Tibetan
ད་མེད་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་གང་གིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པའི་ཚུལ། བཏང་སྙོམས་ངོ་བོ་བྱམས་སྡང་འདྲལ་བ་སྟེ། །ཕྱོགས་དང་རིས་ཆད་མཉམ་པ་ཉིད་བརྡལ་ནས། །དགྲ་དང་གཉེན་དང་བར་མའི་འདུ་ཤེས་གསུམ། །ཕན་འདོགས་ཡུལ་ལ་མཉམ་པར་རབ་ཏུ་སྤྱད། །རྣམ་པའི་དམིགས་བཅས་དམིགས་མེད་རྩི་ཡིས་སྦྱར། །དེ་ལ་གཉིས། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གོ་དོན་གཞལ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བཏང་སྙོམས་སོ། །སྔ་མ་ནི་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བསལ་མེད་པར་གཉིས་ཀ་མགོ་སྙོམས་པར་བྱ་བའི་་ཐ་ཚིག་སྟེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་ལ་མཚོན་ན། བདག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྙེད་པ་ན་དེ་ལ་དགའ་སྟེ་ཆགས་པ་ཡང་མེད་ན། འགྲིབས་སམ་མ་རྙེད་ན་ཡི་ཆད་པ་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་དེ། རྙེད་མ་རྙེད་མཉམ་པའི་བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཧ་ཅང་དགའ་བ་མི་སྐྱེ་ན། ཁྲོ་ཞིང་བརྡེག་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྤང་ཞེན་གྱི་དངོས་འཛིན་ཆུང་བས་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་སོ། །བདག་གི་རིགས་གཟུགས་དང་ཡོན་ཏན་ལ་བསྟོད་པས་སེམས་གཟེངས་མཐོ་བར་གྱུར་ན་ནི། སྐྱོན་བྲུས་ཤིང་བསྐུར་བའི་ཕྱོགས་ལ་མི་བཟོད་པ་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་བསྟོད་སྨད་ལ་ དགའ་སྡུག་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་སོ། །རང་གི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་དགའ་ཞིང་སྐྱེ་བོ་མང་པོས་ཐོས་ཤིང་མ་གྲགས་པས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གཉིས་ཀ་མེད་ན་གྲགས་པ་དང་། མ་གྲགས་པ་ལ་དགའ་སྡུག་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་ཏེ། བདག་གི་དོན་དུ་ཆོས་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་སྔོན་ལ་མགོ་སྙོམས་ན་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱང་ངང་གིས་བསྒྲུབ་པར་སླ་སྟེ། ཕྱོགས་རིས་ཞིག་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་འདུལ་བ་ལུང་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་ཚུན་མཉམ་ཞིང་སྙོམས་པའི་སེམས་སུ་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ནི། འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ལ་མཐའ་མེད་པས་སེམས་ཅན་རེ་རེ་ནས་བསམས་ན། དགྲ་དང་གཉེན་དུ་མ་གྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་དེ་ལ་ཆགས་སྡང་བྱ་བ་མི་རིགས་ཏེ། དགྲ་དང་གཉེན་གྱི་ཕྱོགས་རིས་ནི་ད་རེས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་འདིའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ནམ། རང་གི་དགྲར་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་འབྱུང་བའང་ཡོད་དེ། གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དགྲར་བལྟ་ལ་གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་བྱམས་པའི་སེ
Chinese
凭借着不被所有声闻和独觉所夺的无上圆满，才能证得显赫的地位。如是说。修习舍的方法：舍的自性是分离爱憎，断除偏颇和宗派，扩展平等性，对有益的对象平等地运用。以有相和无相的对境，用次第结合。这分为两种：衡量舍的意义和以有情为对境的舍。前者是指对好坏等两种区分不加区分，使两者都保持平衡的措辞。例如，就世间的八法而言，如果我获得圆满的享受，对此不生欢喜和贪执，那么失去或未获得时，自然也不会感到沮丧，这就是对获得与未获得保持平等的舍。同样，如果对恭敬供养的一方不生过分的欢喜，那么对于愤怒和殴打的一方，由于减少了对抛弃和执着的实执，就能对苦乐保持舍。如果我的种姓、相貌和功德受到赞扬而感到自豪，那么对于揭露缺点和诽谤的一方，自然会感到难以忍受。与这两种情况相反，就是对赞扬和批评没有喜悦和厌恶的舍。如果自己的功德被他人知晓而感到高兴，或者被许多人听到，或者因为不为人知而感到沮丧，如果这两种情况都不存在，就是对名声和默默无闻没有喜悦和厌恶的舍。为了自己的缘故，如果首先对这八法保持平衡，那么自然就容易成就以有情为对境的舍，因为消除偏颇是舍的特征。如《律藏》中所说：你应该对一切有情持有相互平等和公正的心。如是说。以有情为对境的相状是：就像轮回没有尽头一样，如果思及每一个有情，没有不曾做过敌人和亲人的，因此不应该对他们产生爱憎。敌友的偏颇，要么是今生此世缘起的原因，要么是源于自己执敌的分别念。一方视为敌人，一方视为慈爱的对
English
By means of the unsurpassed perfection that is not stolen by all Shravakas and Pratyekabuddhas, one attains the state of manifest eminence. Thus it is said. The method of meditating on equanimity: The nature of equanimity is to separate love and hatred. Cutting off bias and sectarianism, expanding equality itself. The three concepts of enemy, friend, and neutral. Apply equally to the object of benefit. Combine the forms of with-object and without-object with sequence. There are two aspects to this: measuring the meaning of equanimity, and equanimity focused on sentient beings. The former is a term for balancing both without distinguishing between good and bad, etc. For example, with regard to the eight worldly dharmas, if one does not rejoice and cling to the attainment of perfect enjoyment, then it is natural not to be discouraged if it diminishes or is not attained. This is equanimity in the equality of attainment and non-attainment. Similarly, if one does not develop excessive joy towards the side that offers reverence and honor, then because of the smallness of the clinging to rejection towards the side that is angry and strikes, there is equanimity towards pleasure and pain. If one's lineage, form, and qualities are praised and one becomes proud, then it is natural to be intolerant towards the side that exposes faults and slanders. The opposite of both of these is equanimity without joy or sorrow towards praise and blame. If one is happy when one's own qualities are known by others, or if they are heard by many people, or if one is depressed because they are not known, if neither of these exists, it is equanimity without joy or sorrow towards fame and obscurity. For one's own sake, if these eight dharmas are first balanced, then equanimity focused on sentient beings will also be easily accomplished, since eliminating bias is the characteristic of equanimity. As it is said in the Vinaya Sutra: You should have a mind that is mutually equal and impartial towards all sentient beings. Thus it is said. The aspect of focusing on sentient beings is: Just as samsara has no end, if one thinks of each sentient being, there is none who has not been an enemy and a friend, therefore it is not appropriate to have attachment and aversion towards them. The bias of enemy and friend either arises from the causes and conditions of interdependence in this present life, or from one's own conceptualization of holding to an enemy. One side sees as an enemy, while the other side has a mind of love.