Tibetan
རིས་ཀྱི་དགའ་བདེ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཡང་། དམ་བཅའ་ཉམས་པ་སྟེ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མེད་དགེ་བཅུ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ངན་སོང་འབའ་ཞིག་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལ་ལ་ནི་གཡུལ་ངོར་སྤྱོད་པ་དང་། ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་དུ་བསླབ་པ་གཏོང་བ་དཔེར་ན་རྒྱལ་རིགས་རིན་ཆེན་གྲགས་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཞེ་སྡང་གི་ཆེད་དུ་སྲོག་འདོར་བ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སཾ་ག་ཨཱ་ཙརྱ་དང་། ཕྲག་དོག་གི་ཆེད་དུ་དཀའ་ཐུབ་གཏོང་བ་དགེ་སློང་ལྷས་བྱིན་དང་། གཏི་མུག་གི་ཕྱིར་དུ་དམ་ཆོས་གཏོང་བ་རྒྱལ་པོ་ཡན་ལག་མེད་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ངོ་ཚ་གཏོང་བ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་དང་། འདོད་པའི་ཕྱིར་དུ་ཁྲེལ་ཡོད་གཏོང་བ་རྒྱལ་པོ་བདེ་སྤྱོད་ཀྱི་བུ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་སྡིག་པའི་ཕྱོགས་སུ་ནི་ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་འདོར་བ་ཕོད་ལ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ས་དང་ཆུ་ཡང་ཕོངས་པའི་རྒྱུས་ངན་སོང་ནི་ས་ཆེན་པོའི་རྡུལ་ཙམ་དང་མཐོ་རིས་ནི་སེན་མོའི་རྡུལ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱོ་བའི་གནས་ཆེན་པོའོ། །འདི་ལྟར་མི་དགེ་བའི་ལས་ནི་གཞན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱས་ཀྱང་དེའི་རྣམ་སྨིན་བགོ་བཤའ་བྱ་རུ་མེད་པར་སྔོན་པ་ནི། གང་ཕྱིར་ཡོན་གནས་ཉེ་དུ་འཁོར་འབངས་ དང་། །ཡུལ་ཁམས་བསྲུང་བའི་སླད་དུ་སྟོབས་ཆེན་གྱི། །སྡིག་པའི་གཉིས་འཐུང་དཀྲིས་པ་བཏང་ན་ཡང་། །རྣམ་སྨིན་བགོ་བཤའ་བྱ་རུ་མེད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་སྡིག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་སྨིན་གཏོས་ཆེ་བ་ཡིན་པས་གླང་པོ་ཆེའི་གཟུགས་བསྙད་ལ་དཔེར་བྱས་ནས། དེ་ཉིད་སྤོང་སེམས་ཀྱི་ཐག་པས་དཀྲིས་པ་ལས་བཏབ་པ་ནི་བག་མེད་དུ་སྤྱོད་པའི་དོན་ནོ། །དེའང་རང་དོན་དུ་སྤྱད་ན་སྨོས་ཅི་དགོས། གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྤྱད་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བའི་ཚེ་དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐལ་བ་ལེན་པར་མི་བྱེད་ལ། ཁྱད་པར་ཡོན་གནས་ཀྱི་དམ་པ་དཀོན་མཆོག་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་བརྩེ་བས་དེ་དག་མནར་ཞིང་སྲོག་བཅད་པ་དང་། མངའ་རིས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕྲོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བསྙེན་བཀུར་དང་སྲི་ཞུ་ལ་ནམ་ཡང་དགྱེས་པའི་སྐབས་མེད་དེ། འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་ཀླ་ཀློའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉེ་དུའི་སླད་དུ་བགྱིས་ནའང་། མཽངྒལ་གྱི་མས། ཁྱིམ་ཐབ་དང་། བུའི་དོན་དུ་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་མང་དུ་བགྱིས་ཀྱང་། ལས་ནི་བྱེད་པ་པོའི་སྟེང་དུ་སྨིན་པ་ཡིན་པས་རང་ཉིད་ངན
Chinese
即使享受着天界的快乐，如果违背誓言，不行持与其相反的十善业，也会堕入恶道。这是佛陀的教导。有些具有骄慢心的人，为了战争而行动；有些为了维持家庭而放弃戒律，例如贵族仁钦扎。同样，为了嗔恨而舍弃生命的遍行者僧伽阿阇梨，为了嫉妒而苦行的比丘提婆达多，为了愚痴而舍弃正法的无肢国王，为了贪欲而舍弃羞耻的商人女儿，为了欲望而舍弃廉耻的乐行国王之子等等。总之，世间为了罪恶的一方，连身体和生命都敢于舍弃；而对于善的一方，连土地和水都吝啬。因此，恶道如大地之尘，善道如指甲之尘。这在任何情况下都是非常令人悲伤的。像这样，即使为了他人而造作恶业，其果报也无法分担。这是因为： 无论为了福田、亲友、眷属，
English
Even if enjoying the happiness of the heavens, if vows are broken and the ten virtues, which are contrary to that, are not practiced, one will fall into the lower realms. This is what the Buddha taught. Some with pride act for the sake of war; some abandon discipline to maintain their household, like the noble Rinchen Drak. Similarly, there is the wandering ascetic Sangha Acharya who gave up his life for the sake of hatred, the monk Devadatta who practiced asceticism for the sake of jealousy, the king without limbs who abandoned the true Dharma for the sake of ignorance, the merchant's daughter who abandoned shame for the sake of desire, and the son of King Leksyong who abandoned conscientiousness for the sake of lust, and so on. In short, in this world, people dare to give up their bodies and lives for the sake of evil, but they are stingy even with land and water for the sake of virtue. Therefore, the lower realms are like the dust of the earth, and the higher realms are like the dust of a fingernail. This is a great cause for sorrow in every way. Thus, even if non-virtuous actions are done for the sake of others, the ripening of karma cannot be shared. This is because: Whether for the sake of the field of merit, relatives, or retinue,
Tibetan
་སོང་དུ་སྐྱེས། བུས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ། ཁྱོ་བོ་ཚངས་གནས་སུ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་འཁོར་འབངས་དང་། ཡུལ་ཁམས་བསྲུང་བའི་སླད་དུ་ཞེས་གཡུལ་འཁྲུག་ལ་སོགས་པའི་ལས་སྟོབས་པོ་ཆེ་བགྱིད་པའང་། སྲུང་བ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གང་ཟག་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཅན་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྣམ་རྟོག་དང་ཀུན་སློང་གི་མ་ཚང་ལེགས་པར་བརྟགས་ན་གཞན་བསྲུང་བ་མ་ཡིན། རང་བསྲུང་བ་ ཁོ་ན་ཡིན་པའི་སྡིག་པ་ཤིན་ཏུ་བཟོད་པར་དཀའོ། །དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པས་ཀྱང་། ཁྱོད་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དགེ་སློང་ལྷ་དང་ནི། །མགྲོན་དང་ཡབ་ཡུམ་དག་དང་བཙུན་མོ་དང་། །འཁོར་གྱི་སླད་དུ་སྡིག་པ་མི་བགྱི་སྟེ། །དམྱལ་བའི་རྣམ་སྨིན་སྐལ་ནོད་འགའ་མ་མཆིས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་གནས་གཅིག་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་སྡིག་པ་བྱས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་འདོད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དེའི་མོད་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་ན། སྡིག་པའི་ལས་རྣམས་སྤྱད་པ་འགའ་ཡང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་སྡིག་པའི་ལས་ཀྱི་དེའི་མོད་ཁོ་ན་ལ་མཚོན་བཞིན་དུ་གཅོད་པར་མི་བྱེད་ཀྱང་། འོན་ཀྱང་འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་ན་སྡིག་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་བཀྲལ་ལོ། །ཡང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པར་འཕགས་པའི་ལམ་མི་སྐྱེ་བར་སྟོན་པ་ནི། རྙེད་ལ་བརྐམ་ཞིང་བདེ་བ་འབའ་ཞིག་སྲེད། སྙན་པ་ལྷུར་ལེན་བསྟོད་ན་ཁོངས་འགྱུར་ལ། །གང་ལས་ཅིག་ཤོས་བཞི་ཡིས་སྨ་བབ་པའི། །བྱིས་པ་འདི་དག་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱིས་བསླུས། །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་དམ་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། རྙེད་པའི་ཆོས་ལ་བསྐམ། བདེ་བའི་ཆོས་ལ་སྲེད། སྙན་པའི་ཆོས་ལྷུར་ལེན། བསྟོད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁེངས་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་རྙེད་པ་དང་། མི་བདེ་བ་དང་། མི་སྙན་པ་དང་། སྨད་པ་སྟེ་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཆོས་བཞིས་ཡིད་མི་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་བསླུ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་བརྒྱད་དོ། ། དེའང་འཕགས་པའི་བསྟན་བཅོས་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པས་ཚིག་དོན་གྱི་དབྱིངས་འཇལ་ན། བཤེས་སྤྲིང་ལས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་རྙེད་དང་མ་རྙེད་དང་། །བདེ་དང་མི་བདེ་སྙན་དང་མི་སྙན་དང་། །བསྟོད་སྨད་ཅེས་བགྱི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་པོ། །
