Tibetan
རྒྱལ་ཕྲན་ཇི་སྙེད་པ་ལས། གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ལྷ་བཙན་པོ་མེས་དབོན་གསུམ་གྱི་ཕྱག་རྗེས་ལ་འགྲན་པར་ནུས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ས་སྐྱོང་སྡེ་དགེ་ཆོས་རྒྱལ་རིན་ པོ་ཆེའི་རྒྱལ་རབས་ནི། ཐོག་མར་རུས་ཆེན་སྡེ་བཞི་ལས་ཆད་པའི་བོད་ཆེན་པོའི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་ཞང་པོར་འོས་པ་སྒོ་ལྷ་རྗེ་དཀར་པོའི་རུས་ལས། རྡུ་ཆེན་རྒྱལ་མོ་ཚོ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྲགས་པའི་ཡ་གྱལ་མགར་གྱི་རིགས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་བོད་ཁམས་འདིར་མིའི་འགྲོ་བ་ཆགས་ནས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་ན། ཤར་མེ་ཉག་བཞག་ར་དཀར་པོའི་རྩེ་ལ་སྟེང་འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་ཞིག་བབས་པར་མི་རྣམས་ཀྱིས་མགར་གནམ་ཚ་འབྲུག་ཅེས་བཏགས། དེ་ཡི་བརྒྱུད་པ་ལས་མགར་བླ་མཁྱེན་ཆེན་པོ། དེ་སྲས་སྲོང་མེས་ཁྲི་ཆགས། དེ་སྲས་ཆོས་རྒྱལ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོའི་བློན་པོ་མགར་སྟོང་བཙན་ཡུལ་བཟུང་། དེ་ནས་དམ་པའི་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ཆད་པར་རིམ་གྱིས་བྱོན་པ་ལས། སྟོང་བཙན་ཡུལ་བཟུང་ནས་བརྩིས་པས་གདུང་རབས་ཉེར་བརྒྱད་པ་འགར་ཆེན་ཡེ་ཤེས་བཟང་པོ་ལ་རིགས་ཀྱི་སྲས་གཉིས་ཀྱི། སྒོམ་སྟོན་བསོད་ནམས་རིན་ཆེན་གྱིས། ལ་ལར་བསོད་ནམས་བཟང་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱུང་། འགྲོ་མགོན་འཕགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གསོལ་དཔོན་གྱི་ལས་ཀ་ཟིན་ཏེ་ཆེན་པོའི་གོ་སར་དབང་བསྐུར། གཅུང་པོ་རྒུ་རུ་ལ་སྲས་དགུ་བྱུང་བའི་ནང་ཚན། སྟོང་དཔོན་ཟླ་བ་བཟང་པོའི་སྲས་སུ་རྗེ་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ། དེ་སྲས་པདྨ་བསྟན་སྲུང་། དེ་སྲས་བྱང་ཆུབ་འབུམ། དེ་སྲས་གདུང་རབས་སོ་བཞི་པ་བདེ་ཆེན་བསོད་ནམས་བཟང་པོ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་། ཀརྨ་པ་ཆོས་གྲགས་རྒྱ་མཚོའི་ལུང་གིས་བསྐུལ་ཏེ་ལྕགས་ར་བསམ་འགྲུབ་རྩེར་ཕེབས་ནས་ཡུལ་དེའི་མངའ་རིས་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར། སྔོན་སྨོན་རྣམ་པར་དག་པའི་བྱེད་པོས་ལྗོངས་དེར་སྡེ་བཞིའི་དགེ་ལེགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འཕེལ་བས་མཚན་ཡང་དེ་སྐད་ཆགས། དེ་ལ་སྲས་བཞི་བྱུང་བའི་གཉིས་པ་སྡེ་དགེ་བོ་ཐར་བཀྲ་ཤིས་སེང་གེས་ཟིལ་བརྒྱུད་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་བཟུང་ཞིང་། གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཐང་སྟོང་རྒྱལ་པོ་བླ་ཡི་མཆོད་གནས་སུ་བཞེས་ཏེ་རྗེ་མདའི་སྲིབ་དགོན་ཐོག་མར་བཞེངས། ལྷུན་གྲུབ་སྟེང་ཞེས་གྲགས་པའི་ཡི་གེས་མཛེས་པར་བྱས། དེ་ཡི་སྲས་དཔལ་ལྡན་སེང་གེ་དང་། རྒྱལ་མཚན་འབུམ་གཉིས་ལས། སྔ་མས་ཉིན་དགོན་གྱི་འདུས་སྡེ་བཙུགས། - ཕྱི་མ་ལ་སྲས་བཞི་བྱུང་བའི། དཔོན་ཆེན་ཨ་སྔ་ལ་སྲས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་གྲུབ་ཐོབ་ཇོ་གདན་ནམ་མཁའི་ལྷུན་བཟང་དང་། དེའི་མཆེད་ཡ་རྒྱལ་འཕེལ། དེ་ལ་སྲས་གསུམ་བྱུང་བའི་ཆེ་བ་གྲུབ་ཐོབ་ཀུན་དགའ་རིན་ཆེན་གྱིས་བླ་བྲང་ལྷ་ཁང་གསར་དུ་བཞེངས། གཅུང་རྡོ་རྗེ་ལྷུན་གྲུབ་ལ་སྲས་གྲགས་པ་ལྷུན་གྲུབ་དང་། ཀརྨ་སྲུང་གཉིས། ནམ་མཁའ་ལ་སྲས་དཔོན་ཆེན་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་སྟོབས་ཀྱིས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དེ་ཉིད་འཁྲུངས། དེ་ལ་སྲས་དྲུག་བྱོན་པའི། དང་ པོ་སྡེ་དགེ་གྲུབ་ཐོབ་ཀུན་དགའ་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དེས་གཙུག་ལག་ཁང་བསམ་འགྲུབ་མཐོང་གྲོལ་ཆེན་མོ་བཞེངས་ཤིང་རྣམ་དཀར་གྱི་ཕྱག་རྗེས་རྒྱ་ཆེ། ས་སྐྱ་པ་བདག་ཆེན་བསོད་ནམས་བཟང་པོ། ཤར་ཆེན་བྱམས་པ་ཀུན་དགའ་བཀྲ་ཤིས། བྱང་བདག་བཀྲ་ཤིས་སྟོབས་རྒྱལ། འཁྲུལ་ཞིག་དབང་དྲག་རྒྱ་མཚོ། རིག་འཛིན་འཇའ་ཚོན་སྙིང་པོ་སོགས་ཡོངས་འཛིན་རྒྱ་ཚོ་ལྟ་བུ་བསྟེན། གཉིས་པ་དཔོན་ཆེན་གླུ་འཕེལ། གསུམ་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་བླ་ཆེན་བྱམས་པ་ཕུན་ཚོགས་ཞེས། འདིས་གནམ་ཆོས་དང་། བདུད་འདུལ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱལ་ཁབ་ཏུ་སྤྱན་དྲངས། ནོར་འཛིན་ཡངས་པའི་ཁྱོན་ལ་སྟོབས་ཀྱི་དཔུང་པས་དབང་བསྒྱུར་བ་དེ་ཉིད་བྱོན། ངོར་ནས་མཁན་རབས་ཉེར་གཅིག་པ་སྒྲུབ་ཁང་པ་དཔལ་མཆོག་རྒྱལ་མཚན་སྤྱན་དྲངས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་བས་མཚོན་ཆོས་སྲིད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་རྒྱ་ཆེ་བས། བླ་ཆེན་འདི་ཉིད་ཁྲི་རབས་ཀྱི་ཐོག་མར་འཛིན། བཞི་པ་དཔོན་ཆེན་ཀརྨ་སྲུང་། ལྔ་པ་བླ་མ་ལྷ་སྲུང་། དྲུག་པ་བླ་མ་ཀརྨ་བསམ་འགྲུབ་རྣམས་སོ། །ཀརྨ་སྲུང་གི་སྲས་མགོན་པོ་དང་། ལྷུན་འགྲུབ་གཉིས། སྔ་མ་ལ་བླ་མ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་སོགས་མཆེད་བཞི་འཁྲུངས། དེའི་ནང་ནས་སྐལ་བཟང་འབུམ་ཀྱི་སྲས་བཀྲ་ཤིས་རྒྱ་མཚོ་སོགས་ འཁྲུངས་ནས་འདུས་སྡེའི་བསྒྲིགས་ཁྲིམས་དང་བསྟན་པའི་སྲི་ཞུ་ལ་བརྩོན་པར་མཛད། དཔོན་ཆེན་གླུ་འཕེལ་ལ་སྲས་གསུམ་བྱུང་པའི། དཔོན་ཆེན་ཀུན་དགའ་ཕུན་ཚོགས་པས་གདན་ས་གཉིས་པ་མཛད། དཔོན་ཆེན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྲས་བཞི་པ་ཀརྨའི་སྲས་ཆེ་མཆོག་གིས་གདན་ས་གསུམ་པ་མཛད། དེ་ནས་གླུ་འཕེལ་སྲས་འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་བ་ཁྲི་རབས་བཞི་པ། ལོ་ཙཱ་བ་ཅོག་རོ་ཀླུའི་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཁྲི་ཆེན་བླ་མ་སངས་རྒྱས་བསྟན་པས། ངོར་ཨེ་ཝཾ་ནས་འཇམ་མགོན་བཀྲ་ཤིས་དཔལ་ལྡན། རྟ་ནག་མཁན་ཆེན་བཟང་པོ་རྒྱལ་མཚན། ཨེ་ཝཾ་པའི་མཁན་རབས་ཉེར་བཞི་པ་མཁས་གྲུབ་སངས་རྒྱས་ཕུན་ཚོགས་རྣམས་སྤྱན་དྲངས། གཞན་ཡང་རིག་འཛིན་
