Tibetan
་ན་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཟབ་མོ་དག་ལས་ནི་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གནས་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། གང་ཞིག་བདག་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་བཞིན་མཉམ་པར་རབ་གནས་ཤིང་། །མི་གནས་ལེན་པ་མེད་པ་དེ། །དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། རྔམ་གློག་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། ཡུན་རིང་དུས་ནས་རྨོངས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས། །ཡེ་ནས་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཡིན་མོད་ཀྱང་། །རྨོངས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་འཁྱམས། །ལོག་རྟོག་ཉིད་ནས་དངོས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །འཁྲུལ་འཁོར་ཉིད་ཀྱང་མི་ཟད་རྒྱན་དུ་ཆེ། །སྙིགས་མ་ལྔ་ཉིད་བདེ་ལྡན་གནས་སུ་གསལ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་སྐུ། །སྲིད་རྩེའི་ཉེས་དམིགས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གསལ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཡབ་ཡུམ་ངང་དུ་གསལ། །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་པར་ཁྱབ་པ་ནི་ཏིལ་འབྲུལ་བར་གྱིས་ཁྱབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །སྟོན་པ་ཆིག་ཙམ་ལ་ཞེན་པ་དག །སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་གཞི་འགྱུར་མེད། གནས་གྱུར་འདོད་པའི་ཕྱི་ཡི་སེམས་ཙམ་པ་དང་གཅིག་གོ་ཞེས་སྨྲ་སྟེ། སེམས་ཙམ་པས་འགྱུར་མེད་རྟག་པ་རིག་ཙམ་རང་གསལ་དུ་འདོད་པ་དང་། འདིར་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་རྟག་ཆད་ལས་འདས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཁམས་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་གཅིག །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཙམ་བ་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་གནས་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་ལ། འདིར་ནི་དེ་དག་བསལ་བ་ཙམ་ལས་གནས་གྱུར་བ་མེད་ཀྱི་མི་མངོན་པ་མངོན་པར་བྱས་ནས་མྱུར་དུ་རྟོགས་པས་ན་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གསང་སྔགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཤིགས་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ། མི་ཤིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བཞག་པའི་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་ཤིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཉིད་ལ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཁ་ཅིག་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་དུ་རུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་སུ་བཞག་གིས། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་དག་པའི་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། རྒྱུ་འབྲས་དག་གྲོལ་དུ་འཛིན་པ་རྣ
Chinese
此外，在具有决定意义的经部和甚深密咒的法类中，众生与佛无别，安住于大平等之理。如《圣树干庄严经》中说： “凡我与诸佛，自性平等而安住，无住无取者，彼等将成如来。” 又如《宝性论》中说： “如前一般后亦然，是无变异之法性。” 又如《怖畏雷电经》中说： “唉玛吙！长久以来愚昧的众生们，本来就是具有意义的佛陀，却因愚昧的势力而在轮回中漂泊。仅从邪念中，生出无实菩提心。甚至迷乱本身，也成为无尽的庄严。五浊本身，也显现为安乐的处所。五蕴本身，也显现为圆满的报身。有顶的过患，也显现为菩提的精华。内外器情，也显现为父母的体性。” 又如菩提心之云，对一切广为遍布，犹如芝麻遍布于荚中。 舍弃对唯一导师的执着吧！密咒的见地是基础不变。他们说，这与想要转变处所的外道唯识宗相同。因为唯识宗认为不变的常法仅是自明的觉性。而此处，自生、无为、超越常断，且认为功德自成的界，这两者是相同的。同样，唯识宗认为包括阿赖耶识在内的八识会转变为智慧。而此处，仅仅是遣除这些，并没有处所的转变，而是通过将不明显者显现出来而迅速证悟，因此差别非常大。其原因是，所有密咒师的不坏菩提心，即如来藏，必须显现以不坏性而安立的不变乐。因此，以不坏性本身作为果的道用，所以称为金刚乘之理。即便如此，有些人认为，就胜义谛而言，因为无自性所以是佛；就世俗谛而言，因为是可能转变成佛的因，所以安立为佛。但事物的体性，就像不净的显现一样，是真实的。那些执着因果为清净解脱的……
English
Furthermore, in the definitive meaning sutras and the profound tantric teachings, the principle of beings and Buddhas being inseparable and abiding in great equality is found. As it is said in the 'Noble Array of the Tree Trunk': "Those who, like myself and all the Buddhas, Abide perfectly in equality of nature, Without abiding or grasping, Those will become Tathagatas." And as it is said in the 'Uttaratantra': "As it was before, so it is afterward, It is the nature of unchanging Dharma." And as it is said in the 'Fearsome Lightning': "Emaho! Sentient beings, deluded since time