Tibetan
སྐར་ཁུང་དུ་ཟླ་ཟེར་ཞུགས་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་རིག་པ་གཏད་དེ་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་བསྒྱོངས། དེ་ཡང་གཉིད་སད་ཁ་དང་ལོག་ཁར་ཤེས་པ་གྲིམས་པའི་ཚུལ་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། གཉིད་ནི་བསྒོམ་པར་གསལ་འདེབས་ན། །ལྡོག་ཁ་སད་ཁའི་དུས་དག་ཏུ། །ཏི་ལ་ཆོས་སྐུ་དྲན་བྱས་ན། །རིན་ཆེན་གའུར་བཅུག་པ་འདྲ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བརྩོན་པས་སྦྱངས་བས་གཉིད་སྟུག་གི་དྲན་མེད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། རྨི་ལམ་རྨིས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་བར་སྐབས་དེར་ནམ་མཁའ་གཡའ་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་དངས་ཆ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་སྐབས་འགར་བྱུང་ན་འོད་གསལ་ཟིན་པའི་འགོ་བརྩམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་འོད་གསལ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱི་ངོ་ནས་དབྱེ་ན། དང་པོ་ནི། འདོད་ཁམས་ པར་རགས་པ་ཚོགས་བདུན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། གཟུགས་ཁམས་པར་ཕྲ་བ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། གཟུགས་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཀུན་གཞི་འབའ་ཞིག་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཙོ་ལྡན་དུ་ཡོད་པས་འོད་གསལ་ལ་བསྒྲིབས་ནས་རང་ངོ་རང་གིས་མ་རིག་པས་འཁོར་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གནས་ལུགས་ཀྱི་འོད་གསལ་དང་། གཉིད་ཀྱི་འོད་གསལ་དང་། འཆི་བའི་འོད་གསལ་གསུམ་བསྒོམས་མ་བསྒོམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པས་གཞིའི་འོད་གསལ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལམ་དུ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་དྭངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་སྤྱི་དོན་གྱི་འོད་གསལ་དང་། སད་སྟུག་འཆི་བ་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་རླུང་སེམས་དབུ་མར་འདུས་ཤིང་ཐིམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྟོང་བ་བཞི་པོ་མྱོང་ཐོག་ཏུ་ངོ་འཕྲོད་པ་སྦས་དོན་ནམ་ལྷག་མཐོང་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སད་པར་བྱས་པའི་འོད་གསལ་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་པའི་དཔེས་མཚོན་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉིས་སྣང་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའང་དག་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་གི་འོད་གསལ་རྣམས་ལམ་དུས་ཀྱི་འོད་གསལ་བསྒོམ་བྱ་མ་འཁྲུལ་བ་ཉིད་དང་། དེ་ལས་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་འབྲས་བུའི་འོད་གསལ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་མཚོན་པ་སྟེ། དངོས་དོན་ལ་འོད་གསལ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གསར་མཐོང་གི་ལམ་ཡིན་ལ། ཟུང་འཇུག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་འདི་དག་ཏུ་རབ་ཀྱིས་སྣང་མཆེད་ཐོབ་པའི་རྗེས་ཀྱི་འོད་གསལ་ཡུལ་སྣང་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་ འགགས་པ་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་པ་ལྟ་བུ་དེ་ཉིད་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་པ་ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་ཡིན་ལ།
Chinese
就像月光射入窗户一样，将注意力集中于此，调整自然的坐姿。 就像在广阔虚空续部中所说的那样，在刚睡醒和将睡着时保持清醒： “如果清晰地提醒睡眠是禅修， 那么在醒来和入睡时， 如果忆念底拉（藏文：ཏི་ལ，梵文天城体：तिल，梵文罗马拟音：tila，汉语字面意思：芝麻）法身， 就像放入珍贵的嘎乌盒中。” 这样，通过精勤修习，即使不是昏沉的无意识状态，也不是做梦的状态，在那种状态中，如果偶尔出现像晴朗天空般清澈明晰的觉知，那就是开始证悟光明。 一般来说，从基础、道、果三个方面来区分光明。 首先，欲界中有粗大的七聚识，色界中有微细的阿赖耶识，无色界中有极微细的唯阿赖耶识，由于这些识占据主导地位，光明被遮蔽，自己不认识自己，因此形成了轮回。 像这样，本性光明、睡眠光明和死亡光明，无论修不修，都普遍存在，因此被称为基础光明。 其次，通过在道上修习的力量，使识聚的近取清净，从而证悟一切法无生，这是总义光明。 在深度睡眠和死亡这三种状态中，气脉明点融入中脉，从而体验到四空，并认识到隐藏的意义，或者通过观胜慧的智慧唤醒的光明，就像晴朗的天空一样，象征着如幻般的微细二取也得以清净，从而现前证悟极不分别的智慧，这些都是道时期的光明，是修习不谬误的对境。 从此不再退转，现前证得双运，这只是用果光明来表达，实际上，光明是新见圣谛之道，而双运唯有在佛的境界才能实现。 因此，在这些道的阶段中，最好是在获得觉受增上的光明之后，认识到所有粗细境相止息，如同晴朗天空般的光明，这就是道的正行。
English