Chinese
在众多的王国中，能够与拉赞波（Lha Tsanpo）祖孙三代的功绩相媲美的，是拥有强大力量的轮王，即统治萨迦（Sa skya）和德格（sde dge）的法王仁波切的王室。最初，它起源于四大氏族之一的郭拉杰噶波（sgo lha rje dkar po）氏族，该氏族有资格成为整个大藏区人民的舅舅。它也起源于被称为“汝钦嘉姆措嘉布久贝亚杰”（rdu chen rgyal mo tsho bco brgyad du grags pa'i ya gyal）的十八个女王氏族之一的噶尔（mgar）氏族。很久以前，当人类开始居住在这个藏区时，一个光明之神降临在东方米娘扎拉噶波（me nyag bzhag ra dkar po）的顶峰上，人们称他为噶尔南擦竹（mgar gnam tsha 'brug）。从他的后代中，出现了噶尔拉钦钦波（mgar bla mkhyen chen po）。他的儿子是松美赤恰（srong mes khri chags）。他的儿子是法王松赞干布（srong btsan sgam po）的大臣噶尔东赞玉松（mgar stong btsan yul bzung）。从那以后，神圣的血统 непрерывно延续了下来。从东赞玉松算起，第二十八代噶尔钦益西桑波（'gar chen ye shes bzang po）有两个儿子。贡敦索南仁钦（sgom ston bsod nams rin chen），有些人也称他为索南桑波（bsod nams bzang po），担任了卓衮帕巴仁波切（'gro mgon 'phags pa rin po che）的侍从，并被授权担任要职。他的弟弟古汝（gu ru）有九个儿子，其中东本达瓦桑波（stong dpon zla ba bzang po）的儿子是杰嘉瓦桑波（rje rgyal ba bzang po）。他的儿子是白玛丹松（padma bstan srung）。他的儿子是绛曲崩（byang chub 'bum）。他的儿子是第三十四代丹钦索南桑波（bde chen bsod nams bzang po）。 在杰曲吉多杰（rje chos kyi rdo rje）和噶玛巴曲扎嘉措（karma pa chos grags rgya mtsho）的劝说下，他前往嘉拉桑珠孜（lcags ra bsam 'grub rtser），成为了那片土地的主人。由于他纯洁的愿望，那个地区的四种美德的象征得到了充分的发展，因此得名德格（sde dge）。他有四个儿子，其中第二个儿子德格沃塔扎西僧格（sde dge bo thar bkra shis seng ge）控制了所有的力量。他将成就自在者唐东嘉波（thang stong rgyal po）尊为上师，并首先建造了杰达色寺（rje mda'i srib dgon）。它以被称为“伦珠丹”（lhun grub steng）的文字装饰。他的儿子是贝丹僧格（dpal ldan seng ge）和嘉参崩（rgyal mtshan 'bum）。前者建立了宁寺（nyin dgon）的僧团。后者有四个儿子，其中大官阿昂嘎（a snga）的儿子是金刚怖畏的成就者觉丹南开拉（jo gdan nam mkha'i lha）。
English
Among the numerous kingdoms, the one that could rival the achievements of the Lha Tsanpo (godly emperors) grandfather, son, and grandson, is the royal lineage of the Sakya (Sa skya) and Dege (sde dge) Dharma King Rinpoche, a wheel-turning monarch with great power. Initially, it originated from the Gola Je Karpo (sgo lha rje dkar po) clan, one of the four great clans, which was qualified to be the uncle of all the people of Greater Tibet. It also originated from the Gar (mgar) clan, one of the eighteen queen clans known as "Ruchen Gyalmo Tsho Chobgye" (rdu chen rgyal mo tsho bco brgyad). Long ago, when human beings began to inhabit this Tibetan region, a