Tibetan
་པའི་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འབྲོལ་བ་ལ་བསླབ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་མ་ནོར་བ་ཡིན་ཏེ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ལས། སྙིང་པོ་མེད་པའི་ཆོས་འདི་ནི། །རྟོག་པ་ལས་ནི་མ་ལུས་འབྱུང་། །གང་རྟོག་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་གྲོལ་བ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ནོར་བ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས། གང་ལ་མགོ་མཆིས་པ་དེ་ལ་འཚོ་བ་མཆིས་སོ། །གང་ལ་སྙིང་རྗེ་མཆིས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཆིས་སོ། །གང་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཆིས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་མཆིས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཉེ་རིང་དང་དགྲ་ཟིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་མ་ཆད་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉིད་དོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་སླ་བའི་གང་ཟག་དག་གིས་སྤྱོད་པ་མི་བསྲུན་པའི་རིགས་ཅན་ལ་མཐོང་ཆོས་མྱོང་གྱུར་མངོན་དུ་གྱུར་ན། དེ་ནི་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྲུབ་བོ་ཅེས་སྡང་ཞེན་དུ་བལྟ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་འཇིག་ པར་འགྱུར་ཏེ། དམྱལ་བར་ལྟུང་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པ་མཐོང་ན་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དུ་ག་ལ་ཞིག་སྟེ། སྟེས་དབང་གི་དེར་ལྟུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྙིང་རྗེའི་ཕན་ཡོན་ལ་བྲོད་པ་བསྐྱེད་ནས་ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་བློ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱངས་པས་གནོད་སེམས་དང་ཆགས་སྡང་མེད་པའི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྙིང་པོ་མཆོག་ལས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་། འཚེ་བ་མེད་པ་དང་། དགའ་བས་བརྒྱན་པའི་མཆོག་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དགའ་བའི་དམིགས་རྣམ་བཤད་པའི་ཕྱིར། །དགའ་བའི་ངོ་བོ་གཞན་དག་ཕུན་ཚོགས་ལ། །སྤྲོ་བའི་སེམས་འཇུག་ཀུན་ལ་ལེགས་སྨོན་བསྒོམ། །རང་རང་མཐུ་ཡིས་ཐོབ་ལ་དགའ་བྱེད་ཅིང་། །ཕྱིན་ཆད་དེ་དང་མི་འབྲལ་སྨོན་པ་ཡིན། །དེ་ལའང་དབྱེ་ན་གསུམ་སྟེ། ཚད་མེད་བཞིའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་དགའ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཟང་ཟིང་གི་འབྱོར་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་བ་དང་། བདེ་འདི་འབྱོར་བ་དང་ལྡན་པས་དགའ་བའོ། །བདག་གི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་དགའ་བ་ནི་བདག་ཉིད་དགེ་བའི་ཚོགས་ཆེ་བ་ལ་དམིགས་ནས་དགའ་བའི་དོན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རོ་ལ་དམིགས་པའི་དགའ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་ཆོས་ཐོས་པའི
Chinese
以慈悲的体性，修习空性以及随之而来的解脱，是通往一切智智的无谬之道，如龙树菩萨的《修习次第》中所说： “此无有实义之法，皆从分别而生起，何所分别亦是空，如是空性即解脱。” 如是说。 如此，大悲是圆满正等觉之无谬因。如经中所说：“何者有头，彼者有生命。何者有慈悲，彼者有菩提心。何者有菩提心，彼者有佛。” 如是说。 虽是如此，然与亲疏、敌友之分别念相联结，未曾间断之慈悲，乃是与之相违背者。对于以舍心为对境，容易生起慈悲之补特伽罗，若见不驯顺之有情，现世感受显现，则会生起“此非慈悲之对境”之嗔恨，此种情况甚多。若如此，则会摧毁生起慈悲之因果。即使是堕入地狱之有情，若见其造作彼因，亦应成为生起慈悲之对境，岂能不成对境？因为彼等并非偶然堕入其中。因此，应于慈悲之利益生起欢喜，并修习无有偏颇之慈悲。如是修习，则能使无有损害心及贪嗔之心变得堪能。如《精髓殊胜经》云：“大悲能使心堪能，无害，并获得以喜悦庄严之殊胜。” 如是说。 为了阐释喜悦之所缘行相，喜悦之体性是于其他圆满之功德，生起欢喜心，并对一切众生修习善愿。随各自之能力获得成就而心生欢喜，并祈愿未来永不分离。 对此亦有三种分类。如《四无量广释》中所说：“所谓喜悦，即是众生具有财富之圆满、佛法之圆满、安乐之圆满而心生喜悦。以自身之圆满为对境之喜悦，即是以自身之广大善法为对境而心生喜悦之义。以殊胜佛法之味为对境之喜悦，即是自他听闻佛法之
English
