Tibetan
་ཆགས་ཀྱི་ངོས་ནས་རྫོགས་ཚུལ་ནི། སེམས་ཙམ་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཚར་གཅིག་ཚེ་གཉིས་ལ་རྫོགས་པར་འདོད་དེ། ཚེ་སྔ་མ་ལ་མ་རིག་པ། འདུ་བྱེད། རྣམ་ཤེས། སྲེད་པ། ལེན་པ། སྲིད་པ་སྟེ་རྒྱུ་དྲུག་རྫོགས་ནས། འདིར་ལྷག་མ་དྲུག་འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་རྫོགས་པའོ། །དེ་དག་ནི་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ཏེ། ཕྱིའི་རྟེན་འབྲེལ་ས་བོན་ལ་ བརྟེན་ནས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་གཅེས་པར་གྱུར་བ་དང་། གང་གིས་འདི་ཤེས་པ་དེས་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཐུན་མོང་གི་གཞུང་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པ་དེ། ཇི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་དག །གང་གིས་སཱ་ལུ་ལྗངས་པ་འདི་ཤེས་པ་དེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཤེས་སོ། །གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་དེས་ཆོས་ཤེས་སོ། །གང་གིས་ཆོས་ཤེས་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ཤེས་སོ། །གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་། དམན་པའི་ལམ་དེ་དག་ནི་རེ་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འབབ་སྟེགས་ཙམ་ཡིན་ཏེ། འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དེ་དག་གི་རྟོག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡུངས་འབྲུ་སྲིན་གྱིས་ཟོས་པའི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །ཅེས་དང་། ཡུམ་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་པས་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་ལམ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་གནས་གང་ཡིན་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སྲིད་པར་འདུ་བྱེད་པའི། །མཐོ་དམན་ལས་དང་དཀར་ནག་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས། །ཀུན་ལས་འདས་པ་ཞི་བ་དམ་པའི་དངོས། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ལས་འབྱུང་། །འདི་ལྟར་འཁོར་བར་འདུ་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་མཐས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ནས་མནར་མེད་པའི་བར་གྱི་གནས་རིགས་མཐོ་དམན་དུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་འོག་མའི་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཞི་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་ པ་ལས་བྱུང་སྟེ། རྣམ་ངེས་ལས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གཟིགས་པ་མ་ལོག་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་གོ་བར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་འདིར་དེའི་རང་བཞིན་ལྡོག་པར་བྱ་བའི་ཚུལ། བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དེ་ཡང་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་བཏགས་པའི་སྣང་བ་རྟེ
Chinese
从积聚的方面来说明圆满的方式：唯识宗认为因果一次性在两世中圆满。前世为无明、行、识、爱、取、有，这六个因圆满后，在此世剩余的六个以果的方式圆满。这些是内在的缘起。外在的缘起以种子为缘而生出苗芽等为例，说明轮回和涅槃一切都是依缘而生的法性。因此，这是如来所说的珍贵之处，谁能理解这个，谁就能正确地理解导师的教法。这是与共同的经论相符的教导。如经中所说：比丘们，谁能理解娑罗树的幼苗，谁就能理解缘起；谁能理解缘起，谁就能理解法；谁能理解法，谁就能理解佛。就像这样。 即便如此，这些低劣的道仅仅是通往大乘的阶梯。如《胜幢臂所问经》中说：他们所理解的空性，就像芥菜籽被虫蛀蚀后的内部虚空一样。又如《般若经》中说：想要在声闻地获得寂灭的人，也应当修学般若波罗蜜多。因此，为了说明实际上通过法性无生圆成大道的途径，可以获得寂灭的境界。虽然如此，造作有为的，高低业和黑白因果法，超越一切寂静殊胜的实，从证悟无生法性中产生。如此，在轮回中造作的主要原因是由于无明而产生的业力，将众生从有顶天到无间地狱之间的各种高低境界中牵引。这些也只是下等根器者的虚妄分别，实际上并没有成就的法性，由于没有证悟寂静大、无生之性而产生。如《释量论》中说：一切智者的无谬见，就是理解一切时分都不存在。因此，这里说明了转变其自性的方式。在四圣谛中，苦谛也是将不存在的事物执着为存在的显现。
English
The way of completion from the perspective of accumulation: The Mind-Only school believes that cause and effect are completed in two lifetimes in one cycle. In the previous life, ignorance, action, consciousness, craving, grasping, and existence, these six causes are completed. In this life, the remaining six are completed as the result. These are internal dependent origination. External dependent origination, taking the sprouting of seedlings from seeds as an example, illustrates that all of samsara and nirvana are established as the nature of dependent origination. Therefore, this is the precious teaching of the Tathagata, and whoever understands this will correctly understand the teacher's doctrine. This is a teaching that is in accordance with common scriptures. As it is said in the sutra: Monks, whoever understands the sapling of the Sal tree understands dependent origination; whoever understands dependent origination understands the Dharma; whoever understands the Dharma understands the Buddha. It is like this. Even so, these inferior paths are only stepping stones to the Mahayana. As it is said in the Sutra Requested by Kashyapa: The emptiness they understand is like the inner space of a mustard seed eaten by insects. Also, as it is said in the Prajnaparamita Sutra: Those who wish to attain nirvana in the Hearer's stage should also study the Prajnaparamita. Therefore, in order to explain that the state of nirvana can be attained through the path of the ultimately established great perfection of unborn Dharma nature. Although it is so, the conditioned actions of existence, the high and low karma, the white and black cause and effect, the Dharma, the reality of surpassing all peace and sublimity, arise from the realization of the unborn Dharma nature. Thus, the main cause of conditioned existence in samsara is the karma arising from ignorance, which leads beings to various high and low realms from the peak of existence to the Avici hell. These are also merely conceptual constructs of inferior minds, and the Dharma nature that is not actually established arises from not realizing the great peace and unborn nature. As it is said in the Pramanavarttika: The unerring vision of the all-knowing one is only to understand that it does not exist at all times. Therefore, here it explains the way to reverse its nature. Among the Four Noble Truths, the truth of suffering is also the appearance of clinging to something that does not exist as existing.
Tibetan
ན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གསུངས་པ་དེ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ལས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་ཀྱང་དཔེར་ན་མ་བྱིན་ལེན་ལ་མཚོན་ན། བླང་བྱའི་དངོས་པོ་དེ་དུས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ཞིང་། ཕྲད་པ་བརྟག་པ་དང་། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིར་དབྱེ་བས། བརྐུ་བའི་དུས་འགགས་པས་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་བརྐུ་བའི་ཡུལ་དང་། རྐུ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་དུ་མ་འཐུད་ནས་རྒྱུན་བརྩམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་མ་ཕྲད་ན་རྐུན་པོའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཀེ་ལ་ཤ་ཞེས་བརྗོད་དུས་ཡི་གེའི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པོ་སྔ་ཕྱིར་བྲེང་ཆགས་སུ་འབྲེལ་བས་གངས་རིའི་མིང་འགྲུབ་ལ། མ་འབྲེལ་ན་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་རྩ་ཤེ་ལས། རང་བཞིན་ལས་ནི་ཡོད་མིན་ན། །ཅི་ཞིག་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་གནོད་བྱེད་ལ། །ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འགོག་པ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཁེགས་པས། དེ་གཉིས་འགག་པས་འགོག་པ་ཁེགས་ཏེ། དགག་གཞི་མེད་ན་འགོག་པ་མེད་པས་ནད་མེད་པ་ལ་སྨན་མི་དགོས་ པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་སྔ་མ་ལས། སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ལ། །འགོག་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། ལམ་དགག་པ་ནི། ལམ་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་བསྒོམ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དེ་དང་དུས་མཉམ་དུ་བསྒོམ་མམ་ཐ་དད་དུ་བསྒོམ། དུས་མཉམ་དུ་བསྒོམ་ན་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་རྫས་འགལ་ལ། ཐ་དད་དུ་བསྒོམ་ན་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པས་མུན་པ་སེལ་བར་མི་བྱེད་པ་བཞིན། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བཞིན་པའི་གཉེན་པོ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། གང་ཚེ་མར་མ་སྐྱེ་བཞིན་པ། །མུན་པ་དང་ནི་ཕྲད་པ་མེད། །ཇི་ལྟར་མར་མེ་སྐྱེ་བཞིན་པས། །མུན་པ་སེལ་བར་བྱེད་མ་ཡིན། །མར་མེ་ཕྲད་པ་མེད་པར་ཡང་། །གལ་ཏེ་མུན་པ་སེལ་བྱེད་ན། །འདི་ན་གནས་པ་དེས་བསལ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལམ་དེའི་སྤང་བྱ་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་ཕྲད་པ་མེད་པས་མ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་ས་ར་ཧ་བརྗོད་དུས། ར་དེ་ཡི་གེ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་དང་དུས་གཅིག་ཕྲད་དམ་རེ་མོས་སུ་ཕྲད། དུས་གཅིག་ཏུ་ཕྲད་ན་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་