Like moonlight entering through a window, focus your attention on that and adjust your natural posture. As it says in the continuum of the Vast Expanse of Sky, maintain awareness at the moment of waking up and falling asleep: "If you clearly remind yourself that sleep is meditation, Then at the times of waking up and falling asleep, If you remember the Dharmakaya as a sesame seed, It is like placing it in a precious gau box." Thus, through diligent practice, even if it is not a state of unconsciousness in deep sleep, nor a state of dreaming, in that intermediate state, if a clear and lucid awareness like a cloudless sky occasionally arises, then it is the beginning of realizing luminosity. In general, luminosity is distinguished from the perspective of the three aspects of ground, path, and fruition. Firstly, in the desire realm, there is the consciousness of the coarse seven aggregates, in the form realm, there is the subtle alaya consciousness, and in the formless realm, there is the extremely subtle alaya-only consciousness. Because these consciousnesses are dominant, luminosity is obscured, and one does not recognize oneself, thus samsara is established. Like this, the luminosity of the nature of reality, the luminosity of sleep, and the luminosity of death are all present whether one meditates on them or not, therefore they are called the ground luminosity. Secondly, through the power of meditating on the path, the aggregates of consciousness become purified, and one realizes that all phenomena are unborn, this is the luminosity of general meaning. In the three states of deep sleep and death, the winds and mind gather and dissolve into the central channel, and the four emptinesses that arise from this are recognized experientially, this is the hidden meaning, or the luminosity awakened by the wisdom of clear seeing, which is exemplified by a clear sky. Even the subtle dualistic appearances, like illusions, are purified, and one directly realizes the extremely non-conceptual wisdom, these are all the luminosities of the path time, which are the unmistaken objects of meditation. From this, the state of no-more-learning, the union of two truths, is manifested, and this is merely labeled as the fruition luminosity. In reality, luminosity is the path of newly seeing the noble truths, and the union of two truths is only the state of Buddhahood. Therefore, in these stages of the path, it is best to recognize the luminosity that arises after gaining the experience of increasing appearance, where all coarse and subtle appearances of objects cease, like a clear sky, this is the main practice of the path.
Tibetan
དེ་ཉིད་གོམས་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པར་གྱུར་ན་འོད་གསལ་དེ་ཉིད་ཉེར་ཐོབ་ཏུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་བཞི་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་འཆར་བས་ན་ལུགས་འབྱུང་བྱང་ནས་ལུགས་ལྡོག་ངོས་འཛིན་པའི་འཕེན་པ་བྱའོ། །འབྲིང་གིས་སྟོང་བཞི་རིམ་ཅན་དུ་མ་ངེས་ཀྱང་གཉིད་འཐུག་པོ་སངས་ཤིང་རྨི་ལམ་མ་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ན་འདུན་སྟོབས་དང་རླུང་སྟོབས་ཅི་རིགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡུལ་སྣང་ཕྲ་རགས་ཀྱི་སྣང་བ་མ་འགགས་པས་གཉིད་དུ་མ་སོང་བའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་གསལ་སྟོང་རྟོག་བྲལ་ཙམ་དུ་ངོས་ཟིན་པ་ནི་སྲབ་མོའི་འོད་གསལ་དང་། དེའང་རེས་རྨི་ལམ་དང་འདྲེས་ནས་འབྱུང་བའོ། །ཐ་མ་གཉིད་སྟུག་གི་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་ལས་སྐབས་ཅི་རིགས་པར་རྨི་ལམ་རྨིས་པ་མ་ཡིན་པར་བུམ་ནང་དུ་མར་མེ་སྦར་བ་ལྟར་ཤེས་པ་གསལ་ལམ་མེ་བ་ཞིག་ངོས་ཟིན་པ་ནི་ཉམས་ཀྱི་འོད་གསལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཟིན་ལུགས་གང་བྱུང་ཡང་རེ་ཞིག་མྱོང་བ་སྐྱེ་བདེ་བ་ལ་བཟུང་ནས་མཐར་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ལམ་གྱི་འོད་གསལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་གསུམ་གྱི་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕབས་ན་གཏི་མུག་གཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དུ་དྭངས་པའི་འབྲས་བུ་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་འཇམ་དཔལ་བཤད་རྒྱུད་ལས། གཏི་མུག་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །རབ་ཏུ་ཆེ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཀུན། །གཏི་མུག་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ཕྱི་དུས་འདིར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་ནུས་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པས་སྐྱོ་བ་འཕེལ་ལ། འོད་གསལ་ཟིན་པར་རློམ་པ་ཕལ་ཆེར་ཀྱང་འཇུར་དྲན་རྩེ་གཅིག་པའི་རྒྱུན་གཉིད་ལ་འདྲེས་པ་དང་། ལ་ལར་སྲབ་མོ་དང་། ཉམས་ཀྱི་འོད་གསལ་ཙམ་དུ་སྣང་ བས་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ནི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་བསམ་གཏན་གཉིད་དུ་འདྲོངས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཁམས་གསུམ་ལས་འདའ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འོད་གསལ་གྱི་དགོས་པ་ནི་འཆི་བའི་དུས་ན་སྟོང་པ་བཞིའི་རང་བཞིན་ངེས་ནས་སྣང་ཡུལ་མེད་པའི་འོད་གསལ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་སྟེ་འཆི་བ་ཆོས་སྐུར་ལམ་དུ་སློང་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པས་ན། སང་དུས་རླུང་དབུ་མར་ཐིམ་པའི་སྟོང་པ་བཞི་བསྐྱེད་ནས་འོད་གསལ་ལ་མཉམ་པར་འཛོག་པ་དང་། གཉིད་དུས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་འཆར་བའི་སྟོང་པ་བཞི་ངོས་བཟུང་ནས་འོད་གསལ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་གཉིས་གཅིག་གྲོགས་གཅིག་གིས་བྱས་ནས་བོགས་འབྱིན་པར་བྱའོ། །གནས་འདིས་སྐབས་སུ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྦྱོང་། ལས་ཉོན་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་བསྲེག །མཐར་ཐུབ་འོད་གསལ་མ་བུ་འདྲེས་ནས་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་
Chinese
如果对那个（光明）的串习变得非常稳固，那么光明本身就会显现为接近获得的，以及显现逆行的四空等，因此要从顺行生起到认识逆行。中等根器者不一定按次第显现四空，但在深沉的睡眠清醒，并且没有做梦的时候，由于意愿力和风力的各种因缘，细微和粗大的对境显现没有停止，因此像没有入睡的状态一样，仅仅认识到心是明、空、无分别的，这就是微薄的光明。而且，那也时常与梦境混合而出现。下等根器者在深沉睡眠的状态中，在各种情况下，没有做梦，而是像在瓶子里点燃酥油灯一样，认识到一种清晰明亮的光，那就是体验的光明。无论以何种方式认识到，暂时都执持为容易产生体验的，最终将上面所示的道光明，如字面意义般地安放在三者的本性上，那么愚痴睡眠的自性就会清澈为光明，成就无学双运的果位。如是《文殊师利根本续》中说：愚痴是法界智慧，一切最广大的名相，因为愚痴是亲友。如今，能一心安住的人非常稀少，因此忧愁增多。大多数自认为认识了光明的人，实际上是将专注一境的持续状态与睡眠混合在一起。有些人仅仅显现为微薄的光明和体验的光明。因此，它们的本体仅仅是安乐、清晰、无分别的禅定睡眠，因此不是超越三界。因此，光明的必要性在于死亡时确定四空的自性，从而自在地获得无对境的光明，并将死亡转化为法身道用。因此，白天生起风融入中脉的四空，并在光明中安住，以及在睡眠时认识到自然显现的四空，并在光明中安住，这两者互相帮助，从而增进力量。这个处所暂时调伏能取所取的分别念，焚烧业和烦恼以及习气，最终证得光明母子交融，成就无学双运。
English
If the habit of that (luminosity) becomes very stable, then the luminosity itself will appear as nearly attained, and the four emptinesses, etc., will appear in reverse order. Therefore, one should strive to recognize the reverse order from the arising of the forward order. Those of middling capacity may not necessarily manifest the four emptinesses in sequence, but when deep sleep clears and there is no dreaming, due to various causes such as the power of intention and the power of wind, the appearance of subtle and gross objects has not ceased. Therefore, like a state of not having fallen asleep, merely recognizing the mind as clear, empty, and non-conceptual is a faint luminosity. Moreover, that often arises mixed with dreams. Those of inferior capacity, in the state of deep sleep, in various circumstances, without dreaming, but like lighting a butter lamp inside a vase, recognize a clear and bright light, that is the luminosity of experience. No matter how it is recognized, temporarily hold it as something that easily generates experience, and ultimately place the luminosity of the path shown above, literally, on the nature of the three. Then the nature of ignorant sleep will be purified into luminosity, and the fruit of non-learning union will be achieved. As it is said in the Root Tantra of Manjushri: Ignorance is the wisdom of the Dharmadhatu, all the greatest names, because ignorance is a friend. Nowadays, very few people can abide in single-pointed concentration, so sorrow increases. Most of those who claim to have recognized luminosity are actually mixing the continuous state of single-pointed attention with sleep. Some only appear as faint luminosity and the luminosity of experience. Therefore, their essence is merely the sleep of bliss, clarity, and non-conceptuality, and therefore it is not transcendence of the three realms. Therefore, the necessity of luminosity is to ascertain the nature of the four emptinesses at the time of death, thereby freely obtaining the luminosity without objects, and transforming death into the path of Dharmakaya. Therefore, during the day, generate the four emptinesses of the wind dissolving into the central channel and abide in luminosity, and during sleep, recognize the naturally arising four emptinesses and abide in luminosity. These two should help each other, thereby increasing strength. This place temporarily subdues the conceptual thoughts of grasping and being grasped, burns karma and afflictions along with habitual tendencies, and ultimately attains the union of mother and child luminosity, achieving the non-learning union.