god of clear light descended on the peak of Eastern Minyak Zhagra Karpo (me nyag bzhag ra dkar po), and people called him Gar Namtsa Druk (mgar gnam tsha 'brug). From his lineage came Gar Lachen Chenpo (mgar bla mkhyen chen po). His son was Songme Trichak (srong mes khri chags). His son was Gar Tongtsen Yulsung (mgar stong btsan yul bzung), the minister of Dharma King Songtsen Gampo (srong btsan sgam po). From then on, the sacred lineage continued uninterrupted. Counting from Tongtsen Yulsung, the twenty-eighth generation, Garchen Yeshe Zangpo ('gar chen ye shes bzang po), had two sons of the lineage. Gomton Sonam Rinchen (sgom ston bsod nams rin chen), who was also sometimes called Sonam Zangpo (bsod nams bzang po), served as the attendant of Drogon Phagpa Rinpoche ('gro mgon 'phags pa rin po che) and was empowered to a high position. His younger brother Guru (gu ru) had nine sons, among whom Tongpon Dawa Zangpo (stong dpon zla ba bzang po)'s son was Je Gyalwa Zangpo (rje rgyal ba bzang po). His son was Pema Tensung (padma bstan srung). His son was Jangchub Bum (byang chub 'bum). His son was the thirty-fourth generation, Dechen Sonam Zangpo (bde chen bsod nams bzang po). At the urging of Je Chokyi Dorje (rje chos kyi rdo rje) and Karmapa Chodrak Gyatso (karma pa chos grags rgya mtsho), he went to Chakrasamdrub Tse (lcags ra bsam 'grub rtser) and became the lord of that land. Due to his pure aspirations, the symbols of the four virtues flourished in that region, hence the name Dege (sde dge). He had four sons, the second of whom, Dege Bothar Tashi Senge (sde dge bo thar bkra shis seng ge), controlled all the power. He revered the accomplished master Thangtong Gyalpo (thang stong rgyal po) as his guru and first built the Jeda Srib Monastery (rje mda'i srib dgon). It was adorned with the letters known as "Lhundrub Teng" (lhun grub steng). His sons were Pelden Senge (dpal ldan seng ge) and Gyaltsen Bum (rgyal mtshan 'bum). The former established the monastic community of Nyin Monastery (nyin dgon). The latter had four sons, among whom the great official A-nga (a snga)'s son was Jodan Namkhai Lha (jo gdan nam mkha'i lha), the accomplished master of Vajrabhairava.
