Tibetan
ན་ལ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་འདས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བ་གང་ཞེ་ན། འདི་ན་ཞི་བའི་ལམ་དང་འབྲེལ་བ་ཡི། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི། །རྣམ་པའི་བསྒོམ་ཚུལ་སྟོབས་སུ་གྱུར་བ་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བས། ཁྱད་ཆོས་ལྡན་པའི་ཚད་མེད་བཞི་རུ་འདོད། །འདི་ལྟར་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་འཁོན་མེད་པའི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་ཤར་ཀྱང་། དེ་ལ་བདེན་ཞེན་དང་དངོས་པོར་བལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་ལས་ལྡོག་པ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྩིས་ཟིན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ནི་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་གི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བའི་རྗེས་སུ་ཐབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ལ་དམིགས་པ་འབྱུང་སྟེ། ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོམ་པ། རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་གྲགས་པའི་ཆོས། །དེ་ལྟར་གྲུབ་ཅིང་བདེན་པ་མིན། །སྣ་ཚོགས་ཅིར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་མིག་འཕྲུལ་རྣམ་པ་བཞིན། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ ནམ་མཁའ་འདྲ། །རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་རྒྱུ་འབྲས་བཞིན། །བདེན་པ་མ་གྲུབ་རྫུན་མི་ལྡོག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚད་མེད་བཞི་པོའང་། བསྒོམ་ཚུལ་གོ་རིམ་ཅན་དང་ངེས་པ་མེད། །དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་སྐྱེ་བར་སླ་ལ་གཏད། །དེ་ལ་དཀྱུས་སུ་བཤད་པ་ནི་གོ་རིམ་གྱི་ངེས་པ་ཅན་ཏེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། དགའ་བ་ཆེན་པོ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། སྔགས་སུ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྦྱར་ནས་གསུངས་པའང་བརྟག་གཉིས་ལས། དང་པོར་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །གཉིས་པར་སྙིང་རྗེ་རྣམ་བསྒོམ་ཞིང་། །གསུམ་པར་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་དང་། །ཀུན་གྱི་མཐར་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །ཞེས་སོ། །ངེས་པ་མེད་པ་ནི་དབུ་མ་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སྐྱེ་སླ་བ་ལ་དམིགས་པ་བཏང་སྙོམས་ཐོག་མར་འདོན་པའི་རིམ་པའང་ཡོད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་ཆགས་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་བསལ་ཏེ་སེམས་སྙོམས་པ་ཉིད་སྔོན་དུ་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུའོ། །དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོམ་ལས་ཀྱང་། དེ་ཡང་ཐོག་མར་ཚད་མེད་བློ། །བཏང་སྙོམས་ས་གཞི་ལེགས་བརྡལ་ལ། །བྱམས་པའི་ཆུ་བོས་རྣམ་བཅུས་ནས། །རབ་ཏུ་དགའ་བས་རྣལ་འབྱོར་བས། །སྙིང་རྗེའི་ས་བོན་ལེགས་པར་གདབ། །ཅེས་བཤད་པས་གང་སྐྱེ་སླ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །སྦྱར་དུ་རུང་བའི་ཤེས་བྱེད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཚད་མེད་པ་འདི་དག་ཀྱང་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནོ། །བཞི་པོའི་ཚད་ཉིད་ལུང་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ། །རང་རང་གི་ཡུལ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། མ་བསྒོམས་པའི་ཉེས་དམིགས་གོམས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་ལས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱམས་པ་སྟེ། །རྒྱུ་དང་བཤེས་གཉེན་རང་བཞིན་ལས། །བློ་དང་ལྡན་པའི་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ། །ཞེས་དང་། ཁྱད་པར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལྟར་འབྲེལ་བའི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་འདི་དག་ནི་འཁོར་བའི་དུས་ན་བདག་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོས་བསྐྱེད་ལ། རྒྱུའི་རྐྱེན། བདག་པོའི་རྐྱེན། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་སྙོམས་འཇུག་རྣམ་གཉིས་བསྐྱེད་ཅིང་། བམ་པོ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་རྒྱུ་དང་། དྲོད་གཤེར་ལ་སོགས་པའི་བདག་རྐྱེན་ལས་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་ནི། མངོན་པ་མཛོད་ལས། བཞི་ཡིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །གསུམ་གྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་རྣམ་གཉིས། །གཞན་ནི་གཉིས་པོ་དག་ལས་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་གོ་རིམ་ལ་དག་གྲོལ་དུ་བྱེད་པའི་གཉེན་པོར། འོན་ཀྱང་བྱམས་བསྒོམས་ཆགས་པའི་རྟེན་གྱུར་ན། ཉེ་རིང་བྲལ་བའི་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་སྤོ། །བྱམས་པ་བསྒོམས་པ་དེ་གཉེན་བཤེས་ལྟ་བུའི་རིས་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་ཆགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་ན། བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པས་དེའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་རྨོངས་ནས་ལུང་མ་བསྟན་གྱུར་ན། །སྙིང་རྗེར་སྤོས་པས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་འགོག །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སེམས་དེ་ཕན་མི་འདོགས་པའི་ལུང་མ་བསྟན་དུ་ལྷུང་ན་ སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་འབྲས་བུས་གཟིར་བའི་གནས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པས་བཏང་སྙོམས་ཐ་ཤལ་བདེ་འགོག་གོ །སྙིང་རྗེ་སྟོབས་ཞན་རིས་སུ་ཆད་པ་ན། །དགའ་བར་སྤོས་པས་དམན་སེམས་སྐྱེ་བུ་འགོག །སྙིང་རྗེ་ཉི་ཚེ་བ་སྐྱེ
Chinese
那还用说什么呢？ 怎样才能不是超越世间呢？ 像这样。 那么与超越世间的道相关联的是什么呢？ 这与寂静之道相关联， 所缘是所有众生， 显现而无自性的法性， 从这种形态的修法成为力量， 成为生起两种菩提心的因， 被认为是具有特点的四无量。 像这样，所缘的行相虽然显现为对所有众生没有亲疏的慈爱等四种， 但是，因为它远离了执着实有和视为实物的相状，把握了显现而无自性的法性如幻化的道理，所以是生起两种菩提心的因。 世尊说，菩提是虚空的体性。 因此，在如实见到自己的心之后，便会以方便缘于一切众生的心。 像这样， 论师勇士的《胜义菩提心修法·宝灯论》中说： 怎样显现和声称的法， 并非如是成立和真实。 因为会变成各种各样的， 例如幻术的各种显现。 无自性犹如虚空。 因为仅仅是依缘而生， 所以也不是完全没有， 例如梦中的因果。 真实不成立，虚假不退还。 像这样。 这样的四无量， 修法有次第和无决定。 所缘缘于何者容易生起。 其中，通常的说法是有次第的决定。 《中观宝鬘论》中说： 善现，菩萨摩诃萨应当修习大慈、大悲、大喜和大舍。 像这样。 密咒中与本尊的如是性相结合而说的，也在《二观察续》中说： 首先应当修习慈爱， 其次修习悲悯， 第三修习喜乐， 最后则是舍。 像这样。 没有决定的是，追随《中观庄严论》等，也有首先取出容易生起的所缘舍的次第。 先消除对一切众生的贪恋和嗔恨，修习心平等。
English
What need is there to say more? How could it not be beyond the world? Thus it is. So, what is related to the path that transcends the world? Here, it is related to the path of peace. The object of focus is all sentient beings. From the nature of phenomena that appear but are without inherent existence, from the manner of meditation becoming powerful, it becomes the cause for the arising of the two bodhicittas. It is considered the four immeasurables with distinct characteristics. In this way, although the aspect of the object of focus arises as the four, such as love without nearness or hostility towards all sentient beings, it is the nature of phenomena that appear but are without inherent existence, reversing from the characteristics of clinging to truth and viewing as an entity, having grasped the calculation of illusion-like, that is the cause for the arising of the two bodhicittas. The Bhagavan said that enlightenment is because of the nature of space. Therefore, after seeing one's own mind exactly as it is, then through skillful means, focusing on the minds of all sentient beings will occur. Thus, in the "Essential Bodhicitta Meditation" by the teacher Hero, the "Jewel Lamp" says: How the phenomena that appear and are proclaimed, are not established and true in that way. Because they change into various things, like the various forms of magical illusions. Without essence, like the sky. Because they arise only from interdependence, they are also not completely non-existent, like cause and effect in a dream. Truth is not established, falsehood does not revert. Thus it is. Such four immeasurables also, the method of meditation has order and no certainty. The object of focus is placed on what is easy to arise. The ordinary explanation of this is that it has a definite order. In the Intermediate Mother Sutra, it says: "Subhuti, the bodhisattva mahasattva should meditate on great love, great compassion, great joy, and great equanimity." Thus it is. In mantra, it is also said in conjunction with the suchness of the deity, in the Two Examinations Tantra: "First, one should meditate on love. Second, one should meditate on compassion. Third, one should meditate on joy. And finally, equanimity for all." Thus it is. What is not certain is that following the Ornament of Madhyamaka, etc., there is also a sequence of first extracting equanimity, which is the object of focus that is easy to arise. First, eliminate attachment and anger towards all sentient beings, and cultivate mental equanimity.