Training in emptiness, the essence of love and compassion, and the subsequent liberation is the unerring path to omniscience, as stated in the Stages of Meditation by Nagarjuna: "This dharma without essence arises entirely from conceptualization. Whatever is conceptualized is also empty. Thus, emptiness is liberation." So it is said. Thus, great compassion is the unerring cause of perfect Buddhahood. As stated in the sutra: "Whoever has a head has life. Whoever has compassion has bodhicitta. Whoever has bodhicitta has a Buddha." So it is said. However, compassion that is connected and continuous with the discrimination of near and far, friend and foe, is its very opposite. For individuals who easily generate compassion towards objects of equanimity, if they see unruly beings experiencing manifest suffering in this life, they often view them with hatred, saying, "This is not an object of compassion." If this is the case, the cause and effect of generating compassion will be destroyed. Even if beings falling into hell are seen accumulating the cause for it, they should still be objects of compassion. How could they not be objects? Because they did not fall there by chance. Therefore, one should generate enthusiasm for the benefits of compassion and train the mind in impartial compassion. By training in this way, the mind, free from harmful intent and attachment, will become workable. As stated in the Excellent Essence Sutra: "Great compassion makes the mind workable, harmless, and attains the supreme adorned with joy." So it is said. To explain the object and aspect of joy: The nature of joy is to rejoice in the other's perfect qualities, to cultivate good wishes for all beings with a joyful mind. Rejoicing in their attainment according to their own abilities, and wishing that they may never be separated from it in the future. There are three divisions of this. As stated in the Extensive Commentary on the Four Immeasurables: "Joy is the joy of beings possessing the abundance of wealth, the abundance of dharma, and the abundance of happiness. Joy that focuses on the perfection of one's own assembly is the meaning of rejoicing by focusing on one's own great assembly of virtue. Joy that focuses on the taste of the sacred dharma is the joy of oneself and others hearing the dharma."
Tibetan
་རོ་དང་། བསམ་པ་དང་སྒོམ་པའི་རོ་རྙེད་པའི་སྒོ་ནས་དགའ་བའི་དོན་ནོ། །ཞེས་པ་ལས་སྐབས་འདིར་ནི་དང་པོའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་གང་དག་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པ་དང་། འབྱོར་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ་དག་མཐོང་ན། འདིའི་བདེ་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ཤོག་ཅིག །འདི་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཡོད་དོ་ཅོག་སྐྱིད་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ ཤོག་ཅིག །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་སྐབས་བདག་གིས་ནམ་ཞིག་མཐོང་བའི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར། ད་དུང་འདིའི་སྟེང་དུ་ཚེ་རིང་བ་དང་། ནད་མེད་པ་དང་། དགེ་བའི་བསམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་། སྡིག་པའི་བསམ་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་། གནས་སྐབས་སུ་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་དང་། མཐར་ཐུག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་བྱ་སྟེ། ཉི་ཁྲི་ལས། སེམས་ཅན་གང་དག་རང་རང་གི་བདེ་བས་འབྱོར་བ་མཐོང་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བདེ་བ་འདི་དང་མི་འབྲལ་བར་ཤོག་ཅིག །ལྷ་མིའི་བདེ་བ་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་མོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་འགྲན་སེམས་དང་ཕྲག་དོག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་བཞིན་དུ་བློ་བཅོས་ནས་ལེགས་སྨོན་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་བའི་བསམ་པ་བཟང་པོ་ལ་སློབ་བར་བྱ་བ་ནི་དགའ་བའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ལ། ཞར་བྱུང་དུ་བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་དུ་འདུ་བྱས་པ་དང་། ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པ་ལའང་དགའ་བ་བསྒོམས་ནས་སླན་ཆད་བྲོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ལ་འབད་ཅིང་། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་མཐར་ཐུག་ཞེན་པའི་ཐག་པས་མ་བཅིངས་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་དག་གིས་གཟུགས་སྤྲུལ་ནས། །རྟ་དང་གླང་པོ་ཤིང་རྟ་སྣ་ཚོགས་བྱས། །དེ་ལ་ཇི་བཞིན་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དགའ་བའི་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་དང་། ཤེས་རབ་གསུམ་ལ་སོགས་པའང་མེད་སྣང་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བསྔོ་ བས་རྒྱས་གདབ་བོ། །ཕན་ཡོན་ནི། གནས་སྐབས་སུ་རང་གི་སེམས་ལ་ཕྲག་དོག་དང་ཟུག་རྔུ་མེད་པས་བག་ཕེབས་ཤིང་། ཞི་བདེ་ལྷུན་གྱིས་འགྲུབ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཡི་རང་བ་ཚ
Chinese
味道和，通过寻得思考和禅修的味道而感到欢喜之义。从那句话来说，此处应当体验最初的意义，对此，如果见到哪些众生安乐幸福，富裕且具有享受，远离不顺之方，愿此的安乐富裕圆满，一切种类永不分离。如是，愿一切众生界安乐且圆满。我何时才能体验见到那般境况的欢喜？更进一步，如果在此之上，长寿、无病、生起殊胜的善念、从罪恶的念头中解脱、暂时具有天人的安乐果报，最终具有一切遍知之安乐，那该多好啊！应当这样想。从《二万颂》中说：如果见到哪些众生因各自的安乐而富裕，就应当这样想：愿不离此安乐。超越天人安乐，愿具有一切遍知之安乐。如此说。特别是，对于成为竞争心和嫉妒之境的一切，如同修持慈爱一般，转变心念，学习仅仅生起良好祝愿的善良念头，这是欢喜的相违品的对治。顺便，对于我所积聚的善根显现，以及生起闻思修的智慧，也应当修持欢喜，努力寻求未来生起喜悦的方法。所有这些，都不要被最终执着的绳索束缚，而应当视为如幻的法性。如《三摩地王经》中所说：幻术师们变幻出形象，创造出马、象、车等各种各样的东西，但其中没有任何真实显现，一切诸法都应如是了知。如是，对于欢喜之境的众生、有为之善、智慧三者等，也应当了知为无有显现如幻的自性，并以回向来印封。利益是：暂时，因为自己的心中没有嫉妒和痛苦，所以感到安心，和平自然成就。最终，具有重大意义的方式。《八千颂》中说：具有欢喜之心的随喜者。
English
The taste and, through finding the taste of thinking and meditating, is the meaning of joy. From that saying, here one should experience the initial meaning, for this, if one sees which sentient beings are happy and blissful, rich and possessing enjoyment, free from unfavorable sides, may this happiness and wealth be complete, may all kinds never be separated. Likewise, may all sentient realms be happy and complete. When will I experience the joy of seeing such a situation? Furthermore, if on top of this, there is longevity, freedom from illness, the arising of special virtuous thoughts, liberation from sinful thoughts, temporary enjoyment of the fruits of gods and humans, and ultimately possessing the bliss of all-knowing, how wonderful would that be! One should think like this. From the Twenty Thousand Verses, it says: If you see which sentient beings are rich with their own happiness, you should think like this: May they not be separated from this happiness. Transcending the happiness of gods and humans, may they possess the happiness of all-knowing. So it is said. In particular, for all those who have become the object of competitive mind and jealousy, just like cultivating loving-kindness, transforming the mind and learning to generate only good wishes, this is the antidote to the opposing side of joy. Incidentally, for the manifestation of my accumulated roots of virtue, and for the generation of wisdom from hearing, thinking, and meditating, one should also cultivate joy and strive to find ways to generate joy in the future. All of these, do not be bound by the rope of ultimate attachment, but should be regarded as the nature of illusion. As it is said in the Samadhiraja Sutra: Magicians conjure up forms, creating various things such as horses, elephants, and chariots, but there is no real appearance in them, all dharmas should be known as such. Thus, for the sentient beings who are the object of joy, the virtue of conditioned things, and the three wisdoms, etc., one should also know that they are without appearance, of an illusory nature, and seal them with dedication. The benefits are: temporarily, because there is no jealousy and pain in one's own mind, one feels at ease, and peace is naturally achieved. Ultimately, the way to have great meaning. In the Eight Thousand Verses, it says: The one who rejoices with a joyful mind.