Tibetan
་སྐད་དུ་རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཐབས་ཡིན་ན། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་མི་འགྱུར། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་ཕྱིར། །ཐབས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །ལྟ་བ་རྣམས་ལས་ལོག་རྣམས་དང་། །བདག་ཏུ་བལྟ་བ་འཚོལ་ རྣམས་ཀྱི། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ཞེས། །བདེ་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་ང་རྒྱལ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡུན་རིང་མི་འགྱུར། །སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །མངའ་བདག་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན། །དེ་ཕྱིར་ཐབས་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། །ཐབས་ནི་སྟོན་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཞེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཐབས་སུ་འདོད་པ་དགག་པའི་དོན་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཐབས་དེའི་ཁྱད་པར་ནི་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ། །བདེ་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྟེ། །ཞེས་པས་དཀའ་སྤྱད་ལ་མ་ལྟོས་པས་བདེ་བ་དང་། སྡོམ་པའི་ཆ་ནས་བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་ཀྱང་འཇུག་སྒོའི་དབང་དང་། རྟེན་གཞལ་མེད་ཁང་དང་བརྟེན་པ་ལྷའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པར་དངོས་བསྟན་དང་རྗེས་མཐུན་པའི་དག་པ་སྦྱོར་ཚུལ་ལས་སྤྱོད་པའི་ཐབས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མི་ཕྱེད་པའི་སྡོམ་པའི། །སྤྱིར་ཕྱིན་དྲུག་དངོས་བསྟན་ལ་མི་སྤྱོད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། བླ་མ་ལ་ཡོན་དབུལ་ཞིང་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། དམ་ཚིག་གི་གནང་བཀག་ལས་མི་འདའ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་ལ་མི་ངལ་ཞིང་། དོན་ཟབ་མོ་ལ་མི་སྐྲག་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཀུན་གྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། རྣམ་པ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལས་མི་འདའ་བའི་བསམ་གཏན་དང་། དེ་ཀུན་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ཟབ་མོའི་ ངང་ལས་མི་གཡོ་བའི་ཤེས་རབ་ཏུ་གནས་པ་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་ཏུ་བསྡུ་ཚུལ་མཐའ་མ་འགགས་པ་ཡོད་ལ། རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུའང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའི་རྟེན་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་གཉིས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་བཞིན་དུ། ལམ་དུས་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་གཞིའི་ལུས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཐབས་དང་། ནང་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་དབྱེར་མེད་པའི་ཐ
Chinese
在语言中，金刚帐续中说：如果空性是方便，那么彼时佛陀本身不会改变，因为从因中没有与果不同的东西。方便不是空性本身。为了遣除那些从各种见解中颠倒，以及寻求我者，执着于我的执取，诸位胜者已经开示了空性。因此，坛城称为轮，是安乐方便的誓言。以佛陀慢瑜伽，佛陀本身长久不会改变。导师具有三十二相，主宰具有八十随好。因此，应以彼方便来成办，方便是导师的形相。如是遮破了认为空性是方便的意义。因此，在密咒道中，修习坛城之轮本身是殊胜的方便。彼方便的差别显示为二：安乐方便的誓言。因为不依赖苦行而安乐，从誓言的方面来说，思维菩提心，以及行为六度也都是入门的方式。所依是无量宫，能依是天众生起等，从直接开示和随顺的清净结合方式中，行为的方便非常迅速，并且其自性是证悟空性的智慧，是不可分的誓言。一般来说，六度并非不用于直接开示，供养上师财物，以及供养坛城等布施，不违越三昧耶的开许和遮止的戒律，不厌倦广大的方便，不畏惧甚深的意义的忍辱，成为一切助伴的精进，不离于天瑜伽的禅定，并且所有这些都安住于不离甚深空性的智慧中等等，六度的摄集方式没有丝毫阻碍。因为彼因，在果位时，色身的相好庄严的所依，以及依于彼的无缘的意，二谛无别，安住于本体一性的自性中一样。在道位时，瑜伽士的基础之身显现为如来身形之方便，以及内心之真如自性无二的智慧，二者在识一性的本体中无别。
English
In language, it is said in the Vajra Tent Tantra: If emptiness is the means, then the Buddha himself will not change, because there is nothing different from the result from the cause. The means is not emptiness itself. In order to dispel those who are reversed from various views, and those who seek the self, clinging to the grasping of the self, the Victors have taught emptiness. Therefore, the mandala is called the wheel, which is the vow of the means of bliss. With the Buddha's pride yoga, the Buddha himself will not change for a long time. The teacher has thirty-two marks, and the master has eighty minor marks. Therefore, one should accomplish with that means, the means is the form of the teacher. Thus, the meaning of refuting the idea that emptiness is the means is explained. Therefore, in the path of mantra, the practice of the wheel of the mandala itself is the supreme means. The difference of that means is shown as two: the vow of the means of bliss. Because it is blissful without relying on asceticism, from the aspect of vows, thinking of bodhicitta, and the practice of the six perfections are also ways of entering. The support is the immeasurable palace, and the supported is the arising of the deities, etc., from the direct teaching and the corresponding pure combination method, the means of practice is very rapid, and its nature is the wisdom of realizing emptiness, which is the indivisible vow. In general, the six perfections are not not used for direct teaching, offering wealth to the lama, and offering mandalas, etc., which are giving, not transgressing the permission and prohibition of samaya, which is discipline, not being tired of the vast means, not being afraid of the profound meaning, which is patience, becoming a companion to all, which is diligence, not departing from the yoga of the deity, which is meditation, and all of these abide in the wisdom that does not move from the profound emptiness, etc., the way of collecting the six perfections is not hindered in the slightest. Because of that cause, in the state of fruition, the support of the marks and signs of the form body, and the two truths of the mind that relies on it, which is without focus, are inseparable, abiding in the nature of one essence. In the state of the path, the yogi's basic body appears as the means of the form of the Tathagata, and the wisdom of the inner mind's suchness, which is selflessness, are inseparable in the essence of one consciousness.