Tibetan
།ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྤྱིར་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་མི་རྟག་པས་གཡར་པོ་ལ་བདག་ཏུ་མི་འཛིན། འགྲོ་ན་ལམ་མི་རྟག་པས་གོམ་པ་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་འདོར། འདུག་ན་གནས་མི་རྟག་པས་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ཡིད་ལ་བྱ། བཟའ་བཏུང་དང་ལོངས་སྤྱོད་མི་རྟག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟས་སུ་བཟའ། ཉལ་ན་གཉིད་མི་རྟག་པས་འཁྲུལ་པ་འོད་གསལ་དུ་སྦྱང་། འབྱོར་ན་མི་ནོར་རྟག་པས་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་དང་བསྙེན། གཉེན་གྲོགས་དང་སྲིད་སྡེ་མི་རྟག་པས་དབེན་པར་ངེས་འབྱུང་ལ་བསྐུལ། ཆེ་བཙན་དང་སྙན་གྲགས་མི་རྟག་པས་རྟག་ཏུ་དམའ་ས་བཟུང་། སྨྲ་ བའི་ཚིག་མི་རྟག་པས་བཟླས་བརྗོད་དང་ཁ་ཏོན་ལ་བསྐུལ། དད་པ་དང་ངེས་འབྱུང་མི་རྟག་པས་དམ་བཅའ་བརྟན་པ་ལ་བརྩོན། འདུ་ཤེས་དང་རྣམ་རྟོག་མི་རྟག་པས་མི་གཞི་བཟང་པོ་ལ་བསླབ། ཉམས་དང་རྟོག་པ་མི་རྟག་པས་ཆོས་ཉིད་ཟད་ས་ལ་སྐྱོལ། དེ་ལྟར་གོམས་པས་ཞེན་པ་ལོག་པའི་ཚད་ནི། རྒྱ་མཚོར་གཟིངས་ཞིག་པ་ལྟ་བུའམ། ཆུ་བོར་གྲུ་བྱིང་བ་ལྟ་བུའམ། རླབས་ཀྱིས་རྐྱལ་མནན་པ་ལྟ་བུའམ། འཇིགས་སར་སྐྱེལ་མས་བསླུས་པ་ལྟ་བུའམ། དུག་སྦྲུལ་གྱི་ཚང་དུ་ཆུད་པ་ལྟ་བུའམ། སྙིང་ལ་མདས་ཟིན་པ་ལྟ་བུའམ། ནག་ཅན་གཤེད་མའི་ལག་ཏུ་གཏད་པ་ལྟ་བུའམ། རི་དྭགས་མཐའ་ལ་གཅུར་བ་ལྟ་བུའམ། ཉ་ཆེན་རྒྱ་ལ་ཟིན་པ་ལྟ་བུའམ། མི་རྒོད་དང་གདོང་ཐུག་ཕྲད་པ་ལྟ་བུའམ། ཆུ་སྲིན་གྱི་གྲེ་བར་ཚུད་པ་ལྟ་བུའམ། སྲིན་མོའི་གླིང་དུ་ཚུད་པ་ལྟར་འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་ཡིད་འབྱུང་གཏིང་ནས་སྐྱེས་པའི་ཚེ། རྟག་འཛིན་གྱི་བློ་ལས་ལོག །དགྲ་གཉེན་གྱི་ཕྱོགས་རིས་འཇིག །རྣམ་གཡེང་གི་ཐག་པ་ཆད། བརྩོན་འགྲུས་ཤུགས་ལ་འབྱུང་། ཅི་བྱས་ཆོས་སུ་འགྲོ། ཚོགས་གཉིས་གོང་དུ་འཕེལ། སྔོན་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་དགོངས། ཡོན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས། དགེ་སློང་བརྒྱ་ལ་གདུགས་ཚོད་ཡོན་དང་བཅས་པ་བྱིན་པ་བས། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་སེམས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་མཆོག་གོ །ཞེས་གསུངས་ལ། མདོར་ན་ཟང་ཟིང་གི་ནོར་དང་། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ལུང་གི་ཡོན་ཏན་དང་། བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་བར་མ་དོར་ཆུད་འཛའ་བའི་རྒྱུའང་ མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལས་མ་སྐྱེས་པ་ལས་ཡིན་ཏེ། བདོག་པ་ལ་ཆོག་ཤེས་མེད་པས་བརྐམ་ཆགས་བསོད་ནམས་སུ་མི་འགྱུར། ངེས་འབྱུང་གི་དམ་ལ་མ་བཞག་པས་སོ་ཐར་མཚན་ཉིད་པ་ལས་ཉམས་འདིར་སྣང་ཆགས་སྡང་གིས་བསླུས་པས་ཐོས་བས
Chinese
如是说，总的来说，身心的聚合是无常的，所以不要执着于借来的东西。行走时，道路是无常的，所以脚步要迈向佛法。居住时，住所是无常的，所以要把清净的刹土放在心中。饮食和受用是无常的，所以要把禅定作为食物。睡觉时，睡眠是无常的，所以要把错觉转化为光明。富有时，人和财富是无常的，所以要亲近七圣财。亲友和政权是无常的，所以要劝勉自己到寂静处生起出离心。权势和名声是无常的，所以要常常处于低下的位置。说话的语言是无常的，所以要劝勉自己念诵和背诵。信心和出离心是无常的，所以要努力使誓言坚定。观念和分别念是无常的，所以要学习良好的人格。体验和觉悟是无常的，所以要守护自性耗尽之处。像这样习惯了，厌离心生起的程度是：犹如大海中船只沉没，犹如河流中船只沉没，犹如波浪压住游泳者，犹如在危险的地方被摆渡人欺骗，犹如落入毒蛇的巢穴，犹如心脏被箭射中，犹如罪犯被交给刽子手，犹如野兽被围困，犹如大鱼被网捕获，犹如与野人正面相遇，犹如落入鳄鱼的喉咙，犹如落入罗刹女的岛屿一样，对轮回的法产生深刻的厌离心的时候，就会从常执的念头中解脱。敌友的偏见会瓦解，散乱的绳索会断裂，精进会自然而然地产生，所做的一切都会变成佛法，两种资粮会不断增长，前所未有的功德会产生。诸佛和菩萨们也常常这样思维。这也是所有功德中最为殊胜的。在《律藏》中说：与其布施一百个比丘伞盖和供品，不如思维有为法无常的一瞬间更为殊胜。总之，世间的财富，戒律的清净，经论的功德，生起次第和圆满次第的瑜伽，所有这些在中阴界中耗尽的原因，都是因为没有在相续中生起无常观。因为对财产没有知足，贪婪就不会转化为福德。因为没有安住在出离心的誓言中，所以别解脱戒会退失，在这里被显现的贪嗔所欺骗，闻思
English
As it is said, in general, the aggregation of body and mind is impermanent, so do not cling to borrowed things as self. When walking, the road is impermanent, so take steps towards the Dharma. When dwelling, the place is impermanent, so keep the pure realms in mind. Food, drink, and enjoyment are impermanent, so take samadhi as food. When sleeping, sleep is impermanent, so transform delusion into clear light. When wealthy, people and wealth are impermanent, so attend to the seven noble riches. Relatives, friends, and political power are impermanent, so urge yourself to develop renunciation in solitude. Greatness, power, and fame are impermanent, so always take a humble position. The words spoken are impermanent, so urge yourself to recite and chant. Faith and renunciation are impermanent, so strive to keep vows firm. Concepts and thoughts are impermanent, so learn good character. Experiences and realizations are impermanent, so protect the place where the nature of reality is exhausted. Having become accustomed to this, the extent to which attachment is reversed is like a ship sinking in the ocean, like a boat sinking in a river, like a swimmer being pressed down by a wave, like being deceived by a ferryman in a dangerous place, like falling into a nest of poisonous snakes, like being shot in the heart with an arrow, like a criminal being handed over to an executioner, like a wild animal being surrounded, like a big fish being caught in a net, like meeting a wild man face to face, like falling into the throat of a crocodile, like falling into the island of a rakshasi, when a deep revulsion arises towards the phenomena of samsara, one will be liberated from the thought of permanence. The bias of enemies and friends will collapse, the rope of distraction will be cut, diligence will arise naturally, whatever is done will become Dharma, the two accumulations will increase, and unprecedented qualities will arise. The Buddhas and Bodhisattvas also always contemplate this. It is also the most excellent of all qualities. In the Vinaya Sutra, it is said: "It is more excellent to contemplate the impermanence of conditioned phenomena for a moment than to give umbrellas and offerings to a hundred monks." In short, the cause of all worldly wealth, the purity of discipline, the qualities of scripture, and the yoga of generation and completion stages being exhausted in the bardo is because the view of impermanence has not arisen in the mindstream. Because there is no contentment with possessions, greed will not be transformed into merit. Because one has not kept the vows of renunciation, the Pratimoksha vows will be lost, and here one is deceived by the attachment and aversion that appear, hearing, thinking
Tibetan
མ་བདུད་ལས་སུ་སོང་། གྲོང་འཁྱམ་འདྲེ་འདུལ་ལ་ཞེན་པས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ལ་བསྒྲིབས་པ་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམས་པ་འདི་ནི་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ལམ་ལ་འགྲེ་བའི་ཅང་ཤེས་ཀྱི་སྲབ་མདའ་ལྟ་བུར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། མི་རྟག་པའི་ཚོམས་ཏེ་རབ་བྱེད་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བའོ།། །། མི་རྟག་པའི་ཚོམས་ཏེ་རབ་བྱེད་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པ།
Chinese
莫（魔）被利用。由于执着于降伏游荡的鬼怪，遮蔽了殊胜的成就。因此，在一切观念中，观修最为殊胜的无常，这就像是通往增上生和决定胜道路上的缰绳，应当生起这样的定解。出自《功德宝藏论》中，无常品第二品的注释。
English
Do not be exploited by Mara (the demon). Because of attachment to subduing wandering ghosts, it obscures the supreme accomplishment. Therefore, among all perceptions, meditating on impermanence, which is the most excellent, is like the reins of awareness that lead to the path of higher realms and definite goodness. One should generate such certainty. From "The Treasury of Precious Qualities," the commentary on the second chapter, the section on impermanence.