Tibetan
ར་སྙིང་རྗེ་ནས་འཁོལ་དུ་མི་འཇུག་ཅིང་། སྲོག་ཆགས་གཞན་དག་ལ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་སྙིང་རྗེར་བརྫུས་པའི་སེར་སྣའོ། །རང་དང་རང་གི་ཕྱོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་ལ་བར་མ་ལ་སོགས་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལམ་ཕྲག་དོག་དང་ཉེའོ། །ཚོར་བ་ལུང་མ་བསྟན་ཕན་གནོད་ཀྱི་ཡུལ་གང་ཡང་མ་རིག་པའི་བཏང་སྙོམས་ནི་གཏུ་མུག་གི་ཕྱོགས་དང་འབྲེལ་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྲིད་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཐར་པའི་ལམ་དང་མ་འབྲེལ་བ་སྟེ། སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ སྙིང་པོ་མཆོག་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ། འདི་ལ་སེམས་ཡང་དག་པར་མ་བསྐྱེད། རྗེས་སུ་མ་བསྐྱེད་པའི་བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་བཞི་ནི་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་སྟེ། སྲིད་པར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའོ། །སེམས་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད། རྗེས་སུ་བསྐྱེད་པའི་བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་བཞི་ནི་ཚད་མེད་པ་བཞི་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དུ་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཐར་པའི་སེམས་ཀྱི་མ་ཟིན་པའི་ཚད་མེད་བཞི་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་པོ་ལའང་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་བུད་མེད་བུ་ཆུང་ཁུར་བས་ཆུ་བོ་གངྒཱ་བརྒལ་དུས་གཉིས་ཀ་གཅིག་ལ་གཅིག་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་མ་བཟོད་པའི་ངང་དུ་ཚེའི་དུས་བྱས་པས་ཚངས་པའི་གནས་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། སེམས་གསལ་གཅིག་སྐྱེས་འབྲས་བུ་གང་། །ཚངས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ་ལྟར། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕ་མ་བུ་ཚར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་གཞན་གྱིས་གཟིར་བའི་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པས། །ཉེས་པ་རྣམ་པ་མང་ལ་རེག །ཅེས་པ་ལྟར་འདོད་པའི་སར་སྐྱེ་བ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སམ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་སུ་སྐྱེ་བ་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར། མཛོད་ལས། ཁམས་གཉིས་ལས་སྐྱེས་སྲིད་འདོད་ཆགས། །ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་གཞན་གསུམ་པོའང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལས་མི་འདའ་སྟེ། སེམས་དཔའ་སེམས་ ཅན་ལ་ཆགས་པ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཚད་མེད་བཞི་པོ་ནི་ཉན་རང་ལ་སོགས་པ་ལའང་མེད་ན། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། འཇིག་རྟེན་བྱང་ཆུབ་རང་སངས་རྒྱས་པ་ཡི། །དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ལའང་བྱམས་པ་དེ་མེད་ན། །དེ་ལས་གཞ
Chinese
真正的慈悲不允许因愤怒而沸腾，而对其他众生采取与此相反的态度，是伪装成慈悲的吝啬。对于自己和自己一方的圆满，以及快乐幸福感到高兴的修习，与此相反的是傲慢或嫉妒。对于未指明的感受，对任何无益或有害的事物都一无所知的舍，与愚痴的一面有关联。这些是显现存在的因，与解脱之道无关。导师大悲尊在《精髓之最》中说：舍利子，在此，未生起或未后续生起正确发心的慈爱、慈悲、喜悦和舍四者，是梵天四住，是与显现存在相关的。生起或后续生起正确发心的慈爱、慈悲、喜悦和舍四者，是四无量，因为它们是趋向于涅槃之路的。如此说。未被解脱之心所掌握的四无量之外的梵天四住，并非没有暂时的果报。正如过去一位妇女抱着孩子渡过恒河时，两人都因彼此关爱的慈心而不忍，最终去世而获得了梵天之位。导师寂天说：仅生起一念清明之心，其果报如何？如同成为梵天等。如此说道。因此，对父母子女的慈爱等是贪执。同样，被其他烦恼所困扰的慈悲等，也如《经庄严论》所说：与欲望的贪执相应，触及多种过患。正如生于欲界是欲望的贪执之因，或生于上方二界是存在的贪执之因。《俱舍论》中说：生于二界，是存在的贪执。这表明其余三者也无法超越轮回之因，因为菩萨对众生的贪执与此相反。如此，如果连声闻、缘觉等都没有这出世间的四无量，更何况是凡夫俗子呢。《经庄严论》中说：世间菩提和自生佛的阿罗汉们也没有那样的慈爱，更何况是其他呢？
English
True compassion does not allow boiling over with anger, and taking the opposite attitude towards other beings is miserliness disguised as compassion. The practice of rejoicing in the perfection of oneself and one's own side, and in happiness and joy, the opposite of this is arrogance or jealousy. Equanimity that is unaware of any unspecified feelings, of anything that is unhelpful or harmful, is associated with the side of dullness. These are the cause of manifesting existence and are unrelated to the path of liberation. The Teacher, the Great Compassionate One, said in the Essence of the Supreme: Shariputra, here, the four immeasurables of love, compassion, joy, and equanimity that have not arisen or subsequently arisen with correct intention are the four abodes of Brahma, which are associated with manifesting existence. The four immeasurables of love, compassion, joy, and equanimity that have arisen or subsequently arisen with correct intention are the four immeasurables, because they are conducive to the path of Nirvana. So it is said. The four abodes of Brahma that are other than the four immeasurables that are not grasped by the mind of liberation are not without temporary results. Just as in the past, when a woman carrying a child crossed the Ganges River, both were unbearable due to the loving heart of caring for each other, and eventually died and attained the position of Brahma. The Teacher Shantideva said: What is the result of giving rise to just one clear mind? It is like becoming Brahma and so on. So it is said. Therefore, love for parents and children, etc., is attachment. Similarly, compassion, etc., that is afflicted by other afflictions is also as stated in the Ornament of the Sutras: Being associated with the attachment of desire, it touches many faults. Just as being born in the desire realm is the cause of the attachment of desire, or being born in the two upper realms is the cause of the attachment of existence. It is stated in the Treasury: Being born in the two realms is the attachment of existence. This shows that the other three also cannot transcend the cause of samsara, because the Bodhisattva's attachment to sentient beings is the opposite of this. Thus, if even the Hearers, Solitary Realizers, etc., do not have these transcendent four immeasurables, what need is there to mention the assembly of ordinary beings? It is stated in the Ornament of the Sutras: Even the Arhats of worldly Bodhi and Self-Buddhas do not have that kind of love, what need is there to mention others?