Chinese
是为了证悟。如是，在论师英雄的世俗菩提心修法中也说：首先，无量之心，以舍心善加平整土地，以慈爱的甘露遍洒，以极喜悦的瑜伽，善种悲悯的种子。如是说，与容易生起的结合。可以结合的理由是：这些无量也是从四缘而生，即众生界中自性存在的种姓是因缘。指示四者限度的善知识是增上缘。各自的对境显现是所缘缘。如是修习的利益和不修习的过患串习是等无间缘。如《经庄严论》中也说：从安乐和痛苦的自性中，产生菩萨的慈爱；从因和善知识的自性中，产生具慧者的悲悯。特别是，如心和心所般相关的对境之相，这些在轮回时由增上缘等四缘所生。因缘、增上缘、等无间缘三者生起二种等持。色蕴等则认为是各自的因和冷热等的增上缘所生。《俱舍论》中说：四缘生心和心所，三缘生二种等持，其余二者所生。又是，对于次第清净解脱的对治，然而修慈爱成为贪著之因时，转为修习远离亲疏的舍心。修慈爱，如果见到如同亲友般的类别而成为贪著之因，修习舍心则成为其对治。彼者愚昧而成为无记时，转为悲悯，遮止痛苦因果。舍心如果落入无益的无记状态，则对众生行于痛苦之因，并被果所折磨的状态生起大悲心，从而遮止低劣的舍心和安乐。悲悯力量弱小而局限于类别时，转为喜悦，遮止卑劣心和生。
English
It is for the sake of realization. Thus, in the practice of relative Bodhicitta by the teacher Hero, it is also said: First, the immeasurable mind, with equanimity, the ground is well leveled, with the nectar of loving-kindness, it is completely sprinkled, with the yoga of great joy, the seeds of compassion are well planted. As it is said, it is combined with what is easy to arise. The reason for being able to combine is this: these immeasurables also arise from four conditions, namely, the lineage that naturally exists in the realm of sentient beings is the causal condition. The virtuous friend who indicates the limit of the four is the dominant condition. The manifestation of each of their objects is the objective condition. The benefit of practicing in this way and the habituation of the faults of not practicing is the immediately preceding condition. As it is also said in the Ornament of the Sutras: From the nature of happiness and suffering, arises the loving-kindness of the Bodhisattva; from the nature of cause and virtuous friend, arises the compassion of the wise. In particular, these aspects of objects that are related like mind and mental factors are generated by the four conditions such as the dominant condition during samsara. The causal condition, the dominant condition, and the immediately preceding condition generate the two types of meditative absorption. The aggregates, etc., are considered to be generated from their respective causes and the dominant conditions such as heat and moisture. The Abhidharma-kosa says: The four conditions generate mind and mental factors, the three conditions generate the two types of meditative absorption, and the others are generated from these two. Also, for the antidote that purifies and liberates in order, however, when cultivating loving-kindness becomes the basis of attachment, it is transformed into cultivating equanimity that is free from near and far. If cultivating loving-kindness is seen as a category like relatives and friends and becomes the basis of attachment, cultivating equanimity becomes its antidote. When that itself is ignorant and becomes unspecified, it is transformed into compassion, preventing the cause and effect of suffering. If the mind of equanimity falls into an unspecified state that is not beneficial, then great compassion arises for the state of sentient beings engaging in the cause of suffering and being tormented by the result, thereby preventing inferior equanimity and happiness. When the power of compassion is weak and limited to categories, it is transformed into joy, preventing inferior mind and birth.