Tibetan
ཀ་དག་གི་རིག་པ་གསལ་འགྲིབ་བྱ་རྩོལ་དང་བྲལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་ཆ་ཡིན་ནོ། །རྩལ་ནི་ཡུལ་ཤེས་ཀྱི་ཤེས་རབ་རྣོལ་མྱུར་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པའི་མཁྱེན་ཆ་ཡིན་ནོ། །གདངས་ནི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་མུ་ཏིག་བསྟར་ལ་རྒྱུས་པའམ། གསེར་གྱི་སྐུད་པ་ལྡིང་བ་ལྟ་བུ་དེ་ཡིན་ཏེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རང་སྣང་རིག་པའི་དངོས་པོ་དེ། །ཡེ་ཤེས་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་གནས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་པའི་འོད་གསལ་གྱི་ལམ་ལ་གདངས་ཀྱི་རིག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་རྭ་བར་བཞུགས་པ་ལ་གོམས་སུ་བཅུག་པ་རང་གནས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཡོན་ཏན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མངོན་དུ་གསལ་ནས། སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་བལྟར་མངོན་པའི་ཐབས་ཀྱི་ལམ་མཆོག་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཆིངས་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ་། །ཕྱིན་ཆད་དམ་བཅའ་འདི་འཆའ་ཤེས་པ་བྱུང་ན་གཞུང་འདིའི་མཐུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཆར་གཞི་ནང་གི་དབྱིངས་ཀ་དག་ཏུ་གནས་ཚུལ་ནི་རང་ཤར་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་ཉིད་དང་། །གསལ་བ་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་དག །ཡེ་ཤེས་རིག་ པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གསུམ། །དེ་གསུམ་འཛོམ་པས་དབྱིངས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལས་ཤར་བ་ཕྱིའི་དབྱིངས་སྣང་འོད་གསལ་གྱི་སྒྲོན་མ་ལམ་དུ་བྱེད་དུས་དབྱིངས་ཀྱི་རྭ་བར་ཆོས་ཉིད་མ་བཅོས་པའི་གདངས་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་ཤར་བའི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྡུད་པས་རྣམ་དག་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་སྟེ། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། རྣམ་དག་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མས་ནི། །རིག་པ་ཡི་ནི་ངོ་བོ་སྡུད། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་རྭ་བར་སྣང་། །འདི་ལ་སུས་གོམས་དོན་དེ་ཉིད། །མཐིང་ག་མི་འགྱུར་རང་གསལ་བ། །མུ་ཁྱུད་ཀྱི་ནི་རྭ་བར་གནས། །རང་གསལ་ཕྱི་ཡི་ཡུལ་དུ་སྣང་། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མ་བཅོས་པའོ། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་རང་ངོའི་མཚན་ཉིད་གཞལ་ན། རིག་པའི་རང་ཡུལ་དང་། སྣང་བའི་འོད་གསལ་གྱི་འཆར་གཞི་བྱེད་པས་དབྱིངས། ཡུལ་དུ་སྣང་ཡང་བརྡོས་བཅས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་། འབྱུང་བ་ཕྲ་རགས་ཀྱི་གྲངས་མཐའ་ཟད་པས་རྣམ་པར་དག་པ། དེའི་ནང་དུ་ལྷག་མཐོང་གི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་སྡུད་པས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་དངོས་སུ་ཤར་བས་སྦྱོར་ལམ་གྱི་དབང་པོ་ལྔའི་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བྱེ་བྲག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་མུན་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར་སྒྲོ
Chinese
本来清净的觉性，在没有显现和隐没、没有造作勤奋的状态下体验，那是何种的智慧分呢？ 才能是指对境认识的智慧敏锐迅速，从而了知一切万法的智慧，那是尽所有性的智慧分。 声音是指觉性如金刚连珠，如珍珠串联，或者如金线舞动一般，这是才能圆满时所显现的。 自显觉性的事物，安住于智慧连珠之中。 因此，在此处，在法性现前的光明道上，习惯于声音的觉性安住在法界的围墙之中，自性安住的如来藏功德，被忽然的垢染所遮蔽，显现而明亮。 三身显现为道用的景象，显现的方便道，最极究竟的就是妥噶的誓言。 从今以后，如果能够守持这个誓言，就应该知道这是此论的加持力。 其中，计划内部的法界安住于本来清净的状态，如自显中说： 法界之智慧，乃大空性之境，光明之显现，智慧觉性之行境三者，三者聚合故，名为法界。 如此显现的外界法界景象，光明灯作为道用时，在法界的围墙中，法性无为的声音，在根境上显现的觉性，摄集金刚连珠的体性，是为清净法界的明灯。 如明灯炽燃中说： 清净法界的明灯，摄集觉性之体性，显现于连珠的围墙中，谁能习惯于此，意义即在于此。 湛蓝不变自明亮，安住于周边的围墙中，自明外境中显现，体性本然无造作。 如此。 从定义的角度衡量自性的特征，觉性的自境和显现的光明计划，因此是法界。 虽然显现为对境，却穷尽了有实执的垢染和粗细五大的数量，因此是完全清净。 其中，观的觉性摄集金刚连珠，因此无自性的法性在根境上真实显现，因此是加行道的五根作用差别和五智的差别，现证从而遣除业和习气的黑暗，为了
English