Chinese
生于……。儿子获得了阿罗汉的果位。丈夫就像生于梵天界一样。 此外，为了守护眷属和国土，即使进行战争等强大的行为，由于守护者是具有方便的菩萨，所以并非普遍适用。如果仔细考察凡夫俗子的分别念和动机，就不是守护他人，而是守护 自己，这种罪过非常难以忍受。正如圣者导师所说：你为了婆罗门、比丘、天神，客人、父母、妃子和眷属，不要造作罪业，不要有地狱的异熟果报。如此说。对此，有一个消除疑惑的地方。如果为了婆罗门等而造作罪业，会变成不想要异熟果报的人，为什么不会立刻成熟呢？如是思考时，引用了“罪业无论做了什么”等。如此说，虽然不会像指着罪业的瞬间就斩断一样，但是，一旦死亡的时刻到来，罪业的果报就会显现。这是导师大慧所解释的。还有，为了说明安住于世间法就不会生起圣道，贪求利养，唯一贪恋安乐，专注于美名，受到赞颂就心满意足，由于其中之一，就会受到另外四种的指责，这些孩童被世间八法所欺骗。如此，世间有八种并非圣法却被称为世间法的法，即贪求利养之法，贪恋安乐之法，专注于美名之法，因赞颂之法而感到满足，以及与此不相符的未获得、不快乐、不悦耳和指责这四种使内心不悦的法，这八法是欺骗孩童之法。 此外，如果以圣者的论典及其注释来衡量词义的界限，那么《亲友书》中说：世间智者说，获得与未获得，快乐与不快乐，悦耳与不悦耳，赞颂与指责，这被称为世间八法。
English
Born in... The son attained the fruit of an Arhat. The husband is like being born in the realm of Brahma. Furthermore, in order to protect retinues and countries, even performing powerful actions such as warfare, since the protectors are Bodhisattvas endowed with skillful means, it is not universally applicable. If one carefully examines the individual thoughts and motivations of ordinary beings, it is not protecting others, but protecting oneself, and such sins are extremely difficult to endure. As the noble teacher said: "You should not commit sins for the sake of Brahmins, monks, gods, guests, parents, consorts, and retinues, lest you have a share in the ripening of hell." So it is said. There is one point to dispel doubt about this. If committing sins for the sake of Brahmins and others would turn one into someone who does not desire the ripening of karma, why does it not ripen immediately? When thinking like this, it is mentioned, "Whatever sinful deeds are committed," etc. Thus, although it does not cut off as if pointing to the moment of sin, nevertheless, when the time of death arrives, the fruits of sinful deeds will manifest. This is explained by the teacher Mahamati. Also, to show that the noble path does not arise when abiding in worldly dharmas, one craves gain and desires only happiness, focuses on fame and becomes content when praised, and because of one of these, one is blamed by the other four. These children are deceived by the eight worldly dharmas. Thus, in the world, there are eight dharmas that are not sacred dharmas but are called worldly dharmas, namely, the dharma of craving gain, the dharma of desiring happiness, the dharma of focusing on fame, the dharma of being satisfied by praise, and the four dharmas that are incompatible with these: not obtaining, unhappiness, unpleasantness, and blame, which make the mind unhappy. These eight dharmas are the dharmas that deceive children. Furthermore, if we measure the scope of the meaning of words with the commentaries of the treatises of the noble ones, the Letter to a Friend says: The wise ones of the world say that gain and loss, pleasure and pain, praise and blame are the eight worldly dharmas.
