Tibetan
་དྲི་བ་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་ནས་ཞུས་ཀྱང་། རང་རང་གི་ཁམས་དང་། དབང་པོ་དང་། སྐལ་པའི་རིམ་པ་དང་འཚམ་པའི་ལན་དབྱངས་གཅིག་གིས་འདེབས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཅན་ཏེ། བདེན་པ་པོའི་ལེའུར། འདིར་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ངེས་པའི་ཚིག །མང་པོ་དག་གིས་དུས་གཅིག་ཞུ་ཞུས་ན། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཐུགས་ཆུད་ནས། །གསུང་དབྱངས་གཅིག་གིས་སོ་སོར་ལན་ཡང་འདེབས། །ཞེས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། །འཇིག་རྟེན་ཕན་པ་ཁྱེད་ཀྱི་གསུང་གཅིག་ལས། །མོས་པ་ཐ་དད་བཞིན་དུ་སྒྲ་འབྱུང་སྟེ། །རྒྱལ་བས་བདག་ལ་བསྟན་སྙམ་སོ་སོར་སེམས། །ཞེས་སོ། ། དེ་ལྟར་ངེས་པའི་དོན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གསུང་སྒྲ་ཚིག་རང་མཚན་པར་མེད་ལ། གདུལ་བྱའི་མོས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་། དུས་སུ་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་འཛོམ་པ་ལས་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་རིག་ལ་གསལ་བ་སྟེ། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མདོ་ལས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ། ཀཽ་དི་ནྱ་ལ་མིག་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་བའི་ཚེ། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། མིག་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །བདག་མེད་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། མིག་བདག་མེད་དོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མིག་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཞི་བས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མིག་ཞི་བའོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །དབེན་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མིག་དབེན་པའོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །མི་རྟག་པས་འདུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། མིག་མི་རྟག་གོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། དེའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ན། གསུང་ཆིག་དང་ཡི་གེར་གནས་པའི་སྒྲ་ཆིག་རང་མཚན་པར་མི་བལྟ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་གང་གིས་མཚན་མོ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས། གང་གིས་མཚན་མོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ། ངས་ཆོས་ཚིག་འབྲུ་གཅིག་ཙམ་ཡང་བསྟན་པ་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གྱི་དབྱིངས་འཇལ་ཤེས་ན་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དང་རང་བཞིན་ལ་བློ་མིག་ཡངས་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྲ་སྙན་གྱིས་ནི་སྒྲ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་བཟོ་མེད་པ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་ བྱུང་བ། །ཕྱི་དང་ནང་ན་གནས་མ་ཡིན། །ཅེས་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་རི
Chinese
即使询问各种不同的问题，也能以一个符合各自根器、根基和福报次第的回答来作答，具有这种特点。在《真实者品》中说：“在此，众多有情同时提出确定的问题，在一瞬间领会他们的心意，用一个声音分别回答。”又如《三摩地王经》中说：“世间利益，从您的一句话中，如各自信仰不同而发出声音，各自心想：‘佛陀已向我开示。’” 因此，确定意义的理由是：语词声音本身没有自性，而是由所化众生的信仰、佛陀的加持和及时聚集的因缘三者聚合，在众生的意识中显现。《秘密不可思议经》中说：“寂静慧，当世尊说‘憍陈如，眼是无常’时，被苦所调伏者听到的是‘眼是苦’，被无我所调伏者听到的是‘眼是无我’，被空性所调伏者听到的是‘眼是空性’，被寂静所调伏者听到的是‘眼是寂静’，被远离所调伏者听到的是‘眼是远离’，被无常所调伏者听到的是‘眼是无常’。”因此，要达到究竟的确定意义，如果佛的自性是法身，那么就不要把一句话和存在于文字中的一个声音看作是自性的。在《宝积经》中说：“寂静慧，从我夜晚现证菩提，到我夜晚入灭之间，我连一句法也没有说过。”如果能理解这句话的意义，就能对如海般的佛语和论著的法源和自性有广阔的视野。如《宝性论》中说：“如琴声，从他者的意识中产生，没有分别念，没有造作。如是如来之语，从他者的意识中产生，不住于内外。”应该理解其中的含义。
English
Even when asking various different questions, the characteristic is that it can answer with a single response that matches the respective dispositions, faculties, and levels of merit. In the chapter of the Truthful One, it says: "Here, when many sentient beings simultaneously ask definitive questions, having understood their minds in a single moment of thought, they are answered separately with a single voice." And from the Samadhiraja Sutra: "For the benefit of the world, from your one speech, sounds arise according to different inclinations, each thinking, 'The Victorious