Tibetan
མ་གྲངས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དྲིན་ལན་གསབ་པ་ལས། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་རེ་རེ་ལའང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོའི་མཆོག་དམ་པ་བརྒྱ་སྟོང་ཇི་སྙེད་ཡོད་དེ། ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་སོ་སོའི་ཆེ་ཁྱད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པའང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་སྤུངས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བ་སྤུ་གཅིག་གི་མཚན་དང་མཉམ་མོ། །བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་སྤུངས་ན། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་གཅིག་དང་མཉམ་མོ། །དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་ཇི་ཙམ་ཡོད་པའི་བསོད་ནམས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་ལས་བརྒྱ་འགྱུར་དུ་བྱས་ན་མཚན་གཅིག་དང་མཉམ་ཏེ། སྨིན་མཚམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུ་དཀར་པོའི་མཚན་དང་། སྤྱི་གཙུག་བལྟར་མི་སྣང་བའི་མཚན་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་མ་ཡིན་པ་མཚན་གཞན་ཐམས་ཅད་སྟོང་འགྱུར་དུ་བྱས་ན། མཚན་གོང་མ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་པོའི་བསོད་ནམས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་སྤུངས་ཏེ། ཁྲི་ཕྲག་སྟོང་འགྱུར་དུ་བྱས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འབྲུག་སྒྲ་ལྟ་བུའི་དབྱངས་ཟབ་ཅིང་རྒྱང་རིང་པོར་གྲགས་པའི་མཚན་དང་མཉམ་སྟེ། གསུང་སྒྲ་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཚད་མེད་མཐའ་ཡས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྡུལ་ཕྲ་ རབ་སྙེད་དུ་གྲགས་ཤིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྤྱོད་པས་དྲིན་ཤེས་པ་དང་། དྲིན་གསབ་པ་དང་། དྲིན་གསབ་པ་དང་། འདི་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་གིས་མཐར་ཐུག་གསུང་གི་དཔེ་བྱད་ལ་མངོན་པར་བསྔགས་པའི་དོན་ཡང་རིགས་པར་བྱ་སྟེ། གསུང་ནི་འགོག་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་འཆིང་བ་མཐའ་དག་གིས་བཅིངས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་རང་གི་ཕ་མར་ཤེས་པའི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་དྲིན་གསབ་པ་ལ་བརྩོན་ཤིང་གསབ་པ་དེ་ཡང་རང་གི་བརྙེས་པའི་གནས་མ་ནོར་བའི་ལམ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ལ་འགོད་པའི་རྒྱུ་མ་ནོར་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་གསུང་གི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པའམ། སློབ་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བར་གྱིས་དུས་གཅིག་ཏུ་དྲི་བ་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་ནས་ཞུས་ཀྱང་། རང་རང་གི་ཁམས་དང་། དབང་པོ་དང་། སྐལ་པའི་རིམ་པ་དང་འཚམ་པའི་ལན་དབྱངས་གཅིག་གིས་འདེབས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཅན་ཏེ། བདེན་པ་པོའི་ལེའུར། འདིར་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ངེས་པའི་ཚིག །མང་པོ་དག་གིས་དུས་གཅིག་ཞུ་ཞུས་ན། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཐུགས་ཆུད་ནས། །གསུང་དབྱངས་གཅིག་གིས་སོ་སོར་ལན་ཡང་འདེབས། །ཞེས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། །འཇིག་རྟེན་ཕན་པ་ཁྱེད་ཀྱི་གསུང་གཅིག་ལས། །མོས་པ་ཐ་དད་བཞིན་དུ་སྒྲ་འབྱུང་སྟེ། །རྒྱལ་བས་བདག་ལ་བསྟན་སྙམ་སོ་སོར་སེམས། །ཞེས་སོ། ། དེ་ལྟར་ངེས་པའི་དོན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གསུང་སྒྲ་ཚིག་རང་མཚན་པར་མེད་ལ། གདུལ་བྱའི་མོས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་། དུས་སུ་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་འཛོམ་པ་ལས་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་རིག་ལ་གསལ་བ་སྟེ། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ལས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ། ཀཽ་དི་ནྱ་ལ་མིག་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་བའི་ཚེ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། མིག་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །བདག་མེད་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། མིག་བདག་མེད་དོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མིག་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཞི་བས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མིག་ཞི་བའོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །དབེན་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མིག་དབེན་པའོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །མི་རྟག་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། མིག་མི་རྟག་གོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། དེའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ན། གསུང་ཆིག་དང་ཡི་གེར་གནས་པའི་སྒྲ་ཆིག་རང་མཚན་པར་མི་བལྟ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་གང་གིས་མཚན་མོ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། གང་གིས་མཚན་མོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ། ངས་ཆོས་ཚིག་འབྲུ་གཅིག་ཙམ་ཡང་བསྟན་པ་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གྱི་དབྱིངས་འཇལ་ཤེས་ན་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དང་རང་བཞིན་ལ་བློ་མིག་ཡངས་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྲ་སྙན་གྱིས་ནི་སྒྲ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་བཟོ་མེད་པ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་ བྱུང་བ། །ཕྱི་དང་ནང་ན་གནས་མ་ཡི
Chinese
數量也無法述說，比起回報恩情，每一種妙相都具有成百上千種殊勝的妙相。此外，關於一切有情的福德，以及如來名號和各種妙相各自的殊勝差別，也在該經中提到：如果將一切有情的福德聚集起來，堆積如山，也僅僅等同於如來一根毫毛的名相。如果將所有毛孔的福德聚集起來，堆積如山，也僅僅等同於一種妙相。如果將所有妙相的福德累積起來，再乘以一百倍，也僅僅等同於一個名相，除了眉間白毫相和頂髻無見相之外。如果將其他所有名相乘以一千倍，才能等同於前面提到的兩個名相。三十二相和八十隨形好的福德如果聚集起來，再乘以千萬億倍，才能等同於如來如龍吟般深沉而悠揚的名相，因為從那聲音中，於無量無邊不可思議的佛土微塵數世界中傳播，並且為了利益有情而行廣大慈悲，所以知恩、報恩、報恩，這是不可思議的。諸如此類的描述，最終讚歎語妙的意義也應當理解，因為語是顯示解脫道的真諦，安住於一切事物的本性之中，即使是被一切束縛所束縛的凡夫俗子，也能在來世知曉自己的父母，並以慈悲心努力報恩，而報恩的方式，就是以自己所證悟的不謬之境，以正法之輪，將他們安置於成佛的果位，這是不會錯謬的因。因此，語的本性是遍一切處的，無論是安住於世間的多少有情，還是各種類型的學人、凡夫、聲聞、緣覺、菩薩，以及大智者
English
The number cannot be expressed either. Rather than repaying kindness, each excellent mark has hundreds of thousands of supreme excellent marks. Furthermore, regarding the merit of all sentient beings and the distinct greatness of each of the Tathagata's names and excellent marks, it is stated in that very sutra: If all the merit of all sentient beings were gathered and piled up, it would be equal to one mark of a hair of the Tathagata. If all the merit of all the pores were gathered and piled up, it would be equal to one excellent mark. If the merit of all the excellent marks were multiplied by a hundred, it would be equal to one mark, except for the white hair mark between the eyebrows and the invisible crown of the head. If all other marks were multiplied by a thousand, they would become the two marks mentioned above. If the merit of the thirty-two marks and the eighty excellent marks were gathered and piled up and multiplied by ten million trillion, it would be equal to the Tathagata's voice, which is like the sound of a dragon, deep and far-reaching. From that sound, it spreads through immeasurable, boundless, and inconceivable Buddha-fields, as many as fine dust particles, and because it practices great love and compassion for the benefit of sentient beings, it is grateful, repaying kindness, and repaying kindness. This is inconceivable. The meaning of ultimately praising the excellent qualities of speech through such descriptions should also be understood, because speech reveals the truth of the path of cessation and abides in the nature of all things. Even ordinary beings bound by all bonds can recognize their parents in future lives and strive to repay their kindness with love and compassion. And that repayment is the unerring cause of placing them on the state of Buddhahood through the wheel of the sacred Dharma, based on one's own unerringly attained state. Therefore, the nature of speech is all-pervasive, whether it is the number of sentient beings abiding in the world, or various types of learners, ordinary beings, Shravakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and great wise ones.
Chinese
具有福德者们同时提出各自不同的问题，（佛陀）能以一个声音，应答各自的根性、根器和福报的层次，具有这种特点。在《谛者品》中说：“在此，众多有情的一切决定语，众多同时提问，于心的一刹那间领会，以一个声音分别回答。”又如《三昧王经》中说：“世间利益，您的一个声音中，随着不同的意乐而发出声音，各自心想：‘佛陀为我开示。’” 如此，决定的意义的理由是这样的：声音、语词本身没有自性，而是调伏者的意乐、佛陀的加持和及时聚集的因缘三者聚合，在士夫的识觉中显现。在《秘密不可思议经》中说：“寂静慧，世尊何时说‘乔陈如，眼无常’时，以痛苦调伏者听到的是：‘眼是痛苦。’以无我调伏者听到的是：‘眼是无我。’以空性调伏者听到的是：‘眼是空性。’以寂静调伏者听到的是：‘眼是寂静。’以远离调伏者听到的是：‘眼是远离。’以无常调伏者听到的是：‘眼是无常。’”就像这样。因此，究竟的决定意义是，佛的自性是法身，所以不应将声音和存在于文字中的声音视为具有自性。如《宝积经》中说：“寂静慧，从何时夜晚现证菩提，到何时夜晚入灭之间，我连一句法的词语也没有开示。”如果能理解所说之义的界限，那么对于如大海般的佛语和论典的法之源和自性，心眼就会开阔，如《宝性论》中说：“如妙音之声，从他之识觉中产生，无分别且无造作，如是如来之语，从他之识觉中 产生，内外皆不住。”
English
Even though those with merit ask different questions at the same time, (the Buddha) has the characteristic of answering with a single voice that matches each person's disposition, faculties, and level of merit. In the chapter on the Truthful One, it says: "Here, all the definitive words of sentient beings, when many ask at the same time, understanding in a single moment of mind, he answers each separately with a single voice." Also, from the King of Samadhi Sutra: "The benefit of the world, from your one voice, sounds arise according to different inclinations, each thinking, 'The Buddha has taught me.'" Thus, the reason for the definitive meaning is this: sound and words do not inherently exist, but rather, the inclinations of those to be tamed, the blessings of the Buddha, and the timely gathering of the three conditions combine to manifest in the consciousness of the individual. In the Inconceivable Secret Sutra, it says: "Tranquil Wisdom, when the Bhagavan said, 'Kauṇḍinya, the eye is impermanent,' those who were tamed by suffering heard, 'The eye is suffering.' Those who were tamed by selflessness heard, 'The eye is selfless.' Those who were tamed by emptiness heard, 'The eye is emptiness.' Those who were tamed by peace heard, 'The eye is peace.' Those who were tamed by solitude heard, 'The eye is solitude.' Those who were tamed by impermanence heard, 'The eye is impermanent.'" Like that. Therefore, the ultimate definitive meaning is that the nature of the Buddha is the Dharmakaya, so one should not regard sound and the sound existing in letters as inherently existent. As it says in the Jewel Heap Sutra: "Tranquil Wisdom, from the time I attained complete enlightenment at night until the time I passed into nirvana at night, I have not taught even a single word of Dharma." If one can understand the scope of the meaning of what was said, then the mind's eye will be widened towards the source and nature of the Dharma, like the ocean of the Buddha's words and treatises, as it says in the Uttaratantra: "Just as the sound of a lute, arises from the consciousness of another, without conceptualization and without fabrication, so too the speech of the Tathagata, arises from the consciousness of another, not abiding within or without."