Experiencing the originally pure awareness without obscuration, diminution, effort, or exertion – what kind of wisdom is that? Skill (rtsal) is the wisdom of knowing objects, sharp and swift, thus knowing all aspects; that is the wisdom of knowing the extent. Resonance (gdangs) is awareness like a string of vajra beads, like pearls strung together, or like a golden thread shimmering; that is what appears from the perfection of skill. The entity of self-appearing awareness abides in a string of wisdom. Therefore, here, on the path of the luminosity of the directly perceived dharmata, becoming accustomed to the resonance of awareness abiding in the enclosure of space, the qualities of the self-abiding sugata-garbha, obscured by adventitious stains, become manifestly clear. The ultimate, supreme path of means, where the three kayas appear as visions on the path, is regarded as the bond of trekchö. Henceforth, if one can keep this commitment, know that it is due to the power of this text. Furthermore, the way the inner expanse abides in original purity is as follows, according to Self-Arisen: The wisdom of the expanse of phenomena is the realm of great emptiness itself, and the appearances of clear light, the three spheres of activity of wisdom and awareness. The union of these three is called expanse. Thus, when the outer expanse-appearance-luminosity lamp that arises from that is made into a path, the resonance of the uncompounded dharmata in the enclosure of space, the awareness that appears in the realm of the senses, gathers the essence of the vajra chain, and is the perfectly pure expanse lamp. As it says in The Blazing Lamp: The perfectly pure expanse lamp gathers the essence of awareness, and appears in the enclosure of the chain. Whoever becomes accustomed to this, that is the meaning. Azure, unchanging, self-luminous, it abides in the enclosure of the circumference. Self-luminous, it appears in the outer realm. Its essence is uncompounded. Thus. If we measure the characteristics of our own face from the perspective of definition, it is expanse because it is the self-realm of awareness and the basis for the appearance of luminosity. Although it appears as an object, it is perfectly pure because the stains of imputation and the limits of the enumeration of subtle and coarse elements are exhausted. Within that, the awareness of insight gathers the vajra chain, so the nature of selflessness actually appears in the realm of the senses, so the distinctions of the actions of the five faculties of the path of joining and the distinctions of the five wisdoms are directly realized, and in order to dispel the darkness of karma and habitual patterns,
Tibetan
ན་མ་སྟེ་སྔ་མ་ལས། དབྱིངས་ཀྱིས་རིག་པའི་རང་ཡུལ་བྱེད། །རྡོ་རྗེ་ཉིད་ནི་ལུ་གུ་རྒྱུད། །འདི་ཉིད་ནང་དུ་འཇུག་པར་བྱ། །རང་གི་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་དུ། །ནང་གི་དབྱིངས་ཀྱི་གོ་རར་ཡང་། །མ་བཟུང་མི་གནས་ཚུལ་གྱིས་ནི། །འབྲལ་བ་མེད་པར་རྒྱུན་དུ་སྣང་། །རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ལ། །དག་པ་དྲི་མའི་གྲངས་མཐའ་ཟད། །སྒྲོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད། །ནམ་མཁའ་ ཉིད་ལ་ཅེར་བཏོན་ཏེ། །རང་བཞིན་མེད་པར་སྣང་བར་བྱེད། །མས་ནི་དེ་ཡི་དོན་འཛིན་པས། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངེས་ཚིག་ཏུ། །ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན། གཞི་ལ་གནས་པའི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཙིཏྟའི་ནང་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་འཛིན། ལམ་ལ་སྣང་བའི་དབྱིངས་ཀྱིས་འོད་ལྔའི་འཆར་གཞི་བྱེད་ཅིང་། རིག་པའི་དྭངས་མ་བསམ་གཏན་གྱི་ཐིག་ལེར་སྡུད། འབྲས་བུ་ཡུལ་ལ་སྣང་བའི་དབྱིངས་ཀྱིས་ལྷག་མཐོང་གི་གདངས་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དབྱིངས་ཀྱི་རྭ་བར་བཙོན་དུ་འཛིན་པས་ལས་རླུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རང་འགགས་སུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། གཞི་ལ་གནས་པའི་དག་དབྱིངས་ཀྱིས། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ་རུ་འཛིན། །ལམ་ལ་སྣང་བའི་དབྱིངས་ཀྱིས་ནི། །རིག་པའི་ཐིག་ལེའི་དྭངས་མ་སྡུད། །ཡུལ་ལ་སྣང་བའི་དབྱིངས་ཀྱིས་ནི། །ལུ་གུ་རྒྱུད་དེ་བཙོན་དུ་འཛིན། །འདི་ཀུན་དེ་ཡི་དབྱེ་བའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ནི་ནང་དུ་ཤེས་པ་རང་གསལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྩལ་ལམ། ལྷག་མཐོང་གི་གདངས་སུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་རིག་བཞིན་དུ་དེའི་རྣམ་པ་མཐོང་བའི་ཆ་ལ་རིག་པ་དངོས་སུ་བརྗོད་པ་ནོ་ནོར་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བློ་དངོས་མེད་བཞིན་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན། སྣང་བ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་སྣང་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་པས་འཁྲུལ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དབང་པོ་ལ་སྣང་དུ་མི་རུང་བའི་ཆ་ནས་བརྗོད་པའང་ཤེས་དགོས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་ཅེར་མཐོང་བས། །རྣམ་རྟོག་ འགྱུ་བའི་དྲན་པ་འགགས། །བྱ་བྲན་ནམ་མཁར་འགྲོ་བ་བཞིན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་འགོ་ས་མེད། །གཞན་མེད་རིག་སྣང་རྣམ་དག་པས། །འཁྲུལ་པར་སྣང་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཟད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་གཞི་ཀ་དག་ཏུ་གནས་པའི་དབྱིངས་ལས་ལམ་སྣང་དུ་ཤར་བའི་དབྱིངས་ཀྱི་ར་བར་འབྲས་བུའི་རིག་གདངས་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་འཇུག་པ་ལ་གོམས་
Chinese
从那之前的开始，界成为觉性的自处。 金刚即是连珠。 务必进入这其中。 以无分别的自性。 也在内界之门中。 以不执持、不住留之方式。 无离恒常显现。 在显现为境之相上。 清净垢染之数量穷尽。 灯之金刚连珠。 直指虚空本身。 使之显现为无自性。 母把握其意义。 作为自性本身的定义。 本初无聚散而安住。 如是说。 若分，于地而住之界，于心识之中，执持如来藏之自性，作为身与智慧之法性。于道而显现之界，作为五光之蓝图，并收集觉性之精华于禅定之明点。果于境而显现之界，以胜观之光芒，将金刚连珠囚禁于界之牢笼中，从而使业风所生的心与心所自灭，如灯燃烧。差别有三种，即： 于地而住之清净界， 执持觉性智慧为身。 于道而显现之界， 收集觉性明点之精华。 于境而显现之界， 囚禁连珠于其中。 此皆是其差别。 如是说。 其中，连珠是向内体验觉性自明之力量，或者说，将胜观之光芒安立为无明般见其相之部分而将觉性如实宣说，乃是极大之谬误。如此，若了知无实之智之自性是胜观之法性，则彼显现即是错觉穷尽之生处，故亦需知从与错觉一同不可显现于根识之部分而宣说。总结而言： 于连珠中直视之， 分别念动之忆念止。 如鸟雀于空中行， 法界之中无始处。 无他觉性显现极清净， 显现为错觉之因缘尽。 如是说。 如是了知，则习惯于从安住于本初清净之地的界中，将道显现中生起的界之牢笼中，进入果之觉性光芒金刚连珠。
English
From the beginning before that, the realm makes awareness its own place. The vajra itself is the continuous rosary. One must enter into this very thing. With the self-nature of non-conceptuality. Also in the gate of the inner realm. By the manner of not grasping and not abiding. Inseparably, it constantly appears. On the appearance of forms as objects, The number of pure and impure ends. The vajra continuous rosary of the lamp, Directly points to the sky itself, Making it appear without self-nature. The mother grasps its meaning, As the very definition of self-nature. Primordially, it abides without gathering or scattering. Thus it is said. If divided, the realm abiding on the ground, within the citta, holds the essence of the Sugata, the nature of body and wisdom as Dharma. The realm appearing on the path creates the blueprint of the five lights, and collects the essence of awareness into the bindu of meditation. The realm appearing as the fruit on the object, with the radiance of insight, imprisons the vajra continuous rosary in the enclosure of the realm, thereby causing the mind and mental events generated by the karma winds to self-extinguish, like a burning lamp. There are three kinds of distinctions: The pure realm abiding on the ground, Holds the wisdom of awareness as the body. The realm appearing on the path, Collects the essence of the bindu of awareness. The realm appearing on the object, Imprisons the continuous rosary within it. All of these are its distinctions. Thus it is said. Among these, the continuous rosary is the power of inwardly experiencing the self-luminous awareness, or the reason for establishing the radiance of insight as the part that sees its appearance as ignorance, and actually speaking of awareness is a great mistake. Thus, if the nature of knowing the unreal mind is the Dharma nature of insight, then that appearance is the birthplace of the exhaustion of illusion, so it is also necessary to know that it is spoken from the part that cannot appear to the sense consciousness together with illusion. In summary: By staring into the continuous rosary, The memory of the movement of thoughts ceases. Like birds flying in the sky, There is no starting place in the Dharmadhatu. The appearance of non-other awareness is completely pure, The causes and conditions for appearing as illusion are exhausted. Thus it is said. Knowing this, one becomes accustomed to entering the vajra continuous rosary, the radiance of the fruit's awareness, from the realm abiding in the ground of primordial purity, into the enclosure of the realm arising in the path appearance.