Tibetan
བཀའ་འགྱུར་བ་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་མཚན། ས་ཕུག་གྲུབ་དབང་ཀུན་དགའ་ཚུལ་ཁྲིམས། དགེ་སློང་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་མཚན། འབྲུག་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། སི་ཏུ་མ་ཧཱ་པཎྜི་ཏ་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས། རྒྱལ་སྲས་བློ་བཟང་འཇིགས་མེད། ཞི་བ་ལྷ་འཕགས་བ་དགེ་ལེགས་རྒྱལ་མཚན། རྫོག་གི་གདུང་འཛིན་ཉག་པོ་ཁུ་དབོན། ཟུར་སྤྲུལ་ཕྲིན་ལས་རྒྱ་མཚོ། པོ་བོ་སྤྲུལ་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཕུན་ཚོགས། གངས་ཅན་མཁན་ཆེན་ངག་དབང་རབ་བརྟན། རི་བོ་བདེ་ཆེན་གྱི་མཁན་པོ་བསྟན་འཛིན་རྒྱ་མཚོ། ཕ་བོང་ཁའི་མཁན་ཆེན་སྐལ་བཟང་མཆོག་གྲུབ། མང་ར་མཁན་ཆེན་བློ་བཟང་དཔལ་འབར། ཀོང་པོ་ཞོ་ཁ་བླ་མ་ཟླ་བ་བཟང་པོ། སློབ་དཔོན་ལྷུན་གྲུབ་རྒྱལ་པོ། ཉང་སྟོད་རྩེ་ཆེན་བླ་མ་བྱམས་པ་ཤེས་རབ་སྐྱེད་ཚལ་འོག་བླ་མ་སྐྱེད་གཤོང་ཆོས་རྗེ། འབྲས་གླིང་བླ་མ་མདོ་སྔགས་ཆོས་འཕེལ། བཀའ་ཆེན་ཐབས་མཁས་རྒྱ་མཚོ། ཞྭ་ལུ་དབུ་བྱེད་ཀུན་སྤངས་པ། སོག་ཡུལ་ཧ་ལ་ཤན་གྱི་བླ་དཔོན་ཟུང་འབྲེལ་ཐོ་ཡོན་དར་རྒྱས་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་བསྟན་འཛིན་གྱི་སྐྱེ་བུ་མང་དུ་བསྐྲུན་ཅིང་། ས་སྐྱོང་སྡེ་དགེ་ཆོས་རྒྱལ་བསྟན་པ་ཚེ་རིང་ཡབ་སྲས་དང་། འདར་པ་ཡབ་སྲས། མདོ་མཁར་ཞབས་དྲུང་པཎྜི་ཏ་ ཚེ་རིང་དབང་རྒྱལ་སོགས་བསྟན་པའི་སྦྱིན་བདག་དུ་མའི་ཐུགས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཆོས་མཐུན་དུ་བསྒྲུབས་པས་བསྟན་འགྲོའི་ཕན་བདེ་ལྷག་པར་སྤེལ། ཁྱད་པར་དུ་ནང་ཐུགས་ཀྱི་སྲས་གཅིག་པུ་དཔལ་ས་སྐྱ་པ་ངག་དབང་ཀུན་དགའ་བློ་གྲོས་ཀྱིས་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་སྲོལ་ཉམས་མེད་དུ་བཟུང་ནས་འཆད་སྤེལ་རྒྱ་ཆེར་གནང་བས་ད་ལྟའི་བར་དུ་དཔལ་ས་སྐྱ་པའི་སྙན་བརྒྱུད་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་བསྟན་པའི་ཉི་མ་ཕྱོགས་བཅུར་འབར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་ཞིང་འདིའི་མཛད་པ་རྫོགས་ནས་ཞིང་ཁམས་གཞན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེ་བར་དགོངས་ནས། ལྕགས་འབྲུག་ལོར་ལྷ་ལྡན་སོགས་སུ་སྐུ་ཁམས་ལྷག་པར་དྭངས་ཤིང་ཆོས་འཆད་པ་ལ་སྔར་ལས་ཐུགས་སྤྲོ་བའི་ཚུལ་མཛད། བོང་འབྲུག་ཆོས་རྗེ་སོགས་ལ་བི་མ་སྙིང་ཏིག་གི་དབང་ལུང་སྩལ་སྐབས་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བར་འཇའ་ཚོན་སྣ་ལྔ་ཞིག་མདུན་དུ་ཟུག་པར་ཐུགས་གཏད་པའང་བདེ་སྟོང་གི་ངང་དུ་འབྱམས་པ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོ་ལུགས་ཀྱི་ཁྲིད་སྩལ་སྐབས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞལ་བཅུ་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་སོགས་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་དང་ནང་གི་ཉམས་མྱོང་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཚུལ་བསྟན། ཡུལ་ཁོང་ཕུར་ཞབས་པད་མི་བརྟན་པའི་མཚན་མའང་སྣ་ཚོགས་པ་བྱུང་ཞིང་། རྗེ་ཉིད་ནས་
Chinese
བཀའ་འགྱུར་བ་桑结嘉灿，萨普竹旺衮噶楚臣，格隆桑结嘉灿，竹巴一切智者，司徒玛哈班智达曲吉炯内，嘉色洛桑吉美，息瓦拉帕瓦格勒嘉灿，佐的传承持有者娘波库翁，祖古钦列嘉措，波沃祖古伦珠彭措，岗坚堪钦阿旺饶丹，日沃德钦的堪布丹增嘉措，帕绷喀的堪钦格桑秋珠，芒热堪钦洛桑华沃，康波秀卡喇嘛扎瓦桑波，导师伦珠嘉波，娘堆孜钦喇嘛绛巴西绕杰蔡，沃喇嘛杰雄秋吉，哲蚌寺喇嘛多昂秋培，噶钦塔布凯嘉措，夏鲁邬坚衮邦巴，索约哈拉善的喇嘛首领双运托云达吉等为代表，培养了众多持教者。萨琼德格法王丹巴泽仁父子和达巴父子，多喀夏仲班智达次仁旺杰等众多施主的意愿如法成办，从而更加增进了佛教和众生的利益。尤其内心的独子，萨迦巴阿旺衮噶洛哲，对上师的教规毫无衰损地守护，广弘讲修，直至今日，萨迦派的传承作为主要传承，其教法之日光在十方照耀。如此这般，暂时结束此地的利生事业后，考虑到其他刹土的广大事业。在铁龙年（1700年）拉萨等地，身体格外清爽，说法比以前更加欢喜。向旺竹秋吉等赐予毗玛心髓的灌顶传承时，光明景象中，五色彩虹竖立在前方，专注之时也融入乐空之中。传授大悲观音国王法的引导时，大悲观音十一面相的智慧身摄受等等，显示了不可思议的征兆和内在体验增长的景象。在本地孔普，也出现了足莲不稳固的各种征兆，上师自己也
