Tibetan
ལའང་ཅང་མི་སེམས་པ་ཞིག་འོང་སྟེ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། བསྒོམ་པའི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མི་རྟག་ བསྙད་པའི་སྡེ་དང་། ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་དང་། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང་། གླེང་གཞིའི་སྡེ་དང་། རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དང་། སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེ་དང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་དང་། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྡེ་དང་། གཏན་ལ་ཕབ་པར་བསྟན་པའི་སྡེ་གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཤད་པ་དེ་དག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལེགས་པར་ཐོས། ལེགས་པར་བཟུང་། ཁ་ཏོན་བྱང་བར་བྱས། ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྟགས། མཐོང་བས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་དེ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་འདུག་སྟེ་ཡང་དག་བཞག་ནས་ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། སེམས་གང་གིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ནང་དུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་ཤིང་དེ་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་པ་དེ་ལ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ཐོབ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤངས་ནས་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ནང་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པར་བྱེད། མོས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དེ་དག་ལ་ཤེས་བྱའི་དོན་དེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པ་དང་། བཟོད་པ་དང་། འདོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་འབྱེད་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་། རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་ སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཉམ་བཞག་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནམ་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་བའི་ཚེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་འཕགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་ཤིང་དེའི་རང་བཞིན་ནི་འོད་སྲུང་གི་ཞུས་པ་ལས། ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་ནི་མེ་འབྱུང་སྟེ། །བྱུང་བ་དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་བསྲེག་
Chinese
或者，当生起一种不专注的心，从忆念近住中，在所有禅定的概念中，不恒常品，预言品，偈颂品，特意述说品，故事品，证悟述说品，如是发生品，本生品，极其广大品，奇妙法品，以及决定显示品，凡是向菩萨们讲述的那些，菩萨也要好好听闻，好好受持，背诵通畅，用心好好思维，通过观察而深刻领悟，然后独自住在寂静处，如理作意，对于如何善思的那些法，要用心忆念，以任何心来忆念，那个心要持续不断地在内心忆念，这样才能忆念。像这样进入并且多次安住于此，由此而来的身体极度调柔和心极度调柔，这被称为止。菩萨就是这样寻求圆满的止。他获得身体极度调柔和心极度调柔之后，就安住于此，舍弃心的散乱，对于如何思维的那些法，在内心将三摩地的行境显现为影像，分别觉知，生起胜解。像这样，对于三摩地的行境影像，辨别所知之义，完全了知，完全观察，忍耐，欲求，分别，见解和证悟，这被称为胜观。像这样，菩萨就是精通胜观的人。如是宣说。像这样，在世间道上等持的胜观，虽然是分别觉知的自性，但是，当现量证悟法性的等持，各自的自证智慧在相续中生起时，就是获得超世间的圣者果位。因此，它进入断除所知障，它的自性是出自《金色光经》的：双木摩擦则生火，生火焚烧其自身。
English
Or, when an unfocused mind arises, from mindfulness, among all the concepts of meditation, the impermanence section, the prophecy section, the verse section, the specially spoken section, the story section, the realization narration section, the thus-happened section, the birth story section, the extremely vast section, the wonderful Dharma section, and the definitive display section, whatever is taught to the Bodhisattvas, the Bodhisattva should listen well, hold well, recite fluently, contemplate well with the mind, and deeply understand through observation. Then, dwelling alone in a secluded place, with proper attention, those Dharmas that have been well contemplated should be remembered with the mind. With whatever mind one remembers, that mind should continuously remember within. Thus, one can remember. Having entered in this way and dwelling in it many times, the resulting extreme pliancy of body and extreme pliancy of mind is called quiescence (shamatha). Thus, the Bodhisattva seeks perfect quiescence. Having obtained extreme pliancy of body and extreme pliancy of mind, he dwells in it, abandoning mental distraction. For those Dharmas that have been contemplated, within, he makes the object of samadhi appear as an image, separately perceiving and generating conviction. In this way, for the image of the object of samadhi, discriminating the meaning of what is to be known, fully understanding, fully examining, enduring, desiring, distinguishing, viewing, and realizing, this is called insight (vipassana). Thus, the Bodhisattva is skilled in insight. As it was said. In this way, the insight of equipoise on the worldly path, although it is the nature of separate perception, when the equipoise of directly realizing the nature of reality, the self-aware wisdom of each individual arises in the continuum, it is the attainment of the supramundane state of the noble ones. Therefore, it enters into abandoning the obscurations to knowledge, and its nature is from the Sutra of Golden Light: 'From rubbing two sticks together, fire arises; the fire that arises burns itself.'
