Tibetan
དང་མི་སྡུག་པ་འབྲིང་སྡུག་པ་རབ་དང་འདྲ་བར་བསྒོམ། དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་མི་སྡུག་པ་ལ་ཡང་ཕ་མ་དང་འདྲ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་གོམས་པའི་དམིགས་པ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་དུ་མ་གྱུར་བ་མེད་པ་དང་། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ཡང་ཐོག་མར་ཁྱིམ་གང་གི་མི་ཙམ་ལ་བསྒོམ་པ་ནས་རིམ་གྱིས་ཏེ། དེ་ནས་ནི་མཐའ་ཡས་པར་བསྒོམ་མོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གོམས་པའི་ཚད་ནི་སེམས་ཅན་གང་མཐོང་ཡང་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་གནོད་པ་གཟོད་ལ། ཕན་འདོགས་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་དང་། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐོང་ཡང་ དེ་ལ་འགྲན་སེམས་དང་ཕྲག་དོག་མི་སྐྱེ་བར་འདི་ནི་འདི་བས་ཀྱང་ཚེ་རིང་བ་དང་། ནད་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་བར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་དུ་འོང་ཞིང་ཕན་པ་འབའ་ཞིག་བློ་ལ་འཆར་བའི་ཚུལ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མང་དུ་བསྒོམས་ཤིང་བརྟན་པར་བྱས་པས་འགྲོ་བ་མཐོང་ན་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡིན། ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་ཡིན། ཅེས་དང་། དེའི་ཕན་ཡོན་ནི། ཐར་པ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་སུ་རྒྱས་པའི་མདོ་ལས། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་རྣམ་དག་ན། །བསྐལ་པ་གཅིག་གི་བར་དག་ཏུ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ནི་བསྲུངས་པ་ལས། །སྐྱེས་བུའི་སྐད་ཅིག་དགའ་བ་ཙམ། །དེ་བས་བྱམས་པ་སྤྱད་པ་མཆོག །གང་གིས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་འདི་རུ། །ལུས་དང་ངག་ཡིད་སྡིག་སྤྱད་དེ། །ངན་སོང་གསུམ་དུ་ལྟུང་ངེས་ཀྱང། །བྱམས་པ་དེ་ཡིས་འཕྲལ་དུ་འབྱངས། །ཞེས་དང་། མདོ་གཞན་དག་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་སྟན་ལས་མ་ལངས་པ་ལ་ཡོན་འབུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པས། ལྷ་མི་དགའ་བར་གྱུར་པ་དང་། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་བསྲུང་བ་དང་། །དུག་དང་མཚོན་གྱིས་མི་གནོད་དང་། །ཡིད་བདེ་བ་དང་བདེ་མང་དང་། །འབད་པ་མེད་པ་དོན་ཐོབ་དང་། །རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མ་གྱུར་ཀྱང་། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །བྱམས་ཆོས་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་པོ་འཐོབ། །ཅེས་སོ། །སྙིང་རྗེའི་དམིགས་རྣམ་བཤད་པའི་ཕྱིར། །སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ། །བཟོད་མི་ཕོད་པའི་སེམས་སྟོབས་དྲག་པོ་དང་། །འགྲོ་དྲུག་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི། །མཐའ་ལ་གཅུར་མཐོང་མཆི་མ་སློང་བ་ཡིན། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་ བའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་གསུམ་མམ། བརྒྱད་ཀྱིས་མནར་བའི་སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བློས་སེལ་བ་དང་། ཉེས་པ་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་མམ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་གི་སྐྱེ་གཞི་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེས་སེལ་བ་དང་། རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་མ་ཕྲད། ཆོས་མ་ཐོས། བླང་དོར་མི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ལ་སྙིང་རྗེས་ཕན་གདགས་ནས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལས་ཐོག་མ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་འཇུག་སྒོ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པའི་རྣམ་པ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་ནས་དེའི་ཁུར་འཁྱེར་བའོ། ཁུར་མ་ཁྱེར་ན་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་ན་ཅི་མ་རུང་བདེ་བ་དང་ཕྲད་ན་རེ་དགའ་སྙམ་པའི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ནི་ཉན་རང་ལའང་ཡོད་པས་འདིར་སྙིང་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་བྱས་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། དེ་ཐེག་ཆེན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། །བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་དཔེར་ན་ཚོང་དཔོན་ནམ། ཁྱིམ་བདག་གཅིག་ལ་བུ་གཅིག་པུ། །འདོད་པ། སྡུག་པ། འཕངས་པ། ཡིད་དུ་འོང་བ། མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཞིག་ཡོད་ལ་ཁྱེའུ་དེ་ཡང་གར་བྱེད་པས་མི་གཙང་བའི་དོང་དུ་ལྷུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེ་མ་དང་གཉེན་གྱིས་ཁྱེའུ་དེ་མི་གཙང་བའི་དོད་དུ་ལྷུང་བ་དེ་མཐོང་ལ། མཐོང་ནས་ཀྱང་ཆོ་ངེ་ཆེན་པོས་འདེབས་ཤིང་མྱ་ངན་བྱེད་ལ་སྨྲེ་སྔགས་ འདོན་ཏེ། མི་གཙང་བའི་དོང་དེར་ཞུགས་ནས་ཁྱེའུ་དེ་འདོན་པར་ནི་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེའི་ཕ་ཕྱོགས་དེར་སོང་སྟེ་དེས་བུ་གཅིག་བུ་དེ་མི་གཙང་བའི་དོང་དེར་ལྷུང་བར་མཐོང་ངོ་། །མཐོང་ནས་ཀྱང་རིངས་པ་རིངས་པར་བརྟབས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བུ་གཅིག་པོ་དེ་འདོན་པའི་བློས་སྲེད་པར་བྱས་ཏེ་སྐྱུག་བྲོ་བ་མེད་པར་མི་གཙང་བའི་དོང་དེར་བབས་ཏེ་བུ་གཅིག་བུ་ཕྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་མི་གཙང་བའི་དོང་ནི་ཁམས་གསུམ་ལ། བུ་གཅིག་པུ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་མ་དང་གཉེན་བཤེས་ནི་དོང་གི་ཁར་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཀྱང་། ནང་དུ་འགྲོ་མི་ནུས་པའི་དཔེས་ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཉི་ཚེ་བ་ཡོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་མི་ནུས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་སྟོབས་ནི་དེའི་ཕ་དང་འདྲ་སྟེ། ལྷག་བསམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་དོན་ལ་བདག་ཉིད་མི་བསྲུང་བར་འཇུག་ནུས་པ་བཞིན་
Chinese
观想不悦意者如同中等悦意者，然后对于非常不悦意者也像父母一样对待。如此串习的所缘，即一切有情从无始以来没有不做过父母等亲属的。如此修习，也首先从一户人家的人开始修习，然后逐渐扩大，之后则修习无量。如是说。串习的程度是，无论见到什么有情都感到悦意，断绝损害之心，生起利益之心；见到圆满者，也不会生起竞争心和嫉妒心，而是希望此人比我还长寿、无病、拥有更多的佛法财富，心中只想着利益。如《八千颂》中所说：“慈心增多修习且稳固后，见到众生会感到悦意，没有嗔恨。”以及，它的利益是，《大解脱方广经》中说：“若于清净世间中，一劫之间常持戒，不如士夫须臾顷，修习慈心所生乐，是故慈心最为胜。于此世间界之中，身语意行诸恶业，定堕三涂诸有情，慈心能令速解脱。”以及，其他经中说：“种姓之子，修习慈心三摩地，未离座而供养，将生无量福德。”此外，还有八大功德。圣天论师说：“天人皆欢喜，亦常为彼等所守护，毒与武器不能害，内心安乐且多乐，无勤任运成就诸事，纵未解脱亦得生梵天，是故应修慈心之八功德。”如是说。为了解释悲心的所缘差别，悲心的体性是对他人的痛苦，无法忍受的强烈心力，见到六道一切众生痛苦的因果，内心难忍而流泪。从分类上讲有三种。缘于受苦有情之悲心，即被三种或八种痛苦的自性所折磨的有情。
English
Meditate on the unpleasant as being like the moderately pleasant, and then treat the very unpleasant as you would your parents. The object of such familiarization is that all sentient beings have, from beginningless time, been relatives such as parents. Such meditation should begin with just the people in one's own household, then gradually expand, and finally meditate on the limitless. As it is said. The measure of familiarization is that whatever sentient being one sees, one finds pleasing, abandons the thought of harming, and generates the thought of benefiting. Even when seeing those who are prosperous, one does not generate competitive or jealous thoughts, but rather thinks, 'May this person live longer than I, be free from illness, and have more wealth of Dharma,' and only thinks of benefiting them. As the Eight Thousand Verse states, 'Having cultivated and stabilized a mind of loving-kindness, one will find beings pleasing when one sees them. One will be without anger.' And, its benefits are, as stated in the Sutra of Great Liberation and Vastness, 'If one maintains pure morality in a pure world for one eon, it is not equal to the joy produced by a moment of cultivating loving-kindness. Therefore, loving-kindness is the most excellent. Those who, in this world, have committed evil deeds with body, speech, and mind, and are certain to fall into the three lower realms, loving-kindness will quickly liberate them.' And, in other sutras, it is said, 'Son of good family, making offerings without rising from the seat while meditating on the samadhi of loving-kindness will generate immeasurable merit.' Furthermore, there are eight great qualities. Master Aryadeva said, 'Gods and humans are pleased, and they are always protected. Poison and weapons cannot harm, the mind is happy and full of joy, one effortlessly accomplishes all things, and even if one does not attain liberation, one will be born in the Brahma realm. Therefore, one should cultivate these eight qualities of loving-kindness.' Thus it is said. In order to explain the distinctions of the object of compassion, the nature of compassion is the powerful mental strength of being unable to bear the suffering of others, seeing the cause and effect of the suffering of all six realms, and shedding tears due to unbearable pain. There are three types of compassion. Compassion focused on suffering sentient beings is compassion for sentient beings tormented by the three or eight natures of suffering.
