无有智慧本身，无有能知与所知之主，无有光亦无有颜色，无有声亦无有气味等，无有欲求亦无有执着，无有界亦无有宫殿，无有神亦超越供养之境。如是说。又《自显》中说：最初之地本来清净大者，无有思，无有无明，无有心，无有意，无有 执着。又是这样的：不断绝的智慧，任运成就的佛，离戏论的法性，离边的觉性，大清净的显现，无有偏袒的见解安住。又是宽广的，光明不变的智慧不灭，明点种种夺不成的法性。外不散乱，任运安住的五智之光不灭而明亮，是身与智慧的
English
It is accomplished by the descent. The appearance of compassion is: Like the appearance of emptiness, the clarity is unceasing; without elaboration, there is great elaboration; the nature is unceasing, the variety is uncertain and great; in clarity there is no darkness; because it is unceasing, it is great non-existence; because of the descent, it is increasing, therefore it is great all-holding; because it is unmixed, it is great universal appearance; pervading all Therefore, it is a great unity; in purity, the non-cessation of confusion is great; in perfection, the single appearance is great. The meaning of compassion abides without ceasing. Thus it is said. Moreover, if measured from the aspect of the essence of original purity, that is neither Buddha nor sentient being; neither one nor other, neither end nor middle; neither increasing nor annihilation, not a thing; it is the one means of unborn and three appearances. If this is not realized by the wisdom arising from meditating on the realm of meaning, although it is difficult to measure with the intellect arising from thought, for the time being, from the aspect of the wisdom of hearing, because it is the tantra of oral instructions, although it is not analyzed, it is clear only from the understanding of the words, as it is said in the Garland of Pearls which clarifies: In the essence of the naturally abiding nature, there is no Buddha and no sentient being, there is no ignorance and no confusion, there is no mind and no existence of mind, there is no enemy and no friend, and no relatives, there are no afflictions and no self-grasping, there is no going and no coming, there is no dharma and no appearance as dharma, there is no means and wisdom itself is also not, there are no aggregates and no elements, there is no mother and no object to be grasped, there are no faculties and no objects, there is no grasper and no grasped, there is no body and wisdom itself is also not, there is no knower and no object of knowledge, there is no light and no color, there is no sound and no smell, etc., there is no desire and no attachment, there is no realm and no palace, there is no deity and it transcends the object of offering. Thus it is said. Moreover, in the Self-Arisen it is said: In that great original purity of the first ground, there is no thought, no ignorance, no mind, no intention, no grasping. It is also like this: Uninterrupted wisdom, spontaneously accomplished Buddha, dharma-nature free from elaboration, awareness free from extremes, appearance of great purity, the view of impartiality abides. It is also vast, the unchanging clarity of wisdom does not cease, the dharma-nature of bindus that cannot be robbed in various ways. The five lights of wisdom that are not scattered externally and abide spontaneously do not cease and are clear, it is the body and wisdom of
Tibetan
ངོ་བོར་བཞུགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བསམ་པ་མེད་མ་རིག་པ་མེད་ཡིད་མེད་འཛིན་པ་མེད་ཞེས་པས་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་འཁོར་བའི་སྒོ་བཀག་ལ། རྒྱ་མ་ཆད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ཀ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་དུ་འདོད་པ་ཡང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞལ་ན་ཡངས་པར་རྒྱ་མ་ཆད། །དོག་པར་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་འཆར་གཞི་ནང་གསལ་ཐིམ་ལམ་རྨུགས་པར་ཡོད་ཀྱང་། ཕྱི་རྒྱ་མ་རལ་པས་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་གཡོས་ན་ཕྱིར་གསལ་བས་ནང་མ་ཡིན་ལ། གསལ་ཡང་ནང་ལས་མི་འགྱུར་བས་ཕྱི་མ་ཡིན་ལ། གཉིས་ཀའང་ཐ་སྙད་ཙམ་པས་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ལྷུན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་དབྱིངས། རྩ་བ་སྲོག་རླུང་ལྔ་དང་། དེ་ལས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཏེ་ལྔ་ཚན་ལྔ་དང་། ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་འོད་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྨི་འཆར་གཞི་འམ། བརྟེན་པའི་ཡུལ་ཆ་ཕྲ་ལ་རྟག་མི་བཟོད་པ། འཕེལ་འགྲིབ་དང་། གང་སྟོང་མེད་པ། དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པའི་ཆ་ནས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ། འགགས་པ་མེད་པའི་ཆ་ནས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། དབྱིངས་དེ་ཡང་རྒྱ་མ་ཆད་པ། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ། འགྲིབ་པ་མེད་པ། སྟོང་པ་མེད་པ། གང་བ་མེད་པ། གསལ་བ་དང་བཅས་པས། སྐུ་མང་པོ་འཆར་བའི་གནས། ཡངས་པ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད། ཅེས་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། འདི་ལ་དབང་པོར་སྣང་བ་མེད། རྡོས་བཅས་མཚན་མ་རང་དག་ཕྱིར། །གཏིང་གསལ་ཆེན་པོའི་གཞི་མར་གནས། ཁྱབ་དང་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། ཕྱད་ནས་ཆད་པ་མེད་སྣང་བར། །གསལ་བྱེད་སྣང་བའི་ཆ་མ་འགགས། སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་བཅུད་བསྡུས་པའི། དྲི་མ་མེད་ཅིང་རང་སར་དག །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གསང་ཆེན་དུ། །རང་བཞིན་གྱི་ནི་ཆ་ལ་བཞུགས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་ཀའི་ཆ་ནས་གཞལ་ན། ངོ་བོ་ལ་ཡོད་མེད་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཉིད་གང་དུ་ཡང་མ་ཕྱེ་བའི་ཀ་དག །རང་བཞིན་འགག་པ་མེད་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ལྷུན་གྲུབ། ཐུགས་རྗེ་གོ་མ་འགགས་པས་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་སྣང་བ་གསུམ་དང་ཐབས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ལས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བཞུགས་པའི་ཚུལ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་སྲིད་མིང་མེད། །གཅིག་དང་གཉིས་ཀྱི་གྲངས་མེད་པའོ། །བརྟགས་པས་དོན་མེད་གྲུབ་པ་མེད། །གང་དུ་མ་
Chinese
在自性中安住。如是说。也就是说，以“无思、无无明、无意、无执”等语，遮止了包括阿赖耶识在内的八识聚轮回之门。以“无碍之智慧”和“任运成就之佛”等语，善妙地确定了离戏之法性，也遮止了认为本初清净之法性是断灭空。从自性任运成就的角度衡量，广大而无碍，狭隘而不堕于边。虽然身和智慧等的显现，在内明灭道中是模糊的，但外缘未散，任运成就之珍宝匣被摇动时，向外显现，所以不是内；虽然显现，但不从内改变，所以不是外；内外二者也只是名言，所以内外二者都不是，是任运稠密布置之界。根本命气五种，以及由此产生的身语意功德事业五种，即五组五种，以及五种智慧和五种光等一切，是梦显现之基础，或者所依之处细微而恒常不可忍受，增减和空有皆无，从融入法界的角度来说，什么也没有成立，从无有阻碍的角度来说，显现为多种多样。自显现中说： 彼界亦无碍，不堕于边，无减损，无空性，无充满，具光明故，是众多身显现之处，是广大一切之自性。如是说。又《虚空藏六法》中说：于此无有显现为根，具碍之相自清净故，住于深明大之基，以遍及与遍及性而空，于破裂后无断灭之显现，显明之显现之分未止息，一切心要精华聚集之，无垢且自清净，于诸佛之大秘密中，安住于自性之分中。如是说。从二者的角度衡量，本体远离有无等一切戏论之边，所以法性未曾分开的本初清净，自性无有止息，所以身和智慧无有分离的任运成就，大悲无有止息，所以事业遍及一切的显现，以三身和合一之自性，安住于无有分离之自性中的方式。《泰尔续》中说：本体本初清净之智慧，无有无明之名，亦无有存在之名，无有一和二之数量，以分别无有意义，无有成立，于何处未
English
Abiding in the essence. Thus it is said. That is to say, with "no thought, no ignorance, no mind, no grasping," etc., the door of samsara, including the eight consciousnesses of the base consciousness, is blocked. With "unobstructed wisdom" and "spontaneously accomplished Buddha," etc., the nature of reality free from elaboration is well established, and it is also blocked to think that the nature of original purity is a nihilistic emptiness. Measured from the aspect of self-nature spontaneous accomplishment, it is vast and unobstructed. Narrow and not falling into extremes. Although the appearance of body and wisdom, etc., is blurred in the inner clear path, when the outer conditions are not scattered, and the spontaneously accomplished precious casket is shaken, it appears outward, so it is not inner. Although it appears, it does not change from within, so it is not outer. Both inner and outer are only nominal, so neither inner nor outer, it is the realm of spontaneously dense arrangement. The five root life-winds, and the five aggregates of body, speech, mind, qualities, and activities arising from them, that is, five groups of five, and all such as the five wisdoms and the five lights, are the basis of dream appearance, or the place of reliance is subtle and constantly unbearable, increasing and decreasing, and neither empty nor full. From the aspect of dissolving into the realm, nothing is established. From the aspect of being unobstructed, it appears in various ways. From Self-Arisen it says: That realm is also unobstructed, not falling into extremes, without decrease, without emptiness, without fullness, with clarity, it is the place where many bodies appear, it is the nature of all vastness. Thus it is said. Also, in the "Six Spaces," it says: Here there is no appearance as a sense, because the substantial signs are self-purified, it dwells in the ground of great profound clarity, empty with pervasion and pervasiveness, in the appearance without cessation after breaking, the part of the manifesting appearance does not cease, the essence of all heart is gathered, immaculate and self-purified, in the great secret of the Buddhas, it abides in the part of self-nature. Thus it is said. Measured from the aspect of both, the essence is free from all extremes of elaboration such as existence and non-existence, so the original purity where the nature of reality has not been separated, the self-nature is without cessation, so the spontaneous accomplishment where body and wisdom are inseparable, great compassion is without cessation, so the appearance of activities pervading all activities, in the manner of abiding in the self-nature inseparable from the self-nature of the three bodies and one. In the *Thalgyur* it says: The essence is the wisdom of original purity, there is no name of ignorance, nor is there a name of existence, there is no number of one and two, by analysis there is no meaning, there is no establishment, where not