Tibetan
པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་དབང་པོ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་། །སྐྱེས་པ་དེ་ཡིས་དེ་ཉིད་སྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར་མཚན་མ་མེད་པའི་ཞི་གནས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལས་མཚན་མ་མེད་པའི་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་མ་ནོར་བ་ནི་རྟོག་པའི་བུད་ཤིང་ཐམས་ཅད་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ལ་འདོད་པས་མེ་དང་འདྲ་སྟེ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་ཀྱང་། སོ་སོར་རྟོག་པའི་མེ་དག་ཏུ། །མེ་དགེའི་རྟོག་པ་ཀུན་བསྲེགས་པས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་བསྲེག་བྱ་ཚིག་ན་སྲེག་བྱེད་ཀྱང་མི་གནས་པ་བཞིན་དུ་མཉམ་གཞག་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གདངས་བྱེད་པ་ལ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་ཡང་བསྲེག་བྱ་ཚིག་པའི་མེ། །བསྲེག་བྱ་ཚིག་ནས་མི་གནས་ལྟར། །འགྲོ་བའི་ཆོས་ཀུན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །མེ་ཡི་བུད་ཤིང་ཡིན་པར་འདོད། །དེ་དག་ཇི་བཞིན་རྣམ་འབྱེད་པའི། །མེ་ཡིས་བསྲེགས་ན་ཉེར་ཞིར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གཅིག་ཅར་འཇུག་པ་ལས། འདི་ལྟར་འདས་པའི་ འདི་ནི་ཀུན་དང་མཉམ་པར་འགྲོགས་ཀྱང་མ་རིག་པའི་གཞན་དབང་གིས་གནོད་བྱེད་འདི་ལས་ཐར་བའི་ཐབས་དམ་པའི་ཆོས་མི་བསམ་པའི་ནོངས་པ་ནི་སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་མཁས་པའི་ཚོགས་ཇི་སྙེད་ལ་ཉམས་སད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་པོར་སྟོན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ཕྱོགས་བཞི་ནས་རི་ཆེན་པོ་སྲ་བ། བརྟན་པ་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ། མ་ཞིག་པ་མ་གས་པ་ཤིན་ཏུ་མཁྲེགས་པ། འཕན་མེད་པ། ལྷུན་སྟུག་པ་བཞི་གནམ་ལ་རེག་ཅིང་ས་ལ་ལྡོག་སྟེ་རྩ་དང་ཤིང་དང་། ཤིང་གེལ་པ་དང་། ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་ཐམས་ཅད་དང་སྲོག་ཆགས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཕྱེ་མར་འཐག་ཅིང་འོང་བ་ལ་ནི། མགྱོགས་པས་འབྲོས་པའམ། སྟོབས་ཀྱིས་བཟློག་པའམ། ནོར་གྱིས་བསྒྲུབ་པའམ། རྫས་དང་སྔགས་དང་སྨན་རྣམས་ཀྱིས་བཟློག་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། དེ་བཞིན་དུ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་བཞི་འདི་དག་འོང་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། རྒུད་པའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། རྒ་བས་ནི་དར་ལ་བབས་པ་འཇོམས་ཤིང་འོང་ངོ་། །ན་བས་ནི་ནད་མེད་པ་འཇོམས་ཤིང་འོང་ངོ་། །རྒུད་པས་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་ཤིང་འོང་ངོ་། །འཆི་བས་ནི་སྲོག་འཇོམས་ཤིང་འོང་སྟེ། དེ་དག་ལས་ནི་མགྱོགས་པས
Chinese
