Tibetan
་ནི་བསོགས་ཏེ་བསད་གྱུར་ཏམ། །བདག་གི་མགོ་བོ་བཅད་ཀྱང་སླ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི། །དགྲ་ལ་འདུད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བསླབ་པ་བཟུང་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གྲོགས་སུ་མི་དབང་འཕགས་པ་ལ་འོས་པའི་རྒྱལ་སྲིད་རིན་པོ་ཆེ་བདུན་གྱི་ཁྱད་ནོར་བསྙེན་པར་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལས། དད་པའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེས། །ཉིན་མཚན་དགེ་བའི་ལམ་སྣ་དྲང། །ཚུལ་ཁྲིམས་བཙུན་མོ་རིན་པོ་ཆེས། །རབ་ཏུ་མཛེས་པའི་རྒྱན་ཕྲེང་གདགས། །གཏོང་བའི་བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེས། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་འཕྲུལ་ཆེན་འབྱུང་། །ཐོས་པའི་དམག་དཔོན་རིན་པོ་ཆེས། །ལོག་རྟོག་དགྲ་ཡི་གཡུལ་ངོ་གཞོམ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་རྟ་མཆོག་གིས། །ཉོན་མོངས་བདག་མེད་སྦུབས་སུ་སྦ། ཁྲེལ་ཡོད་སྟོབས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལས་རྣམས་སྤང་། །ཤེས་རབ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས། །བདག་དང་གཞན་གྱི་རེ་བ་བསྐང་། །ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་འཕགས་པའི་ནོར། །ནོར་གཞན་ཕལ་བ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ན་ཉོན་མོངས་བཙོན་རར་བསྡམས་པ་ཡིས། །བདག་གི་ཚོད་ཀྱང་རིག་པར་མི་འགྱུར་ན། །མཐའ་དག་འགྲོ་བ་དེ་ལས་དབུགས་འབྱིན་ཞིང་། །སྒྲོལ་བའི་བརྟན་པ་མི་ཉམས་ ག་ལ་ཞིག །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ནའང་མི་གནས། ནང་དུ་དབང་པོའི་ཚོགས་ལའང་མི་གནས། བར་དང་བར་ཞེས་བྱ་བའི་ཁམས་ལའང་མི་གནས་ཏེ་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ལས་གློ་བུར་དུ་རང་བྱུང་ལ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་ལའང་ཡུལ་མེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པས་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ལྟ་བུར་མི་རུང་ཀྱང་། རང་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འདིའི་བཙོན་རར་ཆུད་པ་འབའ་ཞིག་པས་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་རང་གི་ཚོད་ཀྱང་རང་གི་རིགས་པར་མི་ནུས་ན། འགྲོ་བ་གཞན་དང་གཞན་དག་དེ་ལས་སྒྲོལ་ཞིང་དབུགས་འབྱིན་པའི་བརྟན་པ་མི་ཉམས་པ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག ཁྱད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་བྱེད་པ་རན་པའི་རྒྱུས་ད་ནི་དུས་ནམ་ཡང་འདི་དག་གི་དོན་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་ཞི་བདེའི་བློ་སྐྱེས་པ་ནི་བཏང་བའི་ཚད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེའི་གཉེན་པོར། བག་ཡོད་ཤེས་བཞིན་ལྡན་པའི་ས་གཞི་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་སླ་བས། །མི་ཉམས་བཟུང་ཞིང་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་དང་། །སྤེལ་བའི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་བགྱིད་འཚལ་ལོ། །ཞེས་མཚམས་སྦྱར་ནས་བག་ཡོད་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ལྡན་པ་ནི་ས་གཞི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། གཞི་དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་གཟུང་ནས་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཤཱནྟ་དེ་ཝས། ནད་ཀྱིས་དཀྲུགས་པའི་མི་དག་ནི། །ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་མཐུ་མེད་པ། །དེ་བཞིན་རྨོངས་པས་སེམས་དཀྲུགས་པ། །ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་མཐུ་མེད་དོ། །ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་སེམས་ལྡན་པའི། །ཐོས་དང་བསམ་དང་བསྒོམ་པ་ཡང་། །གློ་རྡོལ་བུམ་པའི་ཆུ་བཞིན་དུ། །དྲན་པ་ལ་ནི་དེ་མི་གནས། །ཐོས་ལྡན་དད་པ་ཅན་དང་ནི། །བརྩོན་པ་ལྷུར་ལེན་དུ་མ་ཡང་། །ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་སྐྱོན་ཆགས་པས། །ལྟུང་བའི་རྙོག་དང་ བཅས་པར་འགྱུར། །ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་ཆོམ་རྐུན་དག །དྲན་པ་ཉམས་པའི་རྗེས་འབྲང་བས། །བསོད་ནམས་དག་ནི་ཉེར་བསགས་ཀྱང་། །རྐུན་པོས་འཕྲོགས་བཞིན་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཞེས་དང་། བདག་གི་རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་དང་། །ལུས་དང་འཚོ་བ་མེད་སླ་ཞིང་། །དགེ་བ་གཞན་ཡང་ཉམས་ཟླ་ཡི། །སེམས་ནི་ནམ་ཡང་ཉམས་མི་བྱ། །སེམས་བསྲུང་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི། །དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དག །ཐམས་ཅད་བདེ་བས་སྲུངས་ཤིག་ཅེས། །བདག་ནི་དེ་ལྟར་ཐལ་མོ་སྦྱོར། །ཞེས་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་བག་ཡོད་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་གསུམ་མི་ཉམས་པར་བསྐྱེད་ཅིང་། མ་བཏང་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མི་ཆོག་པར་སྤེལ་ཞིང་རྒྱས་པའི་ཐབས་ལ་ནན་ཏན་དུ་སློབ་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བལྟ་བར་བསླབ་བཏུས་ལས་ཀྱང་བཤད་ལ། ཇོ་བོས་བོད་དུ་སྡེ་སྣོད་བལྟ་རྒྱུ་མེད་པས་ཁོ་བོའི་དད་པ་འགྲིབ་གསུང་བ་མན་ངག་ཏུ་མྱོང་བས་ཐབས་དེས་རྟག་པར་ཀུན་སློང་བཟང་པོ་འབའ་ཞིག་ལ་སློབ་ཅིང་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་ཆོ་ག་མཚན་ཉིད་པས་བླང་བའམ། གལ་ཏེ་མ་ནུས་ཀྱང་དགེ་བའི་ལྷའི་འགྲེལ་བ་ལས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་པའི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བཤགས་པར་བགྱིའོ། །ཡང་མི་བགྱིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱའོ། །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་བྱའོ། །ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བཤད་པ་ལས། ཐོག་མར་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་སྤང་བྱ་ཆ་དང་བཅས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་ལྟུང་བའི་རབ་དབྱེ་ཉི་ཤུ་ནི། །དཀོན་མཆོག་དཀོར་འཕྲོག་ལ་སོགས་རྒྱལ་པོའི་ལྔ། ། གྲོང་དང་གྲོང་རྡལ་འཇོམས་སོགས་བློན་པོའི་ལྔ། །བློ་མ་སྦྱངས་ལ་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པ་སོགས། །ཕལ་པའི་བརྒྱད་དང་སྨོན་འཇུག་གཏོང་རྣམས་སྤང་། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ་ནི། ན
Chinese
即使聚集起来杀了我，砍掉我的头颅也很容易，无论如何，我都不会向烦恼的敌人屈服。 因此，为了持守戒律的修行伴侣，应该供养适合米旺帕巴的七政宝。 从导师英雄所著的世俗菩提心修习法中： 信心的宝轮，日夜引领善道。 戒律的宝女，佩戴无比美丽的珠宝。 布施的宝臣，产生福德智慧的大力量。 听闻的宝将，摧毁邪念敌人的战场。 知耻的宝马，将烦恼的我执藏于空壳之中。 惭愧力量的宝象，舍弃颠倒的行为。 智慧的宝珠，满足自己和他人的愿望。 功德无边的圣者之财，其他庸俗的财富是痛苦的根源。 就像这样。 在这里，被烦恼囚禁在监狱里，连自己的限度也无法知晓，更何况要将一切众生从那里面解脱出来，拯救他们的坚定不移呢？ 那些烦恼既不在外境中，也不在内在的根识中，也不在中间和所谓的中间界中，而是从普遍的分别念中突然产生的。 如果普遍的分别念也没有处所，那么烦恼不是有形的，所以不能像所依和能依那样存在。 然而，自性上，一切众生都被囚禁在这个监狱里，由于愚痴等原因，连自己的限度也无法理解，更何况要从那里面解脱其他众生，拯救他们的坚定不移呢？ 特别是，众生们由于行为不合时宜，现在无论何时都无法为他们做些什么，产生了寂静的想法，这就是舍弃的限度。 因此，作为对治之法： 在具足正念和正知的土地上，菩提心的幼苗容易生长，所以要不退失地守护，净化污垢，并努力修习增长之法。 这样结合之后，具足正念、忆念和正知就像大地一样，从那个基础上
English
Even if they gather and kill me, it is easy to cut off my head, in any way, I will not submit to the enemy of afflictions. Therefore, as a companion in the practice of upholding vows, one should offer the seven precious royal possessions that are appropriate for Miwang Phagpa. From the practice of conventional bodhicitta by the teacher Hero: The precious wheel of faith, leads the way of virtue day and night. The precious consort of discipline, adorns with an extremely beautiful garland of jewels. The precious minister of generosity, produces great power of merit and wisdom. The precious general of listening, destroys the battlefield of wrong thoughts and enemies. The excellent horse of shame, hides the afflictions and selflessness in its hollow. The elephant of the power of modesty, abandons inverted actions. The precious jewel of wisdom, fulfills the hopes of oneself and others. The wealth of the noble ones with endless qualities, other ordinary wealth is the cause of suffering. Like that. Here, being imprisoned in the prison of afflictions, even one's own limits cannot be known, let alone liberating all beings from that and the steadfastness of saving them? Those afflictions neither dwell in external objects, nor in the internal aggregates of senses, nor in the intermediate and so-called intermediate realms, but arise suddenly from universal conceptualization. If even universal conceptualization has no place, then afflictions are not corporeal, so they cannot exist like a support and a supported. However, by nature, all sentient beings are imprisoned in this prison, and due to causes such as ignorance, even their own limits cannot be understood, let alone liberating other beings from that and the steadfastness of saving them? In particular, sentient beings, due to actions that are not timely, now at no time can do anything for them, and the thought of peace arises, which is the limit of abandonment. Therefore, as an antidote to that: On the ground of having mindfulness and awareness, the seedling of bodhicitta is easy to grow, so one should guard it without degenerating, purify the defilements, and diligently practice the means of increasing it. After combining in this way, having mindfulness, remembrance, and awareness continuously is like the earth, from that basis
