Tibetan
ས་ཀྱི་དོན་ཚོགས་པ་ལས་གང་ཟག་གཅིག་ཐོག་མར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་མཐར་འཚང་རྒྱ་བའི་བར་གྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྟོན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བརྗོད་བྱའི་དོན་གཞན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ལའང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་དུས་ནའང་རང་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་སིལ་བུ་མ་འདྲེས་པར་གནས་ཏེ། ཐག་པ་རང་སའི་དུས་སུ་སྤུ་ཉག་མ་རེ་རེར་གནས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཡག་རྔ་དང་ནེའུ་གསིང་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་ཞིང་སྲིད་པ་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བློ་དང་། སྙམ་བྱེད་དང་། རྟོག་པ་ལས། མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང་བརྗོད་པའི་དུས་ཉིད་ནས། མིང་དོན་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཡི་གེ་སིལ་བུ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡི་གེའང་སྒྲ་དང་སྒྲའི་དོན་དུ་ཚོགས་པ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྙམ་བྱེད་ལས་བྱུང་བས། སྙམ་བྱེད་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ན་ངོས་བཟུང་མེད་པ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གནས་པའི་བསྐལ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་འཇིག་པའི་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུ་ ནི། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་འཇིག་པ་ལ་བར་བསྐལ་བཅུ་དགུ། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་བར་བསྐལ་གཅིག་གོ །དེ་ལ་བཅུད་འཇིག་པའི་དང་བ་དམྱལ་བ་ནས་མགོ་བརྩམ་སྟེ། དེར་སེམས་ཅན་གསར་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། རྙིང་པ་ལས་ཟད་པ་རྣམས་ནི་གནས་གོང་མ་གང་གི་ལས་མྱོང་དགོས་པ་དེར་སྐྱེ་ལ་ཁ་ཅིག་ཡི་དྭགས་དང་། ཁ་ཅིག་དུད་འགྲོ་དང་། ཁ་ཅིག་ལྷ་མི་ལ་སོགས་པར་རོ། །དེའི་ལས་དང་ཚེ་མ་རྫོགས་པ་རྣམས་ནི་དམྱལ་བའི་གནས་འདི་ཞིག་ཀྱང་ཞིང་གཞན་གྱི་དམྱལ་བར་གནས་འཕོ་བ་ཡིན་ཏེ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་ལས། དེ་ཡང་མེས་སྡུད་པའི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་གྱི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་འདོར་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བསྟན་ལ། དེ་ལྟར་དམྱལ་བའི་འཇིག་རྟེན་ཞིག་ནས་རིམ་པ་བཞིན་ཡི་དྭགས་དང་དུད་འགྲོའི་འཇིག་རྟེན་དག་གི་གཙོ་བོ་བྱིངས་ན་གནས་པ་གཉིས་འཇིག་སྟེ། ཁ་འཐོར་བ་ལྷ་མིའི་གནས་ན་ཡོད་པ་རྣམས་མཐོ་རིས་འཇིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་སོང་དེ་གཉིས་ཀྱང་རང་རང་གི་ལས་མ་ཟད་པ་རྣམས་ཞིང་གཞན་གྱི་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ནི་གཅིག་གོ །མཐོ་རིས་ཇི་ལྟར་འཇིག་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་པའི་མི་རྣམས་ནི་ཚེ་ལོ་བཅུ་པའི་ནད་མཚོན་མུ་གེའི་བསྐལ་ཆུང་གསུམ་འདས་ནས་མི་གཅིག་གིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་བསམ་གཏན་གཉིས་
Chinese
就像从大地的意义集合中，完整地展示一个人从最初发菩提心到最终成佛的整个过程一样，对于所有其他要表达的意义也同样适用。像这样成立的时候，也自然地存在着不混杂的零散字母，就像绳子在自身状态时，每根毛线都各自存在一样。同样也像牦牛尾巴和嫩草一样。因此，显现和存在，轮回和涅槃的一切法，都是从心和念头以及分别念中，通过名、词、字母的集合来假设和表达的时候，名和义是没有关联的，就像零散的字母一样。字母也是在声音和声音的意义上，各自集合而分别念的智慧的念头中产生的。因此，如果仔细观察念头本身的体性，就会发现它是无法确定的，它存在于虚空的自性中。因此，将会了知一切法显现而无自性。安住劫已经讲述完毕。第三，坏劫的二十个中劫是：有情众生坏灭有十九个中劫，器世间坏灭有一个中劫。其中，有情坏灭的开始是从地狱开始的。在那里，不会有新的众生产生，而旧的业尽的众生，则会投生到需要感受业果的更高处，有些会投生到饿鬼，有些会投生到旁生，有些会投生到天人等处。那些业和寿命没有穷尽的众生，即使这个地狱坏灭，也会转移到其他佛土的地狱中，超过一百万。而且，当火聚集的大劫发生时，其他世界的众生会被抛到大地狱中。如此宣说。这样，从地狱世界坏灭开始，依次是饿鬼和畜生世界中，主要居住在底层的两个世界坏灭。分散在天人处的众生，则与天界坏灭同时。那两个恶趣中，各自的业没有穷尽的众生，前往其他佛土的恶趣的方式是一样的。天界如何坏灭呢？赡部洲的人们，在寿命为十岁时，经历了疾疫、刀兵、饥馑三个小劫后，一个人不依靠善知识，独自修持二禅
English
Just as from the collection of meanings of the earth, it completely shows the entire process of a person from initially generating Bodhicitta to ultimately attaining Buddhahood, it is the same for all other meanings to be expressed. When it is established in this way, it also naturally exists as separate, unmixed letters, just as each strand of wool exists separately when the rope is in its natural state. Similarly, it is like a yak tail and tender grass. Therefore, all phenomena of appearance and existence, samsara and nirvana, are from the mind, thoughts, and conceptualizations. When they are assumed and expressed through the collection of names, words, and letters, names and meanings are unrelated, just like separate letters. Letters also arise from the thoughts of discriminating wisdom that separately gather in the sound and the meaning of the sound. Therefore, if one carefully examines the nature of the thought itself, one will find that it is indeterminate and exists in the nature of space. Therefore, one will come to know that all phenomena appear but are without inherent existence. The abiding kalpa has been explained. Third, the twenty intermediate kalpas of destruction are: nineteen intermediate kalpas for the destruction of sentient beings, and one intermediate kalpa for the destruction of the container world. Among these, the beginning of the destruction of sentient beings starts from hell. There, no new beings will be born, and those old beings whose karma is exhausted will be reborn in the higher realms where they need to experience the results of their karma. Some will be reborn as pretas, some as animals, and some as gods and humans, etc. Those beings whose karma and lifespan are not exhausted will be transferred to the hells of other Buddha-fields even when this hell is destroyed, exceeding a hundred thousand. Moreover, when the great kalpa of fire gathering occurs, beings from other world realms will be thrown into the great hells. Thus it is taught. In this way, starting from the destruction of the hell realms, the two realms of pretas and animals, mainly residing in the lower levels, are destroyed in sequence. The beings scattered in the realms of gods and humans are simultaneous with the destruction of the heavens. In those two lower realms, the way beings whose karma is not exhausted go to the lower realms of other Buddha-fields is the same. How are the heavens destroyed? The people of Jambudvipa, when the lifespan is ten years, after experiencing the three small kalpas of disease, weapons, and famine, one person, without relying on a spiritual friend, practices the second dhyana alone.
Tibetan
པ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ལས་ལངས་ནས་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ནི་འདི་ལྟའོ། །ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པས་སྒྲ་དེས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་སྟེ། གཞན་དག་གིས་ཀྱང་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་རྗེས་སུ་བསླབས་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐོག་མའང་འོད་གསལ་གྱི་མཚུངས་པའི་སེམས་ལས་ཆད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་མཐར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་ནས་འོད་གསལ་གྱི་ལྷར་སྐྱེས་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མ་ ལུས་པར་སྟོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྟོངས་པའི་རྗེས་ནས་ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་དང་། ནུབ་ཀྱི་བ་གླང་སྤྱོད་ཀྱང་སྔ་ཕྱི་རིམ་པས་འཛམ་བུའི་གླིང་པ་ལྟར་འདོད་པ་ལ་སྐྱོ་བས་ཁམས་གོང་མར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་རང་བཞིན་གྱིས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཐོབ་ནས་སྟོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བྱང་གི་སྒོ་མི་སྙན་པ་རྣམས་ནི་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་བས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷར་སྐྱེའོ། །གླིང་ཕྲན་རྣམས་ཀྱང་གཙོ་བོའི་གླིང་ལྟར་གྱུར་ནས་མི་འགའ་མ་ལུས་པ་དེའི་ཚེ་མིའི་འཇིག་རྟེན་ཞིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་ནས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བར་གྱི་འདོད་ལྷ་རིགས་དྲུག་ཀྱང་ལྷ་གཅིག་གིས་བསམ་གཏན་ཐོབ་པའི་ཚུལ་བསྒྲགས་པ་ཐོས་པས་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་བསྒོམས་པ་ལས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྔ་མ་ལྟར་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཐོབ་ནས་འོད་གསལ་གྱི་ལྷར་སྐྱེའོ། །དེའི་ཚེ་འདོད་ཁམས་ཞིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སེམས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བས་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དེའི་ཚུལ་ཆིག་ཏུ་བརྗོད་པས། ཀུན་གྱིས་དེ་ལྟར་བསླབས་པས་ཤི་འཕོས་ནས་འོད་གསལ་གྱི་ལྷར་སྐྱེའོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་གཟུགས་ཁམས་ཀྱང་ཞིག་ནས་འཇིག་རྟེན་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་རྟེན་སྣོད་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱིས་འཇིག་པར་བྱེད་དེ། ཐོག་མར་མེས་འཇིག་པའི་ཚུལ་ནམ་མཁའ་ལ་ཉི་མ་གཅིག་པོ་འདི་རབ་ཏུ་ཚ་བར་ཤར་ནས་རྩི་ཤིང་ནགས་ཚལ་ཐམས་ཅད་སྐམ་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་ཤར་ནས་ཆུ་ཀླུང་དང་ལྟེང་ཀ་ཐམས་ཅད་སྐམ་མོ། །གསུམ་ཤར་བས་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་སྐེམ་མོ། །བཞི་ཤར་བས་མཚོ་ཆེན་པོ་མ་དྲས་པ་ཡང་སྐེམ་མོ། །ལྔ་ཤར་བས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཡང་སྐེམ་མོ། ། ཇི་ལྟར་སྐེམ་ན་ཐོག་མར་ཟབས་སུ་དཔག་ཚད་བརྒྱ་བསྐམས་ནས། རིམ་བཞིན་ཉིས་བརྒྱ་དང་། བདུན་བརྒྱ་དང་། སྟོང་དང་། ཁྲི་དང་། བརྒྱད་ཁྲིའི་བར་དུ་བསྐམས་ནས་མཐར་ཆུ་རྔམས་དཔག་ཚད་གཅིག་དང་།
Chinese
获得后，从那禅定中起身，宣说这远离所生的喜乐是这样的。声音传遍整个赡部洲（Jambudvipa，梵文， Jambūdvīpa，赡部洲），其他人听到后立即效仿，这些众生最初也因光明相似的心所断的缘起，最终也获得那禅定，转生到光明之天，赡部洲没有一个众生留下而空尽。这样空尽之后，东方的胜身洲（Purvavideha，梵文，Pūrvavideha，东胜身洲）和西方的牛货洲（Aparagodānīya，梵文，Aparagodānīya，西牛货洲）也先后像赡部洲人一样，因厌倦欲望而自然获得生于上界的因，二禅而空尽。之后北方的俱卢洲（Uttarakuru，梵文，Uttarakuru，北俱卢洲）那些不悦意者，因没有离开对欲望的贪执而转生到三十三天（Trāyastriṃśa，梵文，Trāyastriṃśa，三十三天）。小洲也变得像主洲一样，没有留下一个人，那时称为人世间毁灭。之后四大天王（Cāturmahārājika，梵文，Cāturmahārājika，四大天王）到他化自在天（Paranirmita-vasavartin，梵文，Paranirmitavaśavartin，他化自在天）之间的六欲天，也因一个天人听到宣说获得禅定的方式而作为因，通过修习，所有天人都像之前一样获得二禅，转生到光明之天。那时称为欲界毁灭。之后在梵天世界，任何众生以自己的自性入于所获得的二禅，并宣说那方式，所有众生都那样效仿，死后转生到光明之天。以那样的方式，色界也毁灭，世间没有一个众生留下。而且器世间是被三大元素毁灭的。首先是火毁灭的方式，天空中唯一的太阳非常炽热地升起，使所有草木森林都干枯。两个太阳升起，使所有河流和水池都干枯。三个太阳升起，使所有大河都干枯。四个太阳升起，使巨大的阿那婆达多海（Anavatapta，梵文，Anavatapta，无热恼池）也干枯。五个太阳升起，使巨大的海洋也干枯。 如何干枯呢？首先是深度干枯一百由旬，逐渐地二百、七百、一千、一万、八万由旬，最终水深一由旬，
English
Having attained it, rising from that concentration, he proclaims that the joy and happiness born of solitude are like this. That sound pervades the entire Jambudvipa (Sanskrit, Jambūdvīpa, Jambudvipa), and others, upon hearing it, immediately imitate it. Those sentient beings, initially severed from the mind akin to clear light by dependent origination, eventually attain that samadhi and are born as gods of clear light, and not a single sentient being remains in Jambudvipa, becoming empty. After such emptiness, the Eastern Purvavideha (Sanskrit, Pūrvavideha, Eastern Purvavideha) and the Western Aparagodānīya (Sanskrit, Aparagodānīya, Western Aparagodānīya) also, in sequence, like the people of Jambudvipa, become weary of desire and naturally attain the cause of being born in the higher realms, the second dhyana, and become empty. Then, the unpleasant ones of the Northern Uttarakuru (Sanskrit, Uttarakuru, Northern Kuru), not having separated from attachment to desire, are born as gods of the Thirty-Three (Trāyastriṃśa, Sanskrit, Trāyastriṃśa, Thirty-Three). The minor continents also become like the main continent, and not a single person is left. At that time, it is called the destruction of the human world. Then, the six desire realms from the Four Great Kings (Cāturmahārājika, Sanskrit, Cāturmahārājika, Four Great Kings) up to the Paranirmita-vasavartin (Sanskrit, Paranirmitavaśavartin, Paranirmita-vasavartin), also, because one god hears the proclamation of the way to attain dhyana and takes it as a cause, through practice, all the gods attain the second dhyana as before and are born as gods of clear light. At that time, it is called the destruction of the desire realm. Then, in the Brahma world, any sentient being, by its own nature, enters into the second dhyana that it has attained, and proclaims that way. All beings imitate it in that way, and after death, are born as gods of clear light. In that way, the form realm is also destroyed, and not a single sentient being remains in the world. Moreover, the vessel world is destroyed by the three great elements. First, the way of destruction by fire is that the single sun in the sky rises very hot, causing all plants and forests to dry up. Two suns rise, causing all rivers and ponds to dry up. Three suns rise, causing all great rivers to dry up. Four suns rise, causing the great Anavatapta lake (Sanskrit, Anavatapta, Anavatapta) to also dry up. Five suns rise, causing the great ocean to also dry up. How does it dry up? First, the depth dries up by a hundred yojanas, gradually two hundred, seven hundred, one thousand, ten thousand, eighty thousand yojanas, and finally the water depth is one yojana,