English
Kagyurwa Sangye Gyaltsen, Sapuk Drupwang Kunga Tsultrim, Gelong Sangye Gyaltsen, Drukpa Thukje Chempa, Situ Maha Pandita Chokyi Jungne, Gyalse Lobsang Jigme, Zhiwa Lha Pakpa Gelek Gyaltsen, Dzok's lineage holder Nyakpo Khuwo, Zur Tulku Trinle Gyatso, Powo Tulku Lhundrup Phuntsok, Gangchen Khenchen Ngawang Rabten, Riwoche Dechen's Khenpo Tenzin Gyatso, Phabongkha's Khenchen Kalsang Chokdrub, Mangra Khenchen Lobsang Palbar, Kongpo Zhoka Lama Dawa Sangpo, Lopon Lhundrup Gyalpo, Nyangto Tsechen Lama Jampa Sherab Kyetsal, Wok Lama Kyetsong Choje, Drepung Lama Do Ngak Choephel, Kachen Thabkhe Gyatso, Zhalu Uchen Kunpangpa, and the joint Lama leader of Sokyo Hala Shan, Thoyon Dargye, and others, produced many upholders of the teachings. The Sakyong Dege Chogyal Tenpa Tsering and his sons, Darpa and his sons, Dokhar Shabdrung Pandita Tsering Wangyal, and other patrons of the teachings, fulfilled their wishes in accordance with Dharma, thereby further enhancing the benefit and happiness of the teachings and beings. In particular, his only inner heart son, Sakyapa Ngawang Kunga Lodro, upheld the master's teachings without any decline and extensively propagated the teachings and practice. Until now, the Sakya tradition has become the main tradition, and the sun of its teachings shines in all ten directions. Thus, after temporarily completing his activities for the benefit of beings in this realm, considering the vast activities in other realms, in the Iron Dragon year (1700), in Lhasa and other places, his health was particularly clear, and he showed more joy in teaching the Dharma than before. When bestowing the empowerment and transmission of Vima Nyingtik to Bongdruk Choje and others, a five-colored rainbow appeared in the clear light, standing in front of him, and when he focused on it, it dissolved into the state of bliss and emptiness. When giving the guidance of the Great Compassionate Avalokiteshvara Gyalpo tradition, the wisdom body of the eleven-faced Great Compassionate Avalokiteshvara embraced him, and so on, showing miraculous signs and the increase of inner experiences. In the local Kongpo, various signs of the instability of his lotus feet also appeared, and the master himself also
Tibetan
