Tibetan
ས་ཀྱང་ཉེས་པའི་ཆ་ཅན་ཕྱོགས་རིས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་ན་མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་གྱི་བདེ་འབྱོར་ལ་དགའ་བ་བསྒོམས་པས་དམན་སེམས་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བའོ། །དགའ་བས་སེམས་རྒོད་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་གྱུར་ན། བྱམས་སོགས་མཐའ་དབུས་བརྗེས་ནས་སྤེལ་མར་བསྒོམ། གཞན་གྱི་བདེ་འབྱོར་ལ་དགའ་བ་བསྒོམས་པས་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་གྱུར་ན། བྱམས་པ་དང་དགའ་བ། སྙིང་རྗེ་དང་བཏང་སྙོམས་སྤེལ་མར་བསྒོམ་ཞིང་། དེའང་བཏང་སྙོམས་ནས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་ཞིང་། དེ་ནས་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཆུང་ངུ་། བྱམས་པ་ནས་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་ནི་འབྲིང་། བཏང་སྙོམས་ནས་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། འདི་ལྟར་བྱམས་པ་བསྒོམ་མོ། །དགའ་བ་བསྒོམ་མོ། །སྙིང་རྗེ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་གོ །བཏང་སྙོམས་ལེན་ཏོ། །ཞེས་ཐོད་རྒལ་དུ་ཡར་མཚོང་མར་མཆོད་ལ་རྩལ་སྦྱང་བར་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ཡང་བྱམས་པའི་གེགས་སྙིང་རྗེས། སྙིང་རྗེའི་གེགས་དགའ་བས། དགའ་བའི་གེགས་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གེགས་བྱམས་པས་འགོག་པའི་ལུགས་ཡོད་ཀྱིས། འདིར་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞིའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རང་བཞིན་དུ་འབྲེལ་ཆེ་བས་དེ་ཉིད་འགོག་པའི་ཐབས་གཙོ་བོར་བཤད་ཀྱིས་དེ་སྐད་དུ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། བརྟན་པ་ཚངས་ པའི་མི་མཐུན་སྤང་། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། །དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། །ཅེས་དང། དེའི་འགྲེལ་བར། གཞན་དུ་མི་རྟོག་པས། བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། བར་མའི་ཡུལ་གསུམ་ལས་དམིགས་པ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའོ། །ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་འཇུག་ན། བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་ཙམ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཡུལ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་དང་། ཆགས་སྡང་ཅན་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡུལ། དགའ་བ་ནི་སྐྱིད་པ་སྟེ་བདེ་བའི་ཡུལ་གསུམ་ལ་བློ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་བ་བཤད་དོ། །ད་ནི་ཚད་མེད་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རྣམ་སྨིན་མངོན་པར་མཐོ། །འདོད་པར་ལྷ་མིའི་ལུས་དང་ངེས་ལེགས་གཉིས། །རྒྱུ་མཐུན་བྱེད་པ་དེ་འདྲ་མྱོང་བས་ནི། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བྲལ་ཞིང་བདེ་བ་འཐོབ། །དབང་གིས་ཡིད་འོང་བདེ་དགའི་ཡུལ་ལ་སྤྱོད། །བྱེད་པ་བཞི་པོ་སྟོབས་སུ་གྱུར་བ་ཡི། །དོན་གཉིས་འབྱོར་བའི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །དེའང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུས་གནས་སྐབས་སུ་མངོན་
Chinese
如果土地也呈现出具有过失的偏袒之相，那么修习对不和睦地方的安乐富饶感到欢喜，就能成为一切卑劣之心的对治。如果欢喜成为心散乱的对境，就将慈爱等从头到尾交替修习。如果修习对他人安乐富饶感到欢喜而导致心散乱，就交替修习慈爱和欢喜、悲悯和舍，而且从舍修习悲悯，然后修习慈爱是小，从慈爱修习欢喜是中，从舍修习慈爱是大。如《母续》中间所说：“如此修习慈爱！修习欢喜！于悲悯中安住！取舍！”意思是说，要像头朝下一样，向上卖向下供，勤加练习。此外，慈爱的障碍是悲悯，悲悯的障碍是欢喜，欢喜的障碍是舍，舍的障碍是慈爱，有这样的规律。这里因为众生的界与四梵住的不和合方面自然联系紧密，所以主要讲述了对治它的方法，因此这样说。《经庄严论》中也说：“稳固梵的不和合舍弃，不分别具有智慧，进入三种所缘，使众生完全成熟。”它的注释中说：“在其他地方，因为不分别，从安乐、痛苦和中间三种境中，所缘对众生有利益。如何进入所缘呢？仅仅是不具有安乐是舍的境，被痛苦折磨和具有贪嗔者，因为安住在痛苦的因果中，是痛苦的境。欢喜是快乐，是安乐的三个境进入智慧。”这样讲述了缘众生的共同特征。现在为了讲述修习无量果，因此，如此修习，异熟显现增上生，欲界天人身和决定胜二者，以串习因感受相同之果，远离不合之品而获得安乐，以自在力受用如意安乐之境。四种因成为力量，获得二利圆满的功德，也就是以异熟果暂时显现
English
If the land also appears with the aspect of partiality, which has faults, then cultivating joy towards the well-being and prosperity of a discordant place will become the antidote to all inferior minds. If joy becomes the object of mental agitation, then cultivate love and so on alternately from beginning to end. If cultivating joy towards the well-being and prosperity of others causes mental distraction, then cultivate love and joy, compassion and equanimity alternately. Moreover, cultivating compassion from equanimity, and then cultivating love is small; cultivating joy from love is medium; cultivating love from equanimity is great. As it says in the intermediate Mother Tantra: "Thus cultivate love! Cultivate joy! Abide in compassion! Take equanimity!" This means to practice diligently, like selling upwards and offering downwards, head over heels. Furthermore, the obstacle to love is compassion, the obstacle to compassion is joy, the obstacle to joy is equanimity, and the obstacle to equanimity is love. There is such a rule. Here, because the realm of sentient beings is naturally closely connected with the discordant aspects of the four Brahma-viharas, the method of counteracting it is mainly explained. Therefore, it is said in the Ornament for the Sutras: "Steadfastly abandon the discord of Brahma, possess non-discriminating wisdom, enter into three objects, and completely ripen sentient beings." And in its commentary: "Elsewhere, because of non-discrimination, from the three realms of happiness, suffering, and the intermediate, the object benefits sentient beings. How does the object enter? Merely not possessing happiness is the object of equanimity. Those tormented by suffering and those with attachment and aversion, because they abide in the cause and effect of suffering, are the object of suffering. Joy is happiness, it is the three realms of bliss that enter the mind." Thus, the common characteristic of focusing on sentient beings is explained. Now, in order to explain the fruit of cultivating the immeasurable, therefore, by cultivating in this way, the ripening manifestly increases. Desire realm gods and humans' bodies and definite goodness, the two, by experiencing such similar causes, one is separated from discordant factors and obtains happiness. By power, one enjoys desirable and delightful realms. The four causes become powerful, and one will obtain the qualities of the two benefits being abundant, that is, temporarily manifested by the ripening fruit.