Chinese
那么，这就是关于缘起的错觉显现。龙树认为，如果没有缘起，哪里会有痛苦呢？所说的不常和痛苦，并非是自性所具有的。因此，那些证悟了胜义谛的人们，并不希望以（自）性作为原因。同样，关于集谛，例如以不予取为例，所要取之物可以分为过去、现在、未来三时。如果考察接触，并区分前后刹那，那么盗窃的时间就会停止，因此事物本身无法成立。这是因为，盗窃的对象和盗窃者的意识等诸多刹那相续不断，才构成了连续的过程。如果前后刹那不接触，就不会发生盗窃行为。例如，当说“吉拉萨”（ कैलाश，梵文：Kailāśa，英文：Mount Kailash，冈仁波齐峰）时，三个字母的刹那以前后相连的方式连接，才形成了雪山的名字。如果不连接，就无法形成。因此，《中论》中说：“如果不是从自性中产生，什么会到处产生呢？因此，对于空性的损害者来说，集谛是不存在的。”如是说。关于灭谛，由于痛苦和集谛二者都被否定为无自性，因此，当二者灭尽时，灭谛也被否定。如果没有要否定的对象，就没有灭谛，就像没有疾病就不需要药物一样。如前所说：“如果痛苦是自性存在的，那么灭谛就不合理。”如是说。关于道谛的否定：如果将道谛修习为烦恼的对治，那么是与烦恼同时修习，还是不同时修习？如果同时修习，那么在一个相续中，所断之法和对治是相违背的。如果不同时修习，就像灯产生时无法驱散黑暗一样，当烦恼产生时，对治无法压制烦恼。如前所说：“当灯产生时，不会与黑暗相遇。灯产生时，如何能驱散黑暗呢？即使灯没有相遇，如果它能驱散黑暗，那么存在于此处的灯也能驱散黑暗。”如是说。道谛的所断之法和不可分割的微尘，即使前后刹那没有接触，也无法成立。例如，当说“萨ra哈”时，“ra”这个字母是与前后的字母同时接触，还是依次接触？如果同时接触，那么就是三时的事物。
English
So, this is the illusory appearance of dependent origination. Nagarjuna argues that if there were no dependent origination, where would suffering be? The impermanence and suffering that are spoken of are not inherent in their own nature. Therefore, those who have realized the ultimate truth do not wish to posit (self-)nature as the cause. Similarly, regarding the origin of suffering (samudaya), for example, in the case of taking what is not given, the object to be taken can be divided into the three times: past, present, and future. If we examine the contact and differentiate between the prior and subsequent moments, the time of stealing ceases, and thus the object itself cannot be established. This is because the object of stealing and the consciousness of the thief, etc., continue in a series of moments, thus forming a continuous process. If the prior and subsequent moments do not come into contact, the act of stealing will not occur. For example, when saying "Kailasha," the three moments of the letters are connected in a sequential manner, thus forming the name of the snow mountain. If they are not connected, it cannot be formed. Therefore, the Root Verses state: "If it does not exist from its own nature, what will arise everywhere? Therefore, for the one who harms emptiness, the origin of suffering does not exist." Thus it is said. Regarding cessation (nirodha), since both suffering and its origin are negated as being without inherent nature, when these two cease, cessation is also negated. If there is no object to be negated, there is no cessation, just as there is no need for medicine when there is no illness. As stated earlier: "If suffering exists by its own nature, then cessation is not reasonable." Thus it is said. Regarding the negation of the path (marga): If the path is cultivated as the antidote to afflictions, is it cultivated simultaneously with the afflictions or separately? If cultivated simultaneously, then within the same continuum, the object to be abandoned and the antidote are contradictory substances. If cultivated separately, just as a lamp being produced does not dispel darkness, the antidote to the arising afflictions cannot overcome the afflictions. As stated earlier: "When a lamp is being produced, it does not encounter darkness. How can a lamp being produced dispel darkness? Even if the lamp does not encounter it, if it dispels darkness, then the one existing here would dispel it." Thus it is said. The object to be abandoned on the path and the indivisible particles, even if the prior and subsequent moments do not come into contact, cannot be established. For example, when saying "Sa-ra-ha," does the letter "ra" come into contact with the preceding and following letters simultaneously or successively? If it comes into contact simultaneously, then it is a thing of the three times.