Chinese
以大悲之心消除他们的痛苦；以有罪众生为对象的慈悲，是以慈悲消除导致那三种或八种痛苦的，行于不善之众生的所有不善之根；以不具足因缘而无法解脱的众生为对象的慈悲，是以慈悲利益那些没有遇到善知识、没有听闻佛法、不了解取舍之道的众生，使之解脱。如此三种慈悲中，第一种是初学者的入门，即以希望众生脱离痛苦为目标，并承担其重担。如果不承担重担，只是想着“众生脱离痛苦该多好，遇到安乐该多好”的慈爱和慈悲，即使是声闻和独觉也有，因此这里必须生起以勇气为特点的增上意乐，因为这是大乘的特点。在《慧海请问经》中说：慧海，譬如一个商人或一个居士，只有一个儿子，可爱、可亲、可怜、悦意、见到就欢喜，而这个孩子因为玩耍掉进了粪坑里。然后，孩子的母亲和亲戚看到孩子掉进了粪坑里，看到后就大声哭喊，悲伤地哀嚎，却不进入粪坑把孩子救出来。之后，孩子的父亲朝那个方向走去，他看到自己的独子掉进了粪坑里。看到后，他以急切的心情，渴望救出自己的独子，毫不厌恶地跳进粪坑，把自己的独子救了出来。这里，粪坑比喻三界，独子比喻众生，母亲和亲戚比喻在粪坑边哀嚎，却无法进入其中的声闻和独觉，他们虽然有少许慈悲，却无法消除众生的痛苦。而菩萨的勇气就像那位父亲一样，以利他之心，不顾惜自己而能投入其中。
English
Eliminating their suffering with the mind of great compassion; compassion directed towards sentient beings who commit misdeeds is to eliminate with compassion all the roots of non-virtue of those sentient beings who engage in non-virtue, which are the source of those three or eight sufferings; compassion directed towards sentient beings who are not liberated due to lacking the conditions is to benefit those sentient beings who have not met virtuous friends, have not heard the Dharma, and do not know what to accept and reject, and liberate them with compassion. Among these three, the first is the gateway for beginners, which is to take on the burden with the aim of wanting sentient beings to be free from suffering. If one does not take on the burden, but only thinks, "How wonderful it would be if sentient beings were free from suffering and met with happiness," then even Hearers and Solitary Realizers have such love and compassion. Therefore, here one must generate a higher intention characterized by courage, because that is the characteristic of the Great Vehicle. In the Questions of Sagaramati Sutra, it says: Sagaramati, for example, a merchant or householder has an only son, who is desired, loved, cherished, pleasing, and seeing him is never unpleasant. And that boy, while playing, falls into a pit of filth. Then, the boy's mother and relatives see that the boy has fallen into the pit of filth. Having seen this, they cry out loudly, lament, and wail, but they do not enter the pit of filth to take the boy out. Then, the boy's father goes to that place and sees his only son fallen into the pit of filth. Having seen this, with a sense of urgency, he is consumed with the desire to take out his only son, and without any disgust, he descends into the pit of filth and takes out his only son. Here, the pit of filth is analogous to the three realms, the only son is analogous to sentient beings, and the mother and relatives are analogous to the Hearers and Solitary Realizers who wail at the edge of the pit but cannot enter it. Although they have some compassion, they cannot eliminate the suffering of sentient beings. The courage of a Bodhisattva is like that of the father, who, with the power of altruism, can engage in benefiting others without protecting himself.