Chinese
衮桑和，他的兄弟亚嘉·彭。他有三个儿子，长子成就者衮噶仁钦新建了拉章拉康。弟弟多吉伦珠有两个儿子，扎巴伦珠和噶玛松。南喀的儿子是大臣伦珠，他以力量统治一切。他有六个儿子。第一位是德格成就者衮噶嘉措，他广为人知，他建造了祖拉康桑珠通卓钦莫，并留下了广泛的善行。他依止了像永增嘉措一样的上师，包括萨迦派的达钦·索南桑波、夏钦·绛巴·衮噶扎西、江达·扎西多杰、竹西旺扎嘉措、仁增·嘉村宁波等。第二位是大臣鲁培。第三位是金刚手菩萨的化身，喇钦·绛巴彭措。他还将南却和杜度引入王国。他在广阔的土地上以力量统治一切。从俄尔迎请了第二十一任堪布竹康巴·贝乔嘉灿，并广泛传播了纯净的珍贵教法，因此他的宗教和政治事业非常广泛。这位喇钦被认为是世系的开端。第四位是大臣噶玛松。第五位是喇嘛拉松。第六位是喇嘛噶玛桑珠。噶玛松的儿子是衮波和伦珠。前者有四个兄弟，包括喇嘛索南嘉灿。其中，噶桑邦的儿子扎西嘉措等 出生后，致力于僧团的纪律和教法的服务。大臣鲁培有三个儿子。大臣衮噶彭措担任第二任座主。大臣伦珠的第四个儿子，噶玛的儿子切乔担任第三任座主。之后，鲁培的儿子，无与伦比的功德聚集者，第四任座主，译师乔若·鲁嘉灿的化身，赤钦喇嘛桑杰丹巴。从俄尔·埃旺迎请了蒋贡·扎西贝丹、达那堪钦·桑波嘉灿、埃旺巴的第二十四任堪布堪珠·桑杰彭措。此外，还有持明者。
English
Kunsang and, his brother Ya Gyal Phel. He had three sons, the eldest being the accomplished Kunga Rinchen, who newly built the Ladrang Lhakhang. The younger brother Dorje Lhundrup had two sons, Drakpa Lhundrup and Karma Sung. Namkha's son was the great minister Lhundrup, who ruled everything with power. He had six sons. The first was the Dege accomplished Kunga Gyatso, who was widely known, he built the Tsuglagkhang Samdrub Thongdrol Chenmo and left extensive virtuous deeds. He relied on masters like Yongdzin Gyatso, including Sakya Dagchen Sonam Zangpo, Sharchen Jampa Kunga Tashi, Jangdak Tashi Tobgyal, Thrulshik Wangdrak Gyatso, Rigdzin Jatsön Nyingpo, etc. The second was Minister Lhu Pel. The third was the emanation of Vajrapani, Lachen Jampa Phuntsok. He also introduced Namchö and Düdul into the kingdom. He ruled everything with power on the vast expanse of the land. From Ngor, he invited the twenty-first Khenpo Drubkhangpa Pelchok Gyaltsen and extensively propagated the pure and precious Dharma, thus his religious and political activities were extensive. This Lachen is considered the beginning of the lineage. The fourth was Minister Karma Sung. The fifth was Lama Lhasung. The sixth was Lama Karma Samdrub. Karma Sung's sons were Gonpo and Lhundrup. The former had four brothers including Lama Sonam Gyaltsen. Among them, the sons of Kalsang Bum, Tashi Gyatso, etc. were born and devoted themselves to the discipline of the Sangha and the service of the Dharma. Minister Lhu Pel had three sons. Minister Kunga Phuntsok served as the second throne holder. Minister Lhundrup's fourth son, Karma's son Chechok, served as the third throne holder. After that, Lhu Pel's son, the unparalleled accumulator of merit, the fourth throne holder, the emanation of the translator Chokro Lujatsen, Trichen Lama Sangye Tenpa. From Ngor Ewam, he invited Janggon Tashi Pelden, Dana Khenchen Zangpo Gyaltsen, the twenty-fourth Khenpo of Ewampa, Khedrup Sangye Phuntsok. In addition, there were Rigdzins.