Tibetan
བདག་གི་ཡིད་ཡུལ་མིན་པར་མགོ་སྙོམས་མཛོད། །ཅེས་པའི་དོན་འགྲལ་བས་འདིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྙེད་པ་མ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་བདེ་བ་དང་མི་བདེ་བ་ལ་ཡིན་གྱིས། རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ལའང་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དམིགས་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡིན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མི་སྙན་པ་དང་སྨད་པ་ནི་ལྐོག་དང་ལྐོག་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་རིགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དོན་བསྡུ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་ལས་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བྱུང་ན་ཡིད་བདེ་བ་དང་། མི་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མགོ་མ་སྙོམས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་བླང་དོར་ཕྲ་ཞིབ་ཀྱང་མི་ནུས་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་འབའ་ཞིག་ལ་གནས་པ་དེ་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྟོན་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ཆགས་པས་ཀྱང་ངན་སོང་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཅེས་སྟོན་པ་ནི། རིགས་གཟུགས་དབང་ཐང་ལ་སོགས་འཕང་བསྟོད་ཅིང་། །སྙོམ་ལས་འཕྱེ་བོའི་ཕག་ཏུ་ཡིབས་པ་དང་། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མ་རུངས་སློང་བ་རྣམས། །དཀའ་ཐུབ་དཔལ་ལ་སྡང་བའི་སྲིན་པོར་འགྱུར། །བརྐམ་ ཆགས་སེམས་ཀྱི་ནུས་པ་བརྟན་པོ་ཡིས། །ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་གཡོ་སྒྱུའི་འཁྲི་ཤིང་གིས། །གཞན་དག་རྨོངས་བྱས་བདག་ཉིད་བསྲུངས་ན་ཡང་། །གནོད་ཆེན་དེ་ནི་རང་གི་ཁོང་དུ་ཞུགས། །ཞེས་ཚིག་གི་རྒྱན་བསྡེབ་པ་ལ་དོན་བསྐོར་ནས་བཤད་པ་སྟེ་འདི་ལྟར་རིགས་ཀྱིས་རྒྱགས་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱིས་རྒྱགས་པ་དང་། དབང་ཐང་གིས་རྒྱགས་པ་དང་། ཐོས་པས་རྒྱགས་པ་དང་། ལང་ཚོས་རྒྱགས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་མགོ་འཕང་བསྟོད་ཅིང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྙོམས་ལས་སམ། ལེ་ལོའི་གདོན་འཕྱེ་བོ་ལྟ་བུའི་ཉམས་བག་ཏུ་ཉལ་བ་དང་། ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཐོ་བ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་ཐོབ་བོ་སྙམ་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་དཔལ་ལ་སྡང་བའི་སྲིན་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གཉིས་ཡིན་ལ། བརྐམ་པ་ནི་སྐྱིན་པ་དང་མི་མཐུན་པར་རང་གི་ཕུན་ཚོགས་ལ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཆགས་པ་ནི་བདག་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སྲེད་པ་དང་། དེ་དག་གིས་སེམས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ནས་བསམ་པ་རབ་ཏུ་མི་བརྟན་པ་གྱ་གྱུའི་འདུ་ཤེས་དང་འགྲོགས་པའི་གཡོ་དང་། གཞན་བསླུ་བ་ལ་གོམས་པ་ནི་སྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ
Chinese