如是，同样在智慧力生起之后，生起者以彼焚烧彼。如是，从无相寂止个别思择的智慧中，生起无相胜观无分别的智慧，是学师龙树父子的观点。因此，不错误的个别思择智慧，被认为是焚烧一切分别的木柴，如同火一样，吉祥燃灯智也说：在个别思择的火中，焚烧一切善妙的分别。而且，如同所烧之物烧尽时，能烧之物也不存在一样，在等持的自性中，胜观无分别智慧的照耀时，不容许作意的分别念进入。如同所烧之物烧尽的火，所烧之物烧尽后就不存在一样。认为流转的诸法都是意识的火焰的木柴，如果以如是如是的辨别之火焚烧，就会寂灭。以及，一并进入中，如此过去的 此与一切共同相处，却因无明的他力而受损害，不思解脱此损害的方法殊胜之法，如同累世的传承中，沙门和婆罗门等众多智者所体验到的一样。此由《教诫国王经》本身清楚地显示，大王，例如，从四方而来的大山，坚固、稳固、具有精华、不毁坏、不破裂、极其坚硬、无空隙、茂密堆积的四座山，顶天立地，将草、木、树胶、枝叶以及一切有情众生磨成粉末而来，对于此，无论是快速逃离，还是以力量抵挡，还是用财富成办，还是用物品、咒语和药物等来抵挡，都不是容易的。大王，同样，这四种大怖畏也会到来，哪四种呢？衰老、疾病、死亡和衰败。大王，衰老会摧毁壮盛而来。疾病会摧毁无病而来。衰败会摧毁一切圆满而来。死亡会摧毁生命而来，从这些之中，无论是快速地
English
Similarly, after the power of wisdom arises, the one who arises burns that very thing. Thus, from the wisdom of individually discriminating the signless quiescence, the non-conceptual wisdom of signless vipassanā arises, which is the view of the master Nāgārjuna and his spiritual sons. Therefore, unerring individual discriminating wisdom is considered to burn all the firewood of conceptualization, like fire. As the glorious Dīpaṃkara also said: In the fire of individual discrimination, burn all virtuous conceptualizations. Moreover, just as when what is to be burned is consumed, what burns also does not remain, so too, in the nature of samāhita, when the light of the non-conceptual wisdom of vipassanā shines, conceptual thoughts of attention do not enter. Just as the fire that consumes what is to be burned, does not remain after what is to be burned is consumed. It is considered that all the phenomena of wandering are the firewood of the fire of consciousness. If they are burned by the fire of such discrimination, they will become pacified. And, entering all at once, like this, the past This, while coexisting with everything, is harmed by the power of ignorance. The fault of not contemplating the supreme Dharma, the method of liberation from this harm, is like the experience of many learned ascetics and Brahmins in the lineage of generations. This is clearly shown by the very sūtra of "Admonishing the King": Great King, for example, great mountains from four directions, solid, stable, endowed with essence, indestructible, uncracked, extremely hard, without gaps, densely piled up, touching the sky and pressing down on the earth, grinding into powder all grasses, trees, resins, branches, leaves, and all sentient beings, and coming, it is not easy to avert this, whether by fleeing quickly, or by resisting with strength, or by accomplishing with wealth, or by averting with substances, mantras, and medicines. Great King, similarly, these four great fears will come: which four? Aging, sickness, death, and decay. Great King, aging destroys youth and comes. Sickness destroys health and comes. Decay destroys all perfections and comes. Death destroys life and comes. From these, whether by quickly