ཀྱང་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་གཟིགས་ པའི་ཕྱིར་གཤེགས་ཚུལ་གྱི་བཀའ་ཕེབས་ཀྱང་སྩལ། ཟླ་བ་དྲུག་པའི་ཚེས་བདུན་ནས་ཡར་ཀླུང་བཀྲས་ཆོས་སུ་བཞུགས་བཞིན་པའི་སྐབས་ཅུང་ཟད་བསྙེན་པའི་ཚུལ་བཞེས། ཚེས་བཅུའི་ཉིན་རིག་འཛིན་སྐལ་བཟང་རྣམ་གྲོལ་སོགས་ལ་ས་པཎ་གྱིས་མཛད་པའི་ལམ་སྦས་བཤད་ཀྱི་ཁྲིད་ཡིག་གི་ལྗགས་ལུང་གསུང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མར་སྩལ། དགུང་ལོ་ང་བདུན་བཞེས་པ་ལྕགས་འབྲུག་ཆུ་སྟོད་ཟླ་བའི་ཚེས་བཅུ་དྲུག་ཉིན་ཞབས་ཕྱི་རྣམས་ལ་ལུགས་གཉིས་ཀྱི་བཀའ་སློབ་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་། གཟུགས་སྐུའི་རྣམ་འཕྲུལ་འབྱོན་པའི་ཞལ་བཞེས་དང་བཅས། དེའི་སྲོད་འཁོར་སྔ་མ་ཙམ་ནས་བཞུགས་གདན་སྲབ་མོར་ཞབས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས། སྐུ་དྲང་པོར་བསྲངས། ཕྱག་མཉམ་གཞག་གི་ངང་རྒྱལ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་མྱུར་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་སུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤིང་། ཚེས་བཅུ་དགུའི་ཐོ་རངས་འུར་སྒྲ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་དང་བཅས་དྲི་བསུང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་གཟིམ་ཁང་ནང་ཁེངས་པ་སོགས་ངོ་མཚར་གྱི་ལྟས་དུ་མ་དང་བཅས་ཏེ་འོད་གསལ་ལས་ཟུང་འཇུག་གི་གཟུགས་སྐུ་མཁའ་སྤྱོད་ཆེན་པོར་ཟང་ཐལ་དུ་གཤེགས་པའི་བརྡར་ཤངས་བུག་གཡོན་ནས་རྡོ་རྗེ་ཟླ་བའི་ཉིང་ཁུ་དང་། ཉིན་མོར་བྱེད་པ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་མཐོ་གང་ཙམ་བབས་ཤིང་ དབུ་ཅུང་ཟད་དུད་ཉམས་དང་བཅས་པར་གྱུར། ཚེས་ཉེར་གཉིས་ལ་སྐུ་གདུང་ཞུགས་པ་བཞིན་པས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཟིམ་བུར་བབས་ཤིང་འཇའ་སྤྲིན་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པས་ནམ་མཁའི་ཁམས་གང་། ཉེར་ལྔ་ལ་གདུང་ཁང་ཞལ་ཕྱེ་བ་ན། གདུང་རུས་ལ་ཐཾ་ཡིག་ལི་ཁྲིའི་མདོག་ཅན་མང་པོ་དང་། ཧཱུྃ་ཡིག་དང་། དགའ་བ་འཁྱིལ་པ་དང་། རིང་བསྲེལ་ཕྲ་མོ་གྲངས་མེད་པ་སོགས་བྱོན་ནས་མ་དད་པ་རྣམས་དད་པ་དང་། དད་པ་རྣམས་སླར་ཡང་མོས་གུས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་མཛད། གཙོ་བོར་བཀྲ་ཤིས་ཆོས་སྡེའི་ཕྱག་མཛོད་དང་གྲྭ་ཚང་གིས་མཚོན། གཞན་ཡང་དཔལ་ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱིས་ཟབ་དགོངས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཐབས་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། གསེར་དངུལ་སྤེལ་མའི་གདུང་ཁང་བྱང་ཆེན་མཆོད་རྟེན་རྒྱབ་མཐོ་བཅུ་དྲུག་པ་རྒྱན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། སྐུ་རྟེན་གསེར་ཟངས་ཀྱི་འདྲ་སྐུ་དང་། རྡོ་རྗེ་ནག་པོ་ཆེན་པོའི་བླ་བརྒྱུད་སྨན་འདམ་བྱོན་གཙང་། གསུང་རྟེན་བསྟན་འགྱུར་རིན་པོ་ཆེ་སྡེ་དགེའི་སྤར་མ་ཤིན་ཏུ་སྒྲོས་གཙང་བཅས་བཞུགས་ཡུལ་གྱི་དྲི་གཙང་ཁང་དང་། མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་
Chinese
还示现了为了观看死亡、转生、出生的示寂之仪轨。从六月初七开始在雅砻扎西曲寺（Yarlung Tashi Cho Monastery）居住期间，稍微示现生病之相。初十那天，对持明者噶桑南卓等，赐予萨迦班智达所著的《道果隐义释》的口传，作为所有讲经说法的最后一次。五十七岁，铁龙年水上弦月十六日，对侍者们给予了圆满的二规教诲，并承诺示现色身的幻化。在那天傍晚稍早的时候，在薄垫上以金刚跏趺坐姿安坐。身体正直，手结等持印，依靠胜乐金刚佛母的捷径，融入光明法身的法界中。十九日黎明时分，伴随着巨大的轰鸣声，充满浓郁香味的寝宫等诸多奇妙景象，作为从光明中彻底前往空行刹土的标志，从左鼻孔流出金刚月亮之精华，以及日精融为一体，约一拃高。头部稍微弯曲。二十二日火化遗体时，细雨般降下花雨，彩虹云彩以各种颜色和形状充满天空。二十五日打开灵塔时，在骨灰中出现了很多藏文字母“ཐཾ་ (藏文，梵文天城体thaṃ，梵文罗马拟音tham，一切法无自性)”字样的朱砂色文字，以及“ཧཱུྃ་ (藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hūṃ，种子字)”字样，还有欢乐旋，以及无数细小舍利等，使不信者生起信心，信者更加增长敬信。主要以扎西曲寺（Tashi Cho Monastery）的执事和僧团为代表。此外，萨迦派大德等也供奉了圆满深奥意境于法界的殊胜方法，以及金银相间的灵塔，十六肘高的菩提大塔，装饰精美，还有金铜的身像，以及黑金刚的传承药泥像，以及极为干净的德格版《丹珠尔》作为语依，以及安住处的净室，以及不可思议的供品等。