immemorial, Though primordially Buddhas in essence, Wander in the wheel of samsara due to the power of delusion. From false conceptions alone, arises the unreal Bodhicitta. The very wheel of delusion becomes an inexhaustible ornament. The five degenerations themselves are clear as a place of bliss. The five aggregates themselves are the manifest Sambhogakaya. The faults of the peak of existence are clear as the essence of Bodhi. Outer and inner worlds, the container and its contents, are clear as the nature of Father and Mother." And like the clouds of Bodhicitta, spreading extensively over everything, like sesame seeds spreading in their pods. Abandon attachment to a single teacher! The view of mantra is that the ground is immutable. They say this is the same as the external Mind-Only school who wish for a change of location. Because the Mind-Only school believes that the unchanging, permanent, mere awareness is self-illuminating. And here, the spontaneously arisen, unconditioned, beyond permanence and annihilation, and believing in the realm of spontaneously accomplished qualities, these two are the same. Similarly, the Mind-Only school believes that the Alaya consciousness, together with the eight consciousnesses, transforms into wisdom. But here, there is no transformation of location, only the removal of these, but by making the unmanifest manifest, one quickly realizes it, so the difference is very great. The reason for this is that the indestructible Bodhicitta of all mantra practitioners, the Tathagatagarbha, must manifest the unchanging bliss established by its very indestructibility. Therefore, because indestructibility itself is used as the path to the result itself, it is called the Vajrayana path. Even so, some believe that, in the ultimate sense, because there is no inherent existence, one is a Buddha; in the conventional sense, because it is a cause that can be transformed into a Buddha, it is established as a Buddha. But the nature of things, like impure appearances, is true. Those who hold cause and effect as pure liberation...
Tibetan
མས་ནི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང་། ཟབ་མོའི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དྲང་དོན་དུ་འབད་བ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་ཁུངས་འབྱིན་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་དབང་གིས་དམ་པའི་གཞུང་ལུགས་ལའང་གཤེ་ཞིང་། གཏི་མུག་གི་དབང་གིས་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལའང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་དགག་བསྒྲུབ་ད་དག་ཀྱང་རང་རང་གི་བློའི་ཞེན་ཡུལ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དགོངས་འདུས་ལས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསང་སྔགས་འདི། །མཐུན་འཇུག་ཐབས་ཀྱི་སྒྲར་བསྟན་པའི། །ཚིག་དང་སྒྲ་ལ་དོན་མི་བཞག །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། །དཔེའམ་ཚད་མའམ་གཏན་ཚིགས་སམ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ནོར་བ་ཡིན་ན། དེ་ནི་ཚིག་གི་ལམ་དུ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། བཤད་པ་དག་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་སྟེ། ཡང་དག་དོན་ལ་ཡི་གེ་མེད། ཅེས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནས་མཁྱེན་གྱིས། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཉན་ཐོས་སམ། རང་སངས་རྒྱས་སམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པས་ཀྱང་བསམ་བྱ་མ་ཡིན་ན། རྟོག་གེའི་རིག་པ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གཞུངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཏེ། ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ཡང་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ནི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བརྗོད་པའི་རྟོག་གེ་བ་རྩོད་པ་ལ་མོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རེ་ཞིག་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་བློ་དག་པར་བྱེད་པ་རིགས་པ་ཡིན་ཀྱང་། རིགས་པ་དག་པར་བྱེད་པ་ལུང་ཡིན་ནོ། །ལུང་དག་པར་བྱེད་པའང་། ལུང་རྣམས་བལྟོས་པ་ལས་གྲུབ་ཅིང་སྐྱེས་པའི་རིགས་པའི་བློ་མ་ཉམས་པ་ཡིན་པས་དེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་བཞུགས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་མི་རྟོགས་པའི་ཚུལ་རྟོག་གེ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ཀྱང་། དེ་ནི་རྗེས་དཔག་འཇུག་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རིགས་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། འདི་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བར། ཐམས་ཅད་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོར་ཞུགས། །རྣམ་ཤེས་དེའང་འོད་གསལ་བའོ། །མྱ་ངན་འདས་དང་ཀུན་སྟོང་དང་། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པས་རྒྱལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱང་ཆུད་གསོན་པར་འགྱུར་
Chinese
某些人以多种方式，试图将了义经部和甚深续部的意旨牵强附会地解释为不了义，他们大多因傲慢而诋毁圣者的论典，因愚痴而对佛陀的教言产生怀疑，因此，所有的破立都变成了各自心识的执着对象而已。如《意集经》中所说：此大乘之密咒，以顺应之方便语宣说，于词句音声不执义，圣者之意乃是，譬喻或量或因明，以随念推测之智慧，不能够领悟。如此，如果甚深的真如是不错谬的佛性，那么它是不安住于言词之道的，如《楞伽经》中所说：宣说亦是错谬的，真实义中无有文字。因此，佛性唯有佛陀才能了知，除此之外，无论是声闻、缘觉，还是十地菩萨，都无法思议。如果完全专注于思辨的智慧，就无法了解佛陀的安住方式。 《俱生任运成就释》中也说，中观宗的论典仅仅是用言辞将一切法说成是空性，这是热衷于思辨者的辩论。如此，虽然在道的阶段，暂时使心清净是合理的，但使理清净的是圣言。而使圣言清净的，也是不退失由观察诸圣言而产生的、依赖性的理性智慧。因此，思辨者们无法了解诸佛的实相安住方式，思辨者之顶饰法称也说：彼非随念可入。因此，《楞伽经》中说：大慧，如果一切识不是同一类，那么阿赖耶识就不会从因中产生。又如《金刚鬘》中所说：一切皆入于识蕴，此识亦是光明，涅槃与一切空，亦宣说了法身。如此，佛与众生无二无别，因此佛的事业也将生生不息。
English
Some people try to interpret the meaning of definitive Sutras and profound Tantras as provisional through various means. Mostly, due to arrogance, they criticize the treatises of the holy ones, and due to ignorance, they doubt the words of the Buddha. Therefore, all refutations and affirmations become merely objects of their own minds' attachment. As it is said in the 'Compendium of Intentions': This great secret mantra of the Mahayana, is taught in words of accommodating means, do not fixate on meaning in words and sounds, the intention of the holy ones is, not able to be realized by, example or measure or reasoning, or by the wisdom of inference. Thus, if the profound Suchness is the unmistaken Buddha-nature, then it does not abide in the path of words, as it is said in the 'Lankavatara Sutra': Explanations are also mistaken, in true meaning there are no letters. Therefore, the Buddha-nature is known only by the Buddha, other than that, whether it is a Shravaka, a Pratyekabuddha, or a Bodhisattva on the tenth Bhumi, it is not to be thought about. If one focuses entirely on speculative wisdom, one cannot know the way of abiding of the Buddha. In the commentary on 'Spontaneously Accomplished Coemergence,' it is also said that the Madhyamaka treatises merely use words to say that all phenomena are empty, which is called being fond of the debates of speculators. Thus, although it is reasonable to purify the mind temporarily in the stage of the path, it is the scriptures that purify reasoning. And what purifies the scriptures is also the undiminished rational wisdom that arises from observing the scriptures and is dependent on them. Therefore, the speculators cannot understand how the Buddhas abide in reality, as even Dharmakirti, the jewel on the crown of speculators, said: That is not accessible to inference. Therefore, in the 'Lankavatara Sutra' it says: Great wisdom, if all consciousnesses are not of the same kind, then the Alaya-consciousness will not arise from causes. And as it is said in the 'Vajra Garland': All enter into the aggregate of consciousness, that consciousness is also luminous, Nirvana and all emptiness, are also proclaimed as the Dharmakaya. Thus, Buddha and sentient beings are non-dual, therefore the activity of the Buddhas will also be ever-living.