One has shown it to me.'" Thus, the reason for the definitive meaning is this: speech, sound, and words do not inherently exist, but rather, from the combination of the faith of those to be tamed, the blessings of the Buddha, and the timely gathering of conditions, it becomes clear to the consciousness of beings. From the Secret Inconceivable Sutra: "Shantimati, when the Bhagavan said, 'Kaundinya, the eye is impermanent,' those who were tamed by suffering heard, 'The eye is suffering.' Those who were tamed by selflessness heard, 'The eye is selfless.' Those who were tamed by emptiness heard, 'The eye is emptiness.' Those who were tamed by peace heard, 'The eye is peace.' Those who were tamed by solitude heard, 'The eye is solitude.' Those who were tamed by impermanence heard, 'The eye is impermanent.'" Therefore, to ultimately understand the definitive meaning, if the nature of the Buddha is the Dharmakaya, then one should not regard a single word and a single sound existing in letters as inherently existent. In the Ratnakuta Sutra, it says: "Shantimati, from the night I attained complete enlightenment until the night I passed into nirvana, I have not taught even a single word of Dharma." If one can understand the essence of this meaning, one's mental vision will expand towards the source and nature of the Dharma, like an ocean of the Buddha's words and treatises. As it says in the Uttaratantra: "Just as the sound of a lute, arising from the consciousness of another, is without conceptualization and without fabrication, so too is the speech of the Tathagata, arising from the consciousness of another, not abiding within or without." It is appropriate to understand its meaning.
Tibetan
ག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡུམ་བར་མ་ལས། ཨེ་མ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་བ་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས། ལན་གསུམ་བཟླས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གནོད་དོ་ཞེ་ན། རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ལ་འཁོར་ལོ་གསུམ་རིམ་པས་གསུངས་པར་སྣང་བ་ཡང་འགལ་བ་མེད་ལ། ཅིག་ཅར་དུ་འཇུག་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ལ་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་བསྟན་པ་ལྟར་སྣང་སྟེ། མདོ་སྡེ་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ལས། །ང་ཡིས་ཅི་ཡང་མ་གསུངས་པར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཁྱབ་བདག་སྣང་། །གང་ཚེ་རིམ་གྱིས་མངོན་འདོད་པ། །དེ་དག་ཀུན་ལ་དེ་བཞིན་ཏེ། །དུས་གཅིག་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་ལ། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྫོགས་པར་སྣང་། །ཡིད་བཞིན་རེ་བ་རྣམ་སྒོང་བའི། །གསུང་གི་ཆེ་བ་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་ཐ་དད་པ་གསུངས་ཀྱིས་གནས་ཐ་དད་པ་དང་། དུས་ཐ་དད་པ་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས་རིམ་པར་གསུངས་པ་ལ་གནོད་པར་དོགས་ན། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གཅིག་ཉིད་ལའང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཐ་དད་པར་སྨོས་པ་རྣམས། དུས་དང་གནས་སྐབས་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་གསུངས་པ་ལ་དགོངས་ཀྱིས། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གཞན་དུས་དང་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་མ་གསུངས་ཞེས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པས་དོན་དམ་དུ་མ་བསྟན། ཀུན་རྫོབ་དུ་བསྟན་ནོ་ཟེར་བའི་ལྕེ་གཉིས་པའང་བརྐྱང་མི་དགོས་ཏེ། དགོངས་པ་ ལུང་སྟོན་པས་ཀྱང་། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་འཁྲུག་པ་མེད། །ཡིད་འོང་རྡོ་རྗེའི་གསུང་གཅིག་ལ། །གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ནི། །བྱེ་བྲག་མང་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བའི་སྣང་ངོར་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་གསུང་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཡན་ལག་དྲུག་ཅུར་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉི་ཁྲི་སྣང་བར་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འགྲང་ན། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་གསུང་མཉེན་པ་དང་། མཐོང་ཆོས་སུ་བདེ་བ་ལ་རེག་པའི་ཕྱིར་འཇམ་པ་དང་། དོན་བཟང་བའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། ཡི་གེ་བཟང་བའི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འཐད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་རྗེས་ལས་འཐོན་པའི་ཕྱིར་དག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པ་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་བློ