English
He also bestowed the instructions on the manner of passing away in order to show death, transmigration, and birth. From the seventh day of the sixth month, while residing in Yarlung Tashi Cho Monastery, he slightly feigned illness. On the tenth day, to Rigdzin Kalsang Namdrol and others, he bestowed the oral transmission of the commentary on the hidden meaning of the Path, composed by Sakya Pandita, as the last of all his teachings. At the age of fifty-seven, on the sixteenth day of the waxing moon of the Water Dragon year, he gave complete instructions on both secular and religious matters to his attendants, and promised to manifest the illusion of his physical form. That evening, a little earlier, he sat on a thin cushion in the vajra posture. He straightened his body, held his hands in the gesture of meditation, and relied on the swift path of Vajrayogini, the Queen of the Universe, and entered into the expanse of the clear light Dharmakaya. At dawn on the nineteenth, accompanied by a great roaring sound and the filling of the room with rich fragrance, and many other miraculous signs, as a sign of completely departing from the clear light to the great Khechara, the essence of the vajra moon flowed from his left nostril, and the essence of the sun merged into one, about a span high. His head was slightly bent. On the twenty-second, as the body was cremated, a drizzle of flower rain fell, and rainbows and clouds of all colors and shapes filled the sky. On the twenty-fifth, when the reliquary was opened, many vermillion-colored syllables of "ཐཾ་ (Tibetan, Devanagari thaṃ, Romanized Sanskrit tham, meaning: all phenomena are without inherent existence)" appeared on the ashes, as well as the syllable "ཧཱུྃ་ (Tibetan, Devanagari hūṃ, Romanized Sanskrit hūṃ, seed syllable)", and the joyful swirl, and countless tiny relics, causing the non-believers to develop faith, and the believers to further increase their devotion. Mainly represented by the steward and monastic community of Tashi Cho Monastery. In addition, the great Sakyapas and others also offered the excellent method of perfecting the profound contemplation in the realm of Dharma, as well as a reliquary of gold and silver, a sixteen-cubit-high stupa of great enlightenment, richly decorated, and a statue of gold and copper, and a lineage medicine clay statue of the Great Black Vajra, and a very clean Derge edition of the Tengyur as the support for speech, and a clean room for the place of residence, and unimaginable offerings.