请您不要以我的想法为转移而保持公正。 这句话的意思是，世间法，如得到或得不到等等，是指对这些的愉快和不愉快。 得到等等并不是指圣者们所拥有的。 因此，应该认为由于所缘的缘故，世间法有八种。 其中，不悦耳之语和诽谤应该从隐秘和非隐秘的差别来理解。 总之，如果从这八种世间法产生的分别念，得到等四种产生愉快，得不到等四种产生不愉快，如果不能保持公正，那么对于因果的取舍，细微之处也无法做到。 这表明，仅仅安住于世间法，就不会产生圣者的道路。 此外，执着于其他的十三种世间法，沉迷于恶行，也会导致堕入恶趣。 这就是所要表达的： 种姓、容貌、权势等，抬高身价， 懒惰隐藏在懈怠的魔鬼中， 升起骄慢的傲慢， 这些都变成了憎恨苦行功德的罗刹。 贪婪 以强烈的执着心， 以压倒一切的欺骗藤蔓， 即使迷惑他人，保护自己， 巨大的危害也会进入自己的内心。 这是用华丽的辞藻，围绕意义进行阐述，即：以种姓傲慢，以容貌傲慢，以权势傲慢，以博学傲慢，以青春傲慢，这五种抬高身价。 与精进相反的懒惰，或者像懈怠的魔鬼一样沉睡， 特别是，对于应该获得的事物，就像不应该获得的一样，认为自己已经获得，升起骄慢的傲慢。 憎恨苦行功德的罗刹是贪欲和嗔恨。 贪婪是不顾及债务，总是执着于自己的圆满。 执着是贪恋自我和受用。 这些使心受到压制，与极不稳定的摇摆不定的观念相伴的欺骗， 习惯于欺骗他人就是虚伪。 像那样
English
Please do not be swayed by my thoughts and remain impartial. The meaning of this sentence is that worldly dharmas, such as gaining or not gaining, etc., refer to the pleasant and unpleasant feelings associated with them. Gaining, etc., does not refer to what the noble ones possess. Therefore, it should be understood that due to the object of focus, there are eight types of worldly dharmas. Among them, unpleasant words and slander should be understood from the distinction between secret and non-secret. In short, if the conceptualizations arising from these eight worldly dharmas, the four of gaining, etc., produce pleasure, and the four of not gaining, etc., produce displeasure, if one cannot remain impartial, then even the subtle aspects of accepting and rejecting cause and effect cannot be accomplished. This shows that merely abiding in worldly dharmas, the path of the noble ones will not arise. Furthermore, clinging to the other thirteen worldly dharmas and indulging in evil deeds will also lead to falling into the lower realms. This is what is being expressed: Boasting of lineage, appearance, power, etc., Laziness hides in the guise of a lazy demon, Arrogance arises from pride, These all become rakshasas who hate the merit of asceticism. Greed With the strong power of attachment, With the all-encompassing vines of deception, Even if one deludes others and protects oneself, Great harm will enter one's own heart. This is explained with ornate language, revolving around the meaning, that is: being arrogant with lineage, arrogant with appearance, arrogant with power, arrogant with learning, arrogant with youth, these five elevate themselves. Laziness, which is the opposite of diligence, or sleeping like a lazy demon, In particular, for things that should be obtained, thinking that one has obtained them as if they should not be obtained, arrogance arises from pride. The rakshasas who hate the merit of asceticism are desire and hatred. Greed is not considering debt and always clinging to one's own perfection. Attachment is craving for self and enjoyment. These suppress the mind, and deception accompanied by extremely unstable wavering concepts, Being accustomed to deceiving others is hypocrisy. Like that