Chinese
该怎么做呢？这样的话，在《中品般若经》中说：“唉玛！在瞻部洲将出现第二次法轮。”以及在《七百颂般若经》中说：“念诵三遍，法轮转了十二相。”如果有人问这些是否相违背。对于那些渐次进入的有情，似乎是依次宣说了三个法轮，这也没有相违之处。对于那些同时进入的有情，似乎是在行为圆满的瞬间显示的。如《功德庄严经》中所说：“我未曾说过任何话，一切有情皆见普贤身。何时渐次欲显现，对于彼等一切皆如是。于同一时间进入者，则见法类皆圆满。如意宝树满愿力，语之功德即如是。”虽然可以这样认为，但在《分别明说深密经》中说：“说了不同的法，但没有说不同的处所和不同的时间。”如果有人担心这会妨碍依次宣说。那么，对于同一种法类，所说的各种不同分类，是指在没有被其他时间和处所间隔的情况下宣说的。并不是说其他的法类没有在其他时间和处所宣说，因此并不是在胜义谛中没有显示，而是在世俗谛中显示，也不需要伸出两条舌头。因为《分别明说深密经》也预言说：“无分别且无错乱，唯一悦意金刚语，然依所化众生意，转变成种种差别。”虽然如此，但在共同显现中，佛陀化身的语功德圆满了六十支分。如果在《二万颂般若经》中跟随显示秘密不可思议之义之后，为了显示有情界善根的临近，所以佛的语言是柔软的；为了在现法中接触安乐，所以是柔和的；因为意义殊胜，所以是悦意的；因为文字殊胜，所以是适意的；因为是从超越世间的无上之境中产生的，所以是清净的；因为远离一切烦恼随眠的习气，所以是无垢的；因为词句和文字非常著名，所以是非常清晰的；以及外道
English
What should be done? If so, in the Intermediate Mother Sutra, it says, "Alas! In Jambudvipa, the second turning of the wheel of Dharma will occur." And in the Seven Hundred Prajñaparamita Sutra, it says, "Having recited three times, the wheel of Dharma was turned in twelve aspects." If someone asks whether these are contradictory, it is not contradictory that for those with minds that enter gradually, the three wheels are said to be taught in sequence. For those with minds that enter all at once, it appears as if it is shown at the moment of the completion of the action. As it says in the Sutra of the Array of Qualities: "I have not spoken anything, yet all beings see the Pervasive Lord. Whenever they wish to manifest gradually, it is the same for all of them. For those who enter at the same time, the categories of Dharma appear complete. The greatness of speech is just like that of a wish-fulfilling tree that fulfills all desires." Although it may be so, in the Definitive Explanation of Intent, it says, "Having spoken of different Dharmas, it does not speak of different places and different times." If one fears that this will harm the sequential teaching, then those who mention different divisions even within the same category of Dharma are referring to teachings given without interruption by other times and circumstances. It is not stating that other categories of Dharma were not taught at other times and circumstances, so it is not shown in the ultimate sense, but in the conventional sense. There is no need to extend a double tongue, because the Definitive Explanation of Intent also prophesies: "Without conception and without confusion, in one pleasing Vajra speech, due to the power of the minds of those to be tamed, it transforms into many distinctions." Although it is so, in the common appearance, the speech of the Nirmanakaya of the Buddha is complete with sixty branches of qualities. If, in the Twenty Thousand Prajñaparamita Sutra, one follows after showing the meaning of secret and inconceivable things, then in order to show the proximity of the roots of virtue of sentient beings, the speech of the Buddha is gentle; in order to touch happiness in this life, it is soft; because the meaning is excellent, it is pleasing; because the letters are excellent, it is agreeable; because it arises from the unsurpassed state beyond the world, it is pure; because it is free from all the latent tendencies of afflictions, it is immaculate; because the words and letters are very famous, it is very clear; and the heretics'