Chinese
应当执持寂止之心之种子，令其生发新芽。如是学师静天（寂天）云：为疾病所扰之人，对于一切事业皆无能为力。如是为愚痴所扰之心，对于一切事业皆无能为力。具有不具正知之心者，其听闻、思维与修习，如漏水之瓶，水不驻留。虽具听闻、具足信心，且精进勤奋，然因不具正知之过失，将成为堕落之垢染。不具正知之盗贼，追随失念之后，纵然积聚福德，亦如被盗贼所夺，堕入恶趣。如是说。我的利养与恭敬，身体与生计易于失去，其他善行亦有损减之虞，然心意则无论何时皆不可令其衰损。对于欲守护自心者，忆念与正知，当以一切安乐善加守护。我如是合掌劝请。如是，为对治烦恼，不放逸，忆念，以及正知三者不令衰损而生起，不仅不舍弃，更应殷勤修学增上广大之方便，故应依止善知识，并屡屡阅览菩萨藏经。如《学集论》中亦有宣说。觉沃（阿底峡）曾言，因在藏地无经可阅，故我之信心日渐衰减，此乃口诀中之经验，故当恒常以彼方便修学唯一善妙之发心，且日三次、夜三次以具足相状之仪轨受持。若不能如是行持，亦当如《善天释》中所说：具大悲者，请垂念我。我名某某，所有罪业皆一一忏悔。永不再造。以此意乐如实受持。如是行持。现在宣说菩萨戒律。首先，为显示遮止罪行之所断，及其支分，特别是二十种根本堕罪之差别：夺取三宝之物等，是国王之五种；摧毁城镇乡村等，是臣属之五种；为未经调伏者宣说空性等，是庸俗之八种；以及舍弃愿心与行心。其中国王所决定之五者是：
English
One should hold the seed of the mind of quiescence and cause it to sprout. As the teacher Shantideva said: Those who are disturbed by disease are powerless in all their actions. Likewise, a mind disturbed by ignorance is powerless in all its actions. Those who possess a mind without mindfulness, their hearing, thinking, and meditation, like water in a leaking pot, do not remain in memory. Even those who are learned, have faith, and diligently exert themselves, due to the fault of lacking mindfulness, will become tainted with the defilement of downfall. Thieves without mindfulness, following after the loss of memory, even if they accumulate merit, will be stolen by thieves and go to bad destinies. It is said. My gains and honors, body and livelihood are easy to lose, and other virtues may also diminish, but the mind should never be allowed to deteriorate. For those who wish to protect their minds, mindfulness and awareness should be guarded with all happiness. I prostrate with folded hands in this way. Thus, as an antidote to afflictions, diligence, mindfulness, and the three aspects of awareness should be cultivated without diminishing them. Not only should they not be abandoned, but one should diligently study the means to increase and expand them. Therefore, one should rely on virtuous friends and repeatedly study the bodhisattva's collections of scriptures. It is also explained in the Compendium of Trainings. Jowo (Atisha) said that because there were no scriptures to study in Tibet, his faith was diminishing. This is an experience in the oral instructions, so one should always train in the sole good motivation by that means, and take the precepts three times a day and three times a night with a qualified ritual. If one cannot do that, one should also do as explained in the commentary on the God of Virtue: "O compassionate one, please consider me. I, named so-and-so, confess all my sins individually. I will not do them again." One should take it properly with this intention. As it is said, one should act accordingly. Now, explaining the bodhisattva's ethics, first, to show the objects to be abandoned, which are the prohibitions of misconduct, along with their parts, especially the twenty distinctions of fundamental downfalls: stealing the property of the Three Jewels, etc., are the five of the king; destroying towns and villages, etc., are the five of the ministers; teaching emptiness to those who have not trained their minds, etc., are the eight of the common people; and abandoning the aspiration and engagement minds. Among them, the five determined for the king are: