Tibetan
་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ཅི་རིགས་པར་སྦྱོར་རོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་བཞི་ནི་ཡུལ་ལ་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་ཡང་སྲིད་པར་འཁྲིད་ པའི་ཕྱིར་མིང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བ་དང་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ནི་ཚ་གྲང་ལ་སོགས་པས་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མིང་དང་གཟུགས་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་འཕེལ་བས་རིམ་གྱིས་མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་ཏེ། གནས་སྐབས་དེ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་རྫོགས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཉིད་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་སྒོའི་དོན་གྱིས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་། དབང་པོ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ཡུལ་གསུམ་འདུས་ཤིང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་རེག་པ་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་གཟུགས་དང་། མིག་དབང་དང་། མིག་ཤེས་གསུམ་འདུས་པ་ལས་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་སྐྱེ་བ་ལྟར། མིང་གཟུགས་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ལས་མངལ་དུ་རེག་པ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པ་དྲུག་ཁོ་ནའོ། །གཞན་ཡང་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རེག་པ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་དང་དེ་འདྲ་བར་བདེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་ནང་དུ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་ཡན་ལག་སྲེད་པ་དང་ལེན་པས་མངོན་པར་བརླན་པ་ནི་འཆི་བའི་དུས་ནི་སྲེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཇི་ལྟར་འཕངས་པའི་རིམ་པས་སྐྱེ་བར་ཡང་འགྱུར། རྒ་བ་དང་འཆི་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྲེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཚོར་བ་ལས་སྲེད་པ་འཕེལ་ཏེ་བུར་ཤིང་གི་མངར་བ་ཚོར་བས་དེའི་རོ་ལ་སྲེད་པའམ། དེ་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ། ཚོར་བ་བདེ་བ་ནི་མི་འབྲལ་བར་འདོད། སྡུག་བསྔལ་ནི་འབྲལ་བར་འདོད། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ལ་གཉིས་ཀར་མི་འདོད་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས་འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་ གཟུགས་མེད་ན་སྤྱད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏོ། །ལེན་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྟེ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་གང་ཡིན་པའོ། །མདོ་ལས་ནི་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་འདོད་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་དང་། བདག་ཏུ་བལྟ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་ཏེ། འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་དེས་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བླངས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་འདི་ཡོད་དེ། ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡང་སྲིད་པ་མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་སྲེད་པའོ། ཁྱད་པར་དུ་མངོན་པར་འདོད
Chinese
以之为因的色，应与各种各样的（色）相结合。其中，四蕴是指趋向于对境，以及引导至再次投生的缘故，仅仅是名。由四大种和因所生的色，是指由冷热等产生变化的缘故，仅仅是色。名和色本身增长，逐渐产生眼和耳等（感觉器官）的阶段，成为六处的原因，因为该阶段是六处圆满的阶段。六处本身是心和心所生起之门的意义。当这六处完全成熟，根、作意和境三者聚合显现时，就会产生触。例如，就像色、眼根和眼识三者聚合产生眼的聚集而生触一样。从名色和识三者，在胎中产生触的所依之差别，仅仅是六处。此外，无论体验到怎样的乐受等触，都会相应地产生乐受、苦受和非乐非苦的舍受。如此，内部的行蕴以圣者的支分——贪爱和取而润泽，死亡之时即是贪爱。之后，也如所抛掷的次第般，也会转生，也会衰老和死亡。其中，贪爱的特征是从受生起贪爱，就像因尝到蔗糖的甜味而贪恋其味道一样，或者与此相反，希望乐受不分离，希望苦受分离，对非乐非苦则两者都不希望。而且，经中以欲界、色界和无色界中所行持的差别，而显示为三种。取是近取，即对欲等希求的贪欲。经中则以所缘的差别，显示为欲取、见取、戒禁取和有我取四种，因为以希求的贪欲而近取了欲等。贪爱和取二者有此差别：无差别地希求有，是贪爱；有差别地希求，
English
The forms caused by that should be combined with various forms. Among them, the four aggregates refer to the fact that they go to the object and lead to rebirth, so they are just names. The forms caused by the elements are forms because they cause changes due to heat and cold, etc. When name and form themselves increase and gradually the stage of arising of eyes and ears, etc., becomes the cause of the six sense spheres, because that stage is the stage of completion of the six sense spheres. The six sense spheres themselves are the meaning of the gate of arising of mind and mental factors. When these six sense spheres are fully mature, and the three, faculty, attention, and object, are combined and manifested, contact arises. For example, just as the combination of form, eye faculty, and eye consciousness produces the gathering of the eye and contact arises. From the three, name, form, and consciousness, the difference of the basis for the arising of contact in the womb is only the six sense spheres. Furthermore, whatever kind of contact, such as experiencing pleasure, arises, accordingly, feelings of pleasure, pain, and neither pleasure nor pain arise. Thus, the internal formations are moistened by the noble limb, craving and grasping, and at the time of death, it becomes craving. Then, as in the order of being thrown, one will also be reborn, and one will also age and die. Among them, the characteristic of craving is that craving arises from feeling, just as one craves the taste of sugarcane after tasting its sweetness, or the opposite of that, one wishes that pleasant feeling does not separate, one wishes that painful feeling separates, and one does not wish for either pleasant or painful feeling. Moreover, the sutra shows three types according to the differences in what is practiced in the desire realm, the form realm, and the formless realm. Grasping is near grasping, which is the desire for desires, etc. In the sutra, it is shown as four types according to the difference of the object: desire grasping, view grasping, ethical discipline grasping, and self grasping, because desire, etc., are closely grasped by the desire of seeking. There is this difference between craving and grasping: craving is the desire for existence without difference; desiring with difference,
Tibetan
་པ་ནི་ལེན་པའོ། །ཡང་ན་རིང་བའི་རྒྱུ་སྲེད་པ་དང་། ཉེ་བའི་རྒྱུ་ལེན་པ་ཡིན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་སྲེད་པ་དང་ལེན་པས་མངོན་པར་བརླན་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཟུགས་དང་། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་པའི་སྲིད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་ནི་འདས་པའི་སྲིད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ་། །སྲིད་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རིམ་གྱིས་ཚོར་བའི་བར་ཉིད་དོ། །སྐྱེས་ནས་ནི་རྒ་བ་དང་། འཆི་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་མདོར་བསྡུས་ན། ཡན་ལག་བཞིར་ནི་བགྲངས་པ་སྟེ། །གསུམ་དང་བཞི་དང་གསུམ་དང་ནི། །གཉིས་པོ་དག་སྟེ་གོ་རིམ་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྟར་འཕེན་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་དང་། འཕངས་པའི་ཡན་ལག་དང་། མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་དང་། མངོན་དུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གོ །ཞེས་རེ་ཞིག་སྐྱེ་བ་ གཉིས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བཤད་དོ། །མདོ་ལས་ནི་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་འདི་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་བའི་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སྐྱེ་བ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཚུལ། མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ནི་འདས་པའི་སྐྱེ་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་སྲིད་པའི་བར་དུ་ནི་ད་ལྟར་འབྱུང་བའི་སྐྱེ་བའོ། །སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལས་འདས་པའི་སྐྱེ་བ་ནི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཚོར་བའི་བར་གྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འགྲུབ་ལ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྲེད་པ་དང་། ལེན་པ་དང་། སྲིད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་དོ། །སྐྱེ་བ་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་དགོས་པ་ནི། སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་། བར་དག་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་རྣམ་པར་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་ལམ་གསུམ་དུ་བཞག་པ་ནི། མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་དང་ལེན་པ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་ལམ་མོ། །འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པ་ནི་ལས་ཀྱི་ལམ་མོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལམ་མོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ལུང་དང་ཡང་བསྟུན་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་རྒྱུན
Chinese
是取。又或者，远的因是贪爱，近的因是取，应当这样理解。行的种子被贪爱和取所润泽，那本身显现出趋向于产生果，这称为有，也就是色、受、想、行、识五蕴是有。经中说，如前一样是三界之有。然而，此处认为是过去的有。有的结尾紧接着是生，也就是从名色次第直到受。生之后就是老、死等等。又，十二缘起如果简略归纳，可以归为四支，即：三、四、三、二，按顺序排列。如颂云：“三和四与三，还有二，次第排。”也就是能引支、已引支、能成办支、能成办支。这是暂时就两种生进行安立而说的。经中说，无明和行是前际的能引支。十二缘起安立为三世的方式是：无明和行是过去世；识到有是现在世；生和老死是未来世。其中，过去世是由于无明的缘故而造作的行，这些行在此生中从结生的识开始，直到受之间，成熟果报。现在世的贪爱、取和有，能产生未来世的生等等。安立三世的必要是，为了遣除对前后际和中间的普遍愚昧。如是说。又，将十二缘起安立为三道是：无明、贪爱和取是烦恼道；行和有是业道；剩余的支分是异熟道。这是大学者慧师根据教证而说的。如此的缘起相续。
English
is taking. Or, the distant cause is craving, and the near cause is taking, it should be understood in this way. The seed of action is moistened by craving and taking, and that itself manifests as tending to produce fruit, this is called existence, that is, the five aggregates of form, feeling, perception, action, and consciousness are existence. In the sutra, it is said that, as before, it is the existence of the three realms. However, here it is considered to be only past existence. Immediately following existence is birth, that is, from the sequence of name and form up to feeling. After birth, there is aging, death, and so on. Furthermore, if the twelve links are briefly summarized, they can be classified into four branches, namely: three, four, three, and two, arranged in order. As the verse says: "Three and four and three, and also two, arranged in order." That is, the branch that propels, the branch that has been propelled, the branch that accomplishes, and the branch that accomplishes. This is spoken temporarily based on the establishment of two lives. In the sutra, it says that ignorance and action are the propelling branches of the past extreme. The way the twelve links are established in three lives is: ignorance and action are the past life; consciousness to existence is the present life; birth and old age and death are the future life. Among them, the past life is the action done due to ignorance, and these actions in this life, starting from the consciousness that connects rebirth, up to feeling, accomplish the ripening of the result. The craving, taking, and existence of the present life can produce the birth and so on of the future life. The necessity of establishing the three lives is to dispel the universal ignorance about the past and future extremes and the middle. Thus it is said. Furthermore, the establishment of the twelve links as three paths is: ignorance, craving, and taking are the path of afflictions; action and existence are the path of karma; the remaining branches are the path of maturation. This is what the great scholar Lobdra Chenpo (Blo gros chen po) said in accordance with the scriptures. Such a continuum of dependent origination.